mikudagur 8. apríl 1998síða 8

Reidar Nónfjall, stjóri á Strandferðsluni: tíðindablaðið Al Nr. 67 — 8. APRIL 1998 Brukarin frammalaga i myndini Svinovingar gar og g fugloyingar mugu bíða eitt sindur enn, áðrenn greiða fæst á, um teir fáa eitt nýtt skip ella um eitt brúkt verður keypt til farleiðina Reidar Nónfjall Fugloyar verður helst ein arbeiðsbólkur settur, sum skal savna allar upplýsingar Stórar uppgávur inn, ið skulu nýtast í fyri Strandferðslan hevur nógv- = reikingararbeiðinum. Nær ar stórar uppgávur fyri farið verður undir arbeiðið framman. Tað er ein sann- vil Reidar Nónfjall einki roynd, at øll skipini hjá = siga um í løtuni Vit fara í øllum fórum frá okkara síðu at gera alt fyri, at ein loysn verður Strandferðsluni eru gomul og í løtuni arbeiðir Vinnu málastýrið í Landsstýrinum TURIÐKJØLBRO tørvin á leiðini út frå brúk arans cygum merkir heilt Leygardagin samtykti leg ítókiliga tað, at fólk í Svin gid eykajáttanarlógin y og Fugloy verða tikin 998. Har eru 300.000 = upp á ráð. Sum dómi um k ur játtaðar til at kanna — hetta vísir stjórin á Strand nøguleikarnar leiðin ferðsluni á, at stovnurin cystastu skipaði fyri einum kunnandi við at gera eina heildarætlan fyri alt samferðslukervið Viðvíkjandi kanningini av farleiðini til Svínoyar og funnin á farleiðini til Svín- oyar og Fugloyar, sum nøkt- ar tørvin langt inn í fram- tíðina. glo fundi seimasta leygardag í ite Í e Ungmannafclagshusinum á ysn á farleiðini Svín Sandi um nýggja skipið, ið var og Fugloyar liggur ætlanin er at Freja til far- borðinur øtu leiðina Skopun-Gomlurætt- l sum er sett Hestoy. A fundinum tóku f zini í ár, verð bygdaráð, fyritðkur í oynni ur brúkt til at kanna tørvin 'g onnur lut og á henda hátt frá brúkarans verður mi ul Strandferðsluni gum Klassanum, Skipaeftirlitin- um. og Landsstyrinum, sum í síðstu atløgu er tað, ið skal fíggja farleiðina. Tað er ein fløkt prosess, tí so nógv atlit num, ti stovnurin greidur yvir tørvin og hugs- anirnar å økinum — Tad er greitt, at vit virða tørvin hjá fólkinum á øki- eru brukararnir glaðir fyri loysnina, eru vit betri skulu takast. Hver er tørv glað. Og tað má vera - urin løtuni og hverjir gongda leiðin, sigur Reidar tí tá veit man, hvat man hev- møguleikar liggja á farleið- Nónfjall ur og umvælingarnar eru mi. Ut frá hesum vidurskift- um verður mett. um vit skulu keypa eitt skip ella el b um ett nytt gjast sigu ur Reidar mfjall, stjóri á Strandferðsluni At Strandferðslan kannar — ast at bys ør Stjórin á Strandferðsluni viðgongur, at tað er ógvu- liga trupult at finna eitt skip, ið hóskar inn í farleiðina til eystastu bygdirnar — Frægasta loysnin er oft- gja eitt nytt skip, ongar. Men tad verdur altid ein spurningur um kostnad. Fyri upphæddina, løgtingið hevur sett av, skulu vit meta, hver tørvurin er, sigur Reid- ar Nónfjall Halgað minninum um teir sum fórust við SJ ÓBORGINI il tit ikki frú skul ið Jesusi leið tey Sorgartám um fjørdin hongur, óttin bleiv til sorg og sút, vónin ei man trívast longur, sjálvt tann síðsta slóknar út Hvat man kvirran okkum vilja. larminum ongantíð Vit trívast við, vit kunnu skilja, ógávan skal elva frið øgdu lunnar i føroyingsins livibreyd, fylti okkum mangt eitt kerði elvdi manga svára neyð Barnið trygt í móðurfangi. ælist upp til rættan mann, onkuntíð skal bíða leingi, áðrenn síðsta vónin svann fram bróður, at tit skulu vera óvitandi við u syrgja eins og hinir víkjandi teimum, sum sovna sum ikki hava vón er deyður og risin upp, tá skal Guð eisini sum sovnað eru burtur, saman við honum 1.Tess 4,13-14. Lyftir høvdid mamman aftur, barnsins eyga gløgt man sjå, pilturin tá gerst so lættur, t