týsdagur 9. desember 2003síða 15
‹ fyrra síða allar 23 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 234 - 9. desember 2003
29
28
Nr. 234 - 9. desember 2003
Hart men gott
Kyndils-liðskiparin
var sjálvsagt moyrur
eftir dystin, sum iva-
leyst man vera ein
tann strævnasti, sum
hann nakran tíð
hevur leikt
HONDBÓLTSPRÁT
Jákup Mørk
Tað er einki at siga til, at
tað var ein fegin liðskipari
hjá Kyndli, sum vit fingu
orðið á eftir dystin sunnu-
dagin.
Uttan tveir av hollastu
stuðlunum á liðnum, høvdu
hann
og
liðfelagarnir
knógvað vestmenningun-
um, men hóast døpru út-
litini, so vildi hann undir
ongum umstøðum við-
ganga, at hetta var nakað,
sum teir á liðnum høvdu
hugsað um.
- Tað var bara eitt at gera,
og tað var at hvør tann ein-
asti maðurin bara stríddist
meira. Og tá nakrir týðandi
leikarar fella frá, so mugu
aðrir bara taka yvir, og tað
gjørdu teir so sanniliga
eisini í dag, helt hann fyri.
Men at spæla í 60 minutt-
ir uttan nakra útskifting. Er
tað ikki í meira lagi?
- Tað er tað kanska. Tað
var í øllum førum ólukksá-
liga hart, og tað tekur nokk
nakrar dagar at koma fyri
seg. Men tað gekk, so tað
kann ikki vera heilt galið.
Vit høvdu jú eisini nakrar
leikarar á beinkinum, men
sum dysturin leið, so víst
tað seg bara, at vit kláraðu
tað allíkavæl. Allir stríddust
av øllum alvi, og tað var
nokk, og vit eru so fram-
vegis fremstir, var tað, sum
ein útlúgvaður Hans Áki
Dal-Christiansen hevði at
siga eftir dystin.
Hondbóltsstøður
1. Deild kvinnur
vunnin
tapt
mál-
dystir
v - j - t
mál
mál munur
stig
1 VB
10
8 - 0 - 2
259
180
79
16
2 Stjørnan
9
7 - 1 - 1
215
165
50
15
3 VÍF
10
6 - 1 - 3
241
214
27
13
4 Neistin
9
4 - 1 - 4
228
207
21
9
5 StÍF
9
4 - 1 - 4
215
223
-8
9
6 Søljan
9
1 - 0 - 8
153
214
-61
2
7 Kyndil
10
1 - 0 - 9
158
266
-108
2
1. Deild menn
tapt
mál-
dystir
v - j - t
mál
mál munur
stig
1 Kyndil
8
6 - 1 - 1
237
216
21
13
2 Neistin
8
4 - 2 - 2
229
205
24
10
3 StÍF
8
5 - 0 - 3
197
185
12
10
4 VÍF
8
3 - 1 - 4
206
196
10
7
5 KÍF
8
2 - 1 - 5
197
237
-40
5
6 H71
8
1 - 1 - 6
180
207
-27
3
Máltindarnir
kvinnur
Simona Dziugyte
Neistin
81
(17)
Aukse Vysniaskaite
VB
75
(22)
Ioana Rápa
VÍF
63
(14)
Gurið Mortensen
VB
53
(6)
Nikolina Eyðbjørnsdóttir
VÍF
51
Milica Ergic
StÍF
51
(7)
Annika Ljósstein
Stjørnan
51
(16)
Sóley Mikkelsen
VÍF
48
(9)
Nicoleta Radu
Søljan
44
(7)
Katarina Stepanovic
Stjørnan
41
(11)
Irina Rodevici
VÍF
40
Rannvá Augustinussen
VB
39
Ann Mari Vang
Kyndil
37
(6)
Daiva Tuomaite
VB
37
(7)
Joan M. Djordjevic
Stjørnan
37
(8)
menn
Blagoje Buha
Neistin
62
(16)
Hans Áki Dal-Christiansen
Kyndil
60
(22)
Dragisa Stojovic
Neistin
57
(2)
Halgir D. Olesen
H71
56
(6)
Ingi Olsen
VÍF
53
(20)
Áki Mørk
Neistin
44
(8)
Petur Martin Poulsen
KÍF
43
Sámal Joensen
VÍF
36
(5)
Henrik Gerster
H71
36
(13)
Damir Oros
KÍF
36
(13)
Høgni Klein
Kyndil
35
Sveinur Justinussen
StÍF
34
(4)
Alexandur Johansen
StÍF
34
(16)
Agnar Joensen
VÍF
33
(3)
Jacob Jónsson
Kyndil
31
Uttan tveir av stóru
profilunum – og utt-
an nakra útskifting
yvirhøvur - eydnaðist
Kyndli at stríða seg til
sigurs móti VÍF, og
ivaleyst eisini semen-
tera sína støðu ovast á
hondbóltstindunum
HONDBÓLTUR
Jákup Mørk
Tað vóru menninir, sum
ikki vóru við, ið vóru stóra
samrøðuevni í Ítróttarhøll-
ini á Hálsi undan mansdyst-
inum millum Kyndil og
VÍF.
