týsdagur 10. februar 1998síða 7
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 26 — 10. FEBRUAR 1998
tíðindablaðið 60
Ofta etur hundur tað,
hann sjálvur havnar
Sjálvstýrisflokkurin og Skotlandssiglingin
Politisk
viðmerking
Eg má erliga viðganga, at
mín fyrsta spontana við-
merking til tíðindasending-
ina í Svf friggjakvøldid var,
at hetta má vera ein vittig-
heit. Tað kann ikki bera til,
at Helena Dam á Neystabø
FÉ
í rámasta álvára meinar tað,
hon sigur um Skotlandssigl-
ingina, tí hon og Sjálvstýr-
isflokkurin hava lagt alla
orku í at fingið framt beint
tað øvugta. Sendingin heyði
í hvørfall verið tikin í full-
um álvara sum skemt, um
hon varð send sum ein part-
ur av nýggjársskemtinum
hjá sjónvarpinum.
Og sum um ikki hetta var
nóg mikið, so kemur Sámal
…
Petur í Grund í Sosialinum
dagin eftir við viðmerking
til somu sigling, sum hann
so eftirtrykkiliga hevur lagt
í oyði. Men nú er tað knapp-
liga Edmund Joensen, Sign-
ar á Brúnni og Jóannes Eid-
esgaard, sum skulu gerast
til syndabukkar fyri hesum
totalt miseydnadi sam-
ferdslupolitikki, sum Sjålv-
styrisflokkurin hevur staðið
fyri.
Sjálvstýrisflokkurin tekur undir við privatiseringspolitikkinum hjá samgonguni -
og harvið eisini at tryggja útflutningsvinnuni best megulig kor á >privatum hond-
um«. Úrslitið sæst nú, men eitt er so vist, at tað verður ringt hjá Helenu Dam á
Neystabø og Sjålvstyrisflokkinum at verða tikin í álvara, tá hetta uppskotið
kemur til viðgerðar, sigur Jóannes Eidesgaard
Men hvusuu tit venda og
snara hesum máli, so er tað
veruleikin og sannleikin,
sum hevur brent seg fastan
í minninum hjá øllum før-
oyingum. At tað er ein
flokkur, møguliga stuðlaður
av ødrum, sum hava avreitt
eina rutu, sum tað almenna
við bit og slit heyði bygt
upp, og sum hóast trupul-
leikar bæði fíggjarligar og
tekniskar, hevði eina fram-
tíð framman fyri sær.
Poltikkur er sanniliga at
kunna síggja eitt sindur
longur fram enn til dagin í
dag og í morgin. Henda rut-
an hevði, um hon hevði
fingið politiska undirtøku
frå serliga Sjålvstyrisflokk-
inum, kunnað ment seg í
allar mátar. Og hetta verður,
um vit vilja tað ella ei, ein
stór ruta í framtíðini.
Um vit koma til eina olju-
vinnu, so verður tað júst rut-
an til Aberdeen, sum fer at
veksa, meðan aðrar m.a. tær
til Danmarkar fara kanska
at minka. Men heldur ikki
hetta sóðu tit í Sjálvstýris-
flokkinum.
At so Sjálvstýrisflokkurin
haraftrat gav Teistan burtur
fyri minni enn tað, sum tað
almenna hevur brúkt upp á
Nósloyar Páll, og at Sjálv-
stýrisflokkurin = haraftrat
hevur avreitt ein hóp av før-
oyskum arbeiðsplássum til
frama fyri útlendsk arbeiðs-
pláss, og at Sjálvstýris-
flokkurin haraftrat hevur
tikið ein ferdamøguleika frå
tí vanliga fólkinum, ja tað
er bert prógv um, at tit ikki
megnaðu uppgåvuna at um
sita hetta målsøki0
Helena Dam á Neystabø
hevði hug at geva Fólka-
flokkinum skyldina fyri, at
Skotlandsrutan varð privat-
iserað ella givin til teir priv
atu, sum rættari er. Tað er
møguligt, at so er, men tað
er ein vánalig politisk und-
anførsla, ikki at kunna
standa við tær avgerðir, sum
tit saman við ødrum hava
tikið í hesum máli
Í samgonguskjalinum hjá
sitandi samgongu, sum
Sjálvstýrisflokkurin = var
partur av verið
partur av, um hann hevði
sloppið at hildið fram,
stendur: >Samferðslan við
útheimin má verða skipað
soleiðis, at hon - á privatum
hondum - tryggjar útflutn-
ingsvinnuni best møgulig
kor«
I samgonguskjalinum,
sum vit skrivadu undir sam-
an vid samgonguni i sept
1994 stendur: >Samferðslan
við útheimin má verða skip-
að soleiðis, at hon tryggjar
útflutningsvinnuni = best
møgulig kor«.
