leygardagur 13. desember 1997síða 15

menn hava tosað við meg umborð, og summir hava skrivað nakað, sum eg ys hevur aldri havi Kristiligt Dagblað Dimma tekur til, havi eg yvirhøvur aldri tosað við Men hetta hevur tikið mær nógv, so eg eri sjúkur enn g so mikið hevur tað gjørt at eg seki ikki til Førovar Annars heyrði kona mín nú sagt sum játtað at:farið við nú. Mer leiðis, sum eg nú av rættum eri vorðin til skemd ir, er tað ivaleyst, at eg fan ikki. og eg havi skrivað til biskups, at hann ikki heldur kal senda meg til at vikar Bjera. Men hetta hevur sjálv indi ukið mær nógv, av t u tað nú var ynski mítt at fara til Førovar og brúka tey seinastu árini til at arbeið fyri Førovar. Tað er Mt at hava > uppat mer tað ha nú girt. Greini hmmu et i henr r mæ vð 4. at tað ir flokkur. sum ikk Seinasta ferð Gudmundar í Førovum R Fr ; 956. Hesa ferð vard k Edel I in ). Hon I ) ) jk i H 1 i 3 | A y i tur For il H H] Gudn ind B n su fta. Har Idi til at koma Førovar Eg skuldi fara heim við Tjaldrinum., áðr enn tey fóru Her skal sigast frá einum demi um Gudmundsa trú skap. Mamma mín var illa sjúk í 12 ár. Vit tosaðu um hvussu nú mundi vita við heima. Tá ið eg komi um Nr. 239 - 13. DESEMBER 1997 borð á Tjaldur, liggur bræv til mín á koyggjum frå Gud mundi. Tá eg varð farin úr Hesselager, hevði hann fingið bræv frá pápa, sum segði frå livímátanum hjá Gud mammu. Tí vildi mundur, at cg skuldi fáa at il stóð. áðrenn kom hem. Hetta kanr in kalla truskap av ti g slagnum vita, hvussu til mia Vildi halda fødingar- dagin i fødibygdini Hetta árið, 1956, 18. august fylu Gudmundur 65 ár Hann vildi so fegin halda fødingardag sín í fødibygd sínari. Miðvági. Men kon an, Edel, tosaði hann frå hesum. Hon helt, at bisk purin fór ikki at geva loyvi til longri summarfri. Tey fóru so avstað til ásettu tíð ina Hetta var ein óeydnisferi Tjaldur kom út í ringasta idnarveður. Gudmundur var s heppin at detta og 1 bróta báðar handliðirnar Íðin brævskrivari Gudmundur var íðin bræs krivan. N fekk hanr kaftið, meðan hanr it i | it + natt n + 10 Seinasta prædikan Fyrsta innudag í advent desember 198f hevd Gudmundur, prostur, sun vanligt gudstænastu i He elager kirkju ima dag talaði hanr nbætisarindum Un lið fór hann ul Keyr skuldi fyrrapart månadag, 3. de ember, fara ul kongs at takka fyri nddarakrossin av fyrsta stigi, sum hann stutt frammanundan hevði fing ið. Eftir vitjanina hjá kongi fór hann at vitja bróður sín Sigurd Bruun, í Ny Kong er kvøl mannahavnar, ti hanr Scinnapartin ensgade. Stutt eftir, at hann varð komin inn um gåttina kendi hann seg heilt våna ligan. Hann varð beinan vegin fluttur á kommunu hospitalið, men longu áðr enn hann var komin á sjúkr ahúsið, andaðist hann Familju hansara og øllum hansara mongu vinum kom hetta dátt við, tí sorgarboð ini komu so óvæntað. Bert fáar dagar frammanundan hevði hann verið á 75 ára veitslu Føroyingafelags og hildið føroyska gudstænastu í Vartov kirkju, vinsælur og fryntligur sum altíð Handskrivaða lestrabók í varðveitslu Aftaná, at Gudmundur var deyður, fekk eg eina hand skrivaða lestrarbók, sum hann hevði skrivað. Kona hansara Edel Bruun sendi mær Bókin er við lestrum frá 1916 1918 Harímillum er brúðartalan hana Gudmundur helt fyri pápa beiggja, Jógvani, bond: Ryggi og Sofíu. Tey vórðu Doypifunturin í Miðvágs kirkju i í mur i , , % if Miðvá % hann nið IL papa minun varðveitslu prestagarði Goymir doypifatið til Gásadals kirkju Kirkjuráðið helt tað gamla loyr fad hóska betur, tí tendur tað d ypifatið ið Gudmundur