Serliga mundi tað koma
dátt við hjá Kyndils-við-
haldsfólkunum, tá tey sóu
Jacob Jónsson og Janus
Einar Sørensen sita sum
vanligir áskoðarar. Teir
báðir hava annars talst mill-
um avgjørt berandi kreftir-
nar á liðnum, og uttan teir
roknaðu helst fleiri við, at
hetta skuldi gerast ein av
heilt tungu døgunum hjá
Kyndli. Ja, onkur av áskoð-
arunum tosaði enntá um, at
her fór at verða talan um sorl.
Bendi til gestirnar
Havandi í huga umgangin,
sum VÍF gav StÍF fyri viku
síðani, so var tað kanska
heldur ikki heilt av leið, at
áskoðararnir bóru nakað av
ótta fyri útfallinum hesa-
ferð. Ikki minst, tá bonkur-
in hjá Kyndli ikki er tann
breiðasti í landinum, og
serliga, tá tað vóru tveir
somikið royndir leikarar,
sum
avloysarar
skuldu
finnast fyri.
Og fyri stóran part av
fyrra hálvleiki tóktist tað
eisini, sum skuldu vest-
menningar fara avstað við
øllum.Tó at munurin ikki
bleiv so sjónskur á máltalv-
uni, so høvdu gestirnir alla
tíðina hug at leggja seg eitt
og tvey mál framum. Í mál-
inum tóktist Eli Müller
eisini at hava fingið eina
góða byrjan, soleiðis at tað
skuldi hampuliga nógv til,
áðrenn Kyndil fekk skorað.
Hinvegin tóktust gestirnir
als ikki at hava tørv á at
nýtu somu kreftir, tá teir
skuldu hava mál. Tað var
eins og fingu teir síni mál
munandi lættari, og fyri
mong mundi tað tí bara
vera ein spurningur um tíð,
áðrenn Kyndil knekkaði.
Ikki minst tí liðið ikki
tóktist hava hug at fremja
eina tí einastu útskifting.
Noktaðu at gevast
Tað var tó bara ein lítil
trupulleiki fyri VÍF í øllum
hesum. Kyndil noktaði at
geva seg yvir!
Hóast møðin uttan nakr-
an sum helst iva var farin at
seta síni spor, longu áðrenn
liðini fóru til hálvleiks, so
nervaði hetta ikki á nakran
hátt samlaða avrikið. Um
nakað, so vóru tað vest-
menningarnir, sum høvdu
tyngru beinini, tá liðini
komu út eftir steðgin, og
spakuliga byrjaði Kyndil at
fáa eitt veruligt yvirtak á
dystinum.
Hans Áki hvur skorað til 26-
21, og sigurin er vísur
Mynd: Álvur Haraldsen
Kyndil-VÍF 26-22 (11-11):
Við viljanum fremst
Johan
framdi
nakrar
meistarligar bjargingar í
málinum, soleiðis at VÍF
hevði trupult at fylgja við,
og brádliga tóktust vest-
menningarnir at geva eftir.
Eygnabráðini á leikarunum
søgdu
týðiliga,
hvussu
trupult teir høvdu við at
taka
mótstøðuna,
sum
Kyndil konsekvent royndi
at geva, og líka mikið
hvussu harðir nærdystirnir
vóru, og líka mikið hvussu
vestmenningarnir royndu at
skifta, so stóðu teir somu
sjey Kyndils-leikarar fyri
teimum.
Ein glotti var tó at hóma
hjá VÍF, tá Kyndil fekk tvær
útvísingar á rað, men hetta
tóktist bara virka øvugta
vegin. Gaman í vann VÍF
eitt mál aftur, nú teir vóru
so leingi í yvirtali, men
útvístu menninir tóktust
nærum úthvíldir, tá teir so
komu innaftur, og so setti
Kyndil trumfin á. Enn
einaferð skutu teir trý mál á
rað, og tá Hans Áki so við
einum flottum skrúvandi
skoti bendi bóltin inn um
Dejan Lacok í VÍF málin-
um, tók fagnaðurin grønu
megin í høllini nærum
ongan enda.
