týsdagur 11. august 1998síða 12

tíðindablaðið SOS Nr. 148 — 11. AUGUST 1998 90 ára fødingardagurin í Klaksvík var eitt plettskot Veðrið var so gott, sum tað ikki ber til at rokna við, at tað skal vera, og klaksvíkingar og gestirnir hjá teimum drukku 4.200 koppar av kaffi og te umframt alt tað, sum Føroya Bjór heyði at bjóða Orn JÓannEs HANSEN MYNDIR: Jan MULLER Klaksvikin hevur latid seg i aftur gerandishamin. Hå- tidardåmurin er goymdur burtur, og vinnuliv og heim- aliv er vid at finna aftur til tad dagliga, samstundis sum skålarnir gera klårt til i komandi viku at taka ímóti teimum, sum fara undir eitt nýtt skúlaár. Veðrið er eisini komið aftur í sítt vanliga lag. Hóast fleiri framsýningar vóru á 90 ára fødingardags skránni sunnudagin, so var formligi endin leygarkvøldid, og morgunin eftir var veðrið í einari meiri vanligari útgáv- u, enn tað hevði verið há- tíðardagarnar. Sum tað leið út á fyrrapartin seig mjørk- in seg um Borðoyarnesháls, Háfjall, Halgafelli, Klakkin, Oyrafjall, Kjølin og Kunoy- arnes, fram ímóti middegi kendist år honum, og út á seinnapartin regnaði Fyri tey, sum leygardagin høvdu latið hoyggj vera hoyggj og í staðin luttóku í veitsluhaldinum í Klaksvík var tað sjálvandi harmuligt, at terrin ikki skuldi halda sær, men tey flestu mundu hugsa við sær sjálvum, at tað var nú heppið, at veðrið skuldi arta sær soleiðis, sum tað gjørdi fríggjadagin og serliga leygardagin Tølini tala Leygarmorgunin bjóðaði Klaksvíkar byråd øllum t ein kopp av kaffi, te, øl sodavatn og vinarbreyð í Nólsoyar Pálls getu. Borðið var 80 metrar langt, og í góðveðrinum meti ein ør grynna av fólki upp. Bæði klaksvíkingar í Klaksvík og teir, sum búleikast aðra staðni, men sum ikki hava gloymt røturnar. Vidhvørt ivadist tå i, hvat samband hesin og handan høvdu vid Klaksvikina og f hvussu so er í einum før togaði gest- urin koyrikortid úr lumm- anum fyri å tann hått at stad- festa, at fødistadurin var Klaksvik og tad i 1957! I Leirvik var ein ørgrynna av bilum, sum stóðu har í vikuskiftinum. Og Dúgvan førdi fleiri bilar og ferðafólk um Leirvik: 'órð, enn teir gjørdu í vikuni rundanum 6lavsøkuna. I fyrstu vikuni av av aug- ust ferðaðust 6.300 fólk vid Dúgvuni og bilatalid var 2.000. Bara 7. august førdu teir 1.252 ferðafólk. Hvussu nógv fólk var til morgunmatar hjá býráðnum er ilt at meta um, men tað vóru omanfyri tvey túsund og kanska væl fleiri oman- fyri tað talið. Føroya Bjór skonkti jolly og pylsnargl, men vit hava ikki frætt, hvussu nógv rann úr teirra tunnum. Bakaríið hjá Símuni syrgdi fyri kaffi, te og vinabreyði, og tað gekk, so segði hann — sum heitt breyð! 3.200 koppar av kaffi vórðu skonktir, eitt túsund te koppar, og 4.400 stykki av vinabreyði, sum í alt vór u trý hundrað metrar til longdar. 