leygardagur 4. oktober 1997síða 16

DAGNY JOENSEN Jens KR VANG r so mangt sum broyt verður eg kann verða sigur Sunn tá hon skal hví h UESI IKKI, al n hevur verið á sama arbeiðsplássi Gjerdi krambayrkið til sítt livsstarv Soleiðis hugsaði Sunnivá henn grett ftan fyri Skivu arbeiði, sum h gera tri sitt MVSSLarv hon hevði verið hjá »nsen eitt skifti, hitti in í klædnahand! num ., Vogue”, sum bjóðaði enni arbeiði, og hon tók av Seinni skifti hon klæðini út við baksturvørum, tå hon ór at arbeiða i Hermabaka- riinum hjá Doru Johansen sum hevði til húsa har „Hjá Gunnlervi“ í dag. Har var hon í nøkur ár. áðrenn hon fór til Gunn ar Stockholm. klæðnahand lin við Hoydalsvegin at ar- beiða Har arbeiddu nógv stutt lig fólk. Umframt Gunnar Stockholm. vóru m.o. Han- Oddvald á Gripsvegi, er sina Perstein og Ørvarodd Sunnivå sigur, at Gunnar Stockholm var góður ar- beidsgevari, men at hann eisini kravdi nógv av starvs- Íkunum Hetta var helst fyrsti lin, sum gjørdi nógv at veita viðskifta- fólkunum góða tænastu, og ein ávís skipan var galdandi viðvíkjandi tænastuni, sum vit bjóðaðu, sigur Sunnivá Hansina Perstein var ] dama. Tað merkti, at tá fólk var hon tann fyrsta, sum tók ímóti term- um. Komu fleiri fólk inn so var tað tann næsti aftaná |. damuni, sum tóku ímóti s.ir KOMU INN. Sí Vit lærdu handverkið Tað var stuttligt arbeiði pg vit lærdu handverkið at selja eina veru, og at hjálpa viðskiftafólkunum. Eitt nú, um spurt var eftir onkrum plaggi í einum liti, sum vit ikki høvdu, so skuldu vit draga alt fram og sannføra Nr. 189 - 4. OKTOBER 1997 Sunnivá Zachariasen, krambakvinna, hevur arbeitt hjá Niels L. Arge í 30 ár: Vit I T 1 ] Í Fyrr sógdu tær ungu genturnar, tá tær fóru í handlar at arbeiða, at tað var bara fyribils. Soleiðis havi eg ongantíð hugsað. Hetta er eitt yrki, sum krevur nakað av einum, og mær dámar so væl at hava við fólk at gera. At eg havi verið hjá Nils L. Arge í 30 ár, kemst av, at her er so gott at vera, sigur Sunnivá kundan um, at annar litur var fult so góður - Gunnar Stockholm dug di so ómetaliga væl at selja Hann var eisini ógvuliga fólkaligur og frintligur mót vegis øllum Hann gjørdi eisini nógv fyri at starvsfólkini skuldu kenna seg virdismikil sum arbeiðsmegi Tað skuldi vera ein av- bj6ding, at fáa fólk at keypa frå okkum. Hetta gjørdi hann m.a. við at geva okk- um bonus fyri at selja ávís vørusløg, og á tann hátt fingu vit nøkur oyru eyka í lønarposan Sunnivå sigur frå um teir longu, ofta strævnu arberðs vikunum, og tá bert sunnu dagurin var heilur fríðagur Um lítið var at gera við hvert, so plagdu tey at taka sær av løttum Ein íbúð hoyrdi til leigu- málið hjá handlinum, og har plagdu tey at baka pannu- køkur og tílíkt, um stundir vóru til tað Til arbeiðis við stokkum Oddvald Ørvarodd var skræddari, men hann ar- beiddi eisini í handlinum - Oddvald var so dugna- ligur at binda. Hann hevði ofta stokkarnar við sær til arbeiðis. Var ein friðarlig løta, plagdi hann at seta seg inn í eitt av royndarhølu- num at binda - Um hetta mundið vóru ikki nógvir klædnahandlar á bygd. og tí komu eisini nógv fólk ul Havnar at keypa. Um tað ikki lá fyri at koma í handilin, sendu vit úrval av klædnavørum til fólk á bygd - Hetta var helst eisini fyr- sti handil í Føroyum, sum fór undir eina avgjaldsskip- an. Vit seldu fólki verur móti at gjalda ávíst útgjald, og restina yvir nakrar mán aðir, sigur Sunnivá Postordraskipanin og tað at fólk høvdu samskifti við okkum yvir longri tíð, heyði við sær, at vit komu at kenn ast væl, og eisini, at vit fingu nógv og ofta skemtilig brøv frá viðskiftafólkum Brævaskifti - Serliga minnist eg eitt bræv frå eldri konu. Hon skrivaði á donskum, sum nógv gjørdu tå, og byrjaði við: „Kære Gunnar“. Víð- ari skrivaði hon m.a. „Vi to, som har haft sá meget sammen“ 0.s.fr - Við hesum sipaði hon helst til gjaldsavtalu ella tí líkt, hóast tað kundi mis skiljast, men Gunnar Stockholm var ógvuliga fegin um hesi brævasam bondini, og at hann goymdi øll brøvini Sunnivå gifust 19 åra gomul vid Milson Zacharia sen, og fimm år seinni fingu tey eina dóttur, og fimm ár seinni, kom sonurin Hon var 22 ára gomul, tá hon fór at arbeiða hjá Niels L. Arge. Av sínum einting um fór hon oman á Konga- brúnna at spyrja um ar- beiði Hon hevði tá verið hjá Stockholm í nekur ár, og hevði hug at royna annað arbeiði Orsøkin til at hon ynskti sær arbeidi hjå Niels L Arge, var m.a. tí henni dám- di so væl handilin og um- hvørvid á Kongabrúnni Sunnivá hevði arbeitt hjá Niels. L. Arge í eini tvey ár, tå tey fingu fyrsta barnið, 24 ára gomul Tá í tíðini vóru umstød- urnar at fåa barsilsfarloyvi ikki sum f dag. Barnakonur fingu fri í tveir mánaðir við løn, og so varð farið aftur til arbeiðis Um hetta mundið bygdi familjan sær sethúsini, og tað merkti sum vanligt var, at brúk var fyri tveimum inntøkum Skiftust um at arbeiða úti Sunnivá var heppin at fáa dóttrina í vøggustovu hjá Nancy Yviri við Strond, og hon arbeiddi úti heilan dag til dóttirin var fimm ára gomul. Tá sonurin kom, fór Sunnivá at arbeiða hålvan dag. Torført var at fáa ans- ingarpláss, men av tí at Mel- son Zachariasen starvaðist í Utvarpinum og hevði skiftandi arbeiðstíðir, kun- du tey skiftast um at arbeiða