leygardagur 18. juli 1998síða 16

16 t Nr. 134 — 18. JULI 1998 Síð 4 g IK Har er € ”ODDa 3 ker næ á ch " y evu ds se Sk $ 3 r y g gvu KE U ru Ras S 5 kom ein maður Hann kom dragsandi vi einum stórum g ymiskum, sum hevði sæð áður. Tað var maðurin hjá mammu n Eg hevði stóran áhuga itgeråini hjá honun g purdi hann, um hann ikk kundi læra meg at spæla ett — Vit spældu so nógv, at til endans kláraði eg ikki at fylgja við. Eg arbeiddi allan dagin og spældi alla tíðina í langa tíð. Tað var ferð á alla somlu tíðina, tað ljóðaði ofta illa, eg sang falskt, og so bleiv tað bara ov nógy, sigur Terji Rasmussen eira enn bara eitt nummar Terji Rasmussen hevur verið tónleikari alt sítt lív, men við hvort kann tað bara blíva ov nógv, og tað er ikki altíð ein dansur á rósum at spæla í ítróttarhóllunum tónleikin bara Boys in í Funkies fór til Jólkurin hevði keypt sær útgerð g skyldaði pengar. Tí vórðu teir noydd ir at spæla, og Terji mátti syngja. Tað gjørdi hann til ÚTI SVLUt |}: sjálvur fór við í bólki Hamrar eitt skifti Eyðun Nolsøe hevdi tveir spurningar I 1983 fór Terji, sum tå varð T nr r 1 1 Y Danmarkar á skúla. Hann k 10. flokk á eftirskula, og har heyði hann tónleik sum serliga lærugrein Hann hevði tvær aðrar lærugeinar, enskt og rokn- ing, og skipanin á skúlanum var soleiðis, at næmingarnir høvdu eina lærugrein í eina heila viku í senn. Tað gjørdi at tá hini fjórðu hverja høvdu ty skt, hevdi hann fri og tå fór øll tíðin til tónleik Eg sat f studionum å skúlanum alla, alla tíðina, og gjørdi eina rúgvu av upp- tókunum. Teir flestu sang- irnir, sum komu við á plát una hjá Føstufressum i 1990, vóru í roynd og veru gjørdir har á skúlanum í "83 og '84 tá eg var 17 ára gamal, greiður Terji frá — Eg gjørði øll lógini tå, men helt meg ikki til at gera tekstir. Eg dugi ikki at gera tekstir. Eg fái teir ikki at rigga, teir ljóða banalir og býttir. So til flestu av teim- um sangunum vóru tekstir- nir gjørdir fleiri ár seinni av eitt nú An Eli Petersen »g Steintór Rasmussen Tå Terji kom aftur til Før oya á summri í 1984, spældi hann aftur eitt stutt skifti í Harmrar. Terji manglaði okkurt at búgva í, og tá kom hann í samband við ein per- són, sum hann síðani hevur havt nógv við at gera — Eg møtti Eyðun Nolsøe inni á Kondittarínum. I kendi hann slettis ikki t men fór yvir til hann og segði við hann: Ja, tú eg havi hoyrt tú býrt í einum heilum húsum í Dr. Jacob- sensgøtu, kann eg ikki leiga mær eitt kamar frá tær Hann spurdi meg um eg dugdi at telva, og eg segði, at eg dugdi mannagongd- ina. Dugir tú at spæla gittar, spurdi hann so, og eg segði ja, eitt sindur. Ná, men so var í lagi, eg kundi fáa eitt kamar. Og vit blivu so 6- trúliga væl, og tað kom nógv burtur úr av tónleiki Eyðun bankaði altíð Terja í talvi, og ikki fyrr enn fyri tímum mánaðum síðani vann Terji sítt fyrsta tal ímóti honum — Men soleiðis er við Eyðun, hann hevur altíð betri enn eg. Hann dugir nógv betri at spæla akkust- iskan gittar enn eg, hann år i 1 hevur betri teknikk, hann er betri fyri í tónleikateori, og hann velir ofta tær løttu loysnirnar, tá hann kompo- nerar. Løgini hjá honum ljóða so uppløgd, uttan at tað líkist nøkrum ødrum, rósar Terji sínum góða vini Kravdi at hann skuldi syngja Eros Um tað mundi var Terji ikki við i nøkrum bólki. Hann spældi nógv sjálvur og sam- an við Eyðun. Og tá Eyðun í 1986 fór at gera Frændur 2, endaði tað við, at Terji eisini kom við Móti endanum av upp- tøkunum til plåtuna, fóru teir at tosa um, at teir skuldu hava Eros vid. Eg hevdi gjørt lagið og Steintór orð- ini. Men eg segði við teir, at skuldu teir hava hann við, skuldi eg syngja og eingin annar. Eg var sannførdur um, at sangurin fór at blíva eitt hitt, og at hann fór at varða. Og eg slapp at syngja, og tað eri eg glaður fyri, tí tað er kanska besti sangurin, eg havi gjørt, sjálvt um hann er einfaldur og banalur, heldur Terji. Terji sang við á tveimum ødrum sangum á Frændur 2, og hann var eisini við tá Frændur gjørdi sína tridju — og kanska bestu — plátu 80'ini. Leikluturin hjá hon um var ikki so stórur, sum hann gjarna vildi, og tí bíð aðu nógvir sangir eftir sín um møguleika — I Frændur slapp eg ikki at brúka løgini hjá mær, tí teir tríggir í Frændum gjørdu sjålvir allar sangir- nar. Og eg heyði eina rúgvu av sangum, sum eg vildi út við. Eg fór tí at spæla saman við teimum í Plúmm, sum vóru framúr tónleikarar og væl samanspældir. Og í 1989 segði eg við teir: Nú skal tað for tramin verða Vit gera eina plátu Terji og Føstufressarnir vandu í vikuvís, vóru í studio í tríggjar vikur, har alt varð upptikið, og brúktu so eina viku til at ljóð- blanda. Og í 1990 kom so plátan, sum telist millum tær bestu, sum nakrantíð eru gjørdar av føroyskum tón- leikarum Plátan kostaði eina gði liga rúgvu. Eg betalti alt sjålvur, studio og tonleikar- ar, og tað blødi eg fyri enn. Men alt eydnaðist til fulnar, upptøkurnar, og tær útseldu konsertirnar, sum vit høvdu i Nordurlandahusinum aft- anå. Tað var ein dreymur, sum varð realiseraður.