Sosialurinarkiv
Sosialurin 1997-11-25, síða 6
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 25. november 1997síða 6

‹ fyrra síða allar 27 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

6 tíðindablaðið Sjónleikurin “Ísblomstrið“: Á lsakald samluliv førir til glatan Havnar Sjónleikarfelag Ísblomstrið“, eftir Terje Nordby Umsett og leikstjórn Evð Matras Scenografi og búnar: Marjun Jóanesardóttir Tónleikur: Stamen Stantechey Ljóssetari: Niels Nielsen ni 5 KKI * Ur koðari verður tu drigin upp eftir hágunumáar hesi byg rt 10 setirr ettiliga ferð á sØøgug Skríggini fylla salin Aðrenn fyrsti partur er av eru oyrini fylt við skrig num frá Jóhonnu, og tú heldur, at so stórar líðingar kann einki menniskjað bera, uttan so at hjálp verður veitt tí sjúka Hetta er í 1880 árunum pg tå er sjálvandi tann spennitroyggjan ikki uppfunnin. Heyði kon an livað í okkara tíð, var hon sjalva (,*) oe u hvita gar tíð síðan Spurningurin er um lívið í hesum før: ger menniskj uni sinnissjuk, elia um tey Sjálvt laga sær lívið soleiðis, at tað fær avleiðingar fyri sálarligu heilsuna Sum eina seinastu roynd at fáa konuni heilsuna aftur hevur Andreas sent boð eftir einum gandakalli (Hilmar Joensen), sum býr í bygd ini við sjóvarmálan Hesin kann lekja allar sjúkur, verður sagt. Nú bíða hjúnini eftir, at hann skal koma Andreas hjúklar um kon- una, gevur henni vatn at drekka, og sissar hana, so sum hann ivaleyst hevur gjørt hverja nátt, síðani konan fór í seingina, “at tosa við deyðan í dreymi“ sum hon málber seg Við eitt brestur hurðin upp, og gandakallurin kem- ur sum eitt fok um dyrnar, syftir dýnuna av tí sovandi konuni. Hann biður hana kóka sær kaffi Gandakallurin og skeivleikarnir eldin í grúgvúm at loga Hjartar ar s.ff.. fyri at fáa tey sa upp alt tað, sum ikk: tolir dagsins ljós Jú, Jóhanna varð við barn við Markusi, beiggja Andr- eas, ein dagin tá Andreas ikki var heima Hon segði Andreasi sann leikan, og hann græt og fyri gav, sigur Jóhanna fyri gan dakallinum. Andreas fyri gevur altíð Kanska tað var styrkin í húnarlagnum, men tað hev ur so avgjørt eisini verið err veikleiki, skilst Samstundis sum hann fyrigav, var psykologiska krigsførsla hansara, at seta niður á Jóhonnu, og trútta í hana, at hóast náttúran kring tey blómaði á hvørjum ári so vóru tey bæði livssør Tey fingu einki barn. At enda noyðist hon at lúgva seg uppá vegin, bara fyri at fáa frið. Tá tað sjálvandi ikki kemur nakað barn burturúr, er einasta loysnin at leggjast í seingina Leiklutirnir hjá hjúnunum fellur uppá pláss, hon er sjúk og krevur umsorgan, og hann hjúklar um hana, sum var hetta einasti háttur at bjarga samlívinum Við at skúgva allar trupul leikar í undirvitskuna, var avleiðingin samstundis, at tey sålarliga pindu hvønn annan til tigandi, livandi deyda Tað kemur fram hesa náttina, tá gandakallurin vitjar. Eina løtu er Andreas úti í túninum, og tá letur Jóhanna seg bráddliga úr klædunum og biður ganda- ) i KOL gr kå n KK va k bar ) berg Andreas Markus sig lóhanna { t að kh Tók lívið av soninum vaska illu andarnar burtur úr honum Tá kom tað á hana, at hon skuldi sleppa honum. Í tí hon ger tað, hyggur sonur- in uppá mammuna, og hon sær deyðsóttan í eygum hansara Tá kom Jóhanna í tankar um ein ísklump, sum sonur in ein dagin hevði givið henni, við einum ísblomstri í, við mjúkum, reyðum blødum Eitt deytt isblomstur i sínum fagrasta blóma, sigur Jóhanna gandakallinum Jú, kanska kann verða so vandamikið, at liv andi deyðin er ein lætti, tí fólk ikki tora at læra seg at ganga Hesin leikur er eitt sterkt psykologiskt drama, sum verður framført eftir góð um, gomlum leiklistasniði Hann er ógvuliga orðrík ur, og við hvert fært tú var hugan av, at hetta hevåi ver ið góður útvarpsleikur. Og kortini. Væl gjørdi pallurin, ljós, ljóð og framúr góði tónleikurin, gjørdu sítt til væleydnað úrslit lívið Koma væl frá royndini „Serliga hugtakandi er spæl ið hjá Jytte Joensen, sum so nágreiniliga gongur upp í sín leiklut, at tú hevur hug at blunda og lata oyruni aftur Hilmar Joensen er líkur einum gangakalli í sínum verumåta og bragaiiga spæli. Hann er royndur sjónleikari, og hevur skálk- in bak oyrað, sum er neyð- ugt fyri at gera henda leik- lurin sannførandi. Karlot H. Jacobsen er stillisligur og inniligur i sin- um leikluti, og vid sinum dámliga nólsoyarmáli. Tor- ført er at hugsa sær, at hann ikki hevur staðið á palli áð ur Eyð Matras er komin væl frá síni fyrstu leikuppseuing Tað, sum hugtekur einamest er, at leikararnir eru so ken sluliga opinskráraðir Tað krevur vilja og mans mót soleiðis sálarliga at lata seg úr á palli, serliga í slík um leiki sum hesum, ið spælir á nógvar streingir, í góðum og óndum menni skjansligum kenslum Tað er ikki tespiligt í nógvum førum, og kortin koma tey væl frá royndin: Dagny Joensen Nr. 225 - 25. NOVEMBER 1997 „ Sjónleikurin »ISBLOMSTRID« verdur syndur komandi dagarnar í Sjónleikarhúsinum soleiðis: Inngongdin er norðanfyri Mánadag 24.11.97 kl Týsdag eingin sýning Mikudag 26.11.97 kl Hósdag 27.11.97 kl Friggjadag 28.11.97 kl Leygardag 29.11.97 kl Sunnudag 30.11.97 kl Månadag 01.12.97 kl Tysdag 02.12.97 kl Mikudag 03.12.97 kl Hósdag 04.12.97 kl 20.00 20.00 20.00 20.00 17.00 17.00 20.00 20.00 20.00 20.00 Rúm er fyri 57 fólkum til hverja syning Atgongumerki á 60 kr. kunnu keypast í Kunn- ingarstovuni tlf. 15888, og í Sjónleikarhúsinum tif. 11132 hvønn dag ein tíma undan syning Havnar Sjónleikarfelag ag