leygardagur 14. februar 1998síða 12

Skúrarnir eru hjartatátturin í bygdini Í Lorvík er tað konufólkini, bórnini og og pensionistarnir sum manna egningaskúrarnar. Egningaskúrarnir eru eitt Få stórt arbeiðspláss og teir hava eisini stóran, sosialan tydn- AK! BER SEN } h sín + r t : 3 i gs vioursk M tað iaftk Asta á nýggju tíðirnar De I r su Men i summum eru enn føst savningarstød har menn kunnu standa i ímar og pråta um leyst og í áð Tað kundi vera undir ein- um húsum, ella einum neysti um kvøldarnar. Og um dagin var tað mangan bygdarkrambúðin ella kanska posthúsið, sum er dagligt vagl hjá bygðarfólk- I k € or bved 2 ikr , } { A € ert ut iknir merkir, at menninir, sun hava teir, liva av útróðr burturav Fýra av bátunum er stórir um 50 tons, hinir eru smærr- Fyrr var trupult at rógva út í Lorvík, tí tá máttu bát- arnir liggja í Fuglafjørdi, og tað var ikki serliga høgligt — Tað fyrsta, avgerðandi framstigið kom fyrst í sjeyt- iårunum, táið verulig havn varð gjørd í Lorvik, sigur Ólavur Heinesen, sum er formaður í útróðrarfelag- land Egning ber orð fyri at ver- a, kalt, skitið og ónossligt arbeiði Men kortini vísti tað seg at í Lorvík var tað skjótt, at ein stætt av meiri óvanlig- um egnarum tók seg upp - Í Lorvík vóru tað ovitarnir, pensjonistarnir og konufólkini, sum hertóku egningaskúrarnar frá fyrsta degi, sigur Olavur Heine- sen Hann sigur, at í Lorvík hava tað altíð verið konu- folkini, 6vitarnir og penson- istarnir, sum hava verið ålit- ini í egningaskúrunum Men ein grundin til tað er kanska, at tá ið egninga- skúrarnir komu, bleiv sam- stundis gjørt upp við gomlu Nr. 30 — 14. FEBRUAR 1998 Hjá teimum ungu og pensjonistunum í Lorvík er egningin eitt kærkomið ískoyti. Her ein vi komin at forvitnast, hvussu gongur( Mynd: J.Kr. Vang) sigur, at tað kunnu vera upp til 70 fólk og egna um dagarnar, ella um kveldið — Og tað er alt skúlabórn, konufólk, pensjónistar, og Lr num tær friløtur, sum eru I so måta er Lorvik eitt nummarfyri seg Ti í Lorvík er tað hvørki neystaveggurin, krambudin, ella húsaskotið, sum savnar fólkið Í Lorvík eru tað egning- askúrarnir sum alt lívið snarar um, ikki minst um kvøldarnar og leygardagar- nar Tað er har, fólkið hittist, num í Lorvík Men annað framstigið, sum var minst líka avgerð- andi, var táið egningarskúr- arnir blivu bygdir seinast í sjeytiårunum I Lorvik eru 10 egninga- skúrar, og teir eru allir í brúki dag um dag. --Egningaskúrarnir gjørd- u, tað, at útróðrarmenninir, sum til tå høvdu egnt um- bord, fluttu egningina i mytuna um, at tað er skitt- ligt og ónossligt arbeiði at egna. — Egningaskúrarnir í Lor- vík eru reinir og ljósir og tað er varmi í teimum. Olavur Heinesen sigur,m at Lorvikingar fara sera væl um egningaskúrarnar, og nógvir teirra verða vaskaðir og skúraðir hvønn dag Og teir eru stórt arbei- spláss. Olavur Heinesen Í Lorvík egnir konufólkið mangan stampin. Og tað kemur fyri, at bindiklubb- aprátið snýr seg um egn- ing, flókjustampar og agn. ( Mynd. J. Kr. Vang) onnur, sum ikki arbeiða á