hósdagur 3. juli 1997síða 17

ENE RE Nr. 124 — 3. JULI 1997 tidindabladid Saur 17 Sum smádrongur lítil Í prátinum, sum vit hava við Jákup Oluf á Lakjuni, sipar hann fleiri ferðir til sangin, sum elsti sonur hansara, Victor á Lakjuni, hevur yrkt um lítla drongin, ið spældi á sandinum, og sum nú er vorðin ein gamal maður Ein annar sonur Jákup Oluf á Lakjuni, Jógvan, gav í 1986 út bandið Heima. Jógvan kallaði bólkin, sum sang og spældi Bros, og millum sangirnar á bandinum var hesin um smádreingin. Jógvan og Eyðun á Lakjuni eiga lagið Vit loyva okkum at endurprenta yrkingina hjá Victori á í Beta. Síðani tá havi eg verið uppi í hesum Men eg skal íkki dylja, at tað er torført at leggja av at vera sjómaður. Onkur hevur sagt, at tað er torførari at leggja av at vera sjómað ur, enn tað er at leggja av at roykja, og tað kann gott ver a, at tað er nakað í hasum Jákup Oluf og Tú hevur ikki prátað leingi við mannin, sum vit eru inni á gólvinum hjá, áðrenn tú varnast, at hann hevur stór- an áhuga fyri seyði Fyri nakað nógvum ár um síðani keypti eg eina hálva gyllin Innandals. Har gongur nógv uppá mørkina Hálva gyllinin ber fýra ær, og so havi eg okkurt annað frælsi, so um vetrarnar eru einar átta ær í kjallaranum undir hjallinum. Nú eru tær í haganum Tad er vælsignað at vera saman við seyðinum. Tú kennir tað, sum um alt ann að er útistongt, eingin sigur nakað, og tú kanst sita lang- ar løtur og eygleida seyðin, meðan hann etur Heimferðin Hóast høga aldurin, so fylg ir vinnulívsmaðurin og fyrr verandi skiparin væl við í øllum ti, sum fyriferst í landinum. Hann hevur avgjørdar politiskar åskodanir, og hann hevur ofta givid til kennar, at hann heldur tad vera so sera tydn- ingarmikið, at tad ikki bara verdur lurtad eftir serfrød ingunum, sum hava verið burturi og lært. Lívsroyndir og lívsvísdómur telja nógv hjá honum. Men hann ber ikki agg til teirra, sum hann so ofta hevur havt orðadrátt við. Ordaskiftid við summ ar av hesum lærdu monn- SKORSTEINS- SÓPARIN! Reinsan av skorsteinum og roykrørum Søla og uppsetan av: V Reinsilúkum V V V Skorsteinssóparin ynskir ollum eina góða varmakeldu Roykhattum Fugla-ristum Isokern unum hevur gjørt, at teir eru vornir vinmenn, men Jákup Oluf verður ongantíð samd- ur við teir Vit eru lidnir at práta. Tá ið vit heilsa farvæl, heldur hann fyri - Ja, eg havi altíð kemt tað, sum at framtíðin hevði nakað spennandi og ríkt at bjóða, og hóast eg eri farin um tey áttati, so kenni eg hetta framvegis at vera so leiðis Jákup Oluf tekur afturí aftur sangin hjá elsta son- inum. Í síðsta ørindinum verður tikid til: Til hús eg nú raggi so tungur á fóti sum tíðin hon rennur, sum vindurin skjóti — og brátt er tað kveld, eg má siga far væl. Men ljósið og sandin á strondunum gyltu, har gleð- in er ævig, sum her vit ei skiltu. — ta sjón eg skjótt síggja nú skal Ja hatta er so beinrakið. Telefon Jákup Oluf á Lakjuni á sandinum saman við tveimum abbasynum Nú bíði eg eftir, at Frelsarin, sum tók sær av mær, tå eg var ungur, skal taka meg heim til sín. Tað er tað besta at hyggja fram ímóti og gleða seg til. Vit takka fyri prátið og ynskja Miu og Jákup Olufi eina góða