Og teir høvdu eisini alla
orsøk at fagnast sínum
leikarum. Hóast tveir av
hollastu stuðlunum ikki
vóru við, og hóast bonkurin
á liðnum er somikið tunnur,
so stríddust menninir sum
úlvar á skóg í samfullar 60
minuttir, og prógvaðu teir
soleiðis enn einaferð, at tað
ger mun, tá innsatsurin í
dystunum er høgur.
Stríðsmenninir
Tá talan er um slíkt avrik,
sum tað Kyndil sýndi
sunnudagin, so er trupult at
taka dagar ímilllum, hvørjir
leikarar eiga rós uppiborn-
an. Ella skuldu vit kanska
sagt eyka rósur.
Men tað slepst ikki und-
an at nevna nakrar kortini.
Johan Danielsen var snøgt
sagt ótrúligur í málinum.
Eitt er, at taldu bjarging-
arnar nærkaðust teimum
tríati, men hartil hevur
eisini ótrúlig evni til alla
tíðina at halda dampinum á
verjuni uppi, so mótstøðan
ikki kemur lætt til nakað
sum helst.
Á bakkunum hevði Finn-
ur Hansson loksins høvi til
at
spæla
heilan
dyst
vinstrumegin,
og
hann
gjørdi í øllum førum sítt til
at vísa á, at hann so avgjørt
er evni til plássið, og hinu-
megin tóktist Ken Zacha-
riasen skora upp sjálvt teir
truplastu bóltarnar. Mitt
fyri sýnti Høgni Klein enn
einaferð, at hann bara gerst
betri, so hvørt sum meira
ábyrgd verður tveitt á hann,
og á vonginum hevði Hans
Áki ein av sínum heilt góðu
døgum, meðan kvikleikin
hjá Josef var essentiellur í
verjuspælinum. Og so var
tað eisini Hans Arni Thom-
sen, sum røkti strikuplássið
fyri Janus Einar. Enn er
Hans Arni eitt púrasta
óskrivað blað í føroyskum
hondbóltshøpi, men skal
framtíðin metast út frá
avrikinum hesaferð, so skal
eingin á Kyndils-liðnum
kenna seg ov vísan í sínum
plássi. Johan kanska und-
antikin!
Mugu hava ferð á
Hvussu tað fer at gangast
seinna helmingin av kapp-
ingini, ber sjálvandi ikki til
at staðfesta enn, men úr-
slitið sunnudagin ber við
sær, at Kyndil eftir øllum at
døma endar grundspælið á
ovasta plássinum. Enn hava
teir ein dyst eftir móti
grannunum úr Neistanum,
men hóast tað skuldi hent
seg, at full úrtøka ikki fæst
úr hesum, so halda teir iva-
leyst fast um fyrimunin
kortini.
Hjá VÍF er støðan tó nak-
að øðrvísi, og ivaleyst
munnu vestmenningarnir
vera fegnir um, at talan
framvegis bara er um
grundspæl.
Eftir avrikið seinast, so
var kanska væntandi, at
VÍF hevði fingið glið á sítt
spæl, men móti Kyndli var
ov ofta ov nógv av tí at
síggja, sum hevur eyðkent
liðið higartil í ár. Til tíðir
koyrdi uppspælið alt ov
seint, og tó at einstøk
kreativ innsløg vóru at
síggja, so var hetta ikki nóg
mikið til at taga Kyndils-
verjuni sundur. Og so
slettis ikki, tá skjúttarnir
gera somikið lítið um seg,
sum teir gjørdu tað hesa-
ferð. Enn er alt tó ikki tapt,
og hini liðini fara helst at
vera seg fyri at undirmeta
vestmenningarnar.
Men
kemur ikki annað glið á
spælið, so útlitini fyri at
betra um bronsumerkini frá
í fjør einki serlig.
Dysturin í tølum
Kyndil-VÍF 26-22 (11-11)
Málskjúttar
Kyndil: Ken Zachariasen 8,
Finnur Hansson 8, Hans
Áki Dal-Christiansen 7,
Høgni Klein 2, Josef Abra-
hamsen 1
VÍF:
Ingi Olsen 9(2),
Agnar Joensen 5(1), John
Zachariasen 3, Petur Frank
Joensen 3, Harald Bjørgvin
1, Daniel Rápa 1
Brotskøst: Kyndil 2, VÍF 5
Útvísingar: Kyndil 5, VÍF 4
Dómarar úr Neistanum:
Sámal Hansen & Kristian
Johansen. Høvdu ikki alla
tíðina nóg greiða linju.
Sveittin mest sum lak av Kyndils-leikarunum, men teir megnaðu alla tíðina at stríðast móti vestmenningunum, sum at enda máttu geva skarvin yvir
Mynd: Álvur Haraldsen