leygardagur 20. desember 1997síða 48

Nr. 244 - 20. DESEMBER 1997 Móti jólum á Føroya læraraskúla 1964 og eingilin Gabriel Glámlýsið festi røtur í trækrúnurnar uppi í Vidalundini. Tann stóri minnisvarðin yvir teir sjólætnu, bar alt hetta glámlýsi á sínum herðum. Um Kirkjubøreynid fóru rípur av ljósi, køldum frostljósi, hond í hond yvir teir døkku klettarnar ovast uppi í Reyninum. Soleiðis hugleiðir Frits Johannesen úr Fuglafirði um jóltíðir 1964... Frits Johannesen Tað var bítandi kalt og rafrost Skyggisurin ákaði sær í smáum hyl stemmur g tjørnu Ja er s niðri n år - eyg KNav € k r g ur S Tæ kUreK: i 3 K ik k Um náttina var eðr vísi. Tá fingu hyljarnir frið Nú var lítil og eingin ferðsla " fóru hesi smáu eygu upp at floyta sær í tí køldu luftini g tí bjarta mánalýsinum Móti jólum gjørdust hesi Havnareygu so orðarík, at tid frá teimum sjarrandi sblómunum, bóru jólalag ið sær úr aðrari verð. Ikk so Sjáldan tegðist mn Oman á Vagli Frantsabrekkuni Sv eg Dr ot r vø , Yr ) Í í hesum smáu asfaltseygum, men mannaeygað helt lítið um hesar vágpirrur. Tey ill teittust inn á Havnar kommunu, at hon ikki jod aði upp undir jól, so asfaltið sum ein troyggju var hetit ensen og steininum og royktu í fri korterunum saman við Bjarna Niclasen, Sofus Jo etur Martin Ras mussen. Hesir áttu bikhavid á Vaglinum « høvdu t tað upp sína millum. Teir stóðu allir við hver síni pípu 'g lótu roykin frá hesum pípuhúsa makt sína og hevdadu megi sína at lata roykin fara sveim andi yvir tjøruhavid. Hann var so javnt tættur henda morgun 19 des. 1964. Hann fór sum pollamjørki í Djúp unum - hålsfevndi øklarnar á fólki í fóru um plinkar og mið á asfaltshavinum framman fyri Læraraskúla num Roykurin var góður. Tú fekst brell av hesum sáttar royki, at onkran dagin legði tú til brots við pípuni og hevdadi megi tína við hes vil staðfesta um munnbara roykklova sjálvur. Ja, kanska, men ikki allir av okkum fóru at ganga sum indianara høvdingar um breytir og getur og hevda tað ósjónliga magni sum lærarar mangan høvdu Bjarni, Sofus Petur Martin glaðaðu henda morgun. Hvønn teir glaðaðu til, vístu vit kki kynstrið pipumentan teirra, var so innlivad, at tad kundi gera tad sama, hvønn munnvika teir brúktu. men guvuroykurin úr hesari lítlu grúgvu boðaði um vit og skil, men eisini var hetta eitt ósjónligt tekin um makt og megi Tað kundi eisini bara vera ein hugni, ein góð løta, sum teir untu sær saman við 6 skyldugum bygdadreingj um, ella hevði Nygaard brumma um, at:tað var 6 men sømiligt, 6høskandi at roykja pípu inni undir bitu num á læraraskúlanum? Um so var, eru teir farnir stillisliga útum , og latið Nygaard brumma sítt brumm í sínum lag innan veggja Teir stóðu sum myndir í hesum glámlýsi stand num, sum var henda morg un. Ikki stórir menn tættvaksnir og samankiptir Ikki sóu teir út sum stand myndin uppi í Vidalundini men teir royndu eisini við sínum herðum at bera glám lýsinum uppi og menna let una við tí angandi pípuroyk inum. Hetta høvdu teir fram um standmyndina í Vida lundini, at teir royktu pípu og voru Ísroyngar Henda morgun í desemb ermánaða 1964 var royk urin í pípunum hjá Bjarna, men