leygardagur 13. desember 1997síða 14

Lagt til rættis hevur Hans Jergensen Myndir Jens Kristian Vang eg hitti Gud Bruun, var í 1936 Tad bar so á, at eg slapp til Danmarkar við skúlabern um. Tvey børn sluppu við úr Miðvági, Henrietta Nic! vit vóru hepnar í lutakasti). Minnist vóru skulabørnin: úr øllum landinum Við í ferðini vóru fýra ferða eiðarar Vit fóru Tjaldrinum astini av Havnini vid yg skuldu sova Flestu okkara stoverk, sum vera Hetta var ógvuliga spenn ind: at sleppa burtur í onnur nd. Tá ferðaðust fólk ikki n nå m nú á kann hetta við eina Am 1 góðum nannahavnar g umborð á y sur % + + Hitti Gudmund Bruun fyrstu ferð k K i på Gud g sæl: * T Få 3 VÆIK il bugva í teimun Hesselager Prestagarði Eg kom so at búgva hjá dmundi Bruun og konu insara Edel Bruun Tey eg kend neg heima ístu okkum stóran blíð skap. Vit sóu eisini húsini hjá H.C Andersen í Odense Gudmundur Bruun soleiðis sum eg minnist hann Á mentanarløtu í Miðvágs skúla seinasta sunnudag helt Valborg Svaðabú fyrilestur um Gudmund Bruun hr David Johannesen, sóknarprestur í Vágum og Valborg Svaðabú tosadu um Gudmund Bruun Tungt at siga prestafólkunum farvæl So væl dåmdi mær f Hes selager prestagarði, at tað var tungt at siga farvæl, tå stundin var komin, at vit skuldu skiljast. Ein kendi seg væl hjá hesum edi ið Vinskapur fyri lívið Aftaná, at eg varð heimaftur komin, tók seg upp bræv askifti millum Gudmund og meg. Eisini skrivaðu pápi g Gudmundur saman Hesin vinskapur vardi við so leingi, hann livdi Døturnar, serliga Hjørdis eg havt samband vid lag. Hverja ferð eg eri uttanlands, vitni eg Hjørdis í heimi hennara Nykøbing Falster Um onkur spyr Hjørdis hvussu vit kennast. svarar hon » Vi har kendt hinanden fra før, vi blev født « Og satt ettarlið hava tt milli bór vildi s I, at Hjør 5 g komu at hava sår Hon er er t ør ir 3 »I jv í myr hi øT i rum síðani Gudmundur aftur í Føroyum í 1937 I 1937 var Gudmundur i Aðrenn vestur í Vágar Føroyum og vitjaði hann kom r hann ul kirkjuvigslu Skúvoy saman vid Jåkupi Dahl, prósti. Tað var um hesa tíðina, hann gav úr hondum >Fedranna kirkja í Føroya tj60 sum er um yrkt ul føroyskt og føroyskt mhvørvi år svenskum Hann búði hjá okkum, tá hann kom til Midvågs. Ég minnist, at hann las henda sálmin fyri okkum Gudmundur var fegin um at verða komin til fødibygd Hann vitjaði í Jansa gerði og onnur kend stød k sina Gestur í Bø dagin fyri van- lagnudagin 12. juni 1937 Ein dagin fór hann út til Bíggjar at vitja vinfólk. E mil Joensen, prestur, var heima í Føroyum og ferð aðist hetta summarið. Dagin eftir prædikaði Gudmundur í Miðvágs kirkju. Beint, sum vit komu úr kirkjuni kemur Haraldur Norðri í Stovu inn hjá okkum við teimum ófrættatíðindum, at ein bíggjarbátur varð sakn iður. Báturin varð farin til itróðrar dagin fyri ikki afturkomin. - Hetta var tann dapri óeydnisdagurin r varð 12. juni 1937, tå bíggjar båturin gekk burtur i dyrd Frúfesti Eitt av eyðkennum Gud mundar var trúskapur. Ong antíð gloymdi hann at vitja vinfólk síni. Hann var altíð inni á gólvinum hjá Olivinu í Kálvalíð, tá heima. Hon var ein dadda hansara í Jansagerði. Jensiu Svabo gloymdi hann heldur íkki. Hon var arbeiðsgenta á Hesselager stutt fyri kríggið Hesa ferðina fór hann úr Miðvági út í Hest at vitja Herdis Joensen. Hon hevði eisini verið dadda hansara í Jansagerði. Martin Joensen, lærari, flutti okkum suður við báti sínum »Brestur« Við á ferðini vóru umframt Gudmund, pápi, pápabeiggi og Sámal, bróðir. Sjålv var eg eisini við. Hetta var ein sjaldsama vakur dagur, dýrd lann var í sjónum. Vit fingu eina hjartaliga måttøku út í Hesti Var eisini okkum hollur stuðul undir krígnum Um várið 1939 fór Gotfred, bróðir, til