mikudagur 10. desember 2003síða 10
‹ fyrra síða allar 36 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
18
Nr. 235 - 10. desember 2003
Nr. 235 - 10. desember 2003
19
Virgar T. Dalsgaard
Síðani løgmaður í 1998
kallaði saman alt tað før-
oyska tíðindamannaliðið
frá bløðum, út- og sjónvarpi
og legði teimum eina við,
hvussu fullveldið skuldi
fremjast, og næstan appell-
eraði til minst møguliga
debatt og helst ikki ov
nógvar forvitnar spurning-
ar, ja, so hevur kritiskur
journalistikkur í Føroyum
næstan ikki verið til! Hetta
var ein ódámligur og mani-
pulerandi fundur, sum ikki
sømdi seg fyri ein borgar-
ligan flokk, men flestøll
mundu gruna, at tað var
heldur ikki tann borgarligi
Fólkaflokkurin, sum hevði
funnið upp á at vilja stýra
fjølmiðlunum ella næstan
múlabinda alt journalista-
liðið á »sjálvbodnan hátt«!
Metodan við at stýra fjøl-
miðlunum er ikki ókend
fyri eldra feðgan Hoydal og
er ofta umrødd av frama-
monnum, sum regluliga
fýltust á føroyskan tíðinda-
flutning. So vit mugu meta,
at løgmaður her helst, sum
ikki eina ferð, hevur verið
óbeinleiðis
stýrdur
úr
London og eitt hent amboð
hjá feðgunum.
Sum boðberi feðganna at
kalla kravdi løgmaður, at
journalistarnir skuldu góð-
kenna landsstýrisins hjálp-
arleysa evangelium um
fullveldi – hann visti væl, at
allur tann nationalistiski
boðskapurin var so ússa-
ligur og viðbrekin, at hann
toldi ikki debatt ella hvast
orðaskifti, og tí forvæntaði
landsstýrið, at fjølmiðla-
liðið skuldi akta lands-
gonguna í øllum hennara
tvangstankum. Og síðani tá
hava landsstýrismenn stórt
sæð verið friðaðir í full-
veldismálum.
Tað tykist sum um tíð-
indafabrikantarnir
hava
verið programmeraðir til at
hjálpa landsgonguni við at
fremja fullveldisskipanina,
sjálvt um fólk vóru skept-
isk og flestøll ímóti. Hetta
er ein óhugnalig støða, sum
minnir um bæði katoli-
cismu og kommunismu. Alt
skal trúttast ígjøgnum úr
erva, ella ex catheara, sum
tikið verður til. Í slíkum
system-kompleksum
er
ikki pláss fyri atfinning.
Boðskapurin er so mikið
naivur og veikur, at hann
vil ikki kunna greiða eina
kritiska debatt. Tí má alt
baserast upp á postulerandi
dogmir, og kritisk debatt
ella hvast orðaskifti verður
bannlýst! Fullveldismálið
er so mikið spinkult og illa
undirbygt, at tað tolir ikki
at verða toygt úr hvørjari
lykkju – tað má og skal
lumpast ígjøgnum. Hetta
hevur altíð verið achilleus-
hælurin hjá loysingarrørsl-
uni.
Hon orkar ikki og tolir
ikki kritiska debatt.
Ein av hesum tíðinda-
monnum var placeraður á
sjálvari
Dimmalætting,
hesum
heiðurskrýnda
gamla sambandsblað. Hann
skuldi vera tíðindamaður,
altso referentur og ikki
kommentator!
Tað
fall
nógvum eldri sambands- og
javnaðarfólki fyri brótstið
at
lesa
skammrósandi
greinir um øll tey meira og
minni vitleysu uppskot,
sum komu úr Tinganesi.
Hann vælsignaði kritikk-
leyst, gloypti skikkiliga og
svølgdi uttan at blunka
hvørjum postuláti, sum
kom frá Høgna Hoydal,
óansæð hvussu tápuligt tað
var.
