leygardagur 12. juli 1997síða 13

Nr. 131 — 12. JULI 1997 tíðindablaðið ST Jennifer nr. 2 fv. saman við sínum 8 førovsku sv skinabørnum fyri fyrstu ferð toyði, til tå kom til Føroya Ein má minnast til, at eg fekk familju hesi árini Haraftrat var tað eisini sera torført at finna fram til nak að sum helst um Feroyar her í California. Eingin hevði nakrantíð hoyrt um hetta landið. Men til endans fingu vit - tað var í ár nakað av upplýsingum á Internetinum. Vit høvdu júst fingið atgongd til int ernetið og leitaðu straks eftir navninum Faroe Is- land. Og tað var skjótt, at hetta navnið kom fram á skíggjan. Har vóru nøkur stød við tí navninum, men skjótt varð tó at finna tað rætta Tað var Ferdamannastov an, sum hevði hesar upp lysingar um Føroyar, og eg bað alt fyri eitt um tilfar Tey sendu mær brosjurur ol., so hetta var fyrstu ferð í lívinum, at eg sá eitt kort yvir oyggjarnar og kundi telja tær »g lann eisini ram t ivar fødibvurin hjá Í før "ur. at ætlanir Our hennara skuld sørimdun gott høvi til at leggja leiðina víðari til Førovar Ferðin hjá manninum varð tó avlyst, men Jennifer heyði tá gjørt av, at hon skuldi fara. Hon tók flog farið úr San Fransisco til Franfurt og víðari til Keyp mannahavnar og síðani til Vágar Hon hevði ímyndað sær at flogvellurin lá nærri Havnini, men tá hetta ikki var so, ringdi hon straks til Havnar fyri at fáa hotell- pláss. Men har var alt upp- tikið, tí Summartónar o.a var í býnum Tá var tað, at hon fekk samband við Hotellið á Eiði, sum jú var í somu oyggj sum Fuglafjørdur Eg kom á hotellid klokk- an 6 å kvøldid og var so útlúgvað av ferðini, at eg fór beint til songar. Morgunin eftir tosadi eg vid hotell stjóran Hans Petur og greiddi honum frá, hverji erindi míni vóru i Førovum i Jennifer Jennifer sigur, at tað hon visti um familjuna i Før oyum var tað hon hevði fingið at vita frá móður síni sum hevði biðið pápan skriva niður nøvnini á hans- ara foreldrum, brødrum og systrum, og tá hon so hugs aði um brøvini frá teimum, sá hon fyri sær nøvnini á seks børnum, sum máttu vera hennara syskinabern, men tað var so langt síðani, at hon visti ikki, um tey vóru her -Eg helt tað fór at vera møguligt at treffa okkurt av syskinabørnunum, men at tað skuldi ganga so skjótt hevði eg ikki roknað við. Ein kensluborin løta Hvussu kendist tad so at móta síni føroysku familju fyri fyrstu ferð! Eg dugdi ikki at ímynda nær, hvat og hvønn eg fór 1 síggja. Alt kendist so geð áðrenn. men tað kend ' ) osað og hugsað so nógv um, hvat veruliga varð av pápanum Hans, eftir at hann hevði sagt Føroyum farvæl fyri altíð Umleið um sama mundið sum hon kom til Føroya, høvdu Johannus, syskina barnið og dóttur hansara tosað um skilmannin Hans og høvdu undrast á, hvat veruliga bleiv av honum Og so frættu tey bráddliga, at eitt syskinabarn úr Amerika varð komið at vitja -Eg haldi tað er gott, at eg eri komin til Føroya, soleiðis at tey mongu í familjuni fáa at hoyra um ikki alla so ein part av søg- uni um pápa mín og familju teirra í USA Øll hava verið so blid Ein kann bara ímynda sær hvussu tað kendist bæði hjá Jennifer og hjá hennara 8 førovsku syskimabørnum at 3 hittast fyri fyrstu fer Kk ið Hans Jacobsen á ungum árum Hans í Lon sum meira tilkomin Hans giftist hesi vøkru amerikonsku kvinnuni 13