leygardagur 18. juli 1998síða 17

Nr. 134 — 18. JULI 1998 tíðindablaðið S0slaluyrfn 17 Einki skil á í eina tíð Í 1991 fór Terji Rasmussen inn í ein rótutan part av sín- um lívi, og næstu árini hendi ikki so nógv á tón- leikaliga økinum. — Eg fór í holt vid eina útbúgving, sat heima og gjørdi løg, læs og drakk. Tað var faktiskt einki skil í lívinum hjá mær tá. Eg spældi í Kagganum og Mimir og royndi at sutta uppå navnid Føstufressar, og so var tad bara eg sum spældi og eingin annar. Tað var bara nakað híligt nakað. Fjas - Vit spældu onkuntíð í hell, og eg hevdi ringa sam vitsku, tí vit vandu ongan- tíð, og eg var illa fyri. Nei, nei tað var ikki ein góð tíð. Kanska var hon góð á tann hátt, at eg gjørdi nógv løg og hevði eitt heimastudio og fekk nógv burtur har. Í 1994 var var Terji í Svøriki í eitt hålvt ár. Ferðin var komin i lag gjøgnum útbúgvingina, hann tók, og hon gjørdi undurverk. Terji búði í einum skógi, og har skrivaði hann nógv løg, sum seinnu komu við á fløgur- nar hjá Moirae, millum ann- að Eg flýggi til tónleikin, Tú og Hvussu kann eg vita. — Eg fekk nógv burtur úr yviri í Svøriki. Eg kom líka- sum upp undan. Tá tú alla tíðina koyrir í einum resi, gloymir tú at hyggja í spegl- ið við hvert og finna út av hvor tú ert og hvat tú gert. Áðrenn eg fór til Svørikis, føldi eg tad, sum um eg var vid at koyra av sporinum. I Sveríki búði eg púra einsa- mallur og hevði nógva tíð til at hugsa. Eg fekk nógv burtur úr, bæði persónliga og í tónleiki. Tá Terji kom aftur til landið var eldur í honum, og hann hevði hug at leggja til brots við tónleiki aftur. Moirae var byrjað at spæla tá, og fyri Terja var tað heppið, at sangarin í bólk- inum, Edmund Jacobsen, flutti til Danmarkar, og tí manglaðu teir ein frontfigur. — Í fyrstuni helt eg, at Moirae var ikki rættiliga tað, sum eg hugsaði um. Ég hevði hugsað um onkrar aðrar tónleikarar, men ofta endar tað bara soleiðis Vit spældu ymsastaðni, og eg fekk eitt sindur av pengum burtur úr til seinasta partin av míni útbúgving. Moirae fer í søguna Í 1995 varð fyri fyrstu ferð skipað fyri Prix Føroyar tónleikakappingini, og tað var ein gularót hjá Moirae. — Fyrr ella seinni hevur tú roynt alt, sum er at royna í Føroyum, og tí er tað gott við ein slíkum nýggjum til- taki. Tað er torført at halda seg á toppinum og altíð for- nýggja seg, tá tú hevur spælt í hvørjum króki í landinum, og tað eru tey somu tiltøk- ini, tú kemur aftur til. Tí tosaði eg nógv fyri at vit skuldu við í Prix Føroyar, tað var nakað nýtt og spenn- andi. Moirae gjørdu nógv burt ur úr kappingini, teir fóru ígjógnum allar sangirnar, teir høvdu liggjandi, vóru á venjingarlegu á Skælingi, og endin var eisini, at teir vunnu kappingina. Tað hevði vid sær, at teir skuldu til Finlands at spæla, og tá skuldu teir spæla egið tilfar í ein tíma, og tað gjørdi aft- ur, at teir funnu nýggjar sangir fram. — Tá vit komu aftur, var tað so sjálvsagt, at vit fóru at gera ein fløgu, tí vit høvdu spælt so nógv løg hjá okkum sjálvum. So hugsaði eg, at nú var tað liðugt. Men eg hevði bara trý løg við á fløguni, og eg hevði eina rúgvu liggjandi, at einaferð segði eg við hinar í bólki- num: Antin