leygardagur 20. juni 1998síða 17

Nr. 114 — 20. JUNI 1998 tíðindablað fø (8. ostalurn toppinum var alt stríðið vert. Tu såst allar tær um- kring liggjandi oyggjarnar, og koralrivini f havinum, og tå s6lin kom kom upp, kast- adi hon spakuliga ein pyra- midu-skaptan skugga å hav- ið. Hetta vara skuggin av sjålvum fjallinum og tad så sera flott út. Á vegnum nið- ur aftur varð gingið fram- við einum avbera stórum kletti, sum tey sjálvandi skuldu klatra uppá. Tað vísti seg so, at hetta var ein av teimum løgnu rinkusteinu- num, sum vit jú eisini hava í Føroyum. Tað var eingin frágreiðing um, hví hann rinkaði, og ongin sjónlig or- søk heldur. Aftaná at hava verið har í 3 nætur kom bátur eftir okk- um, og skuldi sigla okkum longur norður til oynna Ta- wewa. Henda vísti seg at verða nógv tann besta vitjanin hjá okkum á Fiji. Henda oyggin hevði hvíta sandstrond allan vegin runt og korallir somuleiðis. Ser- liga ein strond skaraði fram- úr, hon kallaðist Sunset Beach. i RISAKRABBAR P I SMATTUNUM js Vit fingu eina småttu at búgva i, og fyri at tað ikki eter skal vera lygn, so lá hon beint á strondini við útsýni yvir havið. Av tí at veðrið er so gott, hava tey hvorki hurðar ella vindeygu, men bert op, fyri at tann kølandi havvindurin kann blæsa ígjógnum. Inni var ikki meira enn ein dupultsong við moskituneti uppiyvir, men hetta gjørdi onki, tí tað var ikki har vit brúktu tíð- ina. Sum á Waya Sewa, so var ongin elektriskur streymur her, men tey høvdu ein ge- nerator, ið tey nýttu, tå mat- ur skuldi gerast. Okkara fyrsta nátt í smáttuni var sindur skelkandi. Halla fór tíðliga í song og John var sitandi eina løtu og prátaði við nakrar danir vit høvdu hitt. Sum sagt var onki ljós í smáttuni, so tað var bara at kanna seingina væl og virðiliga fyri smákyktum við lummalyktini, og so hoppa inn undir netið og royna at sovna. Onki lá og goymdi seg í seingini, so Halla legði seg. Eftir at hava ligið still leingi, byrjaði eitt ljóð at skara meira og meira burturúr(tú hoyrir alla tíðina onkur løgin ljóð, tí tað er so stilt), og hetta var eitt so- vorðið trippandi ljóð. Sium at sita og „trilla“ við fingra- neglinum á borðið. Hetta bleiv so við eina løtu, men tá eg tendraði lummalykt- ina, var onki at síggja. Tá Fiji'anskur borðsiður so John kom í song, hvarv tað eina løtu. Tað bleiv frið- arligt, og vit vórðu um at sovna, tá John hoyrir okkurt BEINT frammanfyri nøsini, og hann treiv eftir lyktini og lýsti á veggin framman- fyri sær. Tað var ein risa- krabbi - skelin hevur verið einar 30 cm.- ið hevði klatr- að upp eftir vegginum í bambussmáttuni. Tað sá ógvuliga stuttligt út, tí teir ganga upp eftir við aftur- partinum fyrst, tí teirra megi liggur í fremstu klørn- um, sum teir trýsta seg upp við. Hetta eru >landkrabb- ars, sum liva í holum í ti bleytu moldini, og koma ls | son D DS Eitt av teimum 6rørdu oyggjasamfeløgunum, har tey enn hava ein høvding upp um nåttina. Onkuntíð tå vit fóru upp um nåttina á vesið, sóu vit, hvussu teir runnu aftur og fram millum pålmatrødini, og eisini av og á, at teir stóru krabba- goggurnar skiftu goggu. KAVAÐU Í GROTTUM Vallaraheimið vit búðu á, gjørdi onkuntíð ymiskar út- ferðir, og vit fóru tann eina dagin við einum báti til onkrar holur, har vit skuldu kava. Fyrst sigldu vit til eina lítla oyggj, har