leygardagur 20. desember 1997síða 40
‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
vakurt útskorin, (allir endar
7 kantar). Niðasta hædd er
t stórt rúm, ið virkar sum
arbeiðsrúm, vaskirum, upp
va og ennta
bilskúrur. Eisini hevur hetta
rúm hurðar allan vegin runt
haldsrum., st
ð an dagin
s inn. Tad er
m lata vera vid
at vit dittadu
enntá at taka eina
mynd einaferð, men tað bil
iði onki. Í ið inni vóru
hugdu bert eftir okkum og
va helst hugsað
h
VÍTU
tykkara uristar
Festivalur
ein stor lestiva tey
kalla Loy Kratong. Hetta
k sfestiva ið 8
egið tað Jar var tað sama
PI fu i Kat
Ta0 i sy IKK
KOM i v høvdu
y ru sum sagt s
r ut % hesur
ISK ey tøku OKK
Loy Krat
' % 3
tað sf
k royk spinnar og
g løgd kk
ndini H
% % Qoma i
gdu ØK
k u 5 cita a 5
AK
tftur Jari I ið s
ekk Ad, maðurin, runt og
k nd iv OKKU Jr ØL
endu g kantum. Vit
k KK nv ar slapp
Ava I y Í er Ja merk
3
Aftar ru man å
r vit Keyptu
mukrans við eimum kert
1 Har ru ein ør
grynna handlum fran
3 gnur ið seldu hesar
ø i iKrart enn ann
y tendrað ljósið
g su i m 5 var
n g 5 nar
k enda
i
ikki, men prutlaði bert eitt
sindur. Vit høvdu ongantíð
sæð eina heita keldu fyrr,
men vit høvdu tó ímyndað
okkum tað nakað ødrvisi
Um kveldið gingu vit ein
túr í býnum, og tað var heilt
logið at verða tey einastu
ferðafólkini í býnum. Ongin
dugdi enskt, so vit kundu
ikki spyrja um nakað, ella
steðga at práta við fólk
Maturin var tó sera góður
har
Smáoyggjar
Næsta staðið, Pang-Nga (vit
hava fingið eini 10 mátar at
úttala navnið, tað nærmasta
er helst Pang Nja), var nógv
meira áhugavert. Uttanfyri
Pang Nya liggja ein ør
grynna av smáum oyggjum,
gv verdur gjørt burt
urúr at sigla ferðafólk ut at
Vit avgjørdu
at vit skuldu fara ein slikan
t
síggja hesar
s fóru saman við fýra
r
I
ødrum avstað ein seinna
sart
art
r r
! ;: P "
Fyrst sigldu vit inn mill
um hesar yvirvaksnu, løgnu
sjóskógirnar og komu tl
eina holu, har vit steðgaðu
Maðurin peikaði upp á
veggil fortaldi okkum
MH tekningarnar, vit har Sou
Vit
I it læ 1 I 3
Í yt i Tr 1å st
Í } S jur ne
1 3 Mundi I nak
} k 3 P ða
tí K ka 10 i var r
James Bond oyggj
3 t høvdu git
KK i siggla y
k tu hana frá James Bond
filminum >The Man witt
he Golden Gun«. Tað var á
hesi ovggj, at >The Bad
til við sínum
} vapni Vit
høvdu sæð nógvar myndir
av oynni, áðrenn vit fóru
hóast tað. Oy;
Hitl í VEruleikanum., og var
als ikk: so grøn og skógar-
klødd. sum hon var í film
inum. Hon minnir ikki sért
ligan føroyskan
onki
fóru á land á
og sjálvt um
hetta var ein oyðin, óbygd
sera
har var
p
H ul I i ynni
Har + i va pennand
å
i
A í
i i
Mal
k
D kk
John framman fyri eitt
av teimum mongu og
vøkru templunum
prátið gekk. Rundanum
okkum sótu størsti parturin
av íbúgvunum í bygdini
og hugdu í sjónvarp! Vit
fingu eina góða mynd av
teimum .Um hålvgun fimm
tíðina um morgunin vakn
aðu vit av, at fiskibåtarnir
byrjaðu at fara út, og tað
gongur ikki stillisliga fyrr
seg. Bátarnir eru hesir upp
runaligu >longtarled< bátar,
men so hevur okkurt gløgt
høvd funnið uppá at seta ein
bilmotor í reyvina, fyri at
gera teir meira nútíðarhósk-
andi
Tad sær sera ófantaligt út
og bátarnir larma ótrúliga
illa. Tá teir flestu so vóru
farnir út um 6-tíðina, hildu
vit, at vit sluppu at sova eina
létu, men tå fór ein håtalar
at senda muslimskar morg
unbønir út yvir bygdina
uppá henda messandi drynj
andi mátan. Tað er sera hu
atakandi at hoyra vanliga,
men ikki kl. 06.00 um
morgunin
Aftaná morgunmatin fór
John aftur
hann hevði havt høgan feb
ur kveldið fyri 5
fóru ein rundtúr at hyggja
rdiligt eftir bygdini. Nú sá
uppruna
lig« út, enn hon gjørd
kveldið fyri. Vit sóu hvussu
tey turkaðu rækjur + g fisk
at leggja seg
og vil
hon nógv meira
ge hvussu gerandisdaguri
kú ð tey yngru børn
inga á. Tey ] taka
i ] gå
] | I ek tt
ir um KVldið. Est er err
NOSKE, nå Kart nava
K 3 tr i os I 8
i , r 3
dreng ang int
gula Dunanur g tu kanst
ikki lata vera við at hugsa
um, um teir vita, hvat teir
eru komnir uppí. Men teir
hava helst ikki nógv at skula
hava sagt, tí tað avger fam
jan
Øl á súklu
Eitt, ið vit alla tíðina máttu
ansa okkum fyri, vóru tær
Nr. 244 - 20. DESEMBER 1997
Risa Buddahstandmynd í høvudsstadi Thailands, Bangkok
ógvuliga nógvu súkklurnar
øll koyrdu á. Hugsa tær, vit
eru í eini bygd, ið stendur
á stolpum, 10-15 m yvir
»gølurnar eru
breiðar, og so
havinum
hægst 2 m }
súkla tey runt sum um eldur
var í afturpartinum. Vit
blivu við at síggja fyri
okkum, at NÚ detta terr útí
men ongin datt. Og tað vór
u heldur ikki børnini, ið
súklaðu, nei, tí at meðan
børnini vóru í skúla, sluppu
páparnir at royna seg
vaksnir menn á lítlum barn
asúkklum, við knøunum
uppi undir høkuni!
Einaferð hittu vit ein „ið
kom koyrandi við ein trill
ubøru. Á hesi sat ein agg
andi gomul, rukkut og tann
leys omma og át okkurt úr
eini skál. Eg iðri meg um,