leygardagur 22. november 2003síða 17
‹ fyrra síða allar 29 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Malja er so góð við teg eftir
Lucy Cousins er sniðskorin
myndabók til tey minstu Niels
Jákup Thomsen týddi úr enskum.
Malja er so góð við Kornus og
Skrukkuna...og Fibba! Hon er
ein lítil mús, men hon er góð við
bæði vinir sínar og teg.
Malja er so góð við teg er 10
síður, prentað á haldgott papp.
Hon kostar kr. 49 í bókabúð-
unum.
Meir um Petur Kanin
Enn ein bók um fitta Petur Kanin
er komin, Petur Kanin og litir.
Beatrix Potter hevur skrivað og
Anna Maria Reinert Jensen týddi
úr enskum. Hetta er ein fitt og
litføgur bók við nógvum klaffum
at lata upp. Kaga undir klaffarnar
saman við Peturi Kanin og
vinunum og lær um litir.
Petur Kanin og litir er 10 síður,
prentað á haldgott papp. Hon
kostar kr. 69 í bókabúðunum.
Bókin er væl egnað til tey 2-4
ára gomlu.
Meir um Lóu
Lóa pyntar jólatræ er jólabók um
lítlu Lóu, sum hjálpir mammuni
at pynta jólatræ. Lene Fauerby
og Mette-Kirstine Bak hava
skrivað og teknað, og Niels
Jákup Thomsen týddi úr donsk-
um.
Í einari eskju liggur alt tað
fína, sum Lóa og mamman skulu
heingja upp á træið. Har er eisini
ein so fínur eingil, sum Lóa
noyðist at taka og mussa og
kroysta. Men tá hoyrir hon eitt
løgið ljóð frá einglinum...
Bókin er væl egnað til tey 2-5
ára gomlu, hon er 16 síður og
kostar kr. 30 í bókabúðunum.
Grønlendsk søgn
Anngannguujuk er grønlendsk
søgn um Anngannguujuk, sum
var ein drongur, ið búði í Grøn-
landi í gomlum døgum. Hann
varð rændur úr heimi sínum,
men pápin og andamanarin
funnu hann aftur inni í landinum
hjá teimum stóru dorsetfólkun-
um. Teir flýddu og komu heim
aftur við dreinginum í øllum
góðum.
Ingrið Sondum týddi. Kistat
Lund myndprýddi.
Anngannguujuk er 28 síður í
litum, innbundin og kostar kr. 85
í bókabúðunum. Bókin er væl
egnað til tey 5-8 ára gomlu.
Spenningsbók
Eldur í er spennandi bók til tey
9-13 ára gomlu. Laura Trenter
skrivaði og Jón Joensen týddi úr
svenskum. Janus Guttesen
teknaði kápumyndina.
Eldur er í Oyðigarðinum!
Fríða og Isabella hyggja ræðslu-
slignar at, meðan garðurin
stendur í ljósum loga - og tær
hava skyldina ella…? Tær svørja,
at tær ongantíð á ævini skulu
siga nøkrum frá, hvat tær vita.
Tá ið politiið finnur partar av
beinagrindum í øskuni, er
marran fullkomin: onkur er
brendur inni…
Eldur í er 130 síður, heft og
kostar kr. 120
6
Sosialurin Nr. 223 - 22. november 2003
mátar er lættari hjá føroyingum
at koma yvir her enn at fara
aðrastaðni. Um man hevur spælt
eitt sindur av tónleiki í Føroyum,
men manglar vitan um tónleika-
teori, er tað ein fínur møguleiki
at kunna koma á her yvir at læra
tað, tí her er tað ikki krav at tú
dugir so nógva tónleikateori,
áðrenn tú byrjar. At fara frá tí
føroyska tónleikaumhvørvinum
til eitt danskt konservatorium
kann vera eitt øgiliga stórt lop.