15 fólk syrgdu fyri at nakað var á borðunum alla tíðina r fimm stóðu støðugt og bryggjaðu kaffi Utsynningur og útsynn 1gurvestan €ru vinmenn við klaksvíkingar. Veðrið var so mikið gott hesa løt- una fyrrapartin leygardagin, at tú sást ongan frakka ella jakka, og fleiri gingu hvít- klædd og tosaðu, skemtaðu og hugnaðu sær. Poul Schlúther sást mill- um gestirnar. Hann tóktist lítið nervadur av, at illa staddi konservativi flokkur- in nú hevur heitt á hann um aftur at taka við leiðsluni (tað vil hann ikki). Hann heilsaði upp á nógv fólk, og tá býráðsformaðurin pres- enteraði ein kendan klaks- víking, Franklin Ziska, fyri honum sum svág hjá Hák- uni Djurhuus, sála, fyrrver- andi løgtinsmanni, løg- manni og félkatingsmanni fyri fólkaflokkin, helt Franklin fyri, at Hákun var stoltur av at vera svágur hansara! Grevin í fortíð og nútíð Leygardagurin var allur sum hann var ein dýrdar- dagur. Inntil klaksvikingar í des- ember f 1974 fingu svimji- høll var vanligt at leita sær út í Grey um sumrarnar. Tey, sum nú eru miðaldr- andi og eldri enn tað, minn- ast Pól Juul í Grótinum sum umsjónarmann. Hann plag- di at máta hitan, og tað var veldugt, tá hann boðaði frá, at nú var vatnið fimtan stig ella meiri enn tað. Seinnapartin leygardagin var tónleikur og sangur av øllum hugsandi slagi úti í Grøv, og fólkameingið var so stórt, sum tað ongantíð hevur verið áður. Småbørn- ini hugnaðu sær í ánni, og tey vaksnu kokkaðust, prát- aðu og undraðust yvir, at áin ikki er stórri, enn hon er, og at hyljarnir báðir, sum frá fyrst í øldini og sjeyti ár fram vóru karmarnir um alla svimjiundirvísing í Klaks- vík, ikki eru stórri, enn teir eru. Fyri tríati og fýrati ár- um síðani tóktist tað at vera nógv víðari til veggja og djúpari niður á botn, enn tað nú vísti seg at vera! Vordid sum fyrverkari Endahátíðarhaldið í Christ- ianskirkjuni var akkuråt so tignarligt og hátíðarligt, sum tað skulid vera. Nýggja Klaksvíkskórið sang, og Jógvan Liitzen, formaður í mentunarnevnd- ini hjá býráðnum, heilsaði mannfjøldini og útlendsku gestunum, sum fóru av aftur landinum sunnudagin og í gjár. Nýggi sóknarpresturin í Klaksvík, Hens Eiler Hammer, las bíbliutekstin, og nýggi viðareiðisprestur- in, Meinhard Bjartalíð, stjórnaði kórinum, har helmingurin er manning úr 17 sangarum, sum aftur eru úr sangkórinum í Betesda. Orgulkonsertin var góð, men hon tóktist kanska í so drúgv hjá fólki, sum er í hátíðarhaldi. Finalan var í Akursmørk. Millum lítið og einki av druknum fólki var at síggja og hoyra, og onkur helt fyri, at fullasti og mest trillrundi í Klaksvíkini hesa dýrdar- løtuna var mánin. Hann stóð spegilsblankur og rundur yvir Borðoyarvík og smílt- ist oman yvir fródligu mannfjøldina, sum sang í felagi, bædi å føroyskum og hinum norðurlendsku mål- unum — hetta mundi vera fyrsta ferðin at tey flestu vóru við til at syngja danska tjóðsangin á tamb (hann tel- ur fýra vers). Rosinan í pylsuendanum var fýrverkaríið, sum kommunan hevi rindað, og sum skótarnir enn eina ferð skipaðu fyri. Litur og ljóð var meiri, enn tað nakrantíð hevur verið, og tað bar væl til at sammeta tað við tað, sum sæst í Tivoli í Keyp- mannahavn. Veðrið var so mikið klárt, stilt og friðfult, at himmalin stóð í ljósum loga, og krút- roykurin mundi ikki farið burtur. Frágera vakurt, tignarligt og hátíðarligt. Um tíggju ár er hevur Klaksvíkar komm- una hundrað ára fødingar- dag, og stødid, sum teir løg- du á 90 ára fødingardags haldinum ger at krøvini til haldið um tíggju ár eru stór! Mett verður at ímillum 4 og 5.000 fólk vóru framvið í Nólsoyar Pålsgøtu og fingu sær upp í munnin av onkr um góðum í góðveðr- inum leygardagin. So nógv Wwienarbreyð varð etið, at tað svarar til góðar 300 metrar 4