leygardagur 20. juni 1998síða 16

sosialurin Nr. 114 — 20. JUNI 1998 tidindabl Við Hallu og John á Fiji Fyrst í oktober mánaða í fjør fóru tey bæði, Halla og John út at fjakka, og leiðin gekk eystureftir. Seinast hoyrdu vit um New Zealand við forvitnisligum geysarum, og hesaferð snýr tað seg um lokkandi Fiji-oyggjarnar. Við hesi fråsøgnini er ein long og spennandi ferð at enda komin. Tey bæði vilja við hesi frásøgn eggja øðrum - ungum sum tilkomnum - at gera sum tey: tí at ferðast er at liva y flugu frå kalda New tell. Hetta hotellið heldur = sjónum, og tå vitnærkaðust heimið, og har vórðu vit eis- Zealandi norður til Fiji tann = seg hava einarætt uppá oynni, sóu vit langt áðrenn = ini væl móttikin, men sjálvt 24.02 í ár. Tað kendist bein- ferðaseðlarnar út har, sotú fyrst korallir, sum komu um vit høvdu bílagt eitt vitnúvórunærmi = mást siga, at tú skalt búgva nærri og nærri vatnskorp- kamar á flogvøllinum á kringinum aftur, tí vit á hotellinum, so kanst tú uni, og so síðani hvítur = Nadi, so vistu tey onki um, vóru um at kódna, tá vit í koma vid Teykunnuso ikki sandur og sidan oyggin við at vit skuldu koma, og re senda teg avstað aftur, tá tú = pálmum. Tað var ein ótrú- = hevdu onki kamar til tann ert komin. Flúgvitúrurin út = liga vekur sjón. Ongin var = prísin. Vit vóru tó so heppin tók bert 15 min, og vitvóru = ímoti okkum á »flogvølli- at fáa eitt betur kamar fyri eini 5 fólk. Tað var eitt hug- = num<, sum í veruleikanum sama pris. takandi útsýni vit su undir = ikki var annað enn eitt gott okkum bussskýli her hjá okkum. FIJI TIME Mitt í tí ljósabláa vatni- Vit fingu so ein smádrong Vit vóru á Mana í eina viku, num sóu vit koralriv undir = at fylgja okkum til vallara- = og dagarnir gingu skjótt. Vit pruna, MO ——————— ———— gjørdu sum so ikki tað stóra, a er uttan at spæla beach-volley saman vid/iméti ødrum fjakkarum. Um dagin var ikki stórt annað at gera uttan at liggja á strondini og njóta tað góða veðrið, kanska fara ein túr út frá strondini við masku og snorkli og síggja tað spennandi lívið niðri undir vatnskorpuni, sum jú hevði fangað okkara áhuga á kavi-túrinum í Cairns, Austr. Vallaraheimsvertir- nir vóru Oførir at skipa fyri ymiskum undirhaldandi fyri gesurnar um dagarnar, og FS Á ein dagin tók ein av teimum, Halla við eini stórari skel vit funnu á strondini Sami, okkum við á ein so- . nevndan Medicin-walk. Vit gingu ymsa staðni runt tey høvdu brúkt sum tann- sømuliga ílætin við sarongi vuiKansKum u so er ney rå ut á LÆT SMÆTT å høvuds S uva Dyur, sum er hev- uðsstaður, var aftrat tí heila tur av denque-fepri júst rakt so hagar høvdu vit ti E ngar ætlanir um at fara oynna, og á vegnum greiddi = bust fyrr. Vit royndu taðgll, niður um knø, og akslarnar Mana er ein lítil vulkan- Sami okkum frá, hvussu og fint riggadi. Síðani gingu fjaldar, tíverrri fingu vit Yggj. ið liggur vestan fyri oyggjafólkið fyrr í tíðini — vit víðari og komu til eitt onga frágeiðing um hví. Vitu Levu, og fyri at koma mátti læra seg at nýta tær = annað slag av træi. Og hesi Tað var eitt sindur gðr- út har, mást tú antin sigla í hesum lítlu plastikkjollu- num, ella tú kanst lúgva teg ul at at sleppa við tí lítla flogfarinum. Tað er nevni- liga so, at á Mana eru 2 backpackers (vallaraheim), 'g eitt resort, ella fínari ho- >resourssur<, sum nátturan blødini, segði hann, brúktu vísi. Her meini eg við fjakk- gav teimum. Til dømis vísti = tey sum wc-pappír fyrr. Tey arar. Tað var meira fridarligt hann okkum, hvørji blød skuldu verða serliga bleyt, nú, og kvøldini gingu við kundu nýtast til at gera for- men tú mátti ansa eftir at at spæla kort, skriva post- bindingar til liðini, kng, velja tær góð blød og ikki kort, og læra tey innføddu hondlið 0.s.v. , id skuldi fáa = taka tey við holum í. Tað ymiskar kortsnildir. Tað var tað at lekja skjótari, og eitt kundi enda eitt sindur sera hugnaligt eisini, tí her serligt slag av greinum, ið 6heppid! var eingin streymur, so tá A Fiji hava tey eitt hug- = sólin fór niður var myrkt. tak, sum tey kalla Fiji-time, Vit fingu nakrar av hesum og hetta er júst tað sama illaluktandi oljuiampunum, sum okkara føroyska tíð. men sum oftast gjørdu vit Vit koma, tá vit koma. Fyri = tað sama sum hini, og fóru at venja okkum gestir við = í song, tá tað gjørdist myrkt hetta, flættaði Sami okkum Ringt var at sovna, tí nú var øllum eitt ur, úr pålmablød- ongin svalandi vifta, ið um, og tað var okkara Fiji maldi undir loftinum, og watch. So kundu vit altíð sjålvt um eingir rútar vóru í hugsa um tað og nýttistíkki = vindeygunum, so gjørdist at skunda okkum nakra- tað ikki kalt inni. staðni. Tey hava ALDRIN Sum sagt var ymiskt at skund, og taka tað altíð ró- = takast við um dagarnar, og ligt. Tey siga eitt åvist tíðs- tann eina dagin helt John punkt, men tað er altíð bara = avstað við nøkrum ødrum »vegleidandi«. Hetta var tó = út at fiska. Teir royndu við ongin trupulleiki hjå okkum tráðu og fingu nakrar løgnar at venja okkum við. Vit »akvariufiskar«, men so kendu okkum sum heima. fekk John ein stóran á. og Næstan tað vísti seg at vera ein háv- ur sum var uml. 1,5 m FISKA HAY Hann var eisini tann einasti, A WAYA SEWA sum fangaði nakað, og hás Aftaná hesa góðu viku á urin smakkaði bara væl til Mana fóru vit víðari norður = døgurda um kveldið eftir móti eini aðrari oyggj Fidliga ein morgunin Waya Sewa. Her var bert varð skipað fyri gongutúri a vallaraheimið, sum = niðan á fjallið, uppi yvir bygdin á oynni rak. Tað var bygdini: at síggja sólina rættiliga strangt her, tí tú = koma upp. Túrurin nidan hevði ikki loyvi til at fara var strævin, og onkur gavst yvir í bygdina, uttan tú vart = á vegnum, men útsýnið av Vit bæði á einum pálmatræi á strondini har vit búðu