mikudagur 27. mai 1998síða 15
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Alt fleiri ung eru farin at
ganga á motiónsmiðstoð
fyri at fáa kroppin í
venjing
Orð og myndir
Dánial Hoydal
Niðast í Djóna í Geilsgotu í Havn ligg-
ur fimleika- og vøddamiåstødin ”Fragd
og Fimi”, har tú fyri 40 kr. ferðina ella
við mánaðarkorti kanst gera eina rúgvu
av vøddavenjingum við sergjørdum
tólum. Nærum hvor veggur er klæddur
við speglum, men onkur segði mær, at
hetta ikki var fyri, at tey íðkandi kundu
njóta sjónina av sær sjálvum, men har-
afturímóti fyri tey kundu tryggja sær, at
venjingin varð gjørd rætt. Venjing við
vektum er nevniliga ikki at spæla við, tí
tað er lætt af gera okkurt skeivt.
Bjørg Poulsen, Birita Wardum, Annika West og Katrin á Neystabø
Ég moti nógvum ungum hendan
seinnapartín, eg vitji á miðstoðini. Tað
vísir seg, át tað vælumtókt millum ung
at venja her niðri. Um tað er fyri at
síggja gott út, vilja tey ikki rættiliga
svara uppá. Og tað tykist, sum tað er
eitt sindur flovisligt hjá summum av
teim ungu at fara inn á eina slíka
miðstøð. Akkurát hví, er eitt sindur
ringt at siga, men kanska er tað tí at
hendan ítróttin - í mun til nógvar aðrar
- bara hevur til endamáls at byggja
kroppin upp. Her er eingin kapping
tengd at - uttan so at tå beinleiðis ven-
ur bodybuilding ella vektlyfting. men
tað gera tey fægstu av teimum. sum
vanliga venja her niðri. Men onkur
heldur kanska, at man gongur nakað
nógv upp í sína útsjónd. tá man gongur
á eini slíkari miðstøð. Tað luktar eitt
sindur av ovundsjúku. og tað er so
eingin ivi um, at venjing við vektum
Yngd - nr. 10
27. mai, 1998
= við rættari leiðbeing - er ein
sunn ítrótt.
Fyrst møti eg fýra ungum
havnagentum, sum plaga at
fylgjast til venjingar:
Annika og Bjørg: "Vit báðar
plaga at fylgjast. og koma mest
her, ti vit vilja halda formin
Fyri tað mesta súkkla vit og
brúka stepparan (ein gongu-
maskina fyri motion. red.). Men vit
gera eisini venjingar fyri búkin og
ryggin. Fyrst og fremst vilja vit brenna
kalonur. Tað er rættiliga ey ðkennandi
fyri konufólkið, sum venur her niðri."
Birita og Katrin: ” Vit venja, tí vít
gjarna vilja halda okkum í form. Vit
eru á ungdómshondbóltslandsliðnum
so hendan eykavenjingin kemur væl
við. Vit hava vant her í umleið ein
mánað og okkum dámar heilt væl, men
man skal helst fylgjast við onkrum fyri
at hava tað stuttligt "
Eisini eru tveir ungir fýrar á gólvinum,
sum eru í farnir
undir at venja
búkvoddarnar í
onkrum
stálboyla
Áki og Fróði:
Huff, puff! Vit
eru júst byrjaðir
at venja her
niðri, so tað er
zu
ett sindur strævið
Hvat dámar tykkum?
Tað er fínt. Vit hava fingið eina venj-
ingarætlan frá midstødmi, sum vísir
hvorjar venjingar vít skulu gera. Hon
er fyri fólk, sum akkurát eru byrjað, so
at tey kunnu fáa tå rottu grundvenjing-
Ina
A veg út tekur Birita flennandi í armin
á mær: "Vit mugu vidganga, at tað eis-
in) er ti, at vit skulu til Spania í summar
og ætla at ganga í bíkini - tað kanst tú
gott skriva i blaðið!", og so var látur at
hoyra frá vinkonunum. sum stóðu
aftanfyr
m—