tað lítla bygdasamfelagið var skipað sum fyrr í tíðini, við einum einaráðandi høvdingi. Vit skuldu so gjalda honum okkurt smávegis fyri at sleppa á land á oynni við holunum, og hetta varð gjørt. Stuttligt var at síggja hesa lítlu bygd við øllum strásmáttunum og øll børn ini runnu runt nakin og spældu í sjóvarmálanum Teu hildu tað vera sera skemtiligt at kasta hval- spýggj eftir okkum. Vit fóru á land á eini hvítari strond, og gingu niðan gjøgnum einar smalar trappur og inn í fjallið. Síðan niður aftur innanfyri og trappurnar gingu líka út í tað kalda myrkagrøna vatnið inni í hellinum. Sólin sá inn gjøgnum eina rivu í lofti- num, og vil svumu runt og snorkladu í tí djúpa hyli- num. Har var ongin utskift ing av vatninum uttan tá tað regnaði niður fgjøgnum, og teir søgdu frå, at har livdu 3 fiskar i, sum ongantíð sluppu út. Teir vóru rími liga stórir, og vit bóru eyga við teir. Tað vóru tvær holur longur inni í fjallinum. Fyri at koma inn har máttu vit fara undir, finna inngongd- ina, ið var eitt op gjøgnum bergveggin og koma upp aftur hinumegin. Hetta hell- ið var bølamyrkt, og við tí ítlu = lummalyktini vit øvdu, bar ikki til at síggja oftið, so stórt var tað. Eitt annað lið av fjakkarum eyði verið har nakrar dagar undan, og tey høvdu verið so heppin, at eitt stórt ferða ólkaskip hevði verið har eisini, og tey høvdu ljós- kastarar við, so hellið hevði verið ordiliga upplýst og sera vakurt; bert spell at vit ikki sóu tað so gott Um kveldið vóru vit so heppin at fáa høvi at smakka ta tiltiknu lovo- máltíðina, sum er tann tra- ditionelli Fiji håtturin at gera festmåltid. Tey gera allan matin, epli, kjøt høsnarungar og annað í ein um ovni, ið er eitt hol í jørð mi. Har hava tey kynt eld og maturin liggur so hel niðri í tímar jan verður tíkin upp aftur. Hetta førir við sær, at maturin fær ein roykkendan smakk, og okkum dámdi hann avbera væl Aftaná at hava verið um tvær vikur úti á oyggjum, sigldu vit aftur til meginlandið. Stórur munur er á, og tað var sera trist at skula venja seg við ferðslu Vit vóru fyrst býnum Lau áðrenn hanr hesum 3 og stress aftu nakrar daga! I toka, og sidan: fóru vit t >ferðamannabý Nad sum úttalast Nand H búðu vit á e telefon (Har vóru eisini ein rúgva av kakkerlakkum tosa vit minni um) Inni men ter Seinastu dag á Fiji indiskar filmar i biohøllini og spæla kort vid einum dana vit hittu. Sum heild var okkara fatan av Fiji, at her býr eitt ógvuliga fitt og tolið fólkaslag, sum dugur at skemta sær uttan at noyð- ast at gjalda eitt oyra fyri tað. Vit gloymdu at nevna at hvørja ferð ein lítil steðg ur var í gerandisdegnum, sc trivu tey guitarin fram og settu seg at syngja. Eisini eru tey eitt sera Guðsóttandi fólk, sum vit sóu, tá vit einaferð vóru í kikju við teimum. Kórið sang avbera vakurt, og sunnudagsskúla børnini høvdu gjørt einum og hvørjum sunnudagsskúla i Føroyum fyri skommum so hart sungu tey Tað var við tungum hjarta, at vit søgdu farvæl við Fiji og hildi iðin u Kind it hoyrdu sum hevði heimeftir aftur. V um stórkavan herjað um landið, júst um hesa tíðina, so vit óttaðust fy at vit fóru at fáa tað I ringt við at venja okkum við kuldan aftur Hetta var seinasta fråsøgn okkara, og vónandi hava tær verið við til at eggja øðrum ) sum eldri- at fara landoddarnar og ar av heimi Halla og John