leygardagur 27. juni 1998síða 12

16 tíðindablaðið Nr. 119 — 27. JUNI 1998 At senda letingan er Tann 20. juni helt Frits Johannesen hesa rødu á Oyrini í samband við tíggju ára fagnaðin hjá fimleikafelagnum flog í Fuglafirði (OT IK Vit eru farin oman å Sand - kynt bå roykin ara 1 il hetta ikki gera Roykin kanst tú ikki temja, n so at tú letur hann fara hetta tetur seg frå fer h ta frælsið hevur hann. Roykurin er ein boð- beri, hann hevur ríkað okk- ara mål, hann hevur givið skaldunum íblástur og sund. Roykurin fór til hvíldar og svav í túsundatal av árum. Ikki fyrr enn vík- ingarnir komu higar við glóð frá Noregi, sást roykur aftur stíga upp ímillum Gjógvarahamar og Húsar Teir kastaðu sínum akker á so hvítan sand.. og fyrstur og hvussu æt hann ella hon ella tey, sum settu fótin á land her á Oyrini? Tað vita vit ikki. Vóru tey lágvaksin ella hávaksin, vóru menninir herðabreiðir og kimligir, og sóu kvinn- urnar eins gott út sum í dag, mjáar um miðjuna, fattar í herðunum og hvítt hold? Eg havi altíð hildið at vakrasta konufólkið í verðini býr í Fuglafirði, út frá hesum kann hugsast, at tað hava steig verið nakrar snøggar snekkjur, ið settu fótin á land í Fuglafirði fyri túsund árum síðani. Tær hava verið ka so forfeingiligar sum kkara. Kanska hava tær ikki brúkt chanel og Elisa- be 1 Her hevur rættur tingiðu VVIT hevur teirra, sum hevur eggjað vikingasjogørpunum t kina og klappa teimum á vakra staði. Ikki kann annað sigast, at úrslitið hevur verið gott. Her á Oyr- i hava tey gingið hond í hond eitt miðsummarkveld við bjørtum vónum um sæl- ar dagar og eitt gott lív Vit eru børn teirra. Vit ganga KSum vid hesum inniliga ættar- royki i likaminum - i kropp- inum eru ilegur, sum vit skulu føra víðari, so altid kann sigast, at vakrasta og tað dygdarbesta konufólki býr í Fuglafirði, og um okk- um sjálvar er at siga, lat kvinnurnar meta um kal- kynið og um tann roykin... tann húsaroykin, sum hong- ur uppi við okkum. Chr. Matrass nevnir í yrk- ingini: Nú ferðast fólk fyri nesini Ymiskur er tann hús- roykur, ið hongur uppi við fólk - og ymisk er gongd og húgvuburður, har tey tyrpast í bólk. Hetta er í teirri tíðini, tá ið fólk vóru merkt av heima- lívi. Av angandi viði, mold, torvroyki, fiski, sjóráma neytum o.s.fr. Men hesin rámi var ikk eins Hann var ymiskur seyði frá húsi býling Frim- | matematikkarnir royndu at gera ti tann livandi roykin, er líka mát tleysur, tá ið um húsroykin galt Nú er alt so litley st og luktleyst. Eingin far loyvi til at hava sitt egna, hóast danin Spies segði: kvinder skal lukte af sig selv.Nu skal alt møguligt slag av eua In, sum decologne til fyri at doyva tann anga, sum skaparin gav okkum. Her eru øll eins, bædi børn og vaksin. Hus- roykurin er burtur, men ann- ar roykur er komin istadin, sum oydileggur t. d. oson- lagið. Hann er ringur at tevja, ringur at temja og ringur at tæna. Men hann er har og ger óbótaligan skaða Her er roykur og eingin grind, er orðafelli, sum stav- ar frá teirri tíðini, tá ið glað- að varð. Í Fuglafirði var einki glaðingarstað. Eystan- grindir vóru boðaðar úr Leirvík við grindaboðara, sunnangrindir ur Gøtu og nordangrindir ur Oyndar- firði ella av Hellunum. Grindabodari år Gøtu ella úr Leirvik kom heilt inn á Arnanes, áðrenn hann rópti bodini Grindabodarin norðaneftir ropti á Rossa- ryggi. Fuglfirðingar høvdu eisini skyldu at boðað frå grind. Tá ið boðað