týsdagur 10. februar 1998síða 17

Nr. 26 — 10. FEBRUAR 1998 tíðindablaðið 17 Tað er løtur sum hesa, vit býta út samfelagságóðan Nielsen í sambandi við útskriving av pedagogum í februar 1998 At renna undan frælsinum, mennir onga menniskju Røda hjá Paula Hann lýsir hett lærarar merkja, hvussu Tit vita, at tað eru tit, einum glógvandi dóm krevjandi og stuttligt tað í saman við teimum, sum hann hevur loftað úr útvarp grundini er at vera lærari á frammanundan tykkum Føroya Læraraskúla Seinastu trý árini, og eitt hálvt afturat, hava tit knoss- ast saman við okkum, og sum tíðin er liðin, hava vit meira og meira sæð tykkum hava valt at búgva seg út til somu yrkisleið sum tit, ið skulu berjast fyri sømulig- um korum og arbeiðslíkind- um hjá tykkara týdningar- miklu og Osjålvsøknu stætt. inum „Ein kona greiðir bregg andi frá, at hon er narkomanur. Ja, hon er púra burturi í spæli, at hor fekk als ikki hildið knossast, einsamøll og sam- Tit vita, at tit fara at fáa Hon greid frá, hver an í bólkum, til tess at fáa = mangt nosið frá teimum, gandamát t r Í greiðu á øllum teimum tor- = sum ikki eru komin longur vínstovur | føru spurningum, sum å enn til tær einføldu peda Hon lyst nd byrgdarfult pedagogtskt ar gogisku loysnirnar, og ti spennin f beiði krevur ikki vita, hvussu innantóm um hon Samstundis hava tit lagt rópini hjá teimum eru. ant tykkum eftir, at læra tykk- Tit vita eisini, at tey, sum Hor ) um dygdir, bæði handaligar = varða av børnunum, tem t og andaligar, sum geva um menningartarnaðu og tykkum førleika at inna ødrum, ið verða litin upp í h verkið, og at vaksa og tykkara hendur, og mong | slapt £ mennast við tí ifturat teimum, virða tykk endaði s ) Tit hava lært, at soleiðis = um og håmeta tykkum fyri k ' 3 sum vit vel at siggja væl gjørt verk menniskjað, soleiðis fara vit eisini vid ti Tit vita, at vit tykkum, at tit nyta tykkara vit og skil at menna arbeið ið við børnum og teimum menningartarnaðu her á vænta av Tað er frá tykkara væl gjørda verki, at tignin må koma Tit vita, at stór ábyrgd liggur å tykkum, og at vit, sum hava hjålpt tykkum at búgva tykkum út, vænta, at landi, so allir føroyingar av — tit fara at liva upp til vón- tt s ikk sonnum kunnu merkja, at irnar og ábyrgdina, ið verki vit liva í einum mentaðum at fremja eitt tað truplasta Automatirnar = skar landi, har virðingin fyri tí einstaka borgaranum, líka mikið hvussu hann ella hon eru útborin, ger okkara sam- felag til eitt samfelag, sum er gott, og sum er vert at liva í Tit vita, at tit eru umboð og verndarar teirra, sum veikast eru í samfelagnum, og tí umboð og verndarar teirra, sum hava ringast við at verða hoyrd, tá ið menn við valdi vísa sína styrki og og nyttugasta arbeiði, sum til er Tey flestu munnu kenna Jante-lógina hjá Sande- mose, og hvat hon stendur fyri Burtur úr henni, kunnu vit eisini lesa hennara lívgandi mótsetning. 