flakavirkinum. Mundi verðið endin Olavur Heinesen sigur, at Lorvík var ein lívlig og virkin bygd øll åttatiårini — Men so mikið harðari rakti kreppan okkum, táið hon kom fyrst í nftiårunum — Flakavirkið í Lorvík, har eini 80 fólk vunnu til dagligt breyð, hoyknaði og mátti lata aftur. — Og táið virkið fór, rykti tað eisini grundarlagið und- an útróðrinum, tí tá bleiv tað so tvørligt at sleppa av við fiskin at tað bar næstan ikki til. Kreppan rakti Lorvík so meint, at táið arbeiðsloysið var uppá tað mesta, ridlaði tað um 30%. — Avleiðingin av hesum var ræðulig. At kalla ikki eitt einasta arbeiðspláss var í allari bygdini. Niðri á keiini var púra kvirt, oyði og bølamyrkt. Og nógv sóu sær ongan annan útveg enn stinga í sekkin og taka til rýmingar. Til dømis nevnir Olavur, at í 1993, búðu 875 fólk í Lorvík. Í 1995 búðu bara 735 fólk í Lorvík, tvs, at tað vóru 140 fólk rýmd. Talan var sostatt um eina afturgongd uppá 16%. Men síðani fór at kvinka uppeftir aftur, og nú búgva 808 fólk í Lorvík Saman við flakavirkinum fóru eisini egningaskúrar- nir, og SEV kappaði streymin — Og tað mundi blivið endin á bygdini - Eg eri púra sannførdur um, at lótu egningaskúrarnir aftur tá, blivu teir ongantíð aftur uppafturlætnir, sigur formaðurin í útrórðarfelag- num í Lorvík. Ikki minst tí, at frystaríið hevði skjótt blivið oyðilagt. — Men tá haldi eg, at lorvíkingar vístu, hvussu 6- trúligt samanhald kann vera í einum lítlum samfelagið, táið tað er harðast kroyst, og, hvussu nógv tað hevur at síga. Og ikki minst vísir hetta, hvussu treiskt eitt fólk kann vera. Tann, sum ikki gav uppat tå, hann yvirlivir alt Olavur Heinesen sigur, at útróðrarmenninir høvdu ein fund, har ið teir løgdu fitt av pengum á borðið, hóast ongir vóru fyri at forða fyri, at skúlarnir vórðu afturlætn- ir. — Vit tóku upp samráð- ingar við SEV, sum var 6- metaliga lagaligt og læt okkum fáa streym. Endin var so, at útróðrar- felagið kom at dríva skúr- arnar, sum um tað átti teir. Ólavur Heinesen sigur kortini, at síðani hava lor- víkingar betalt upp til 70.000 um árið í SEV, onk- untíð meiri og tað er heldur ikki heilt onki, heldur hann. --At egningaskúrarnir ikki fóru, bjargaði útróðrarbygd- unum í Lorvík. Síðani tíðirnar vendu, er tað hent, at Kjartan Joensen hevur keypt egningaskúr- arnar, men útróðrarmenn- inir leiga teir frá honum fyri eina sámuliga leigu, sum teir eru nøgdir við. Vita, hvat tey tosa um Olavur Heinesen sigur, at frá fyrsta degi hevur tað ver- ið so, at tað hava verið Ovit- arnir, báði gentur og drong- ir, pensjonistarnir, konu- fólkini, og so menn, sum ikki hava havt fast arbeiði á flakavirkinum, sum hava hertikid egningaskúrarnar. — At tað eru so mong y- misk fólk uppii, ger, at fólk fær eina heilt aðra fatan av av útróðri og arbeiðslívi. — Tað man verða sjålvd- an, at bindiklubbaprát snýr seg um egning, men tað kemur fyri í Lorvík. — Tað man heldur ikki vera vanligt, at blaðungar gentur fara at tosa um agn og, húkar og fløkjustampar, tá ið tær hittast á vegnum. Men tað kemur eisini fyri