týsdagur 21. juli 1998síða 9

Nr. 135 — 21. JULI 1998 tíðindablaðið SS talið Á 9 Tað er kanska nakað av tí ørskapi, stoltleika, dirvi og treysti og líknandi, sum ein oftani tengir saman við oyggjaumhvørvi, id eg virð- ismeti so høgt. Jens Okking heldur, at oyggjafólk, og her teljast eisini føroyingar, liva undir slíkum umstødum, at tey verða tvungin til at liva saman. -Tað merkir ikki, at tey ikki kunnu vera ósamd, men eg kenni tað soleiðis, at tað finst ein serstøk fel- agskensla millum júst oyggjafólk. Kunnleikin og sambandið til Føroya er gamalt. Sum ungur sigldi Jens Okking vid Holger Danske, sum røkti fiskiveidieftirlitid vid Føroyar. Hann gloymir ong- antid serstøku kensluna, tå hann st60 til r6durs å Hol- ger Danske, og klettarnir Føroyar bråddliga komu undan kavi. Hetta er tann kenslan, sum hann nú ætlar sær at uppliva umborð á Norrønu. - Vit danir hava nakað ta somu kensluna, tá vit koma heimaftur og síggja Kron- borg. Við hesum vil Jens Ok- king eisini siga, at ein eigur ikki at flúgva til Føroyar. Skal tú uppliva landið og fáa tær réttu kenslurnar fram, so skal tú sigla. Tá kanst tú uppliva hetta fan- tastiska nátúrpanoramaið, sum tað er at síggja oyggj- arnar koma undan kavi úti í havsbrúnni. Og tað eru so ikki bara oyggjar, sum bráddliga koma undan aftur kavi. Eisini er høvid aftur at hitta og vera saman við góðum vinfólki. Jens Okking dylur ikki fyri, at tað var ein framúr góð tíð hann hevði undir ipptøkunum av Barbaru Hann fekk tá vinir fyri lívið »g kom at læra hetta fólkið nógv betur at kenna. Tað er m.a. við tí bakgrund, at hann í dag líkasum kennir seg drignan av oyggjunum »g fólkinum og nú fegin vil sleppa at gloppa nakrar dyr upp fyri vanliga danskar- anum. Eitt nú geva dónum eitt boð uppá, hvat tað er fyri eitt rikidømi, sum Før- oyar goyma, og sum ferða- fólk kunnu njóta burturav, gera tey av at leggja leiðina hendavegin. Missi tykkum ikki burtur Men Jens Okking heldur, at føroyingar eiga at ansa eftir ikki at missa seg sjálvar burtur í gllum tí nýggja, sum kemur til oyggjarnar. Hann sigur seg uppliva nakað tað sama í Írlandi, har tað merkist sum eitt slag av „gullfepuri“, nú eitt nú veganetið verður útbygt. Tey ungu keypa sær stórar og dýrar bilar, og fleiri og fleiri doyggja í ferðsluni orsakað av tí nógvu ferðini. -Sjálvandi meini eg íkki, at tú skal steðga einum åtviklingi, men tú kanst væl ansa eftir eisini, at útvik- lingurin ikki yvirhálar teg. Tað er heldur íkki allur út- viklingur, sum er góður. Jens Okking kemur í hes- um sambandi til hugs tíðina í Føroyum, tá upptøkurnar vórðu gjørdar til Barbaru. -Tá legði eg til merkis, at føroysk børn ótu alt ov nógv av „pommes frites". Var tú inni á sølumidstøduni í býn- um, so møtti tú øllum hes- um pommes-frites- og chips- etandi børnunum. Tað ger mær ilt, tá hugsað verður um, at tit liggja mitt í heimsins besta spísikam- ari. Eg haldi hetta kann vera ein symbolsk mynd uppá, at ein eigur ikki uttan víðari at taka á seg allar teir ringu óvanar, sum eru í ødrum londum, tá ein sjálvur hevur atgongd til heimsins besta og sunnasta mat. Barbara fer at draga ferðafólk Jens Okking, sum sjálvur hevði ein av høvudsleiklut- unum í filminum um Bar- baru og harra Pál, er ikki í iva um, at filmurin fer at fáa túsundtals ferðafólk til Før- oya. -Tá filmurin verður vístur kring heimin og fólk síggja, hvussu vekur og sjáldsom náttúran er í Før- oyum, so verða tað mong, sum vilja uppliva hetta landið. Tað fer at merkja fleiri og fleiri ferðafólk til Føroya. Jens Okking heldur net- tup tí, at tað er so tydning- armikið, at føroyingar varð- veita síni sereyðkenni. Hann er júst afturkomin av Cuba og hevur har gjørt sær sínar tankar um hetta við, hvussu eitt fólk kann broyt- ast av mongu ferðafólk- unum. -Ein sær, at fólk, sum liva av ferðafólkunum, fyrr ella seinni koma at líkjast ferðafólkunum. Og tað kann ikki vera rætt. Tað hevði verið stórt spell fyri fóroyingar, um hetta sama hendi her Jens Okking