Munurin er, at vit ikki
tóku undir vid ordingini »å
privatum hondum«, men
tað hevur Sjálvstýrisflokk-
urin.
Eg hugsi ikki, at tað var
so nógv, tí at tit endiliga
vildu sleppa at halda fram í
samgongu, jú møguliga tað
eisini, men fyrst og fremst
tí, at tit taka undir við priv-
atiseringspolitikkinum. Tað
haldi eg, at tykkara lutur í
landsstýrinum, so týðiliga
vísti, aftaná at vit mynstraðu
av.
Men Helena Dam á
Neystabø, munurin er ikki
bert ein orðing, men tann
og hevði
Jóannes Eidesgaard
veruleiki, at tit aftaná at
eingin verji var eftir í sam-
gonguni av hesi rutu, tóku
stigið fult út og jardløgdu
rutuna
Munurin er ikki bert ein
orðing, men munurin mill-
um okkara politikk og góð-
an borgarliganm politikk
Speglið tykkum nú í úrslit-
inum
Eitt er so vist, at tað verð-
ur ringt hjá Helenu Dam á
Neystabø og Sjålvstyris-
flokkinum at verða tíkin í
fullum álvara, tá hetta upp-
skotið kemur til viðgerðar
Enn einaferð mugu orðini
um, at ofta etur hendur tað.
hann sjálvur havnar, ásann-
ast.
Jóannes Eidesgaard
Skulu vit yvirtaka
folkakirkjuna
Tjóðveldisflokkurin hevur lagt fram á Ting løgtingsmål
nr. 20/1997 um fyrireiking til yvirtóku av fólkakirkjuni
Politisk
viðmerking
Málið er sera viðkomandi
fyri okkum limir í fólka-
kirkjuni.
Kirkjan er karmur um
andaliga gerandisdag okk-
ara. Hagar verða vit borin
til dópin. Har verða vit kon-
firmerað. Har verða vit vígd
í hjúnalag, og haðan verða
vit borin til okkara síðsta
hvíldarstað, tey ið á landi
andast.
Higartil er kirkjan lógar-
fest og umsitin av donskum
myndugleikum. Haðani
koma allar avgerðir um
yvirorðnaðu leiðslu og fyri-
skipan kirkjunnar. Vit hava
í seinastuni verið vitni til
rættuliga grundleggjandi
broytingar innan leiðslu
kirkjunnar millum bispar og
onnur, og í hesum sambandi
tykist mangt vera í stríð við
læru bíbliunnar, og tí tykist
mær í hvussu so er at leiðsla
kirkjunnar eigur at verða
flutt til okkara, tí broyting-
arnar í donsku skipanini eru
við at máa stødi undan
kenslu okkara fyri, at kirkj-
an er andaligi grundvøllur
okkara at umsita og greina
okkum læru bíbliunnar.
Danska umsitingin hevur
umboð síni í kirkjuni í Før-
oyum gjøgnum bisp og
prestar. Haðan verða teir
løntir, og haðan fáa teir for-
skriftir um dagliga arbeiði
sitt, og fgjøgnum teir fáa vit
so andaligu fødina, ið fólka-
kirkjan fyrisitur.
Tá nú uppskot er frammi
fLøgtinginum um at kirkjan
og fyrisiting hennara verður
flutt til Føroyar, og at vit
sostatt verða loyst frá
Eyðun Viderø
>ókirkjuliga< árininum í
Danmark, so dugi eg ikki
rættuliga at skilja ágangin
ímóti hesi ætlan frá anda-
ligu kirkjutænarum okkara,
sum í seinastuni hava út-
talað seg, nevniliga Hans
Jákup Joensen bisp og
sóknarprestin á Sandi, Ják-
up Reinert Hansen.
