fríggjadagur 31. juli 1998síða 20
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Heldur óvæntað var tað sviin
Magnus Samuelson (á myndini
til høgru) sum vann kappingina
ólavsókuaftan um at gerast The
Átlantic Giant 98
ERJI NIELSEN
Gott og væl 3.000 fólk vóru
samlaði á ovara velli
Gundadali seint Olavsøku-
aftan, tå ið 10 av hemsins
sterkastu monnum kapp-
aðust í helst størstu altjóða
kapping, sum hevur verið
fyriskipað her á landi
Veðurgudarnir ikki
við fyrireikarunum
Ikki kann sigast annað, enn
at veðrið ikki var fyrireik
arunum til vildar. Tjúkkur
mjørki lå um allan vøllin,
og nokk so fitt av vætu var
f luftini. Tiskil var tad held-
ur råligt, og tað sást eisini
týðuligt, at fleiri av áskoð-
arunum valdu at fara.
áðrenn kappingin var komin
at enda
tíðindablaðið
Regin legði hart út
Fyrsta kappingargreinin var,”
at luttakararnir skuldu ganga
í ein runding við eini stong,
har ein kassi var festur í
Trýstið á stongini var um
eini 300 kilo
Eftir at fyrst Flemming
Rasmussen, Svend Karlsen,
Torfi Ólafson og Berend
Veneberg høvdu roynt seg,
kom túrurin so til okkara
egna Regin Vágadal. Hann
1nnds
fór so við og við fram um
allar hinar, sum høvdu roynt
seg áður, og neyvan hevur
slíkur rómur verið at hoyrt
áður í Gundadali, sum tá ið
Regin legði seg á odda.
Seinni komu so finnin
Riku Kiri og sviin Magnus
Samuelson og løgdu Regin
aftur um seg, so at hann
endaði á einum triðjaplássi
í hesi kappingargreinini
Nr. 141 — 31. JULI 1998
Amerikanarin
ger ein verr
Ein tann mesta kenda kapp-
ingargreinin hjá temmum
sterku monnunum er, tá ið
teir standa og halda onkrum
luti í strektum armi. Í hesi
grein skuldu teir nú kappast
Teir fingu tveir lítlar kassar,
sum vigaðu 12 kilo hvør, og
hesum hildu teir so i strekt-
um armi so leingi sum gjør-
ligt
Tað var minsti maður i
kappingini, amerikanarin
Mark Philippi, sum vann
hesa greinina, tá ið hann
helt lutunum í meira enn ein
minutt
Runnu við 220 kilo
millum beinini
Tann næsta greinin, sum
risarnir skuldu royna seg í,
var, at teir, tveir og tveir,
skuldu renna eftir eini breyt,