týsdagur 4. august 1998síða 13
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 143 — 4. AUGUST 1998
tíðindablaðið SOSANMIN
Loysing við ein-
um folkatomum
Føroyum gevur
als onga meining
Gongdin i Føroyum frå 1993 prógvar, at ein skal vera sera varin við at skrúva
uppá ta skrúvuna, sum eitur valferðin í Fóroyum. Tað skal so ómetaliga lítið til
at vit fáa nakrar ótrúligar óhepnar fylgjur, nevniliga at fólkið í streymum flytur
av landinum. Ein loysing við einum fólkatómum Føroyum kann ikki hava nakra
meining sigur Jóannes Eidesgaard, formaður javnaðarfloksins, sum tó greitt
sigur, at vit skulu hava tað sjálvstýri, sum fóroyingar ynskja
JAN MULLER
Vit skulu hava tað
sjálvsstýri feroyingar
ynskja |
-Men vil javnaðarflokk-
urin uppá longri sikt eina
frælsar og óheftar Føroy-
ar?
-Sambart Heimastýris-
lógini eru Føroyar ein tjóð.
Tað hava vit einki ímóti.
Tað, sum er umráðandi, er,
at tú setir upp eina skipan,
sum letur upp fyri møgu-
leikum hjá føroyingum at
ogna sær ta sjálvstýri, sum
føroyingar nú einaferð
ynskja. Nú segði Petur
Mohr Dam, sáli at Heima-
stýrislógin gekk heilt at
loysingini, men tað ivist eg
í, at hon ger, tí har eru so
nógvar forðingar, at tú fær
ikki ment teg til loysingina.
Eg síggi fyri mær eina
skipan, har vit kunnu ogna
okkum alt tað sjålvstyri vit
ynskja, og entá endaligu
loysingina, um tað til eina
tíð skal vera eitt ynski hjá tí
føroyska fólkinum.
Jóannes Eidesgaard sigur,
at hetta er ikki málið hjá
javnaðarflokkinum. Málið
er at fáa ment hetta sam-
felagið til at standa á egnum
beinum.
Tjóðveldismenn vilja at
kunna rópa seg uppá einar
suverenar Føroyar, men
suvereniteturin er rættiliga
ambuteraður. Fyri tað fyrsta
hava teir ikki fingið tað
búskaparliga frælsið. Har-
næst hava vit eina rød av
rættiliga týdningarmiklum
málum í einum nútímans
samfelag, sum eru donsk.
Eyðkennið fyri eitthvørt nú-
tímans vesturlendskt demo-
krati er, at tær tríggjar súl-
urnar, ákæruvald og rætt-
arskipanin, eru intaktar.
Tveir tridingar eru føroyskir
í dag, men tann eini er
perudanskur. ;
Tad vit siga er: lat okkum
fara undir at fyrireika okk-
um uppå at taka åbyrgd av
hesum vidurskiftum.
Vælferdin
Jóannes Eidesgaard heldur
ikki búskapurin í dag loyvir
okkum at taka loysing. -Tú
mást tryggja føroyska
fólkinum eina framtíð, sum
ikki brýtur ov nógv við ta
stóðu tað er í í dag. Vit
mugu seta hol á ein út-
vikling, har tú ger broyt-
ingar soleiðis, at vælferðin
og gerandisdagurin hjá
fólkinum ikki verður merkt
ov nógv av ti
Formaður javnaðarflok-
sins sigur annars, at hann
er sera spentur um at síggja
fyrstu fíggjarlógina hjá
hesum landsstýrinum. -Eg
vænti ikki hon verður so
nógv ødrvisi enn tær van-
ligu fíggjarlógirnar. Eg
rokni eisini við, at Høgni
Hoydal og hansara fylgis-
neytar fyrr ella seinni fara
at vakna til tann politiska
veruleikan og síggja, hvat
ber til og ikki. Tað dreyma-
kenda, at tú frá einum degi
til annan kann fara út og
proklamera Føroyar sum
eina sjålvstøduga tjóð og so
bráddliga dagin eftir at
siga, at vit hava bert
amputerað sjálvstýri, tað er
einki vert. Hví ikki heldur
fara inn í eitt virkið fram-
eftirlítandi arbeiði til at
útbyggja sjálvstýrið?