Hóast greinir hansara
ofta
stóðu
á
forsíðu
Dimmalættingar, har van-
liga bert refererandi tilfar
stendur, so vóru tær soleið-
is skrivaðar, at tann gløggi
lesarin ikki helt hetta vera
vanligan tíðindaflutning,
men heldur eina politiska
framløgu,
har
maðurin
kommenteraði heldur enn
refereraði. Tað hevur hann
sjálvandi skrivifrælsi til,
men tá er hann ikki blað-
sins maður longur, og má
so skriva persónliga fyri
heilt egna rokning á debatt-
síðunum.
Ingi Rasmussen var við
at gera ta áður seriøsu
Dimmalætting til grin sum
tíðindablað! Ein pendant til
henda Inga hevði Sosial-
urin fingið at dragast við –
hann æt Høgni Mohr, og
skrivaði so forliptar, so
frelstar og so púra kritikk-
leysar fullveldisgreinir um
Høgna Hoydal á sjálvari
forsíðu javnaðarblaðsins, at
javnaðarveljarar øtaðust og
vamlaðust. Hesin tjóðveld-
is-agenturin, Høgni Mohr,
slapp seinni inn á Dimma-
lætting. Klagurnar til báðar
blaðstjórarnar um hesar
menn vóru endaleysar, og
tíbetur sluppu bæði bløðini
av við teir … MEN um ikki
harra Ingi Rasmussen kom
fram aftur á Sosialinum,
eftir
at
Dimmalætting
endiliga var sloppin av við
hann! Tá ið Dimmalætting
slapp av við Høgna Mohr,
loftaði
Fregnartænasta
Tjóðveldisfloksins honum,
og vælgagnist teimum!
Ta fyrstu tíðina Ingi
skrivaði
á
Sosialinum,
skikkaði hann sær og skriv-
aði, sum hann eigur um
neutralar hendingar, og fáur
gav sær far um annað.
Substansur ella garnitura
Men so um miðjan oktober
í ár tevjaði Ingi aftur
kristnamannablóð. Javnað-
arkvinnan Katrin Dahl Ja-
cobsen hevði á tingi loyvt
sær at fýlst á grova popu-
listiska atburð varaløgmans
upp undir seinasta fólka-
tingsval, har hann, avgjørt
uttan nakað vissugrundar-
lag lovaði fólki olju. Sam-
stundis loyvdi Katrin Dahl
Jacobsen sær at samanbera
varaløgmansins demagog-
isku framferð fyri at bjarga
sær stemmur í allar evstu
løtu við ta propagandu,
sum hevði verið vanlig í
totaliterum londum! Hon
nevndi
ongan
fascist,
kommunist ella nazist við
navni!
Hevði nú Ingi verið at
sær komin tíðindamaður, so
hevði hann borað í sjálvum
substansinum, nevniliga tí
veruleika, at Katrin Dahl
Jacobsen týðuliga vísti á, at
Høgni Hoydal grovt yvir-
spældi sína rollu við uttan
fulla vissu at royna at billa
fólki inn, at nú var væl-
ferðin tryggjað – oljan var
funnin! Men hvat ger Ingi –
hann heftir seg ikki við
innihaldið í málinum, –
hann heftir seg við formin!
Hann roynir við í sínum
greinum at fáa Adolf Hitler
í staðin fyri Hoydal bland-
aðan upp í føroyska olju-
vinnu. Í sínum polemiska
formi, men avgjørt sakliga
innihaldi, hevur Katrin
Dahl Jacobsen yvirhøvur
ikki nevnt Adolf Hitler,
men tann má vera sekur, ið
at sær tekur.
Í staðin fyri at vera pro-
fessionelt errin av, at eitt
javnaðarfólk á tingi torir at
skræða gekkaskortin av
einum manipulerandi og
populistiskum landsstýris-
manni, so fer Ingi Rasmus-
sen ómansliga eftir einum
djørvum konufólki, sum
ger ein part av tí arbeiði,
hann sjálvur átti at gjørt.
Hjá hesum journalisti verð-
ur garnituran í røðuni
prioriterað hægri enn sub-
stansurin!
