leygardagur 9. mai 1998síða 15

Nr. 86 — 9. MAI 1998 Soslalurfn Skal eg liva av at binda, má eg hugsa breitt. Tað vil siga í draktum, møtlum til føroysk klæðir, feminin, løtt og fín klæði. Binding hevur sinar avmarkingar, men nyggi håtturin eg arbeidi vid innan tøving, letur upp fyri óðrum móguleikum, sigur Lis Helgadóttir Mynd: Jens Kr. Vang hjartamál. Rákini uttanifrá kunnu vit brúka sum íblást- ur, td. úr bløðum har tey vísa mótan eitt ár fram í tíð- ina. Vit kunnu ikki avbyrgja okkum. Vit hava okkara tradisjónir, men kunnu væl byggja víðari og gera tær meiri spennandi. Tað sum eg geri skal svara til tíðar- andan. Tað nyttar einki, at ein bindibók kemur út so sjáldan, tí tað má alla tíðina verða dagført. Broytir tú ikki tað gamla, dettur tað niður fyri. — Málið hjá mær er ikki at bjarga Føroyum undan, at tradisjónir detta niðurfyri. Hetta er fyrst og fremst mín áhugi, men mítt ynski er at kunna fara í gongd við at arbeiða við ti føroyska uppá ein spennandi máta, og sjálvandi kunna liva av tí. — Eg havi sett eitt hálvt ár til at finna út av, hvussu eg fari víðari. Tað er so týdn- ingarmikið at hava tíð til skapanartilgongdina. Mítt mál er egið virki. Í fyrsta umfari ímyndi eg mær eini høli í bynum, har eg kann hava verkstað og utsøla. — Skal eg liva av at binda, må eg hugsa breitt. Eg hugsi ikki um troyggjur, men draktir, møtlar til føroysk klædir, feminin, løtt og fin klæði. Binding hevur sínar avmarkingar, tí bundin pløgg setir man í samband við heit klæðir. Men nýggi hátturin eg arbeiði við innan tøving, letur upp fyri gðrum møguleikum. — Eg havi gjørt fleiri møtl- ar til føroyska kvinnubúnan burtur år myrkamorreydum tógvi, sum eg so havi tøvt. Møttilin vit síggja i dag, tann svarti vid reydum silki er als ikki føroyskur, men kemur haldi eg úr Íslandi og er lutfalsliga nýggjur. Hann sær eisini alt ov finur út til fóroyska kvinnubúnan. Mín útgáva av møtlinum er formgivin eftir tí vanliga, men er burtur úr førøyskum tilfari. Hann er heitur og riggar ógvuliga væl. — Skipstroyggjan er trad- isjønell, men er vid at hvørva. Hon verður tíkin fram, tå ið fjøllini verða gingin, menn fara til útróðr- ar ella i bjørgini. Eg hugsi nógv um, hvussu vit kunnu fáa skipstroyggjuna fram aftur, so øll fara at ganga í henni. Tógvið er føroyskt, 6vidgjørt, gott og tekur nógv vatn i seg. Tað er so líka til, at vit framleiða heit- ar troyggjur. Men tað skal vera gott at vera í, tí fólk fara ikki í nakað, tey ikki kenna seg væl í Ferðavinnan vil hava troyggjur, sum eru í natúr- litum, og tað undrar meg ikki. Natúrlitir er tað ferða- vinnan setir í samband við Føroyar, upprunan, náttúr- una. Og tað er í samsvari við tað eg hugsi. Myrka- morreytt og ljósamorreytt sært tú ikki alla staðni í verðini. Mær er sagt, at ferðafólk eru skuffað yvir allar norsku troyggjurnar, sum eru at Føroyum føroyska? Er neyðugt við stuðli at seta eitt virki á stovn sum títt? - Eg havi tann hugburðin at eg vil føla meg frían. Ti kann eg ikki arbeiða undir umstødum og kørmum, sum onnur hava lagt mær. Fekk eg stuðul skuldi eg lokið nøkur krøv og gjørt eitt stórt pappírsarbeiði.Nakað ann að er, at føroyska ullavinnan kundi verið betri stuðlað soleiðis at hon mentist og tí kundi verið betri gagnnýtt — Tórshavn sum býur átti at skapt karmar fyri, at eg og nógv við mær, sum arbeiða við handverki, fingu eini hóli og ein