Nú tað verður víst sc
nógv til Ísland, sigur Jóan-
nes Eidesgaard, at ís-
lendingar í 1918 longu
høvdu fyrireikað seg væl
Teir høvdu yvirtikið alt
-Vit eru komnir nakað
áleiðis, men okkum restar
ein rúgva
Samanumtikið heldur
Jóannes Eidesgaard, at
javnaðarflokkurin hevur tær
mest realistisku vissi6nirnar
á sjålvstyrisøkinum. -Tær
botna í ngkrum politiskum
royndum um, hvat ber til og
ikki
Hevur eitt fólk ikki brúk
fyri at hava vissiónir, sum
síggja longur fram og
kanska ikki altíð lata seg
praktisera her og nú
-Tað er gott at hava vissi-
ónir. Men í politiska ger-
andisdegnum mást tú vita,
hvat tú kanst og ikki
Javnaðarflokkurin og
sjálvstýrisleiðin
-Hvat vil tú siga til tey
samríkisfólk í javnaðar-
flokkinum, sum halda, at
flokkurin við tær sum
formanni er farin alt ov
langt á sjálvstýrisleið?
-Javnadarflokkurin = má
eisini hava ein identitet á tí
økinum. Tað nyttar ikki at
hava eina dupultrollu har
Tú mást velja eina kós
-Tú hevur so valt sjálv-
stýriskósina?
-Eg haldi, at allir teir und-
anfarnu formenninir í javn-
aðarflokkinum hava havt
tað sum kós, at tú skal
fyrireika hetta samfelagið til
at standa á egnum beinum -
men við ngkrum galdandi
premissum. Nevniliga at
fólksins vælferð verður
varðveitt, at vit ikki tveita
okkum út í nakað, sum vit
ikki kenna endan á osfr.
Feroyingar triðja floks
menniskju?
-Men eru Føroyar ikki eitt
annað samfelag enn tað
danska, og kunnu vit tá
gera krav uppá tær somu
sosialloggavur osfr. sum
danir hava
Sjálvandi skulu vit tað
Skal loysingin merkja, at vit
verða annað ella triðja floks
menniskju í mun til hini
Norðurlondini? Um hetta
er prísurin fyri sjálvstýri og
haldi eg, at
landsstýrið eigur at fara út
og siga tað
Gongdin í 1993 prógvar,
at ein skal vera sera varin
við at skrúva uppá ta skrúv-
una, sum eitur vælferðin í
Føroyum. Tað skal so ó-
metaliga lítið til, at vit fáa
nakrar ótrúliga óhepnar
fylgjur, nevniliga at fólkið í
streymum flytur av land-
inum. Ein loysing við ein-
um fólkatómum Føroyum
kann ikki hava nakra mein-
ing
Formaður javnaðarfloks-
ins sigur annars um gongd-
ina í heiminum í dag, at tey
londini, sum vunnu frælsi
frå tí gamla Sovjet, fara nú
øll vestureftir fyri at fara inn
í ein stórri felagsskap. -Tað
er felagsskapurin, sum
gevur styrki í Europa í dag
Tí kann ein siga, at gongdin
í Føroyum er eitt sindur við
síðuna av tí, sum hendir á
meginlandinum
-Persónliga vil eg siga, at
tað hevði verið mær ein
fróði at kunna verið við til
at ávirkað viðurskiftini í
einum Føroyum, sum vóru
búskaparliga óheftar tvs
hvar vit ongan blokk høvdu,
har vit møguliga guldu fyri
nakrar tænastur úr Danmark
og har vit umsitingarliga
vóru førir fyri at reka allar
tær tænastur, sum eitt nú-
tímans samfelag skal reka
Men framvegis tá, trúgvi eg,
at vit kunnu síggja fyri-
munir í einum samstarvi, og
tað samstarvið haldi er
rímuliga skal vera við Dan-
mark
-Eg trúgvi persónliga og
tað hevur javnaðarflokkurin
altíð trúð uppá, at samstarv
gevur styrki
loysing, so