mikudagur 12. november 2003síða 10

Nr. 215 - 12. november 2003 19 meginpartin av tíðini, komu teir ikki til stórvegis mál- møguleikar. Kviki Harry Kewell royndi at bjóða av og skapa nakað, men verjan hjá United kláraði at forða fyri, at tær álvarsomu vanda- støðurnar stóðust framman fyri teirra mál. Gestirnir úr Manchester formáddu sær lítið í fyrra hálvleiki, teir fingu sjáldan sett seg á miðvøllin, og teir høvdu fáar veruligar atsóknir móti málinum hjá Liverpool. Samanumtikið var tað ein keðiligur fyrri hálvleikur, og tað var líka við, at tú fekst tankan, um tað nú var nakað vert at leita allan hendan vegin til Onglands fyri at hyggja eftir einum slíkum eiðasørum fótbólt- dysti. Men seinnu trý korterini av dystinum broyttu alt. Nú koma alt í einum lív í dyst- inum, og tá walisin Ryan Giggs sendi ein høgan bólt fram við øllum inni í brots- teiginum og í málið var lagt upp til ein rættiliga saman- brest millum tey sigurs- vandu feløgini. Nú gjørdist spælið alt í einum meira málsøkjandi og beinleiðis, og hóast tað var Liverpool, sum nú skuldi gera mál, so smædd- ist United ikki burtur, og tað eydnaðist teimum eisini at økja til 2-0. Enn einaferð var tað Giggs, sum hevði seinasta skotið á bóltinum. Royndu at javna Liverpool legði nú nógv fyri í royndini at vinna inn á United aftur, og teir tóku annað fetið, tá ið Harry Kewell skoraði til 2-1. Tá var framvegis nógv tíð eftir, og Liverpool legði nú trýst á gestirnar. Royndirnar vóru naskar, og í eina førinum var ivamál um, hvørt Liverpool skuldi hava brotsspark. Men dómarin metti ikki. Eftir at Liverpool hevði sett tann unga bóltsnillingin Florent Sinama-Pongolle á vøllin var størri broddur í álopsspælinum, og tað var eisini kviki spælarin, sum stóð fyri uppspælinum til málið. Størsta møguleikan at javna fekk landsliðsspæl- arin Emely Heskey, men tá ið hann í góðari støðu bara skuldi venda sær og skjóta bóltin í málið, gleið hann og bólturin fór langt fram við. Hetta fekk United-fjepp- arnar at tríva í aftur sarkast- iska sangin: – Heskey for England... United-spælarar framvið Hóast tapið so var lagið á Liverpool-fjepparunum heilt gott eftir dystin. Stóra upplivilsið at vera til dystin taldi nógv, og sjálvt um arvafíggindarnir fóru við stigunum hesaferð, so bar altíð til at fegnast um sjálvt spælið, dystin ella møgu- leikarnar. Eftir dystin var kósin sett aftur í móti Manchester, har flogfarið hjá Atlantic Air- ways bíðaði. Á motorveg- num kom rættiligt róp í, tá ið bussurin við spælarunum hjá United fór fram við føroyska ferðalagnum. Teir høvdu løgreglufylgju, so teirra ferð eftir motor- vegnum gekk væl skjótari enn hjá hinum Eftir eina millumlending á matstovu í Manchester varð leiðin løgd heim aftur til Føroya, og tað vóru nakrir væl nøgdir føroy- ingar, sum komu heimaftur av fótbóltsferð í Onglandi. Tað er stuttligt at vera til stórdystir uttanlands, og tað kann bara viðmælast til tey, sum ikki hava roynt tað enn. Og tað verða helst fleiri møguleikar til at gera slíkar ferðir komandi tíðina. Fyriskipararnir av hesi ferðini ætla sær í øllum førum at royna aftur í kom- andi ári. Tríggir av føroyingunum vóru serliga hepnir á ferðini. Pauli