mikudagur 8. juli 1998síða 10

10 Sjúklingar i Suðuroy og Norð- oyggjum betri fyri Sjúklingar í Suðuroynni og Norðoyggj- um hava nú somu møguleikar, sum sjúklingar á midstadarøkinum. Í øllum forum tå ið tað ræður um hjartayvirvak- ingarteknologi, soleiðis at umstóðurnar til blóðtóppsupploysandi viðgerð (trom- bolysu), meting av elektriskum óstabili- teti i hjartanum og sirkulatión hjá sjúkl- inginum annars er radikalt batnaður FRANTS JENSEN — Nýggja útgerðin kann verða vid ul at minka um deyðsvandan og varandi meini av blóðteppi i hjart- anum, sigur Hans Petur Nielsen, hjartalækni — Vit eru allatíðina í eimi kapping við tíðina. Í hesum fórum vilja vit minka um tíðina, soleiðis at hjartasjúk fáa eina rætta viðgerð so skjótt sum gjørligt — Við neyvari elektronisk- ari yvirvaking og skjótum og málrættaðum medisinsk- um atgerðum ber til at minka um deyðsvandan av blóðteppi í hjartanum úr umleið 20-25% niður til 8- 10%. Samstundis sæst eis- ini ein størri reduktión av teimum, sum fáa varandi mein av hjartabl6dtøppi Umstødurnar radikalt batnadar Longu i 1976 fekk Lands- sjúkrahúsið elektroniska hjartayvirvakingartekno- logi, stutt eftir at sjúkrahús í norðanlondum høvdu inn- rætta seg við slíkum eind- um. B8 hevur verið tann hjartaintensiva deildin við elektorniskari yvirvaking. — Við ti yvirvakingar- teknologi, sum nå er sett upp og tikin í nýtslu á Suð- uroyar Sjúkrahúsi og Klaks- víkar Sjúkrahúsi, hava suð- uroyingar og norðoyingar fingid atgongd til yvirvak- ing, soleidis at umstødurnar hjá sjúklinginum eru radi- kalt batnaðar. Hans Petur Nielsen greið- ir frá, at elektroniska sam- anbindingin av hesi yvir- vaking av Suðuroyar Sjúkrahúsi og Klaksvika Sjúkrahúsi við B8 á Lands- sjúkrahúsinum gevur sam- band við eitt umhvørvi, har starvsfólk við serkunnleika og royndum við hesum sjúklingum eru at spyrja til ráðs, so hesir sjúklingarnir fáa eitt observatiónsniveau, sum liggur so nær tí, sum verður givið á B8, sum nú einaferð er gjørligt. Suðuroyingar og norðoyingar somu leikar Mest vanliga Ceydsorsøk í Føroyum eru akuttar og seinar komplikatiónir til Torbein Rein. leiðari á medicoteknisku deild á Lands- sjúkrahúsinum, sigur, at tað er nakað nýskapandi við hesi útgerðini Hans Petur Nielsen, hjartalækni og Ann tíðindablaðið SOSU Nr. 126 — 8. JULI 1998 emi Joensen, deildarsjúkrasystir á B8 vísa landsstýrismanninum í almenna- og heilsumálum, Helenu Dam á Neystabø skermarnar, har tey fáa upplýsingar um sjúklingar á Klaksvíkar og Suðuroyar Sjúkrahúsi. æðrakálking í krúnæðrun- um. Nýggjastu tølini frå Landslæknanum um deyðs- orsøkir í Føroyum eru heilt aftur frá 1993, og vísa at 118 fólk doyðu av „iskæm- iske“ hjartasjúkdómum hetta árið. Hetta var umleið 1/3 av deydsorsøkunum í 1993. Eini 150 føroyingar fáa blóðtgpp í hjartað árliga, og umleið 300 verða inn- lagdir til observatión fyri blóðtgppi í hjartanum um árið. — Umleid 25% av øllum føroyingum búgva í Suðuroy ella Norðoyggjum. Hesir fáa nú somu møgu- leikar fyri observatión, sig- ur Hans Petur Nielsen. Ábyrgdin á einstøku Sjálvt um Suðuroyar og Klaksvíkar Sjúkrahús nú eru beinleiðis bundin saman við Landssjúkrahúsinum í hjartayvirvaking, tekur tað ikki ábyrgdina frá frá hesum sjúkrahúsum. Abyrgdin av viðgerð og observatión liggur enn á Suðuroyar og Klaksvíkar Sjúkrahúsi. — Gjøgnum yvirvaking- ina fáa vit beinleiðis upp- lýsingar um sjúklingarnar í sjúkrahúsunum í Klaksvík og í Suðuroy, sigur deildar- sjúkrasystir á B8, Annemi Joensen. — Tað er kortini ikki so- leiðis at vit geva boð, tá ið vit síggja okkurt á tólunum. Ábyrgdin liggur á teimum einstøku sjúkrahúsunum. Tí er heldur ikki vakt allatíðina við skermarnar. Hinvegin