á havið kennir trá. Himnafaðir høgt tú lítur yvir hesa neyðars tjóð, eisini tá brotið brýtur, vermir okkum andans glóð. Få aleina nú kann troysta, har í sorgin rakti mint, illa kroysta, leiða aftur inn á beint sålima so Teir tú tókst í bestu árum. fjálgt inn í tín fadirfavn, úti har á havsins bárum. goym teir gott í Himnahavn Teir vit aftur skulu síggja emaferð í Himnahøll, klæddir tá í búnan nýggja, syngjandi í kort øll SPG. Samkenslurit til minnis um manningina á Sjóborgini av Strondum Ofta tykist at sorgarleikir henda upp undir høgtidir. Fólk í bestu árum verða bráddliga tikin úr teirra lívsyrki; lívsstrongurin verður kvettur av. Hetta gjørdist at enda greitt eftir leitingina sein- astu dagarnar, at eingin av manningini á Sjóborg- ini, ið fórst út fyri Mýlingi í farnu viku, bar boð aftur í bý. Hetta er ein stórur smeitur fyri Stranda bygd, sum hevur fostrað mangan du gnaliga sjómannin. Menn, ið løgdu alla orku í við stríð og strev at troyta havið fyri sidan at koma heim við góðum fongi. Hetta var teirra æra, hetta var teirra mið Slíkir menn byggja land, eru bygdini ein stolt- leiki og komandi ættarlidi ein fyrimynd. Teir løgdu nógv fyri og firnaðust ikki fyri at troyta Guds gávur við úthavsins strendur Í hesi sorgarløtu leita tankarnir til tey avvarð- andi, til einkjur, foreldur, systkin og børn og til bygdarfólkið á Strondum, ið misti sínar menn og Synir Vegna Føroya landsstýri og alt Føroya fólk vil eg við hesum vísa øllum avvarðandi av manningini á Sjóborgini djúpastu samkenslu í stóra sakni tykk- ara og lýsa frið yvir minnið um hesar, sum havið tók Harrin styrki tykkum í stóru sorg tykkara. Másin og Súlan Másin hevur røkt farleiðina úr Hvannasundi til Svínoyar og Fugloyar nærum alla tíðina síðani 1959, tá skipið varð bygt. Tíðin er nú farin frá skipinum, tí hann nøktar hvørki fólka- ella farma- flutningin longur. Farleiðin hevur fleiri ferðir verið á borðinum hjá landsins myndugleikum og vent, tann seinasta ætlanin var at longja skipið við nøkrum metrum. Tað arbeiðið varð mett at kosta 5 milliónir krónur, men er nú slept, tí Skipaeftirlitið hevur sýtt at loyva tí I løtuni røkir Súlan far- leiðina til Svinoyar og Fugl- oyar, men hon skal aftur i sigling til Mykinesar I. mai Tå er umvælingararbeidid å Másanum á skipasmiðjuni í Vági væntandi liðugt Nýggjar el-innleggingar og Føroya landsstyri, 6. april 1998 aðrar åbøtur verða gjørdar. Edmund Joensen, løgmadur Sorgarkvøda Feigdarbod til bygda bórust teir við Sjóborgini allir fórust, sigldu inn mót Eiðisflógva, tað var hi impuliga sjógvað Skip og bátar hava leitað víða, svárt tað er hjá avvarðandi at bíða, myrkrið aftur sígur yvir Strendur, Sjóborgin í bygdarminni stendur. Náttarmyrkrið yvir Strendur legðist, Tøkk, kæru bygdarsynir fimm í tali, Sjóborgin ci komin var til landa, so løgdust nøvn til minnisvarða, millum tåna menn og konur ganga, har faðir bróður sonur standa, hyggjandi mót Ré iktanga teir komu heldur ikki til landa Sjóborgin skuldi haðan komið undan. ljósur dagur nýggjar vónir gevur men deyðin ci um nætur svevur, hann altíð síni offur krevur Her orð og ljóð ei kunnu gráða tey hjórtu, sum innanveggja gráta, páskaboðskapur kann tykkum gróða, í deyðans landi hjørtu bløda Gráhærd kvinna starandi hyggur, eingin bátur við Toftir liggur, skal eg einaferð enn á ellisårum vætast við svårum sorgartarum Páskasól yvir oyggjar okkar roðar, og okkum lívsins boðskap boðar, her grøv og bylgja skilja vinir sundur, lat okkum í tær kenna lívsins undur. Ungar kvinnur við smáum børnum signaðar við Harrans gåvum, búgv tit settu her í bestu árum. nú andlit fjalist í sorg og tárum M.D. O. Strendur