hósdagur 23. juli 1998síða 16
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
16
tíðindablaðið SOSTANMN
Nr. 137 — 23. JULI 1998
Heimsyvirlysingin um mannarættindi 50 år å bakt:
Øll tey, sum stríðast fyri
mannarættindum, harmast um
brotini, ið verða framd ímóti
hesum rættindum og eru samd
um, at stjórnarmyndugleikarnir
í heimsins londum hava stóra
ábyrgd at rókja. Tað eru teir, ið
skulu forða fyri hesum brotum
og draga tey til svars, sum
standa fyri teimum. Men hetta
er eitt stríð, ið ongantíð endar.
Meðan mál verða tikin upp og
sakarmál reist í einum stað,
taka onnur brot seg upp aðra-
staðni. Tí hevur tað stóran
týdning at minnast framstigini,
ikki bara í teimum einstóku
málunum, men eisini í stríðnum
at fáa myndugleikar at binda
seg til hesar skyldur.
a k gur fram
g e gvað
u ar di bró
u dá gre ir 1 henni
da okkara
imaskap-
at asetung-
rnar í yvirlýsingini verða
tidnar út í æ
Fyri at skilja týdningin,
um yvirlýsingin hevur, er
neyðugt at leita
una at vita, hvussu hetta
skjalið varð til. Meðan tað
kki ber til at siga, at júst iå
ella tá byrjað: stríðið fyri
mannarættindum í okkara
øld, so var samtyktin í ST
ein avgerandi varði fyri
aftur í SØg-
mannatign í viðurskiftunum
n lond og innanhysis
teimum einstøku lond-
i. Yvirlysingin var eitt
svar til teir ræduleikar
heimurin hevði sæð árini
mmanundan, hendingar
høvdu skakað
k 2 hjá allar
X Lomstoila
ettir i Nurnberg og
KY at viðgera krigs
sverk. Tíðindi og mynd-
bórust um allan heim við
gvum um tann ófatiliga
iråskapin. Dómarar, her-
rmenn, ráðharrar, eina-
3 so sterkir, at eingin
kundi røra teir, komu fyri
rættin sum krúpandi menn
Nýggj hugtak máttu gerast
tyri at rúma ræðuleikunum
Hópdráp, fólkamorð, krigs-
brotsverk, brotsverk móti
mannaættini, endaloysn,
holocaust. Í einum formæli
og 30 stuttum greinum lýsir
skjalið >somu og Omissiligu
rættindini hjá hvørjum lími
mannaættarinnar« Hesi
rættindi liggja i ti iborna
virðinum, hvert einstakt
menniskja hevur, og tey
kunnu ikki verða tikin burt
ur við lóggávu ella stjórnar-
boðum. Í ljómandi orðum
lýsir ST mannarættindini
„sum felags mið fyri øll
fólk og allar tjóðir við ti
endamåli, at hvør einstakur
og hvør samfelagsstovnur
við hesi yvirlýsing í huga
skal stremba fyri við frálæru
og uppaling at fremja virð-
ing fyri hesum rættindum
og frælsismálum og við
framsøknum atgerðum inn-
anlands og millumlanda at
tryggja, at tey verða viður-
kend og hildin allastaðni á
munagóðan hátt, bæði í
fólkinum í limalondunum
og í fólkinum í teimum
londum, sum eru innan løg-
dømi teirra«.
Soleidis gjørdist yvirlys-
ingin partur av felags
heimsmentanini og varð
staðfest av ríkisstjórnum og
heimsfelagsskapinum. Orð-
ið >skal< leggur eina skyldu
Avbjodingin
å hvønn einstakan og å allar
partar av samfelagnum. I
1948 vágaði eingin stjórn at
atkvøda ímóti eini yvir-
lýsing, sum varð hildin at
vera ein grundleggjandi
partur av sjálvum ST-skjal-
inum. Tó vóru 7 lond, ið
ikki skrivaðu undir: Sov-
jettsamveldið sínum sam-
eindu, Saudi Arabia og
Suðurafrika. Tey lond, sum
ikki atkvøddu fyri, brúktu
nógv orð til at greiða frá
grundum sínum ikki at taka
undir, grundir, sum hend-
ingarnar síðani hava gjørt
til einkis. Yvirlýsingin var
úrslitið av 18 mánaða long-
um arbeiði í nevndini fyri
mannarættindum. Nevndin
hevði fingið arbeiðssetning
sín aftan á umrødur í øllum
pørtum av Sameindu Tjóð-
unum og í teimum flestu
stjórnunum í limalondun-
um. Men hetta kjak hoyrdist
so at siga ikki uttan fyri