verkstað. Ein byur kann ikki vera eitt slíkt umhvørvi fyri uttan — Sambært valsendingini í SvF næstseinasta sunnu- kveld er mentan og list í før- oyskum eygum skúli kirkja, tónleikur og ítrótt. Í poliuska orðaskiftinum I sakni eg langtíðarætlanir, nú síggja í Hvar er tað Vit tosa so nógv um, at vinnan skal fí kkara frælsi — og tá hugsi eg ikl um fisk. Eg havi on flokk h« yrt sagt, at næstu 10 árini satsa soleiðis fólk ígongd við egið virki Slíkar ætlanir verða gjørd aðra staðni fyri at fáa fólk út úr almannaverkinum og úr arbeiðsloysi. Sum er, er tað ógvuliga tungt « ið at byrja í egnum virki í Føroyum Politikararnir kundu byrja við at arbeitt fyri at veitt smáhandverki og listahandverki lagalig lån og givið teimum betri umstødur at virka undir sum heild, sigur Lis Helgadóttir at enda g stræv Kvinnulandsløg í Lítluvík Millum teir 26 málningarnar, ið Hallveig Hansen sýnir fram í Smiðjuni í Lítluvík, eru fleiri croquie-myndir TURIÐ KJØLBRO Fuglafjørdur eigur nógv listafólk. Og í familjuni hjá 30 ára gomlu Hallveig Han- sen, sum leygardagin letur upp framsýning í Smiðjuni í Lítluvík, eru fleiri við fjøl- broyttum listagávum. Við á framsýningini eru 26 málningar, acrylmáln- ingar av føroyskari náttúru, havnarmyndir, bygda- myndir og croquie-myndir. Croquie-myndir eru kvinnumyndir. — Á framsýningunum, sum eg fyrr havi havt í Før- oyum, havi eg havt croquie- myndir við. Men myndir av naknum konufólki eru ikki so vanligar at síggja í Før- oyum, so eg veit ikki, hvussu føroyingar fara at taka ímóti teimum. Í grund- ini hava málarar altíð mál- að nakin konufólk. Leitar tú í eini listabók eftir eldri listaverkum, er hópin av verkum við naknum konu- fólki og kvinnukroppum. Men sum list eru croquie- myndir sjáldsamari í dag, eisini aðra staðni, sigur Hallveig Hansen, sum hev- ur 8-9 slíkar við á fram- sýningini hesaferð. Longsul Meginparturin av verku- num eru landslagsmyndir og øll verkini á framsyn- ingini eru málað niðri. — Eg havi ikki verið heima í Føroyum í tvey ár. Mær fór at leingjast so illa og tí fór eg undir at mála landsløg í Føroyum. Føroy- ingar halda øgiliga fast í landslagsmyndir, aðra staðni eru listafólk farin yvir til at gera listakonsept, tey fáa eitt hugskot av ein- um og hvørjum slag, sum tey so skapa burtur úr. Tað kann gerast til alt møguligt, til dømis video og annað, sigur Hallveig Hansen. — Eg útvikli meg alla tíð- ina, tf ber ikki til at siga, at fólk frammanundan vita, hvussu framsýningin verð- ur, sigur Hallveig Hansen. Hallveig, sum seinnu ár- ini hevur búð I Århus, hev- ur áður havt framsýningar í Lítluvík. Saman við 8 gðr- um kvinnum hevur hon atelier í Arhus. Hon er út- búgvin pedagogur og ar- beiðir á einum frítíðarheimi fyri 6 til 14 ára gomul. Frá 1987 til 1988 gekk hon á listaskúla í Randers og nú hevur hon ætlanir um at út- búgva seg sum verkstaðs- lærara. - Tað hevur altíð verið mín dreymur at arbeitt við vaksnum fólki. Men fyri at undirvísa fyri vaksnum má eg taka eina eykaútbúgving, sum eitur voksen pedagog- ikum, sigur Hallveig Han- sen. Listaframsýningin í Smiðjuni í Lítluvík letur upp leygardagin 9. maí og er opin til mikudagin 13. mai, hvønn dag frá kl. 14.00 til 20.00. Listaverkini å hennara seinastu syning i Føroyum vórðu seld eftir fýra tímum, so tað ræður um at skunda sær Hallveig Hansen er nógv upptikin av at mála kvinnur, sun liggja í náttúruni