Fyri tað fyrsta skal eitt stórt
fyrireikingararbeiði gerast
áðrenn upptøkuroyndina, um-
framt at man verður noyddur at
møta til upptøkuroynd í Dan-
mark. Nógvir føroyingar sleppa
ikki inn, tí teir hava ikki ta
neyðugu rutinuna, og tað ger ofta
at teir droppa tað og fara at læra
okkurt annað. Í Íslandi eru
krøvini tað linari, og tað ber til at
senda eitt kassettuband heldur
enn at møta upp til upptøku-
roynd, og her kanst tú so, treytað
av at tú sleppur inn, byrja á tí
støðinum, sum tú ert á og so
annars arbeiða teg uppeftir. So
kanst tú sjálvur velja um tú vilt
gera teg lidnan her, ella um tú
vilt brúka tað sum lopfjøl til
nakað annað við at vera her í eitt
ár ella tvey og síðan søkja inn á
eitt størri konservatorium
aðrastaðni. Men eg haldi at man
kann læra minst líka nógv her
sum aðrastaðni. Lærararnir á
skúlanum eru framúr góðir, og
hevur man góðar lærarar og ger
nógv við tað, so kemur man
langt óansæð, hvørjum landi
man er í.
Umframt tað at tónleikaliga
lopið er meira yvirkomuligt kann
eisini tað geografiska og
mentunarliga lopið úr Føroyum
til Íslands tykjast minni enn
lopið til onnur lond.
- Tá eg eri í Íslandi kenni eg
tað sum eg havi annað beinið í
Føroyum. Her koma nógvir
føroyingar yvir, eisini
tónleikarar, so eg eri komin í
samband við nógvar góðar
føroyskar tónleikarar, meðan eg
havi verið her. Tað er eisini
øgiliga skjótt at sleppa heim, so
eg kenni meg framvegis sum eg
búgvi eitt sindur í Føroyum,
hóast eg havi verið her í yvir trý
ár.
Ikki tíðarásett
Rúni Eysturlíð gongur á Tón-
listarskólanum á fjórða ári.
Hvussu langa tíð hann hevur
eftir, er ilt at siga, tí útbúgvingin
er ikki tíðarásett, men eini tvey
ár afturat verður hann helst
afturat.
- Tað er ávís fak tú skalt taka
og nakrar royndir tú skalt klára
fyri at gerast liðugur, og tað
plagar at taka eini fimm ár hjá
teimum flestu.
Sum lesandi á skúlanum fær
Rúni útbúgvingarstuðul frá
danska SU á jøvnum føti við
føroysk lesandi á SU góðkendum
útbúgvingum í Danmark og
aðrastaðni. Harumframt vinnur
hann sær onkuntíð eina eyka
inntøku við at spæla. Hann hevur
spælt til føroysk tiltøk nógva-
staðni í Íslandi og hevur eisini
havt smærri framførslur saman
við íslendskum tónleikarum á
onkrum spælistøðum í Reykja-
vík.
- Reykjavík er ein hampiliga
stórur býur, og býurin hevur
skúlar sum framleiða tónleikarar,
so tað er altíð lætt at koma í
samband við aðrar tónleikarar.
Allíkavæl er býurin ikki so
stórur, at tú sum tónleikari
verður burturi í rúgvuni, sigur
Rúni Eysturlíð, sum miðar ímóti
at arbeiða sum tónleikalærari og
freelance tónleikari í Føroyum,
tá hann vendir heim aftur.
Til tey, sum hava fingið hug til
at royna lívið á Tónlistarskóla
FÍH hevur Rúni eina seinastu
ávaring.
- Skúlin leggur serliga dent á
jazz. Man skal ikki fara á hendan
skúlan, um man ikki hevur hug
at spæla jazz.
Næmingar á Tónlistarskóla FÍH gjalda einar tíggjutúsund
krónur um árið í skúlagjaldið.
Meira fæst at vita um skúlan á heimasíðuni hjá Felag
Íslenskra Hljómlistarmanna www.fih.is
Fakta
Framhald av forsíðuni
Fimm bøkur
til stór og smá
Bókadeild Føroya Lærarafelags gevur út fimm bøkur,
smábarnabókina Malja er so góð við teg, barnabókina Petur
kanin og litir, barnabókina Lóa pyntar jólatræ, myndabókina
Annganngujuk, og Eldur í, ið er bók til størri børn
Sosialurin Nr. 223 - 22. november 2003
7
UMMÆLI
Kim Simonsen
kimsimonsen@hotmail.com
Í dag ljómar Regin Dahl í Kong-
ens Keypmannahavn; her vóru
hesir sangir tiknir upp av
Mentunargrunni Studenta-
felagsins fyri meiri enn tríati
árum síðani. Vísurnar hjá Regini
verða í dag sendar út í Garðin
hendan vakra kalda heystardag.