heldur tí eis- ini, at tað er sera umráðandi at finna fram til, hvussu nógv ferðafólk tú ynskir Talan má ongantíð blíva um nakra hópturismu í einum lítlum oyggjalandi sum Før oyum Unni tykkum oljuna men ansið eftir Av tí at Føroyar eru so lítið land heldur Jens Okking, at vit í øllum lutum eiga at vera varin og ikki lata tað fremmanda og nýggja for- koma tí, sum hevur eyðkent fólkið og oyggjarnar altíð. Her kemur honum eisini til hugs prátið um eina kom- andi oljuvinnu. -Eg unni tykkum væl hasa oljuna, um hon finst, men eisini har eiga tit at vera ansin. Tit skulu senda nøkur fólk til Noregs til at kannað, hvat norðmenn gjørdu, tá teir blivu ríkir av oljuni. Og so skulu tit gera tað øvugta. Hann heldur annars, at gongdin má vera tann, at slíkt rikidømi kemur øllum samfelagnum til góðar og ikki bert nøkrum fáum. -Tað skulu talent til fyri at tjena pengar, men tað skulu so sanniliga eisini talent til fyri at brúka teir rætt. Og hetta síðsta er ikki minst tydn ingarmikið Jens Okking heldur, at tað er sera týdningarmikið at gera sær greitt, at pengar eru eitt amboð. -Tann dagin pengar verða málið í sær sjálvum, tá fer alt eisini at ganga av h… til. Sum skribentur og journalistur roynir Jens Okking at fåa søgurnar å staðnum. Tær verða ikki til- rættalagdar út í æsir áðrenn, men skulu koma av sær sjålvum. Uttan iva verður sjálvstýrisgongdin í Føroy- um eisini partur av tí tilfari, sum hann fer at lata donsk- um miðlum. Hvat viðvíkur Føroyum sum suverenum statt, so fer tað ikki at forkoma tí góða sambandinum millum seg og Føroyar. -Eg kann bert siga, at eg eri ikki fyri ES og slíkum stórum felags- skapum. Hvorki USA og Sovjetsamveldid eru dómi um eim góðan útvikling heldur. Eg haldi, at menn iskju trívast best í smærri eindum, soleiðis sum Før oyar eru eitt dómi um. Ein skal hava møguleika fyri at móta tí persóninum, sum tú setir kross við til val, á gøt- uni. Jens Okking sigur, at hetta við nærleikanum í tí lítla samfelagnum er nettup nakað, sum hann hevur merkt so nógv til og fingið nakað gott burtur úr. -Øll her eru so vinsæl og tú kennir teg væl allastaðni. Eg havi ongantíð følt meg so poppuleran sum i Før- oyum. Undir upptøkunum og aftaná hava fólk tikið myndir av „løgmanni“ sam an við børnum og ødrum Og síðani filmurin varð vístur havi eg fingið hópin av brøvum frá nøgdum hyggjarum Ikki sæð filmin um Barbaru enn I samrøduni við Sosialin av dúkar Jens Okking nakað, sum hann sjálvur heldur kann ljóða heilt ørt og løgid Eg havi ikki sæð filmin Barbara enn. I g var burt urstæddur til premieruna og eftir tað var eg sjúkur í eina tíð. Eg havi annars alla tíðina ynskt at síggja filmin í Føroyum og helst saman við føroyingum. Eg hevði vónað, at hann gekk í bio- grafunum nú í summar, tí her koma ferðafólk, sum eisini fegin vilja síggja slík- an film, men er hann ikki at síggja í biohøllunum, so må eg lata mær lynda við eitt video. Nú fáa vit so at síggja Tá hann ikki hevur sæð filmin ber heldur ikki til at úttala seg um hann. Men Jens Okking heldur ikki, at føroyingar nýtast at keddir av ella stúra, nú filmurin um Barbaru ikki fekk virdisløn við film festivalin herfyri, soleiðis sum høvdu vónað Tad hevur í veruleikanum lítlan og ongan tydning, ti tað er bert ein filmur vera mong sum ær virdisløn, hóast tað verða gjørdir nógvir góðir Hóast vit vanliga seta Jens Okking í samband við sjónleik og film, so er og verður hann altíð sjó- maður. -Skal tú uppliva Føroyar, so skal tú sigla heldur enn flúgva sigur hann og fegnast um túrin við Norrønu. Hann hevur ongantíð upplivað havið so kyrt filmir -Men lat meg nú fyrst síggja filmin, so kann eg úttala meg um hann sígur ein fryntligur og fegin summargestur, sum kom- andi dagarnar fer at „leita“ efur keldum til komandi greinar sínar í donsku pressuni um Føroyar og før oyingar Men allarfyrst gongur leiðin til tveir av sínum góðu vinum í Fer oyum, Hel Birgir Enni at sleppa d Debes og ga g Eg gleði meg yna ødurna: SMÆKKA so Íramur væli