leygardagur 27. september 1997síða 8

8 ” ih Fr k KKANM sKinurnar aKaVITK På Sá ] if tidindabladid ag skinur solin vørjum andliti & "3: ør virkininum á Sandi Sandovingar ur dvalam, siga teir Sandoyingar ganga púr a bedøvadir, hava onki at g fáa onki upp í lag iðist Marius Clement ør KUA há sen ovggjarfelagar aðalfundinum í Føroya Ar beiðarafelag í vár € sinar á á birtist vón Nr. 184 — 27. SEPTEMBER 1997 in aftur tá ið tað frættist, at nú skuldi virkini latast upp aftur Men so mikið stórri var vónbrotið, tá ið tað hverja ferð datt niðurfyri aftur Ti tordi sandoyingar heldur ikki at trúgva tí ord iliga, tá ið tað frættist, at menninir, sum høvdu Delta Seafood á Tvøroyri høvdu vent kikaranum ímóti Sand oynni, tí teir hildu seg síggja ein møguleika at fáa gongd aftur á fiskaarbeiði Sandoyingar yptu øksl og hugsaðu, at tað man fara at:detta niðurfyri aftur sum tað plagdi í På ir På i rAÅ ) k lå rn i i i 1 i I i kuid ! Í lann dagir k | IKKI Dar dum him á Sand egði, at hann sá hani um andlit Men Marius mundi kort ini helst ikki hava sæð and húð á øllum teimum, sum ikki fingu arbeiðsboð Ti hóast gleðisrómur var yvir alla sandsbygd í fyrra dagin, skerst ikk: burtur, at so mikið stórri var vónbrot ið hjá teimum. sum ikki sluppu upp í part Men ein kona, vit tosaðu við helt, at:tey bíða og vóna, at boð eisini varð eftir teimum, táið ar beiðið var komið í eina fasta legu Men innast inni vita vit eisini, at øll arbeiðsleys í Sandoynni kunnu ikki fáa arbeiði á flakavirkinum. Vit kunnu bara vóna tað besta og gongur tað ikki, er onki at gera uttan at bíða, og vóna máttu bara lit at hugsa sær Sandoyingar, vit tosaðu við hósdagin siga. at fólk ikk: hava roynt tað, kunnu sum omøgu hugsa sær ! ið er k 8 k + H Est DO fólk Í od loyr | Í | yngra endanum Og bundu húsin íkki fólk iður. vóru nógv fleiri far in Ti, sum tann eina flaka konan segði, meðan hon smoygdi seg í oljuklæðini áðrenn hon fór inn í skeri høllina.:Ta0 møguligt at sleppaå av við husini, tí hver skuldi keypt tey? So í veruleikanum var onki val. Vit sluppu ongan veg, hóast vit vildu var €isint o Hesum hava vit bíðað eftir í fýra ár innur Tungá á storar vonir t nyg VIFA ar + ir í Vega --Hetta hevur ver- ið sum ein seks ára long jarð- aferð. Aki BERTHOLDSEN - Hetta er ein stórur dagur hjá okkum í Sandoynni vit hava Hetta er tað bíðað eftir í fýra ár nú Jógvan Finnur Tungá á Sandi var ein av teimum hepnu, sum fekk arbeiðsboð hósmorgunin Men hann hevur arbeitt síðani á ólavssku við at rigga virkini til Hann sigur, at hetta er ein stórur og gleðiligur dagur í hetta Ultak og at VIrKI! nóg mikið av fiski rarða k DPI Falla heilt i fått Eisini flakakonurnar báðar Sonja Petersen á Sandi, og Kristrun Kjærbo í Skopun, fegnast um at fáa flakakniv aftur í hondina Sonja hevur verið ar- beiðsleys í fýra ár, og tá ið Kristrun fór í barsilsfarloyvi varnaðist hon ikki, at tað skuldi verða byrjanin til níggju ára vinnuloyst Sonja heldur, at tað er heilt ótrúligt at sleppa aftur til arbeiðis Kristrun, v.m. og Sonja hava báðar verið ar beiðsleysar í nógv ár Arbeiðsloysi fær fólk at fella í fátt, og hóast vit hava góða tíð, fæst onki upp í lag — Eg var fallin heilt í fátt av at ganga fyri onki dag um dag. Og hóast eg skuldi havt góða tíð, er sannleikin tann, at eg fekk onki upp ílag, sigur hon Kristrun samtykkir og heldur, at hetta er vanligt fyri fólk, sum ganga ar beiðsleys Sonja sigur, at hon mist arbeiðið, nettupp tá ið hús ini vóru reist, og hon hevði mest brúk fyri arbeiði Men tíbetur siglur mað urin úti, annars gekk tað slett ikki, hóast tað hevur verið strævið Kristrun sigur, at tað er ein ótrúligt broyting, sum hevur verið á Sandi seinastu dagarnar Fólk eru blivin glaðari lívligari og pråtingarsamari Sjålv hevur hon ongantíð ætla sær at rýma Hjá Sonju forbjóðaði tað seg sjålvt, tí tað hevði ikki verið hugsingur um at sloppið av við húsini, sigur hon