leygardagur 4. oktober 1997síða 17

dag. Torført var at fáa ans ingarplåss, men av tí at Mel son Zachariasen starvaðist í Utvarpinum og hevði skiftandi arbeiðstíðir, kun du tey skiftast um at arbeiða úti, so at annað teirra altíð var heima hjá tí lítla Tey vóru meira heppin, tá dóttirin kom, tí hon slapp í vøggustovu beinanvegin Har vóru børnini til tey fyltu trý ár. So kom avbjóðingin at fáa eitt barnagarðspláss Tad var kortini ikki sum at siga tað. Ansingarplåssini hingu ikki á trødunum, men meguleikarnar at fáa børn ini inn, vóru eitt sindur ser støk, í mun til tað vit kenna í dag Í bidirød kl. trý á nátt Sunnivá fekk at vita, at eini átta pláss vóru leys í barna garðinum hjá nonnunum hetta árið, og at tey, sum kom fyrst til uppskrivingar dagin, fingu plássini Fyri at tryggja mær pláss, fór eg niðan til Nonn urnar kl.trý náttina fyri. Ég helt, at eg fór at síta einsamøll hesa nåttina, og gjørdi meg væl út. Við mær hevði eg stokkarnar, eitt teppi og eina kannu av kaffi Tá eg kom niðan, høvdu fleiri fólk fingið sama hug skotið, og vit sótu og bundu og prátaðu alla náttina Tibetur vóru veðurgudarnir við okkum, tí veðrið var av bera gott, sigur Sunnivá brosandi Klokkan seks á morgni komu nonnurnar framvið, tær fóru til morgunmessu Sunnivå Zachariasen, krambakvinna Nr. 189 - 4. OKTOBER 1997 Tá tær komu út aftur úr kirkjuni, lótu tær upp, so vit sluppu inn at sita, og bjóð aðu okkum ein drekka- munn Kl. átta byrjaði upp skrivingin, men eg kom á bíðilist - tó sum nr. eitt. Tá barnagarðurin byrjaði hetta árið, slapp dóttur okkara inn kortini, sigur Sunnivá Nú børnini eru tilkomin, og tey eiga eitt ommubarn sum býr í Danmark, er hug aligt at hava arbeiðið at fara til, heldur Sunnivå. Hon ar beiðir nú bert aðru hverju viku, og tað vildi hon ikki verið fyri uttan Ég eri so von at ganga leiðina oman á Konga brúnna. Havi eg ikki gingið handan vegin nakrar dagar, leingist mær oman aftur, sigur Sunnivá Trivnaður á arbeiðsplássinum Handilin á Kongabrúnni, hevur altíð verið gott ar beiðspláss. Tað var tað eisint tå Niels L. Arge skipaði fyri, eins og í dag, nú Tummas og Sólrun Arge hava tikið yvir. Tey eru so einastandandi móti starvs fólkunum Tey duga so væl at fáa starvsfólkini, sum eru eim sjey- átta í tali, at trívast og kenna seg væl Vit eru sum ein familja sigur Sunnivå, sum ikki rættiliga veit, hvussu hon skal málbera seg, tá hon skal greiða frá, hví hon hev ur verið á sama arbeiðs plássi øll hesi árini Fyrr søgdu ungar gentur, at tað var bara fyri Harnæst er tað samskiftið við viðskiftafólkið, sum trú- liga vitja aftur í handlinum, annaðhvert tí tey skulu keypa okkurt, ella bara fyri at práta - Tað var eitt sindur stilt í nøkur år, men nú hendir alt íð okkurt - Fyrr vóru tað bátarnir sum løgdu at her, men tå tær vánaligu tíðirnar vóru rutur lagdar niður, men tað er tíbetur broytt. Nú er Far støðin komin, við sínum ferðafólkum, Cafe Natúr og Ferðaráðið, sum dregur nógv fólk ul ekið við Kongabrúnna - fyri ikki at gloyma øll starvsfólkini í Tinganesi Tað er so huga ligt Feroyingar heimsins tolnasta fólkaslag Um viðskiftafólkini hjá mær hesi árini? - Tað kundi verið so mangt at tikið fram, men ógvuliga sjáldan keði ligar hendingar Tú kanst siga so nógv um føroyingar, men eg hal- di at :tolnari fólkslag finst ikki, sigur Sunnivá Her sipar hon til stóru ar beiðsbyrðuna á verkstaðn um, sum um ólavseku mundið og jóltíðir hava so nógv at gera Onkuntíð røkkir tíðin bara ikki til, og fólk mugu fara avstað aftur sum av torvheiðum. Tað, at tey fara avstað aftur við einum smíli, hóast tey ikki fingu tað, tey komu eftir, havi eg mangan undrast á, sigur Sunnivá fyrst, at tær fóru í handlar at arbeiða. Soleiðis havi eg ongantíð hugsað. Eg helt tað vera ein avbjóðing í sjálvum sær at veita fólki góða tænastu, og at hetta skuldi vera mítt livsstarv 3 Tveir menn í sorg og sálarneyð …. Tvew menn í — som — og så lar- neyd, fet fy tet á st ” ” ø "+ . . * ” aff > mær nm" Cr FS SS Ft dut og dm um ' gar fleyg — og - én bren 4 & n rd FO p fi $-—g gg; == = i } iz i + 4 På , > > A i ; I FE 31 á sATA === vil - du Sep - på burt frá & á Gol - gå - tha teir hev + lø . | £ £ . . „ z + ; i P rr + | || ! Rå * rt k SE; = SB r : FEER 39 FR S- 2 G L LJ > á oe k- ør - ta | dey dør må, 8 hen á dø rr Íris - 5» dag, . ” mr? ” ås í i FR. $ . $-— rr ? > FT 3 == Få Fr 2. Tveir menn í ståran sorg og neyð, har kemur ein at ugga teir. Orð hans, tey eru livsins breyð og lívsins vatn og mikið meir. Tá Emaus teir komu til, teir ætlaðu um hurðar inn, hin triði longur ganga vil at uggan onnur syrgin sinn. 3. Men Emaus í skýming lá. Teir mæltu: >Myrkrið kemur brátt, og eingin hugni vinnist tá, tú gongur úti stumma nått.« So settu tríggir seg um borð, tå sólkin hvarv, og dagur treyt. Hin tridi segði vígsluorð, tá vín hann tók og breyðið breyt. 4. Tveir glaðir menn, tveir fúsir menn á Jorsalsveg á myrku nátt. >Jú, Harrin er hjá okkum enn. Men friður fevnir hvørja sál, sum hevur kent og sannað tað, at Emaus er hægsta mál at ganga annan páskadag. Hans Andreas Djurhuus