varmakeldu- stevnu og framvegis eitt gott summar. Lakjuni Sum smádrongur lítil eg rann her á sandi, og nú millum piltarnar aftur eg standi; fram fyri meg renna øll minnini kær Ég síggi teir oman mót alduni renna, at aldan brátt aftur teir fær Teir renna og tuska og spæla so kátir og merkja ei á sær, at teir eru vátir, tí regnið nú oysir tað himinum frá. Eg standi væl bjálvaður í einum jakka við hettuni smoygdari langt upp um nakka, og skelvi og skultri mær á „Kom her, tú mín lítil!“ Hann kemur við skundi „Greitt frå mær um slektina kanska tú kundi?“ so bilsin hann hyggur í andlitið mítt „Mín faðir er Dánjal, og abbi er deyður,“ so fryntligt hann svarar, væl dámdur og reyður, og brosið er dámligt og blítt. „Ég kendi tín abba, her mangan vit spældu, vit runnu á sandi og oman mót aldu.“ Hin lítili, hann stendur og lýðir væl á „Nú eri eg gamal, men væl enn eg minnist, tá vit vóru smáir — nú flokkurin tynnist — Tó, alt er tað sama sum tå Hin lítli, hann lurtar, við høvdinum nikkar, gerst ótolin, bráður runt um seg hann kikkar; hann smílist og sigur: „Ég fara nú má!“ — Á barnsliga, reina, ódálkaða gleði, tá lívið var eydnusamt á hverjum degi, — tað aldri eg aftur kann få Eitt bil enn eg standi og hyggi um sandin, í bróstinum kenni eg kenslur sum brandin, og aldurnar tala við serskiltum ljóð. Har piltarnir renna so kátir og spæla, — tann myndin er ævig — hon má við meg tala. Tann tíðin var stutt, ljós og góð. Til hús eg nú raggi so tungur á fóti, — sum tíðin, hon rennur, sum vindurin skjóti — og brátt er tað kveld, eg má siga farvæl. Men ljósið og sandin á stróndunum gyltu, har gleðin er ævig, sum her vit ei skiltu, — ta sjón eg skjótt síggja nú skal. Tað hevur gingið = » væl hj Boðasteini Hevur gjórt tíggju túrar higartil í ár, sum hava givið ímillum ellivu og tólv milliónir krónur Boðasteinur, trolarin hjá fuglfirðingum, sum áður hevur itið bæði Rock Ama- dor og Beinir, er á veg inn at landa í Wales. Teir royna eftir búrfiski suðuri við Azorurnar, og tað hevur gingið væl higartil í ár. Hesa ferð hava teir 47 tons av búrfiski, trý tons av stinglaksi og níggju tons av blandaðum. Teir landa í Milford Haven í Wales, og fiskurin verður seldur á uppboðsselu í Boulogne í Fraklandi. Prísurin á búrfiski liggur um 20 krónur kilo, og tá hesin túrurin er av, hava teir selt fyri ímillum 11 og 12 milliónir higartil í ár. Tað hava teir á tíggju túrum fingið fyri umleið 500 tons av búrfiski, og so nakað av stinglaksi, langasporli, hávi og ødrum fiskasløgum. Tad eru trettan menn vid Bodasteini, og skipari er Harry å Lakjuni. I løtuni loysir styrimadurin, Simun Einarson, av á brúnni. Bara í búrfiski Fuglfirðingar fóru at reka Boðastein stutt fyri jól í 1994. Teir hava mest sum bara verið í búrfiski síðani tá. Ein túr vóru teir á konga- fiskaveidu í Irmingarhav- inum, og teir hava verið ein ísfiskatúr eystanfyri. Í ár hava teir bara verið á búrfiskaveiðu. Teir fóru úr Føroyum 2. januar. Tað hoyra einir 15-16 menn til bátin, og summir hava verið heima okkurt skiftid, síðani teir fyri einum hálvum ári síðani fóru úr Føroyum. Nú kemur báturin heim, tí onkrar smávegis umvæl- ingar og eftirlit skulu gerast.