1. Tú skalt vita, at vit rokna við tær 2.Tú skalt vita, at vit vita, at nakað virðismikið og gott er í tær, sum onnur hava brúk fyri. Gloym ikki, at í minsta lagi 4-5 fólk — tey næstu - eru tætt bundin at tær. 4. Tu skalt vita, at tú hevur menniskjaligar eginleik- ar, sum vit fegnast um Tú skalt vita, at vit onnur eisini vita, hvat tað er, at kenna seg uttan týdning, virðisleysan, einsamallan og miseydnaðan 6.Tú skalt vita, at vit hava w mn nakað í felag. =) gera nógv fyri teg. 8. Tú skalt sanna, at egna liv títt og menningin av sam- felagnum eru bundin at tínum parti. 9. Vit — tú og eg saman. Her er sjálvt grundarlagið undir fólkaræðinum Teir 20 nýggju pedagogarn kunnu loysa nógvar trupulleikar „Tú skalt vita, at vit vilja Her er frælsið til hvønn kvennmann og kallmann, sum setir menniskjana i sær sjålvum nóg høgt til eisini at geva plåss fyri grannan- um Her er grundarlagið ljóst undir tykkara starvi. Frælsi vid åbyrgd Tit hava vónandi lært, at frælsi hjå ti einstaka ikki er nakar sjålvsagdur rættur, men ein skylda, sum menn- ist í frælsi, og fánar í fjøtr- um Spanski heimspekingur- in, Fernando Savater, hevur skrivað tvær bøkur um etikk og politikk. Tær eru skriv- aðar vid hjartablóði til hálv- vaksa sonin Amador, og eru um tað frælsi, sum vit øll menniskju hava sum møgu- leika, tá ið vit vilja taka á hennara trupulleikar, ikk hennara egna 1 1 loysi abyrgdar Eina aðra staðni nevnir Savater Manuel Azana, sum var forseti ini, sum varð rikin frá, tá ið Franco gjørdi sítt hernað arkvett. Azana varð spurd ur, um hann verul at frælsi gjørdi menniskju lukkuligari. Hann svaraði >Tíverri má eg siga, veit eg ikki, men eg eri har afturímóti sannførdur í ti, at frælsi ger okki iskju« Soleidis i Spania í stjórn til menn mínir góðu f pedagogar, havi eg valt at fylgja tykkum út av Lær araskúlanum. Eg tykkum hjartaliga til lukku við próvnum og tæri at standa sinn í verki Eitt orð skulu tit fáa aft té ynski okkum tað strevið, sum urat. Eg taki tað uppaftur frælsið krevur av okkum eftir Vaclav Havel, stríðs Í bókini »Politica para skaldid, sum nú er forse Amador«, sigur hann mill Kjekkia. Hann sig um annad »Tess meira forbod vit Størsti figgin kkara seta í royndini at jarðleggja 3 freistingarnar, meira freist er okkara € eyðars andi verða tær. Høvdu onn ur ikki víst okkum íta sk meinsku fruktina, høvdu vit vanliga als ikki varnast i hvussu lokkandi hon er. Og ) er fruktin ikki bara forboð unnið in, men sera, sera strangliga av egnum áhugamálum bannað, kanst tú siga tær Tad stríðið er júst n sjálvum, hvussu lokkandi byrjað hon tá verður Vit hava jú øll okkara veikleikar, alt efur egnum Tað er í bardaganum mót hesi neyðarsligheit, tykkara Hesir pedagogarnir fingu prógv handað fríggjadagin: Tórunn R. Andreassen, Havn, Sonja Arge, Havn, Marjun í Dali, Havn, Guðny Eikhólm, Havn, Anna Jórun Heinadóttir, Svínoy, Maria Heinessen, Argjum, Leivur Holm, Havn, Malan Áslaksdóttir Holm, Havn, Jórun Hvidbro, Havn, Bjørg R. Højgaard, Toftir, Rannvá Ingvardsson, Norðskála, Elsebeth Jacobsen, Viðareiði, Olevina B. Jacobsen, Havn, Finn Larsen, Havn, Ann Mortensen, Havn, Birti Olsen, Vestmanna, Lucy Petersen, Kvívík, Mary Ann Petersen Runavík, Sigrid Røsvik, Havn og Jórun Splidt, Havn. sinnalag og hugflogi, og mangan verður tað so, at vit vilja banna øllum ødrum tað, sum vit ikki sjálv orka at standa ímóti...< størsta avbjóðing liggur - Pauli Nielsen