leygardagur 26. juli 1997síða 8
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
tíðindablaðið
Kristina Christiansen, varapolitikommiserur:
Arbeiðið verður
ongantíð ein
vanasak
- Tann dagin tú ikki longur verður rørd ella skakað av hendingum í
starvinum, so er tíðin komin at gevast, sigur nýggi varapolitikommiserurin m.
í samrøduni um álvarsamar hendingar. Kortini eru eisini stuttligar løtur, og
tað ger ivaleyst sótt til, at politistar halda, at hetta arbeiðið er vert at fåast við
DAGNY JOENSEN
J
vsøkan CI nánd tann
g RT
3
amt D, á
emner lekt }
p KOMMISErUr
H kk evo
k
> yK IK
£ in
N P
ir i n %
IVSOKUN g alta KET
Dr
y 5 nå upr
k rå 4 r
C KK 5 1 statt
KK Kr
1 kki bes
|
øtar i Dagin ef
sannur hurlivasi íkomin, tå
vit hittast á stødini
Kristina sendir ein politist
nidan í Utvarpid at boða frá
telefonbrekin pg á stød
g so biða tey bert eftir, a
t skal henda
Varin at tosa
við fjølmidlar
Orsøkin til at Kristina Chr
nsen er ett sindur
så 3 fjølmiðlarnar
faa v SKK il
Hor liðug 'olit
if 986 og k
rd n at arbeid
bað um eitt prát ber
anvegin, men Kristina Chr
ans ig ne 3 IT IKK
) € að i NAK
Tá sjónvarpsmaðurin spur
at gerast pc litistur, visti hon
sær einki svar, men royndi
seg við at siga: „At peran
skuldi vera nøkurlunda i
lagi“
Eingin hoyrdi at eg seg
ði „nekurlunda“, og tað
varð til at beliv kallað „per
an“. I dag. nú meir enn 11
ár eru liðin, hoyri eg um
„peruna“, og
haldi eg tað ikki vera stulligt
longur, sigur Kristina Chr
istllansen
Hon hevur annars arbeitt
alt sitt vaksna lív á Politi
garðinum. Byrjaði sum 17
ára gomul á skrivstovuni
yg hevði als ikki ætlanir um
at fara á Politiskúlan. Tað
fór hon so kortini
vakthavandi fór eg
og satt al siga, so
vera, men ein di
rum beyðs frå, fekk eg
im at at taka hetta ar
bed r her át 'r
kortini ikki, at tað hev
á varðhaldi út í bynum sum
50 ára gomul
|. september tekur 39 ára
gamla Kristina við sum
varapoliukommiserur. Hon
hevur virkað sum avloysari
í hesum starvi í try ár, og
sigur sjálv, at einasta sjón
liga tekin verður, at hon eftir
hesa dagfesting fær eina
eyka stjørnu aftrat sum
prýði á eyðkennisbúnanum
Tað merkir eisini, at eg
bert fari at arbeiða sum inni
á stóðini sum vakthavand:
At virka sum vakthavan
di er eisini spennandi ar
bei, Hetta er „hjartað“ i
løgregluarbeiðinum
Øll, sum hava okkurt ør
indi til løgregluna, ringja til
vakthavandi. Alt, sum fer
fram, skal gjøgnum høvuds
staðina, og síðani verða
uppgán urnar býttar út til po
g skrivstovu
fólkið á stóðin:, sigur Krist
ina Christianser
lttistarnar og
Góðar stundir
ella stutt fjús
Ikki allar fráboðanir verða
tiknar í álvara, tí tað er so
ymiskt, hvat fólk hava upp
á hjartað. Við hvert er nóg
mikið at tosa seg til rættis,
Oluf Mortensen, politistur og Kristina Christiansen, varaplitikommuserur, eru á vakt henda dagin. Tey eru samd um, at
Politigarðurin er gott arbeiðspláss, og at tey sosialt halda væl saman. Tað er eisini neyðugt, serliga tá løgreglon sum
heild ofta fær „fingurin
uttan fyri stovnin
Nr, 141 — 26. JULI 1997
eitt nú um full fólk ringja,
og tað ikki hevur nakað
uppá seg
- Er tað ein fyrimunur at
vera konufólk, tá tað snýr
seg um at tosa við fólk?
- Tað veit eg kkki, ti eg
havi ongantíð roynt at verið
mannfólk. Tí dugi eg ikki
at síga, hvar fyrimunurin
skuldi at verið, sigur Krist-
ina brosandi. Hon hevur
ofta fingið spurningin áður
- Ein vælkendur spurnin-
gur er kanska eisini, hvussu
tað er at tosa við td. full
fólk, sum ringja og gremja
um okkurt?
- Tað velst um fjúsið og
hvussu vit eru fyri. Politistar
eru eisini menniskju, og
kunnu hava góðar og ring-
ar dagar
- Er fjúsið langt og vit
hava tíð at tosa við fólk, so
geva vit okkum góðat
stundir. Er nógv at gera og
fjúsið stutt, hendir meir enn
so, at vit gera stutt av og
kvetta sambandið
Eldur í á bygd
Tað kann annars vera óg
uliga strævið at arbeiða sum
vakthavandi, serliga tá t.d
eldur er í á bygd. Tað stúrir
Kristina allarmest fyri
Eg skal ringja til hvønn
einstakan brandmann, ti
eingin kalliskipan er til
Svarar tað ikki heima ella á
arbeiðsplássinum, um tað er
um dagin, og heldur ikki á
fartelefonini,s o er illa statt
Kristina Christiansen
Tá eg í 1986 kom heim at
arbeiða, spurdi ein
sjónvarpsmaður, hvat
skuldi til fyri at gerast
politistur. Eg visti einki at
svara, annað enn at
„peran skuldi vera nøkur-
lunda í lagi“. Tað havi eg
hoyrt fyri síðani
- Ein dagin var eldur í
einum bili á Skálafjørðinum
og maður sat fastlæstur. Tá
slíkt hendir, er talan um
minuttir, áðrenn bilurin
stendur í ljósum loga. Eg
ringdi til slekkiliðið, men
fekk annars als einki gjørt,
tí slókkiliðið kundi als ikki
kundi koma nóg skjótt fram
- Til alla lukku var ein
lastbilur í nánd, og hann
hevði brandsløkkara. Tað
bjargaði manninum
- Annað, sum eyðkennir
arbeiðið er, at ofta er neyð
ugt at taka avgerðir her og
nú. Tað er sum hjá einum
fótbóltsdómara, men tá ber
sjálvandi til at tosa um úr
slitið aftaná. Tað er ikki al
tíð vit kunnu tað, sigur Kris
tina
Politiarbeiði er ofta lýst
í filmum. Situr tað til inni
haldið í arbeiðinum í
Havn?
Tad er torført hjá at sam
meta okkum við slíkar film
ar. Einki er bert hvítt og
svart, sum tað oftani verður
gjørt til í filmum. Ongar
hendingar líkjast, tí umstød