læt hjá kkum. Hann segði kirkja nakrantíð varð bygd í Gásadali, skuldi doypifauð at um latast hagar Óprentað handrit liggja eftir Bruun Eftir at Gudmundur Bruun var deyður, skrivaði kona hansara Edel Bruun til mín at eftir Gudmund Bruun lá a. ein týðing til føroyskt Kristi eftirfylging«, eftir týska prestin Thomas A Kempis. Hon spurdi, um eg helt, at okkurt føroyskt for lag vildi geva tad ut. Eg tosaði við forløg, ið vóru sinnaði at geva bókina út men tíðan verri doyði Edel Bruun, uttan at eg fekk fatur á týðingini Nú ein dagin, eg tosaði við Hjørdis, segði hon mær at dóttir Borghildar, Ida helt seg hava funnið hesa týðingina millum onnur skjól, ið lógu eftir mammu hennara 30 stilabøkur liggja hjá P.M.Rasmussen, presti Fyri nøkrum árum síðan lat Hjørdis meg fáa o.u. 30 stíl abøkur handskrivað skiøl eftir Gudmund Bruun. Hesi skjøl læt eg Petur Martin Rasmussen prest fáa Eitt ediligt og trútt menniskja Ongantíð í lívi mínum havi eg hitt ertt so ediligt og trutt menniskja sum Gudmund Bruun. Hann vildi øllum væl Øl tey árini, eg búði í Danmark var eg í flestu frí Fatið av doypifuntinum, sum Gudmundur Bruun lat Miðvágs krikju. Varð kirkja bygd í Gásadali, vildi hann, at fatið fór hagar tíðum mínum og vitjaði í Hesselager prestagarði hjá Gudmundi Bruun Ein kendi seg altíð heima hjá hesum ediliga manni og stak fittu familju Oyggjaskeggi minnist Gudmund Bruun Aftaná deyða Gudmundar skrivaði Christian Matras í Oyggjaskeggja: >At finna tað reinmeinta lyndið, tað álitislyndið, har einki er dult ella hult, tað er ikki manni fyri á hverjum degi. Gud mundur átti hetta lyndið Vart tú sjálvur hulin til, sum føroyingar flestir, við hvert at halda hann vera nóg so opnan, nóg so bersøgnan og fram í móti at vera ov mikið góðtrúnan, so gleddist tú kortini við, at slíkt lyndið var til, sum ikki grunaði svik< Ætt hansara Gudmundur Bruun átti 3 bróður: Sigurd Bruun, Frits Bruun og Johannes Bruun sum doyði bert 18 ára gam al. Eisini átti hann eina syst ur, Elisabeth Bille. Hon varð gift prestinum Bille Tey búðu í Suðurjútlandi »Utlendingur« og besti føroyingur Tad er av réttum at undrast á, at Gudmundur Bruun var so kønur í føroyska máli num. Hansara málburður var reinur, mergjaður og vakurt føroyskt mál, sjálvt um hann fór saman við donsku foreldrum sínum úr Førovum, áðrenn hansara orðabreidd kundi hugsast Gudmund Bruun serliga framkomin. Hann var ikki meira enn 6 ára gamalur, tá tey fluttu til Danmarkar, og hann nam ikki føroyska jarð aftur fyrr enn 20 ár seinni Føroysku daddurnar Men óivað er eitt svarið, at hann alla ta fyrstu tidina niðri hevði føroyska daddu I >Jól í Føroyum« 1936 skrivar Gudmundur Bruun í endurminningum sínum, at javnaldrar hansara á Bornholm ikki vildu hava hann við, tá ið teir spældu Hann varð hildin uttanfyri Hann heldur, at hetta stóðst av, at hann var embætisson ur, og eisini tí, at hann kom úr Føroyum Eina ferð, teir vóru komn ir til ilnar, segði Gudmund ur við teir: >Bíðið bara til eg verði stórur, tá koma allir føroyingar eftir tykkum við hvalváknum og grindakniv um. Tå verda tit ræddir« Eftir hetta varð hann eyk nevndur >grindahvalurin Hann helt seg nú mest aft urat arbeiðsgentu teirra úr Skopun og grannkonuni, ið var úr Havn J.H.Winther Poulsen professari, sigur fyri mær frá faðir sínum, at tað var henda skopunargentan, ið átti tøkkina fyri, at Gud mundur varðveitti tað før oyska málið. J. H Winther Poulsen heldur, at hon kann hava verið Hedavig, dóttir Janus í Urðini, sum hevði konu av Byrginum í Mið vagl