Eg spæli tær hart og sum tær
ljóða væl. Eg eri í øðrum heimi
dagin langan. Síðani pakkin kom
frá Tutl, hevur einki annað ljóð-
að, eg havi verið í eini transu.
Og ikki smæðist hesin sangur av
Føroyalands sonnu hetjum
framvið takryggir millum hvør-
kveggjur, nú bløðini eru dottin
av linditrøum, meðan heystar-
lotið sendir bløðini við eini
øgiligari ferð runt í Garðinum í
dag.
Eg kom at minnast, at Jørgen-
Frantz skrivar um tíðina á
Regensen saman við Christiani,
har yrkjarin og sakførarin Janus
Djurhuus plagdi at vitja um
kvøldarnar og um náttina, altíð
við onkrari fløsku undir
arminum. Janus, ið eg altíð havi
elskað sum yrkjara, syngur
Regin, hetta musikalska flogvit,
við einari reinari, sterkari og
kenslubornari darrandi rødd.
Hvør hevur skilti betur hendan
Janus enn Regin.
Tað er nærum ógjørligt hjá
mær at ummæla hetta, tí eg eri
bæði ein stórur Janus elskari og
ikki minni havi eg altíð havt
ómetaliga stóra virðing fyri
Regini, bæði sum yrkjara og ikki
minst sum musikara. Hann er
kanska hin mest musikalski
føroyingurin sum hevur livað.
Hann og abbin Bakar Hansen, ið
William altíð skrivaði um.
Hesin dagurin á heysti í
Keypmannahavn, tá eg hoyri
Regin Dahl so melankolskt
syngja vøkru yrkingarnar hjá
Janusi, minnir meg um træið á
Garði, sum Janus nógv ár seinni,
ofta saman við øðrum, sum eldri
maður, plagdi at seta seg undir
og leingjast eftir farnum døgum
og nostalgiskt hugsa aftur á
ungdómin. Enn gongur dansur
um lyngin, syngur Regin, kærur
er dansurin mær, men fari eg upp
í ringin er sorgin eisini har. Janus
sat undir trænum burturhugaður,
eitt ferðafólk á ferð í minnunum.
Ofta hava tankar á hesum stað
kanska reikað til unga vinmann-
in, andaliga sonin og havnar-
mannin Jørgen-Frantz, ið Janus
hevði ein serligan tokka til. Tá
Jørgen-Frantz doyði, yrkti Janus
millum annað yrkingina:
"Sangur um lívið — yrking vígd
Jørgen- Frantz Jacobsen". Hesa
yrking hevur Regin Dahl sett lag
til eisini. "Blíð byrjar lívsins
siglingsferð", byrjar hon við.
Hesa vísu syngur Regin við
stórari kenslu. Og jú mein eru
mannakor.
Menniskjans longsul
Janus, hesi erkvisni homo-
æstetikus og melankolikus, sat
mangan á kamarinum hjá
Jørgen-Frantz á Regensen í
Keypmannahavn og resiteraði
yrkingar, meðan hann gjørdist
meiri og meiri gløðandi
andfullur, og fullur, so at hann av
og á sovnaði. Tá Janus endiliga
fór á dyr, slørandi við kraganum
upp um oyruni, tosaði hann um
tey megnarbrøgd, sum hann ikki
hevði fingið útint. Lív hansara
hevði ikki verið annað enn vón-
brot tók hann til. Hetta gongur
aftur í onkrari yrking, um vit lesa
hetta eitt sindur biografiskt. "Fátt
á foldum her av mær varð
vunnið," og minnast, at yrkjarar
ongan trúskap hava fyri "veru-
leikanum", bert fyri tí vakra og
tí, ið ljóðar væl. Kanska Janus
var hesin særdi Føroyalands
falkur, ólukkuliga sundur-
skræddur í æviga melankolska
longslinum eftir Itaka, mista
heimlandinum og móðurini, ið
doyði í unglingaárum, men Janus
er eisini ein modernaður poetur
fyrst og fremst, og eitt menn-
iskja. Og yrkjarar lúgva, tí í
poesi geva 2 og 2 bæði 5 og 6.
