leygardagur 20. desember 1997síða 47

Heilt natúrligt tóktist tað honum, at hann fór at verða saman við teimum, sum undan vóru farnir. Tað verið seg Abrahami. Mósesi ella Dávidi. Og teirra millum var Jesus miðdepilin. Har Olavur visti seg at fara, vóru teir longu komnir »O Helt' Du er jo der at finde Du bor ej længer i et Telt Saa svagt for Vejr og Vinde Du flyttet er ul Zions Stad Hvis Grundvold ej skal Nødes At omstødes Jeg er saa Hjærtensglad Vi engang der skal mødes. « Abraham du Troens Løtt at lesa Bókin er løtt at lesa. Hon er stutt, bert 55 sidur, og tekst urin er ikki so tættur Umframt eru nógvar myndir og aðrar illustra bónir, sum gera bókina áhugaverda Stuttligt er at síggja sálm irnar, sum yrktir eru á før yskum. prentaðar á nútíðar føroyskum sknítmáli vi síðuna av tí upprunaliga teir eru skrivað Su ur nevmt, lærd Olavur ongantíð at skriva førovskt. Av teirr nfald rsøk. at hann bert Ckh r skúla fø Vík kriftmål var ikk Nyggjårs-sålmur Fog Vælsignad veri Jesu nav Í Og lov og tøkk og æra Sum vildi frå sínum faðirs fa | I | til syndalandið fara At hjálpa kverjum syndara | Frá satans makt og bondum | Sum sálarfrið tók okkum frá Og hevði fast í hondum | Vælsignað veri Harrans navn | Sum kundi hetta stíla! Nú veit eg eina góða havn | Hvar mín sál kann hvíla | O, Jesus! kom og hjálp nú mær | Til hesa havn at finna Og statt við mína síðu nær, | So eg kann yvirvinna Vítt navn, o Jesus! er tann havn Sum sálarfrið kann skaffa Í Tað førir nú so stórt eitt gavn | Gud vil ei okkum strafta | Soframt vit vilja stýra har I i netupp so var ráðið | í nakar tað fortjena fær Men tað er bert av náði Nr. 244 - 20. DESEMBER 1997 Målningur av Eiðis bygd einaferð í 1870 árunum og búsettist á Eiði, har hann bygdi upp í húsini hjá foreld Í 1869 kom Olavur aftur til Førova Hí sa tíðina var unum burtur Alt í alt ein bók, sum væl er verd at lesa Johannes Andreas dugdi at skriva føroyskt. Og slíkir tekstir gera, at vit kenna okkara bygdarmál aftur burtur úr øllum hesum Næs steriliseraða, einstáttaða hevur skrivað, og Forlagið skriftmálinum, hóast tað er = úti í Stovuni, hevur givið rætt út bókina: Olavur úti í Bókin er, sum nevnt, íkki = Stovuni - ein Guðs maður Bókin er umbrotin og prentað hjá Einars Prent Ættarmaður Olavs, Petur Martin Petersen í Fugla firði, hevur fingið til vega myndatilfarið, sum er nógv bókini Bókin er 55 biadsidur og kostar 80 krónur í bókabúð unum nøkur endalig ævisøga um mannin Ole Hansen, sum gjørdi egnan gravstein, hvers plátur nú hanga í Eið is Kirkju Hon er meira ein lýsing av teim kristnitrúgv, maður i in heyði Og kortini ein lýsing av ti vanliga føroyinginum sum søgubøkurnar missa bygdin ein av teimum stóru í landinum, og Olavur livdi har sum aðrir bygdarmenn Hann fekst vid útróður og arbeidi i bø og haga, sum sagt verður Tvey ár var hann tó Íslandi. Annað til skips og Mitt til lands So varð skrivad, sum vid í bókina. Og takk sk málið varð tosað. Og tað er = hann hava fyri tað Vit eru norðuri land sea áhugavert at I i gamla I lømis er skrivar Olav hár verður itt i bygdarmålid, sum tað var ir úti í Sovuni vvirskrif t sað fyr eini g ur na: Sålmar í før i , H i vr i herning i ur ; mr (} r i i 1 P | % På Andreas Næs } Í i. krivaðu 5 I i i KÁ á i ev K DØKU mr 5 | Í ru ert á at Johanne Nujt-Ars Solmur Andreas: Næs Á aðrari síðuni stendur . hevur latið prentað } IBINFUR Sin uppruna gi sku hædi I in tekstin til føro sálmarnar við ti »tydda soleiðis at til ber hjå lesaranum al síggja hvussu skrivad og tosað - varð tå r aman um vildi fra sum Þæjrs Få Pil Sinda- Lande færa A hjolpa okkun Sindara Fra Satans Magt o Bondun Sum Sjelafri tæuk okkun fra men min O hejje fast uj Hondun | | | | | Í | | | | | | 2. Valsigna vere Harrrans Navn | Sum kunde hertar stujla! | Nú vojt F ojna geua Havn Kvær uj mujn Sjel kan kvujla | O Jesus! kom o hjolp nú mær | Tiil hesa Havn a finna | O stat vi mujna Sujjo nær So E kan ivurvinna | | | | | | | | Tujt Navn, O Jesus! er tan Havr Sum Sjelafri kan skaffa, Tæ førir nú so stert ojt Garn Gud vil oj okkun straffa Saafremt vit vilja stujra hær Tui netup so vær Raje Oj nækar tæ fortjena fær Men tæ er bert æv Naje forkirkjuni í Fiðis kirkju fí Dimmeirn ' | Boo dit Orð bor ing nu lagt mig lil i ; Svile i Mil Godekommrr i misgur | vip indtil bu igjen følber Dan mis Min Tre ndril á er paa mig. Á ' dæretjøbir, uddde - ne Steen, men min dyrckjøbte. udød . & lige Siel er kommen frem for dá g. í min Fader! opvæk mig til det cvige In og Salighod í di himmelske Rig.! og lad mig der sc og kjende hvor salt være og god: det er at Fader! jeg hviler i HHaabet evig hos de Ja søde Fader! giø: det son Dit stakkels Barn har bedet on Før Jesu Død og blodig Sræd Skjænk mig et Sted Hos dig Himlens Herlighed! Å hinari siduni stendur: Fotmynd av forsíðuni á marmortalvu, sum áður stóð á grøv Olivs, og sum nú bong” í Vekstim herur Olavur sjálunr sett saman og skrivað rið hond Gud! jeg lægges í din Age rr Indtil Høsten bryder frem Væk mig op naar Dig behager i ap mig da til Himlen hjem Barmh eruig« sd (tv nig ikke Løn for min Retskaf ed og Dyd; men giv mig Løn af Naade for din store Miskundheds Skyld! Velsignede Jesum» Naar Ju engang mit N 4 up á min £ áv frem, ikke ul Døden,m Graver holdt mm IK r den £ sd € ne ar at LÍ Kun Naade og Furharme »ig ved Y ú d y Sig vad på vakes ov Sy ud skáá Im; lad + på tc Q? lse 47 á á « PH ng ur “ 4 am br. ; te , Uri i Stovuni. Målningur eftir Kristin i Geil. Húsini i midjuni vid kjallarahurðini eru barnaheimið hjá Olavi. Húsini høgru megin eru stovan, sum Olavur bygdi uppí. Hesi húsini hava staðið á leið har, sum handilin hjá Oliver Øster er í dag Plåturnar, sum stóðu á gravsteininum hjá Olavi úti í Stovuni, hanga i dag í forkirkjur í Eiðis Kirkju