varð til Leirvíkar, varð rópt fyrstu ferð, tá ið hann kom á Boð an, tá ið boðað varð til Gøt- ur, varð rópt fyrstu ferð, tá ið komið varð á Leitið, sum er um hálvan dalin. Men mong vóru gladingarstødini í bygdunum kring landið. Í Leirvík vóru trý glaðinga- stóð. Uppi við Garð á Hús- baki, uti á Egg við Krotu- stein og á Flettatoftini á Toftanesi. Her hevur royk- Umframt at vera lærari er Frits Johannesen eisini listarmaður. Omanfyri síggja vit eina av mongu tekningunum hjá Frits Johannesen Hendan kallast Firens sum roykur fyri eyguni« Frits Johannesen, lærari í Fuglafirði helt tíggju ára urin verið boðberi og tænt okkum gjógnum mong mannaminni. Um eldin verður sagt, at hann er góður tænari, men ringur harri. Tá ið eimurin á grúgvuni kódnaði, var neyðugt at fara av húsi at læna glóð. Móðir mín minn ist frá sínum ungu døgum at fólk komu av Hellunum heim til Oyndarfirðar at læna glóð, ti øskukalt var úti á Hellunum. Tú skalt fara eini sjeytifimm ár aftur í tíðina, so stutt er hetta síð- ani. Men eldin kunnu vit ikki vera fyri uttan. Nú er tað hugnaligt at standa kring bálið og vera í felagsskap!, men tømist í oljutanganum og oljufýringin slóknar, ge:st kalt innanveggja. Vit fara ikki út at læna glóð, men ringja eftir oljubili- num, so verður fylt á aftur og heitt verður aftur Vit hava eisini sæð, tá ið alt hevur staðið í ljósum loga, hvussu svárt tað hevur verið, og hvussu sáran tað neit. Her er hesin oyðandi harri náðileysur. Heimurin í loga æt sjónvarpsreð, ið víst varð í Sjónvarpinum fyri nøkrum árum síðani, og gav henda sýning okkum eina mynd, av hvussu ónd- skapurin kann vera, ta ið hann fær leysar teymar. Hesar oyðandi krefur, sum eru í eldinum, fara avstað, drepa, týna og jarðleggja alt, sum fyri er. Tá ið alt var hasað av, sást svidnaroykur stíga upp úr teimum soraðu toftunum og í sínum stilla sinni boðaði hann frá, at her einaferð hevði verið lív, men kvirran råddi. Ur ti stilla roykinum hoyrdist grátur og tannagríls frá særdum sálum. Hetta er fagnadarrødu fyri fimleikarafelagnum Flog í Fuglafirði. nakað av tí daprasta tú kanst síggja. Tey særdu høvdu ein dreym um eitt gott lív, sama dreym, sum víkingarnir høvdu her á Oyrini, og tann sama dreymin, sum vit hava og mong við okkum. Eld- urin hevði tikið so mangt gott frá teimum , so hesin harri var náðileysur og hevði onga virðing fyri mannalívinum, og enn tann dag í dag Eitt orð sigur: At senda letingan er sum roykur fyri eyguni. Týdningurin av hes um er tann, at letingin kem ur aftur uttan at hava útint tað, sum honum var álagt Fert tú har, sum roykurin er, kennist sviði í eygunum. Tú mást venda við aftur. Fimleikarfelagið Flog hevur nú 10 ár á baki. Ikki hava tey, ið hava gingið undan, ligið á latu síðu.Tey hava ikki goymt seg í royki og toku. Hvussu nógv logar upp við tey - hvussu nógv tey eiga av reiðum peningi, skal eg ikki meta um, men væl logar upp vid, tå id um dygd og trivna ræður.Tit sum hava myndad henda felagsskap, hava havt eina glóð í barmi, sum hevur ver- ið tykkum til mikla tign og miklan sóma. Verið eld- huga, so skulu vit síggja, at teir smáu neistarnir, sum verða kveiktir í barmi teirra ungu, fara at skína sum bjartir kyndlar á lívsleiðini. Hetta bálið í kvgld boðar frá gleði og fagnaða, og roykur tess sigur frá einum góðum felagsskapi og í roykinum er orðið flog! sva er Hjartaliga til lukku við teimum tíggju árunum. Frits