Hvussu Katrin Dahl Ja-
cobsen greiddi frá varaløg-
mansins grovu demagogi
var fyri harra Inga Ras-
mussen meira avgerandi at
festa seg við, enn hvat hon
segði, og tað fellir ikki Inga
inn at bora í tí faktum, at
landsstýrismaðurin royndi
at lumpa føroysku veljara-
fjøldina beint upp undir
valið og harvið allarhelst
»stjala« fólkatingsmandat-
ið frá antin Javnaðar- ella
Fólkaflokkinum!
Forvitnisligur og
hektiskur mánadagur
Tað stutta av tí langa í
hesum máli er tað, at teir
ovurnervøsu
feðgarnir
Hoydal í tólvta tíma áðrenn
fólkatingsvalið, royndu eitt
ónossligt kvett fyri at
tryggja yngra feðga fólka-
tingsmandatið. Til dømis
átti harra Ingi at sett
kritiska ljóskastaran á, hvat
ið hendi bæði í landsstýri
og í fjølmiðlum mánadagin
fyri valið, og hví eldri feðgi
var staddur júst hetta viku-
skiftið í Føroyum í staðin
fyri at passa sítt arbeiði
(sic) í London. Og var Ingi
nakar maður, átti hann at
kanna, hví eldri feðgi sýndi
so febriskan aktivitet í
Havn hetta vikuskiftið fyri
at fáa bæði fjølmiðlar,
petroleumsministara
og
føroysku
veljarafjøldina
sannførda um, at NÚ var
olja funnin og túsundárs-
ríkið beint fyri stavn!
Hví var til dømis okkara
skikkiligi og skróturri olju-
ministari, hampamaðurin
harra Eyðun Elttør lokkað-
ur til at halda bombastiskan
tíðindafund um olju klokk-
an 11.00 fyrrapart, dagin
fyri valið, hóast Amerada
Hess ikki hevði lovað nak-
að um, at tað sindrið, sum
funnið var, kundi útvinnast
ella skapa møguleika fyri
nakrari framleiðslu. Tvørt-
urímóti – Ameradamenn
søgdu týðuliga, at hetta
skuldi kannast nærri. Tað
var eingin grund til, og av-
gjørt ikki nóg mikið av
substansi í Ameradatíðind-
unum til at halda ein so
propagandistiskan
fund.
Spurningurin er um menn í
øðrum londum ikki høvdu
verið lagdir undir at renna
ørindi fyri parthavarar og
gera seg skyldugan í kurs-
pleygu av partabrøvum
atlantisku
petroleums-
manna. Nú hava vit onki
virðisbrævamarknaeftirlit,
so menn sluppu undan átalu
í hesum føri.
Klokkan
12.30
sama
mánadag lýsti útvarpið til
veldugan fund á Hotell
Føroyum klokkan 17.30,
har seinni bæði sjónvarp og
útvarp vóru til staðar og
eldri feðgi sum nevndarfor-
maður í Atlantic Petroleum
lýsti framtíð partaeigaranna
spesielt og føroyska fólk-
sins generelt sum glæsiliga
og næstan problemfría.
Hetta var primitiv, grov og
ósmaklig demagogi! Tað
var, sum áður nevnt einki í
orðunum
frá
Amerada
Hess, sum gav nakað grun-
darlag fyri slíkari optim-
ismu, hvørki hjá eldra
feðga ella øðrum petrol-
eumsmonnum. Hesin so-
nevndi kunningarfundur á
Hotel Føroyum var altso
meira og minni bluff!
Stjórin í petroleumsfe-
lagnum, Vilhelm Petersen,
fyrigyklaði naivum før-
oyskum strembarum risa-
stóran
kursvinning
við
ljósareyðum orðalagi! Í
Sosialinum
leygardagin
fyri verður annars týðuliga
skrivað, at tað ikki kann
sigast nakað um, at tað
verða útlit fyri framleiðslu
av olju, tað mugu nærri og
gjøllari kanningar til! Har
var eingin vissa, har vóru
bara beskednar metingar,
nógv fyrivarni og spinklar
vónir!