gera vit eina fløgu afturat, ella finni eg onkrar aðrar tónleikarar at gera ein fløgu saman við. Teir í Moirae vóru við uppá tað, og seinna fløgan hjá Moirae kom fyri tverm- um mánaðum síðani. Fløg- an verður seinasta verkið hjá vælumtókta rockbólki- num, tí tá juli mánaði er av, fer bólkurin í søguna. — Nú avvikla vit'Moirae, vit gevast fullkomiliga at spæla undir navninum Einki við eini konsert á jól- um og eini næsta summar. Moirae er yvirstaðið aftaná hendan mánaðin, og vit fara allir í gongd við ymiskt ann- að, sigur Terji Rasmussen. Orsøkirnar til avgerðina eru fleiri. Millum annað, at Kim Hansen fær ikki tað plássið í Moirae, sum hans- ara talent hevði uppiborið. — Um tað ikki var neyðugt, so hevði eg ikki arbeitt, tí eg keði meg aldrin. Fólk sum keða seg, skulu taka seg saman, tað eru tey, sum doyggja ung. Onkur hevur sagt við meg, at eg livi leingi, tí eg havi altíð so nógvar planir, sum skulu náast. Men eg veit ikki hvussu tað verður, tí eg royki so illa, sigur Terji Rasmussen — Kim er eisini ein front- figurur, og tað er ikki pláss fyri okkum báðum í einum bólki. Soleiðis er tað bara, og tí er tað gott, at Kim fær møguleikan at spæla saman við øðrum tónleikarum nú og menna seg enn meira, heldur Terji. — Vit eru ikki keddir av at skula gevast við Moirae, tí vit hava allir ovmikið at tak- ast við. Vit staðfesta heldur, at frá 1994 til 1998 var tað Moirae, sum vit løgdu okk- ara orku í. Vit fingu tvær fløgur burtur úr, og tað er fínt. Nú er bólkurin steðg- aður með alla, og vit fara víðari. — Vit hava í eitt hålvt ár vitað, at:tað fór at verða liðugt, og tí hava vit allir aðrar ætlanir nú. Vit gleða okkum til at fáa hetta yvir- staðið og byrja við onkrum nýggjum. Vit eru bara amatørar Nýggja fløgan hjá Moirae er meiri gjøgnumførd enn tann íyrra, tá løgini vóru fjølbroytt og ljóðið ymiskt. Hesaferð vóru teir í Moirae samdir um at gera eina melodigsa rockfløgu. Á fyrru fløguni var eingin gjøgnumførdur stílur, og onkur plagar at taka til, at fløgan var skizofren, og at tað næstan ljóðaði sum tríggir ymiskir bólkar. Nýggja fløgan Moirae er tann seinasta í eini langari rød hjá Terja Rasmussen. Han hevur royndir við at arbeiða í studio síðani hann var 14 ára gamal, men hann heldur seg ikki hava lært nóg mikið av tí. — Vit blíva vid at gera somu mistøkini, og í nógvar mátar eru vit alt ov nógv amatgrar. Vit eru ikki nóg væl fyrireikaðir, tá vit fara í studio, sjálvt um vit halda at vit eru. Vit finna ein teknikkara og fara so í holt við at taka upp, tað er eingin producari við Eg føli, at eg eri komin alt ov stutt og havi lært ov lítið, tá eg hugsi um hvussu nógv og hvussu leingi eg havi verið í studio. Alt ov stutt. Sjálvandi hevur tað nakað at gera við tað, at vit skulu altíð arbeiða við síðuna og brúka ikki alla tíðina til tónleikin. Vit eru bara amatgrar, tað er einki at gera við tað, men tað er bara so irriterandi. Sjálvt um Terji er sjálv- kritiskur, gekk arbeiðið við nýggju Moirae fløguni sum smurt. — Tá vit fóru í holt við fløguna, løgdu vit eina tíðarætlan. Vit settu dato á nær upptøkurnar skuldu verða lidnar, nær vit skuldu ljóðblanda og nær fløgan skuldi koma út. Og