Útisetin syngur
Janus og Regin eru báðir
modernaðir útisetar. Hjá Janusi
er hetta mangan ein tragisk
tilvitan: "nær man eg aftur
fjøllini sjá/ Tá móður veittrar
handan á". Hetta er ikki bert
heimloysi, men eitt tyngri og
áhugavert eksistentielt heimloysi,
ið eyðkendi Janus sum yrkjara
og Regin sjálvan seinni. Kent er,
at útlegdin skapar longsul av
ovidskum og odysseanskum
hæddum og fyri onkur eisini eitt
skapanarlyndi. Burtur frá
frændum er útisetin ein vilst sál,
harmur um fortíðina, hvørki ein
partur av einum øðrum landi ella
av tí nýggja. Lívið eyðkent av
nostalgi og melankoli, hetta
síggja vít í yrkingum sum
"Útlegd". Meg droymdi ein so
sáran dreym, yrkti Janus í
yrkingini "Dreymur". Stormar
kvóðu um langa leið, falkurin
fall deyður við áarstreym. Tað er
sum Regin er mitt í verðini, hann
er bæði hesi heimvendi Falkur og
Bøgan ið fór á flog; í barmi
hjarta sló sárt av sorg og harmi.
Sangin um deyða Falkin er ein
hin besti á plátuni og tað var
hesin Hanus Kamban brúkti sum
intro í áhugaverdu sendingunum
um Janus.
Janus var ein eym og erlig sál.
Ein erligur intellektuellur, ið
ikki, sum hann tók til, brendi
altarljós til gudar, ið visti, at
sálin eina er tá lívið er av. Hjá
Janusi kom vakurleikin fyrst,
hann brúkti lívið av og á sum
motiv, men langt frá altíð. Regin
skilir henda serliga vakurleika til
fulnar, serliga, tá hann syngur:
"Oh, gev mær megi, hetjumátt"
frá yrkingini "Bøn", ein tóni vit
hoyra aftur í yrkingini "Ásræði".
Eitt ótrúligt avrik
Sum sangari er Regin tikin úr
leikum, hann kemur uppá
mytiskar hæddir og er í míni
verð ein modernað livandi
føroysk legenda. Ein yrkingar-
kempa, ið ikki hevur skýggjað
nakað fyri at fáa hesar sangir til
at vera uttan lýti. Regin syngur
hesa vísur, ella á skift nærum
grætur seg gjøgnum henda sára
sólsvanga grát og hevjar sína
rødd sum skuldi hjartað brostið
og heimurin gingið undir. Tá
Regin t.d. syngur "Ver sterk mín
sál", er hetta eitt fantastisk
modernistisk pathos, darrandi
tragiskt livir hann seg inní sangin
og er eins vónleysur og
desperatur sum personain í
yrkingini, ið upplivdi trúnna
hvørva.
Henda fløgan er ein megnar-
varði fyri føroyskan tónleik.
Hetta er ein fløga, ið er ein fødd-
ur modernistiskur kanóniskur
klassikari, ið kann rudda borðið.
Ein fløga, ið longu hevur
inspirerað allan føroyskan
tónleik frá Kára P. til Enekk. Við
so stórari list er ikki neyðugt at
kanonisera neyðarsliga list við
at vísa á føroyska tjóðarbygging,
ella hvat fólk nú finna uppá at
kalla góða list. Regin og Janus
bygdu tankans og vakurleikans
pyramidur, ið enigmatiskar
standa øld eftir øld. Lat so
restina fara niður og norð, kann
tað ikki standa, so lat tað falla.
Hetta er kanska ein av teimum
trimum til fimm bestu plátunum,
ið finnast á føroyskum. Hetta er
ein pláta, ið øll, sum dáma
føroyskan tónleik ikki kunnu lata
vera við at keypa. Persónliga
haldi eg, at Regin kanska kemur
fyrst, eftir hann kemur Kári P.,
síðani koma Enekk. Men Regin
er fyrstur og seinastur.
Regin Dahl syngur J.H.O.
Djurhuus yrkingar. Tutl 2003.
Regin Dahl syngur J.H.O. Djurhuus
Kanska tann besta føroyska plátan nakrantíð
C
M
Y
K
33
32