Poulsen hevði sonin hjá sær, Símun Petur, og vinmannin hjá honum, Heindrikk, við sær til dystin, og leygar- kvøldið løgdu teir leið- ina fram við leikvøllin- um hjá Manchester Uni- ted, hóast hetta ikki var partur av almennu skránni fyri ferðina. Har gjørdu teir einki mætari enn at renna seg inn í álopsspælaran hjá Manchester United, Ole Gunnar Solskjær, sum seinastu vikurnar hevur gingið skaddur. Norski spælarin var fryntligur og fyrikom- andi, og hann vildi fegin avmyndast saman við føroyingunum, sum longu áðrenn dystin høvdu fingið meira burtur úr ferðini, teir kundu ynskt sær framm- anundan. Hittu Solskjær Pauli Poulsen, sonurin Símun Petur, vinmaðurin Heindrikkur og norska fótbóltsstjørnan Ole Gunnar Solskjær, sum teir av tilvild hittu í Manchester leygarkvøldið Her verða atgongumerkini til dystin flýggjaði út, og meðan tey flestu vilja sleppa at sita í Liverpool-partinum, so eru tað eisini nakrir United-fjepparar við á ferðini Hetta er fyrstu ferð, at felagið IRIS skipar fyri fótbóltsferð, og teir høvdu fingið hjálp frá einum dana við royndum frá slíkum ferðum. Her síggjast høvuðsmenninir á ferðini: Niklas Heri, Rasmus og Jógvan Á Anfield Road er ein minnisveggur fyri tey, sum lótu lív í vanlukkuni á Hillsborough leikvøllinum í Sheffield í 1989, og her vóru blómur lagdar áðrenn dystin 19 18 Nr. 215 - 12. november 2003 84 føroyingar vóru um vikuskiftið til stórdyst í Onglandi, har fótbóltur er meira enn ein spurningur um lív ella deyð. Og tá ið Liverpool og Manchester United brustu saman, gjørd- ist tað til óført undirhald – bæði á vøllinum og kring vøllin - og føroying- arnir stuðlaðu eisini sínum liði FÓTBÓLTSFERÐ Eyðun Klakstein Leygardagin fóru fleiri enn áttati føroyingar á flog úr Vágum. Kósin var sett ímóti Manchester í Ong- landi, og endamálið við ferðini var at hyggja eftir stórdystinum millum Liver- pool og Manchester Uni- ted. Tað var felagið IRIS í Klaksvík, sum skipaði fyri ferðini, og hóast hetta var fyrsta fótbóltsferðin hjá teimum, gekk alt upp á stás í Onglandi, og við leigaða flogfarinum hjá Atlantic sum jokara var ferðin lætt- ari, enn um tað skuldi millumlendast í Aberdeen ella Keypmannahavn. Hýrurin var góður á ferðini, og tað var beinan- vegin prát um, hvør hoyrdi til hvørt liðið, hví júst tað liðið var tað betri, og um hvør fór at vinna stórdystin. Ferðalagið búði í Man- chester, og sunnumorgunin varð leiðin løgd til Liver- pool, har dysturin varð spældur, og eftir eina vitjan á Beatles-savninum í Albert Dock tóku føroyingarnir sær av løttum eina løtu áðrenn dystin. Men tá ið kósin so var sett ímóti Anfield Road, fór fótbóltsfepurin rættiliga at gera um seg. Stangt vaktarhald Dystir av hesum slagnum krevja nógv vaktarhald, og tað var sjón fyri søgn, at soleiðis var tað eisini í Liverpool. Hópin av løgreglufólki, summi á hestbaki, og vakt- arfólk vóru allastaðni, og hóast tað hevði veri nakað av ófriði leygarkvøldið, var einki at síggja til slíkt sunnudagin. Á vegnum til vøllin vóru nógvar sølubúðir, sum bjóða skreytislutir, troyggj- ur og mat. Og tað er lítið at ivast í, at her er eisini ein vinna, sum fólk fáa pengar burturúr. Kring leikvøllin bar til at