Hesi
fyrivarni
tóku
hvørki eldri ella yngri feðgi
– nú kunnu fólk sjálv meta
um, hvør ið lýgur! Hava
feðgarnir ikki logið, so
hava teir, ið hvussu so er
ikki sagt allan og fulla
sannleikan! Tað er grovt
ábyrgdarloysi at fara út og
siga
hálvar
sannleikar,
serliga beint undan vali og
geva veljarafólki varhugan
av, at olja er funnin, tá ið
fyrivarni verða tikin fyri, at
tað er nakar reellur møgu-
leiki fyri framleiðslu!
Tann, sum trýr, at Lond-
onfeðgin ikki hevur nakra
ábyrgd av, at Tinganes-
feðgin fór út dagin eftir í
bløðunum og reypaði av, at
oljan var funnin, ja, hann
hevur tað, sum tann, ið trýr
bæði upp á storkin, jóla-
mannin
og Tjóðveldis-
flokkin í senn! Slíkum fólki
er synd í! Einki, sum hesir
menn gjørdu, var spontant,
tað var planlagt og fyrireik-
að niður í minsta komma,
eisini lýsingin í Dimma-
lætting. Hon var tilætlað og
præfabrikerað!
Jákup Olsen
Vágur
Tað var ikki sørt undr-
unarsamt at síggja send-
ingina úr tinginum, tá ið
tjoðveldið tók seg úr
samgonguni
og
ikki
minni hugstoytt at vita, at
tað skuldi vera tjóð-
veldisflokkurin, ið reist-
ist frá borðinum, har ein
mongd av yvirtøkumál-
um lógu, mettir og væl
settir og takkaðu fyri seg.
Teir høvdu jú fingið
ríkiligt av sjálvstýris-
málum framd, teimum
nýtist ikki at yvirtaka
fleiri á hesum sinni. Teir
hava góða tíð, at støðga
eini 40-50 ár, til næsta
sjálvstýrissamgongan
verður skipað. Tað eru 40
ár síðani, vit seinast
høvdu eitt sjálvstýris-
landsstýri, sum hvat yvir-
tøkumálum viðvíkir, ikki
røkkur hesum lands-
stýrinum til kníggja, so
tað er væl skiljandi, at
tjóðveldi nú helt, at ríki-
ligt er yvirtikið í hesum
umfarinum, og tí tóku
teir seg úr samgonguni,
so tað gongur rúm tíð, til
Tjóðveldið aftur nevnir
orðið
yvirtøkur.
Tað
verður so í øllum førum
ikki í hesari valorrustuni,
sum nú stendur fyri dur-
um. Flottur loysingar-
flokkur er? Teir kláraðu
ikki loysing frá Dan-
mørkini, men kláraðu
loysing frá Fólkaflokk-
inum. Tað var kanska
nóg mikið fyri teir. Tjóð-
veldið veit, at teir ikki
mugu yvirtaka ov nógv, tí
hvat skulu teir so liva av.
Teir vilja onga loysing
hava, og tað ber hesin
sjónleikurin
boð
um
hendan vanlukkudagin í
tinginum.
Hvat hevur so Tjóð-
veldið eftir at fara til val
uppá, tá ið teir ikki skulu
tosa um yvirtøkur, tí ikki
eru teir nakað vinarligir
yvirfyri vinnuni? Eftir er
so bert hjá teimum at
tosa um vinstra politikk.
Vit mugu bert til seinast
siga, at vit skulu nokk
eygleiða, hvussu leikur
fer fram hjá teimum á
uttasta vinstra í føroysk-
um politikki, men tað er
jú teirra tráan eftir at
sleppa at vera har.
Tjóðveldið hvokkið!
VIÐMERKINGAR
Febrilskir feðgar fjøtraðu føroyskar fjølmiðlar
Rættleiðing til
Virgar T. Dalsgaard
Sosialurin skal gera vart við, at tað var ikki okkara
blaðmaður, Ingi Rasmussen, sum skapti málið, har
tingkvinnan Katrin Dahl Jakobsen varð viðgjørd fyri
sín málburð í løgtinginum. Høgni Hoydal, táverandi
landsstýrismaður, reisti málið sum eina kæru til
formansskapin, og blaðmaðurin tók síðan málið upp
til viðgerðar. Seinni hevur formansskapurin eisini
átalað málburðin hjá Katrin Dahl Jakobsen.
blstj.
C
M
Y
K
19
18