Danmarkar at fáa sær útbúgving. Gudmundur var sum altíð fúsur at hjálpa Gotfred var altíð vælkomin í Hesselager, prestagarð: tey árini, hann búði í Danmark. Hetta var undir krignum, og tá var gott at hava hollar vinir at koma til Gudmundur gav Gotfredi ni góð ráð okkurt, hann skuldi gera »Ger tað í dag. Set tað ikki út til í morgin, tí tá kann Hesum ráðum fylgdi Gotfred út í æsir, tá hann kom heimaftur um tað var tað verða ovseint til Føroyar Um heystid 1939 fór Jó han, bróðir, yvir til Noregs at ganga í skúla. Tað vildi so illa til, at hann varð inn istongdur í Noregi 9. april 1940, tå tyskurin hersetti landið. Skulin, hann gekk á, var tætt við Kristiansund, sum týskararnir bumbaðu sundur og saman. Heima sótu vit við ótta og vistu ikki, um Jóhan var livandi ella deyður. At týskararnir løgdu á at bumba Kristian- sund var tí, at Hákun, kong ur og fylgi hansara flýddu og krógvaðu seg har í nánd á veg til Onglands Sendi gleðitíðindi gjøg- num danska útvarpið Eisini her kom Gudmundur sum ein frelsandi eingil. Tað bar so á, at ein dagin kemur Marin Margreta rennandi niðan til okkara, rópandi »Jéhan í útvarpinum.< Tá hevði Gudmundur fingið í lag við danska útvarpið, at senda tíðindi frå føroying um í Danmark, hvussu teimum visti við. Gotfred hevæi fingið bræv frå Jóhan úr Noregi; tað var fyrsta lívstekinið Gudmundur sendir so eini boð til papa um danska útvarpið, at son ur hansara, Jóhan er á lívi Hetta vóru tey fyrstu før ysku tíðindi, sum vórðu um danska útvarpið til Føroya undir krignum Síðani vóru regluliga send tíðindi eina ferð um vikuna frå føroyingum í Danmark send Nr. 239 - 13. DESEMBER 1997 Førovingar heima lurtadu mest eftir noråmanninum frå London Mamma | u Gud mundur skuld: fåa løn fyri sína góðu gerð. Hon gav honum eitt kot. Ég vav og mamma seymaði vaði Heima aftur í 1945 Gudmundur kom aftur til Føroya at vitja eftir krigslok 1945. Føroyingar i Dan mark høvdu sent hann heim Teir hildu, at hann átti at søkja prestaembætið í Sud urstreymoy, sum tá var leyst, og verða próstur í Før oyum eftir JDahl, sum doyði undir krígnum Hægsta ynski hansara var at fáa embæti í Feroyum Men tað vóru ymisk ting ið forðaðu honum í hesum Konuni, Edel Bruun, dámdi ikki í Føroyum. Tá Gud mundur varð settur fyribils prestur í Vágum 1917, búði konan eisini eina tíð í Mið vági. Eisini var hann mer ur av sjúku. Hann hevði sukursjúkuna Spurdi gudpápan til ráðs Gudmundur spurdi gudpápa Rasmus á Háskúlanun ráðs. Rasmus råddi hor it K in KÁ i í Førov e tá ! } nm € tNnalls His entaði R jotstød iy ngskygdu rúðart T 1 + t € 4 f kk Dimmalætting, sum m.a skrivaði, at hann hevði »appetit« ul próstaembætið í Føroyum. Henda skriving in særdi Gudmund Bruun nógv Hann svaraði Dimmu aft ur, at hann søkti ikki prósta embætið í Føroyum, men prestæmbætið í Suður streymoy, men var settur próstur. Annars var ikki neyðugt hjá honum at hava »appetit« til próstaembætið í Føroyum, tí hann var próstur í Hesselager á Fjóni Ein annar føroyingur hevði sagt, at fekk Gud mundur próstaembætið í Føroyum, sluppu teir ikki av aftur við hann Gudmundur fór vónbrot in niðuraftur til Danmarkar Hetta var takkalønin hann fekk frá tí fólki, ið hann hevði stríðst fyri og vígt all an sín alsk Álopið í Dimmu gav banasár Í brævi til foreldur míni 26 september 1945 greiðir Gudmundur frá um hetta mál >Ég havi nú sent Dimmu á hafta álopið, hon gjørdi á meg. Vinmaður mín, Carl Hermansen próstur, hevæ sagt frå ein um sambandsmanni, sum á sinni hevði biðið hann un ikki at hava nakað við sjálv styrismenn at gera, tí at ein sjálvstýrismaður kundi ikki koma í himmiríki. Hetta hevur so skarnsblaðið lagt meg undir. Danskir blað svar