týsdagur 21. juli 1998síða 8

8 tíðindablaðið SOS Nr. 135 — 21. JULI 1998 „Lógmaður“ millum summargestirnar: Havi enn ikki sæð Barbaru - fari nú at siggja hann saman við føroyingum -Eg havi alla tíðina ætlað mær at síggja filmin um Barbaru í Fóroyum og saman vid fároyingum. Tað høvi ORÐOG MYNDIR JAN MULLER Millum mongu summar gestirnar í ár telist eisir kendi danski sjónleikarin Jens Okking. Vit kenna hann frá mongum góðum jonskum filmum og sjón- varpsrødum og kanska ser- liga frá leiklutinum sum løgmaður í filminum Bar- bara Jens Okking var millum tey umleið 1100 ferðafólk- in1, sum komu við Norrønu á Havnina gjáramorgunin, og nýtti Sosialurin høvid til at tosa við henda forkunn- uga mann, ið ikki er heilt ørindaleysur heldur Veruleikin er tann, at hann er komin hagar í ar- beidsørindum og eisini fyri at njóta Føroyar á sumri Umframt at takast við film so brúkar Jens Okking stór- an part av tíð síni at skriva til blød. I løtuni hevur hann fingið til uppgávu at gera nakrar greinar til m.a Ekstrabladet og Familie fái eg vónandi nú, sigur Jens Okking, sum hóast hann hevði leiklutin sum lógmaður í Barbaru, enn ikki hevur sæð filmin. Hann ivast tó onga løtu í, at filmurin fer at draga túsundtals ferðafólk til Fóroya komandi árini. Men Jens Okking er eisini komin til Føroya í óðrum ørindum. Hann skal skriva um Fóroyar og fóroyingar til Ekstrabladet og Familiejournalen. „Jeg føler mig frisk som en havørn", tå eg ferðist til slíkar ríkar blettir í heiminum sum Føroyar sigur Jens Okking, her eygleiddur av kenda falki- num í skjaldramerki Smyril Lines hann vidger ferdavinnur Ætli 1 ste Je Før m i triggjar vikur haðani gongur leiðin s I Íslands og eftir tað Filipsoyggjarnar. Ha fer eitt nú at viðgera spurn gin um charterferðir, og um tað ikki ber til at end urnýggja henda ferðaháttin Sjálvur heldur hann, tá tos- að verður um ferðing, at tað snýr seg um ikki at taka i- móti fleiri ferðafólkum enn eitt land kann bera Færøerne efter bank og Barbara“ er høvuds arbeiðs- heitið fyri Føroyavitjanina Jens Okking sigur seg vilja gera nakrar upplýsandi greinar til eitt nú Ekstra- bladet, sum lýsa hesi evni. Sjálvur heldur hann ikki, at vanligi danin er greiður yv- ir, hvat í veruleikanum er hent í Føroyum í sambandi við bæði kreppu og banka- mál -Eg haldi ikki, at vit í Danmark, vita, hvat er hent í Fóroyum hesi seinastu ár- ini. Tað er líkasum, at alt orðaskiftið hevur verið so „indeforstáet“. Tað finnast góð og ring fólk allastaðni. Er tað so, at tað eru nøkur einstøk fólk, sum hava bor- ið seg skeivt at í einum måli, so er tað stórt spell, at júst tey og tær gerðir tey hava staðið fyri, skulu verða „fingeraftrykket for en hel nation“ sum hann málber seg -Tað kann ikki vera rætt Nógvir danir halda kanska, at føroyingar hava lumpað teir við seinastu avtaluni, tí føroyingar hava fingið bæði í posa og sekk. A sama hátt eru tað eisini føroyingar, framvegis halda, at danir hava snýtt teir. Hevdi tú nú á ein einfaldan « skiljandi hátt kunna greitt sum ga € 10 gott fyri r hetta e men eg vil fegin i heildina í hesum iva um tað. Hvat sný hetta seg um. Tú kanst sjálvandi finna eina rúgva av dómum, eitt nú um eina havn, sum varð bygd, tí 20 fólk skuldu sleppa skjótari til arbeiðis, um ein tunnil, sum ikki er neyðugúr osfr Men spurningurin er, um ikki danir gjørdu júst tað sama, tá gullið fleyt inn úr ES. Írland ger júst tað sama Hetta hendir jú alla staðni. So er tað nakað, sum vit finnast at í Føroyum, so eiga vit eisini at taka í egnan barm. Oyggjar hugtaka Jens Okking hevur annars altíð havt forkjerligheit fyri oyggjum og oyggjarfólki, og tað er helst eisini ein orsøk til, at hann longu leit- ar aftur til Føroya, so stutt eftir Barbarafilmin. Sjálvur hevur hann leingi búð í Lollandi, men býr í dag í Dublin í Irlandi. Hann sigur seg hava ein veikleika fyri oyggjum og oyggjafólki. - Eg vendi altíð aftur til oyggjar, tí tær hugtaka meg.