týsdagur 24. juni 1997síða 8

8 tíðindablaðið Nr. 117 — 24. JUNI 1997 Ferdafråsøgn úr Grønlandi vid Glymi og Hjarnar Í døgunum 5. til 13. juni vóru kórið Glymur, og bólkurin Hjarnar á sang- og tónleikaferð í Grónlandi og Íslandi. Vit hava fingið hesa ferdafråsøgnina frá teimum væl s Onkur tók tl, at hetta mundi vera ringt tekin uttanlandaferð Glymur var á, rendu vit bæði á við bussinum og Sernasta 3 UL av Men annar bussur kom og rúmtust vit øll ikki í honum Fólk og instrumentir lógu hvert um annað. Ringur standur og vána lag. At vit so ikki nåddu ferjuna, ti at »bussimadurin« ikki vildi ringja og biðja hana bíða, var heldur ikki gott, tí tá vit komu oman móti ferjuleg uni, fór Ternan nokkso fitt uteftir Aftur at bíða Men so vóru trupulleik arnir av. Tí flogfráferð og starvsfólkið hjá flogfelagn um var av tí besta. Ja, eitt a. teimum fylgdi okkum heilt til Syðra Streymfjørð fyri at tryggja sær, at Grøn landsfly helt avtaluna um at taka okkum víðari til Nuuk At flúgva yvir tí hábærs- liga Grønlandi skal uppliv ast! Ikki høvdu vit sæð slíkt áður. Myndatólini gingu kik I Sår. Streymfirði var ein herur av myggjabitum og tók ímóti okkum og teir fingu gott, frískt, føroyskt blóð at smakka Í Nuuk vórðu vit mótíkin Glymur syngur í Katuaq, nýggja, størfingna, me ntanarhúsinum i Grønlandi av »okkara« Jan Kløvstad sum hevði syrgt fyri bussum og bústaði til okkara - sam an við Føroyingafelagnum har Vit vorðu koyrd beinleid is til eitt hølid, har føroysk ur viðskeri og matur stóð fyri okkum. Formaðurin, Ambjørn Olsen, ynskti væl komin Hetta var ein góð leta, sum endaði við at syngja tjóðsang okkara Troytt fóru vit til songar Vit gistu øll væl. Megin parturin hevði 1 ella 2 manskømur og onkur hevði eini heil hús, meðan onnur gistu hjá kenningum Spent at sleppa at royna okkum Longu morgunin eftur var venjing í Katuaq, Mentun arhúsinum. Teknikari var við úr Føroyum - og tað var sera gott. Alt varð sett til hjá orkestrinum, og vit kundu byrja skránna Fríggjakveldið var fri, men fólk fingu boð um at fara í song í hampuligari tíð, tí dagin eftir var konsert Leygardagin 7.6. møttu vit tíðliga, longu kl. 14.00 skuldu vit syngja nakrar sangir til 25-ára hátíðarhald hjá Kanukoka, tað er nakað tað sama sum Kommunu felagið her í Føroyum. For maðurin år Føroyum, Jógv- an Mørkøre, var hjástaddur So kom tað stóra slagið kl. 19.00. Vit vóru eitt sind- ur spent at royna okkum Vit vistu, at Nordisk Kul turfond hevði fund i húsin um og skuldu tey øll koma til konsertina, so har var at gera sitt besta. Otto Stenholt og Jan Kløvstad søgdu nøk- ur orð undan konsertina og so brast »Lover nu Herren« å. Væl gekk og vit fingu meira megi og mót Konsertin gekk leikandi lætt og vit vóru vælnøgd Vit endaði við grøn lendska tjóðsanginum Nuna Asilasok. har áhoyr arnir sungu við. Bjarni Restorff leiddi henda fyrra part, sum vit hava kallað tann traditionella kórsangin Síðani varð steðgur og tann rytmiski parturin kom, saman við Hjarnar. Seinna partin av konsertini leiddi Edvard Nyholm Debes Hesin parturin gekk eisini væl og bæði áhoyrarar og luttakarar vóru vælnøgdir Tað kendist sum ein aðal roynd, ið varð væl yvirstað in, tá vit komu út aftaná Sunnudagin 8.6. skuldu vit gongutúr á eitt fjall Lille Malene, men oysandi regn var, so