hetta er fyrstu ferð, har eg havi verið við, at tónleikararnir hava hildið allar tíðarætlaninar. Sjálv framleiðslan av fløg- uni varð seinkað í tvær vikur, men tað høvdu vit onga ávirkan á. Måtti steðgað við tónleikinum Í kvøld spælir Moirae í ítróttarhgllini á Kambsdali, og tað er nakað, sum Terji hevur gjørt nógv av Bólkarnir hann hevur verið við í, hava verið kendir og umbidnir til stóru tiltókini sum oftast fara itråttarhøllum, men tað Terji við at verða troytt av jram í Ofta á fólkini eru full, og tað eru tey somu, og ofta spæla vit í fýra tímar. Tá eg fortelji tað fyri útlendskum tónleik arum, so trúgva teir tí sletti ikki. Teir spæla í mesta lagi tríggjar ferðir trý korter Danir hildu tað verða ótrú ligt, at Elton John spældi í tríggjar tímar út í eitt, tá hann var í Danmark herfyri, men tað er einki afturim6t i Føroyum. Eg havi spælt i fyra timar og meira alt mitt liv Eg kann ljóðar tað ill eisini fáa ringan smakk í munnin, tá eg síggi øll tey ungu fólkini, sum koma til konsertirnar hjá okkum, og sum eru full. Tey hava altíð verið ung, tað er ikki tað, men eg kann fáa ringa samvitsku av at síggja hvussu lívið er av teimum Mær dámar ikki at spæla í høllunum, eg vil heldur spæla á teimum smærru stóðunum. Fyri tveimum árum síðani gjørdist tað heila bara ov nógv hjá Terja, og hann noyddist at halda steðg frá tónleikinum Vit spældu so nógv, at til endans kláraði eg ikki at fylgja við. Eg arbeiddi allan i jilå, € ng lalsk Eg var illa fyri sálar mátti bara steðga £ tåtbrøladi, nakað sur ngantíð í á topp:num, beint í øvugtar] stóðu. Mangli kanska eitt sindur av konditión, men havi rættiliga hug spæla og syngja Meira enn eitt nummar Tad er eingin vandi fyr Terji Rasmussen leggur tón leikin á hillina, nú hann flyt ir til Danmark í eina tíð Men eg ætli mær ikki at spæla fyri føroyingum niðri. Eg havi longu fingið triggjar fyrispurningar, men havi sagt nei til teir allar Tað er absolut eingin kjans- ur fyri, at eg fari at spæla fyri føroyingum í Gimle Skal eg spæla, skal tað verða á donskum barrum og harvið koma eitt fet víð- ari. Verður møguleiki ikki fyri tí, fari eg at sita heima og komponera « at geva onkra Í hani við tónleiki, tí tá tú fyrst ert byrjaður, kanst tú ikki lata verða. Gongur tað eitt år, har eg ikki veit hvat skal henda, havi eg ikki frið á mær. Tað hevur nakað a gera við staðfesting av sær sjálvum og egoisma, soleið is er tað bara. Egoisman drívur verkið Men umframt ætlanir við tonleiki, ætlar Terji sær at arbeiða í Danmark, hann sigur seg verða noyddan til at hava eina fasta inntøku — Um tað ikki var neyð ugt, so hevði eg ikki arbeitt, tí eg keði meg aldrin. Fólk sum keða seg, skulu taka seg saman, tað eru tey, sum doyggja ung. Onkur hevur sagt við meg, at eg livi leingi, tí eg havi altíð so nógvar planir, sum skulu náast. Men eg veit ikki hvussu tað verður, tí eg royki so illa. Men uttan mun til um Terji verður 100 ella ikki, verður tað sum tónleikar! hann doyr. Hann hevur spælt alt sítt lív, og ætlar sær ikki at gevast Hann hevur longu nú lagt nógv eftir seg, og hann er langt síðani vorðin meira enn bert eitt nummar! Orð: Eyðun Klakkstein Myndir: Jens Kr. Vang