Eg var sera vónsvikin av
vánaligu viðgerðini hjá
bispi okkara i sjónvarpin-
um, men serliga havi eg
umhugsað greinina í
Dimmalætting 05. febr. frá
Jákup R. Hansen, presti
okkara í Sandoynni.
Viðtalið við Jákup R.
Hansen, ið eg rokni við er
rætt endurgivið, fari eg at
nema eitt sindur nærri við:
>Uppskot Tjóðveldis-
floksins vónaði hann av
fullum hjarta varð iki sam-
tykt, at hetta var tómt, at vit
ikki vita hvat fyri »modell«
vit fáa við yvirtøku«. Hvat
meinast við her? Er hetta
ikki eitt Guðshús, hvers
innihald byggir á bíbliunna?
Er talan um nakað villing-
arsamt >modell<, ið eg og
onnur kirkjufólk ikki vita
um?
>Uppskotið er illa fyri-
reikað, og her er tunt grund-
arlag at byggja eina so stóra
yvirtøku å«. »Politikarar
royna at trysta eitt mål
igjøgnum«, og at »hetta er
eitt reint politiskt tiltak at
yvirtaka føroysku fólka-
kirkjuna«. Sjålvandi er hetta
politiskt tiltak, tå løgtingid
hevur lóggávumyndugleika
eftir eina yvirtøku. Tó, með-
an kirkjuliðið »eigur« kirkj-
urnar, so eru tær undir
danskari fyrisiting og av-
gerðarrætti gjøgnum dansk-
ar tænastumenn i kirkjuligu
fyrisitingini, og tå vit kenna,
hvussu hesir myndugleikar,
serliga navngivnir bispar,
liva i gerandisdegnum i
strid vid bibliuna, so er upp
å hægstu tid at koma sær
undan hesum myndugleika!
JRH visir å yvirtiknu
kirkjuna i Grønlandi, at
fleiri prestaembæti ikki eru
sett, at fyrimunur okkara i
dag er, at danir gjalda
prestalønina! Er her meðni
talan um at fåa eitt lønad
starv, so er trupulleikin ein
heilt annar, og eigur ikki at
verða tengdur at fólkakirkj-
uni, tí í tí sambandi er ikki
talan um pengar, men um
eitt andaligt innihald!
Seinni verður víst á, at ein
yvirtøka hevur sama trup-
ulleika við sær, sum sam-
felagslívið í dag hevur við-
víkjandi miðstaðargkinum
mótvegis útjaðaragkinum,
og at tað verður trupult at
røkja kirkjurnar, og at hetta
í seinasta enda vil føra til at
talan verður um eina >dis-
count-kirkju<. Her er so
langt úti, at eg vil ikki gera
viðmerkingar!
>Lívið innan føroyska
kirkjugátt er rættiliga ser-
føroyskt«. >Fólkakirkjan er
nógv meiri sjónlig enn í
Danmark, hon hevur nógv
stórri tydning í gerandis-
degnum hjá fólki<. Jú, men
hetta er ikki treytað av
danskari lóggávu, men før-
oyskum lyndiseydkenni!
Tað mest ógvusliga er tó
í endanum á greinini, har
tað stendur, at JRH óttast
fyri, »at avleiðingin av ein-
ari yvirtøku í síðsta enda
verður, at Fólkakirkjan, sum
vit kenna hana í dag, dettur
burtur. Tað merkir, at bein-
leiðis sambandið við eitt nú
skúlan og Olavsøku dettur
burtur«!!!
Her verður fasthildid, at
sambandid millum kirkjuna
og samfelagid er bert tengt
at teirri donsku lóggávuni,
men ikki at viljanum og
ynskjunum hjá føroyska
kirkjufólkinum! So hava vit
hoyrt tað!
Sum fastur kirkjugangari
og kirkjutænari kann eg ikki
taka undir við nevndu sjón-
armiðum, men mín sannfør-
ing er framvegis, at máls-
økid fólkakirkjan eigur at
verða yvirtikin sum før-
oyskt sermál, og umsitin av
føroyskum myndugleika
Fyri mær er kirkn meir
enn bispakápa ella ein
prestakjóli
„Eyðun Videre