hava vit alarmar settar upp, sum fara í gongd, tá ið okk- urt er galið. Annemi greiðir eisini frá, at tey á B8 virka sum ráð- gevarar. Um til dømis ein lækni ringir år Klaksvik, kunnu tey nú síggja bein- leiðis á skerminum, upp- lýsingar um tann einstaka sjúklingin. Hetta ger sam- skiftið eisini nógv lættari. Nýtt í norðanlondum Tann nýggja hjartayvirvak- ingin er gjørd møgulig yvir telefonlinjuna. Telefonverk- id hevur ornad linjuna og bundid saman yvir modem- ið. Torbein Rein, leiðari á medicoteknisku deild á Landssjúkrahúsinum, sigur, at tað er nakað nýskapandi við hesi útgerðini, sum her verður nýtt. Hon er ikki roynd á henda hátt í norð- Mynd: Jens Kristian Vang anlondum áður, og fara royndirnar her at virka væl, verður hetta óivað eisini tik- ið í nýtslu aðrastaðni eisini, har fjarstødurnar eru langar. Eitt nú í norðurnoregi og nøkur stød i Svøriki. Torbein Rein sær eisini møguleikan, at vit kunnu út- byggja hesa yvirvakingina í Føroyum. Eitt nú kundu læknamiåstødir fingið tílíka útgerð, heldur hann. llggurnar til hjartayvir- vakingina liggja um 550.000 krónur á hvgrjum av teimum báðum minnu sjúkrahúsunum í Føroyum. Litlar og ongar fløgur eru gjørdar á Landssjúkrahús- inum fyri at fáa yvirvaking- ina at virka, upplýsir Hans Petur Nielsen. | FRANTS JENSEN | Attelefongjaldið á fartele- fonum lækkaði 1. juni í ár hevur eisini sín prís. Tað hava í øllum fórum føroysk reidari við skip- um, sum sigla langt burt- ud, nú merkt. Nú skulu tey neynliga sjálvi gjalda uttanlandatakstin fyri at móttaka eina samrødu til tað føroysku fartelefon- ina. Áðrenn var tað hin- vegin, tann sum ringdi upp. sum rindaði uttan- landsgjaldið. Hetta vil siga, at eitt nú | skip sum Enniberg, sum fiskar í Barentshavinum, ikki longur kunnu hava | somu gleði av fartelefon- ini sum áður. Fyri at ringja til skip í Barentshavinum, er taksturin sum til Noregs. Tað vil siga 4,10 kr. um min. Nú má skipið/reiðaríði sjálvt gjalda fyri at teir verða uppringdir á einari føroyskari fartelefon. Tá ið ein hugsar um, at tað verður ringt rættiliga nógv til far- telefonirnar, so verður tað nógv sum skal gjaldast. Hetta hevur ført við sær, at reidari hava sperrað tele- fonimar, og Enniberg hevur sjálvur sent mótmælisskriv til Telefonverkið í hesum sambandinum Standard í øllum Evropa — Tað sum vit gera, er einki annað enn tað, sum verður gjørt alla aðrastaðni út í Gjalda fyri at vera uppringd Nýggju reglurnar við at móttakarin av fartelefon skal gjalda uttanlanda- takstin hava ført vid sær, at reidari hava sperrað fóroysku telefonirnar um- borð á skipum, sum sigla langt burturi, so ikki ber til at ringja til teirra heimi. Hetta er standard í øllum Evropa, sigur Poul Henrik Poulsen á markn- aðardeildini á Telefonverk- inum. — Tá ið ringt verður til eina føroyska fartelefon, verður tað føroyska numm- arið nýtt, og tí verður eisini roknað við, at tann, sum uppringdur verður, er stadd- ur i Føroyum. Ynskir hann hinvegin tað tænastu, at vera til taks, tå ið hann er uttanlanda eisini, er tað hann, sum eigur at gjalda fyri tað tænastuna. Tað eig- ur ikki at vera sum tað hevur verið áður, at tann sum ring- ir, skal gjalda henda takst- in. — Vit hava roynt at greitt frá hesum áðrenn við setiu hetta í verk, og tey flestu hava eisini skilt tað. Í grundini høvdu vit rokn- að við nógvum mótmæl- um, serliga frá skipum við førovskari fartelefon, men tað hava vit íkki fingið. — Hinvegin hava vit fingið onkran fyrispurn- ing frá skipum, hverja loysn vit síðan mæla til. Her hava vit verið reiði- ligir og víst teimum á møguleikan at útvega sær eina fartelefon sum hoyrir til tað økid, har teir eru, sígur Poul Henrik Poul- sen.