fólk høvdu ein frið arligan dag. Nøkur fóru á vitjan, onkur á rundferð i og rundan um Nuuk og nøkur fóru i kirkju, Tey, sum fóru í ta gomlu kirkjuna, fingu eitt upplivilsi! Har vóru nógvir grønlendingar og alt var á grønlendskum máli Tá tann seinasti sålmurin varð sungin, varð hann sungin fleirræddað og tá vóru tárini næst, so hugtak andi vakurt var tað Rockmik Seinnapartin sunnudagin skuldi vera Rockimik i Katuaq. har Hjarnar spældu So øll fóru vit ul Matiné sum tað varð kallað - og lukkutíð, ti har luttók eim lokalur vísusangari, Miki Jakobsen. Og ein trummu dansari, Egon Siggivat, sum fleiri ferðir hevur verið í Føroyum. Trummudansarin setti djúp spor hjá nógvum av okkum Aftur hetta kveld skuldi fólk vera hampulig, so kveldið skuldi verða stutt Vit vóru nøkur, sum fóru á eina Thailendska mat stovu. Vit høvdu sitid og notið henda góða mat, tå Jan Christiansen varaborgar stjóri í Havn, kom inn í okk ara høli og spurdi, um vit ikki kundu syngja ein sang fyri hansara gestalagi. Hann var eisini í Nuuk í samband við Býráðið. Vit ivadust ikki. tí vit vóru so nøkun lunda fordeild í 4 røddir, so á einari Teilendskari mat stovu í Grønlendska Nuuk sungu føroyingar: Einki er sum summarkvøld við Strendur! Vælupplagt Månadagin 9.6. var so tann rytmiska konsertin, har Hjarnar var høvudsnavnid, meðan Glymur bara var við sum backing Lagt var út við Sjógarp inum hjá Edvard Nyholm Debes. Hetta gekk væl í hond og fyrri partur gekk skjótt Seinna part áttu Hjarnar einsamallir og vit í kórinum kundu seta okkum væl til rættis at lurta Stuttligt at hoyra eitt so vælupplagt orkestur. Oførur tónleikur og góður sangur Vit nutu tað At enda varð spælt: Alla nátt, hjá Karl Martin. Tá skuldi kórið luttaka og hetta varð gjørt. Men teir høvdu lært seg at siga alla nátt á grønlendskum, so tað varð sungið á grønlendskum av áhoyrarunum í salinum Oførir ferðaleiðarar Tysdagin 10.6. var dagurin vit øll høvdu sæd fram til Tá var siglingartårur. Longu kl. 8.00 fóru tey fyrstu. Sól in bakaði og hitin var Ofør ur. Vit sigldu við føroying inum Hans Sivertsen - sum var ein Oførur ferðaleiðari Hann visti júst, hvat vit ynsktu og fann tað Vit sóu bæði kópabólkar stórhval og fingu enntá loyvi at sleppa uppá ett is fjall Á veg heimaftur sluppu vit á land í Ísbjarnaoynni hetta var ein tignarløta, brennandi sól og ein sannur Guðs friður. Har kundu vit verið í dagar! Men næsta hold átti tørn, so vit máttu avstað aftur Nógvir sjáldsamir steinur vóru at finna har, lummarnir vóru tungir á veg heimaftur Sama kveld vóru vit boð- in í Føroyingafelagid at eta kóp. Tey flestu ótu við gleði, tí tað líktist góðum, moyrum tvøsti Spikid var ivamål um, men súpanin var nakað fyri seg. Tað skal ikki greiðast frá, bara smakkast! Hetta var hugnaløta burt urav og bæði talur og gávur vóru handaðar. Aftaná var dansur Mikudagin 11.6. gekk ferðin úr Nuuk kl. 15.00. Vit skuldu flúgva í tveimum flogførum. Vegna tungt vid føri, instrumentir o.a Men hetta var ongin bág!, tí okkara »ferdagudinna« Theresa Kruse á Flogfel agnum, hevur syrgt fyrr, at vit kundu fara á Safari í Sår Streymfirði. Nógv tóku av hóast mýggjabitahóp, og vil fingu sæð hetta løgna, stór bæra landslag. Vit hittu moskusoksar og sleðuhund ar. Og fyri at gera søguna heilt góða, so var Safarileið Í