Sosialurinarkiv
Sosialurin 1997-07-26, síða 8
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 26. juli 1997síða 8

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

tíðindablaðið Kristina Christiansen, varapolitikommiserur: Arbeiðið verður ongantíð ein vanasak - Tann dagin tú ikki longur verður rørd ella skakað av hendingum í starvinum, so er tíðin komin at gevast, sigur nýggi varapolitikommiserurin m. í samrøduni um álvarsamar hendingar. Kortini eru eisini stuttligar løtur, og tað ger ivaleyst sótt til, at politistar halda, at hetta arbeiðið er vert at fåast við DAGNY JOENSEN J vsøkan CI nánd tann g RT 3 amt D, á emner lekt } p KOMMISErUr H kk evo k > yK IK £ in N P ir i n % IVSOKUN g alta KET Dr y 5 nå upr k rå 4 r C KK 5 1 statt KK Kr 1 kki bes | øtar i Dagin ef sannur hurlivasi íkomin, tå vit hittast á stødini Kristina sendir ein politist nidan í Utvarpid at boða frá telefonbrekin pg á stød g so biða tey bert eftir, a t skal henda Varin at tosa við fjølmidlar Orsøkin til at Kristina Chr nsen er ett sindur så 3 fjølmiðlarnar faa v SKK il Hor liðug 'olit if 986 og k rd n at arbeid bað um eitt prát ber anvegin, men Kristina Chr ans ig ne 3 IT IKK ) € að i NAK Tá sjónvarpsmaðurin spur at gerast pc litistur, visti hon sær einki svar, men royndi seg við at siga: „At peran skuldi vera nøkurlunda i lagi“ Eingin hoyrdi at eg seg ði „nekurlunda“, og tað varð til at beliv kallað „per an“. I dag. nú meir enn 11 ár eru liðin, hoyri eg um „peruna“, og haldi eg tað ikki vera stulligt longur, sigur Kristina Chr istllansen Hon hevur annars arbeitt alt sitt vaksna lív á Politi garðinum. Byrjaði sum 17 ára gomul á skrivstovuni yg hevði als ikki ætlanir um at fara á Politiskúlan. Tað fór hon so kortini vakthavandi fór eg og satt al siga, so vera, men ein di rum beyðs frå, fekk eg im at at taka hetta ar bed r her át 'r kortini ikki, at tað hev á varðhaldi út í bynum sum 50 ára gomul |. september tekur 39 ára gamla Kristina við sum varapoliukommiserur. Hon hevur virkað sum avloysari í hesum starvi í try ár, og sigur sjálv, at einasta sjón liga tekin verður, at hon eftir hesa dagfesting fær eina eyka stjørnu aftrat sum prýði á eyðkennisbúnanum Tað merkir eisini, at eg bert fari at arbeiða sum inni á stóðini sum vakthavand: At virka sum vakthavan di er eisini spennandi ar bei, Hetta er „hjartað“ i løgregluarbeiðinum Øll, sum hava okkurt ør indi til løgregluna, ringja til vakthavandi. Alt, sum fer fram, skal gjøgnum høvuds staðina, og síðani verða uppgán urnar býttar út til po g skrivstovu fólkið á stóðin:, sigur Krist ina Christianser lttistarnar og Góðar stundir ella stutt fjús Ikki allar fráboðanir verða tiknar í álvara, tí tað er so ymiskt, hvat fólk hava upp á hjartað. Við hvert er nóg mikið at tosa seg til rættis, Oluf Mortensen, politistur og Kristina Christiansen, varaplitikommuserur, eru á vakt henda dagin. Tey eru samd um, at Politigarðurin er gott arbeiðspláss, og at tey sosialt halda væl saman. Tað er eisini neyðugt, serliga tá løgreglon sum heild ofta fær „fingurin uttan fyri stovnin Nr, 141 — 26. JULI 1997 eitt nú um full fólk ringja, og tað ikki hevur nakað uppá seg - Er tað ein fyrimunur at vera konufólk, tá tað snýr seg um at tosa við fólk? - Tað veit eg kkki, ti eg havi ongantíð roynt at verið mannfólk. Tí dugi eg ikki at síga, hvar fyrimunurin skuldi at verið, sigur Krist- ina brosandi. Hon hevur ofta fingið spurningin áður - Ein vælkendur spurnin- gur er kanska eisini, hvussu tað er at tosa við td. full fólk, sum ringja og gremja um okkurt? - Tað velst um fjúsið og hvussu vit eru fyri. Politistar eru eisini menniskju, og kunnu hava góðar og ring- ar dagar - Er fjúsið langt og vit hava tíð at tosa við fólk, so geva vit okkum góðat stundir. Er nógv at gera og fjúsið stutt, hendir meir enn so, at vit gera stutt av og kvetta sambandið Eldur í á bygd Tað kann annars vera óg uliga strævið at arbeiða sum vakthavandi, serliga tá t.d eldur er í á bygd. Tað stúrir Kristina allarmest fyri Eg skal ringja til hvønn einstakan brandmann, ti eingin kalliskipan er til Svarar tað ikki heima ella á arbeiðsplássinum, um tað er um dagin, og heldur ikki á fartelefonini,s o er illa statt Kristina Christiansen Tá eg í 1986 kom heim at arbeiða, spurdi ein sjónvarpsmaður, hvat skuldi til fyri at gerast politistur. Eg visti einki at svara, annað enn at „peran skuldi vera nøkur- lunda í lagi“. Tað havi eg hoyrt fyri síðani - Ein dagin var eldur í einum bili á Skálafjørðinum og maður sat fastlæstur. Tá slíkt hendir, er talan um minuttir, áðrenn bilurin stendur í ljósum loga. Eg ringdi til slekkiliðið, men fekk annars als einki gjørt, tí slókkiliðið kundi als ikki kundi koma nóg skjótt fram - Til alla lukku var ein lastbilur í nánd, og hann hevði brandsløkkara. Tað bjargaði manninum - Annað, sum eyðkennir arbeiðið er, at ofta er neyð ugt at taka avgerðir her og nú. Tað er sum hjá einum fótbóltsdómara, men tá ber sjálvandi til at tosa um úr slitið aftaná. Tað er ikki al tíð vit kunnu tað, sigur Kris tina Politiarbeiði er ofta lýst í filmum. Situr tað til inni haldið í arbeiðinum í Havn? Tad er torført hjá at sam meta okkum við slíkar film ar. Einki er bert hvítt og svart, sum tað oftani verður gjørt til í filmum. Ongar hendingar líkjast, tí umstød