ganga og snodda eitt sindur til stemningin, áðrenn kós- in var sett inn á áskoðara- plássini. Tað eru fleiri enn 40.000 fólk til slíkan dyst, men tað gongur merkisvert væl at fáa fólk inn og út á leik- vøllin. Dystur á áskoðara- plássunum Fyrireikararnir av ferðini høvdu fingið atgongumerki til ymiskar partar av An- field Road, og nøkur pláss vóru í United-leguni aftan fyri annað málið. Her vóru vit eini 16 før- oyingar, sum fingu aftur- partin niður at. Ella tað bar í grundini ikki til. Tí allan samlan dyst stóðu fjeppar- arnir hjá Manchester Uni- ted, og tað kann vera strævið. Men soleiðis vildu teir hava tað, teir vildu heldur upp á stólarnar at standa enn at seta seg niður eina løtu. Rópini, sangurin og brøl- ini vóru øgilig allan dystin. Teir hildu ikki munn eina løtu, og teir vóru uttan iva trenaðir áskoðarar, tí tað gjørdi ikki mun á røddini, um teir skrálaðu í hálvan- annan tíma á tamb. Mest av orkuni varð nýtt til at niðurgera mótstøðu- menninar við herrópum og slagsangum, sum tað er óvanligt at hoyra á okkara leiðum. Tað var merkistvert, at tað var ikki ein United- troyggja at síggja, einki turriklæði, keppur ella annað, sum kundi vísa, at hesi fólkini vóru úr Man- chester. Tað var helst ikki ráðiligt at fara í slíkt til hendan dystin. Dovnu kloddar Hóast áskoðararnir hjá Liverpool vóru í greiðum meiriluta á Anfield Road, so gjørdu fjeppararnir úr Manchester alt fyri at hoyrast. Alt kundi brúkast sum skjúts, sum tað var eingin náði. – Go to work, you lazy twats, sungu United-áskoð- ararnir fleiri ferðir, og eitt av afturvendandi rópunum var stutt og greitt: – 14 years. Við hesum sipaðu teir til, at Liverpool seinast vann meistaraskapin í 1990, og hóast teir síðani hava vunnið fleiri steypakapp- ingar, so mangla teir krún- una á verkinum – enska meistaraskapin. Og tá ið Manchester United samstundis hevur upplivað størstu tíð sína júst hesi seinastu 14 árini – teir hava vunnið meistara- heitið átta ferðir, FA Cup fýra ferðir og Champions League eina ferð – so er lag á manni at syngja um tey 14 árini hjá Liverpool. Teir reyðu úr Liverpool gjørdust ov stuttir í kapp- ingini um tey gyltu Champ- ions League plássini í ár, og hetta gjørdu United-áskoð- ararnir eisini vart við. »We're having a laugh in Champions League«, brøl- aðu teir fleiri ferðir. Tað var ikki bara rópt, tí tey, sum sótu millum Liverpool-fólkini á An- field, kundu siga frá, at tá ið United skoraði, og onkur hevði hug at fegnast um hetta á Liverpool-plássun- um, vóru tey fyri rætti- ligum ágangi, og endin var, at tey vóru tikin burtur frá áskoðaraplássunum av vaktarfólki. Keðilig byrjan Hóast tað var lív í á áskoð- araplássunum, hendi ikki tað stóra á vøllinum fyrru trý korterini. Bæði liðni vóru varin, og hóast Liver- pool hevði leikliga yvirvág Føroyingar gjørdu sítt í Liverpool Landsstýrismaðurin Jacob Vestergaard og sonurin vóru við í ferðalagnum til Liverpool Niklas Heri Jákupsson hevði gittar við sær á ferðini, og hann setti dám í bussinum Í seinna hálvleiki kom lív í dystin, og Manchester United fór at spæla meira málsøkjandi. Her dystast spælararnir um ein bólt inni í brotsteiginum hjá Liverpool C M Y K 18