týsdagur 18. august 1998síða 14

Nr. 153 — 18. AUGUST 1998 NSÍ stríddi seg til stig og tveitti so alt frá sær Fótbóltur: Oddaliðið var ikki sannførandi, men NSÍ evnaði ikki at taka av, tå stig stóðu teimum í Tá tú ert á oddaliðnum, so er viljin hjá øllum mótsteð- umonnunum serliga stórur at vinna á tær. Og tá tú spæi- ir á oddaliðnum, so hevur tú oftast hepnið við tær Vit hoyra ofta tikið til hetta, og í báðum førum passaði hetta, tá NSI vitjaði HB leygardagin Askoðararnir vóru langt í frá so nógvir, sum teir plaga at vera sunnudag, og tá tað verður spælt mánakveld, men kassameistarin hjá HB leggur neyvan nógv i, at teir mistu nakrar túsund krónur, um tað í síðsta enda fer at vísa seg, at sigurin á NSI fer at verða avgerðandi fyri FM heitið og harvið eina boði millión frá UEFA. Upp og niður Talan var um ferðmikla uppgerð. Spenningurin var alla tíðina til staðar, men tað var bara í løtum, at spælið var, sum tað sømir seg odd- aliðum, og uppløgdu mál- møguleikarnir vóru fáir. Gestirnir úr Runavík høv- du ikki so stóra virðing fyri oddaliðnum, at tað sást aftur í avrikinum fyrstu løtuna, tá teir vóru omaná. Kristian Høgni Jacobsen var einsa- mallur fremstur, og Gert Langgaard var beint aftan- fyri hann. Vid teimum båd- um å odda og vid fløtum bóltum um beinini á HB miðverjuni, sum trívist best, tá teir fáa bóltin í høvdid, men sum tykist ótryggari, tá spælt verður rundanum teir, megnaði NSI at seta dám á, og teir høvdu eisini onkrar royndir. Eftir níggju minuttir sást fyri fyrstu ferð, at hetta fór ikki at verða dagurin hjá evnaríka, nógv uppsetta og ágrýtna Kristian Høgna Jac- obsen. Hann bjóðaði HB miðverjuni av, stakk fram- um teir, og Hans á Lag tók beinini undan honum. Væl staddi Petur Erhard Kjærbo bríkslaði og fór í lumman. Kortið var gult, og tað kann tosast nógv og leingi um, tað var rætti liturin ella ikki. Men Kristian Høgni Jac- obsen fekk ikki langa løtu å vøllinum, eftir at hann var feldur. 20 minuttir vóru farnir, tå hann og Hans Fróði Hansen lógu eftir á, eftir stríð um luftbólt, og smeiturin, av at fáa tunga verjuspælaran omaná seg, var so mikið álvarsamur, at besti álopsmaðurin hjá NSI noyddist at taka seg úr stríðnum. Hetta tók gestunum dygt, og smeiturin gjørdist ikki minni av, at venjarin — mest líkt í flogbóltsdysti — valdi at gera fleiri rokeringar. Mál og meguleikar HB kom smátt um smátt Súni Fríði Johannesen var ikki blíður móti gamla felagnum hjá sær. Hann gjørdi bæði málini fyri HB, sum vann 2-1 á NSI Savnsmynd: Ålvur Haraldsen fyri seg, og tá fyrra umfarið var hálvrunnið, lá tað longu í luftini, at teir fóru at fáa mál. NSI lat seg kroysta langt aftur á egna hálvu, og nógvir av spælarunum gjørdist ósjónligir, trilvandi og máttleysir. Í veruleikan- um vóru tað bara Dánial Hansen og Sjúrður Jacob- sen í verjuni, Kári Hansen og Eyðstein Skipanes á midvøllinum, og so Gert Langgaard, sum var fluttur fram í spissin, ið kundu vera nøgdir við teirra avrik seinnapartin av fyrra umfar- inum, tá hinir ikki vildu vita av bóltinum og sparkaðu hann burtur, tá teir fingu hann Hóast midvøllurin hjá HB tóktist tunnur, og saknurin í Rúna Nolsge var stórur, so yvirtóku teir, og tað vóru fleiri ábendingar um, at leiðslumálið fór at koma. Súni Fríði Johannesen streyk úr høgru og innfyri málið, men royndin fór við síðuna av, Rói Årting var tætt við, eftir at Magni á Lakjuni hevði lagt innfyri úr vinstru, og Magni á Lakj- uni var sjálvur tætt við, tá hann yvirplaseraði eitt vet úr 19 metrum. HB fekk hol á, tá 32 min- uttir vóru farnir. Dejan spældi Petur Hammer á høgra vongverja hjá NSÍ, og meðan miðverja og alt liðið var á veg fram, fór send- ingin hjá honum í beinini á Magna á Lakjuni, sum úr 25 metrum stakk mitt fyri til Súna Fríða Johannesen Hann sneiddi miðverjan og málverjan av, og so var 1- 0, og tað lá í luftini, at HB fór at vinna sannførandi, tí nú bar teimum til at dúva uppá kontramøguleikar. Viðvent í holuni Men tað gekk tvørtvr ímóti. Seinna umfarið reistu NSI seg aftur, og tað fór at líkjast einum lidavriki. Saman- spælid batnadi, og møgu- leikarnir fyri samanspæli gjørdust ikki verri av at eft- iransingarnar hjá HB ikki vóru sannførandi — hvørki í verjuni ella å midvøllinum. Kåri Hansen, sum striddist og spældi væl á midvøll- inum, har hann fekk rikiligt av plássi, hevði tvær næskar royndir, sum ávikavíst vórðu hálvbjargaðar av Kaj Leo Johannesen og í evstu løtu beindar til horna. Og trettan minuttir undan leikloki javnaði Kári Han- sen, tá hann var púra leysur mitt fyri. Gert Langgaard átti annars alt málið, sum tað var. Stutt frammanfyri midstrikuna fekk hann sending fram við linjuni frá Kára Sigvardsen (byrjaði á vongverjanum í høgru, men varð fluttur á miðvellin, tá Kristian Høgni fór út) sneiddi Hans á Lag av sær, setti kós móti brotsteigin- um, krúllaði framvið fyrr- verandi liðfelaganum í LÍF, Hans Fróða Hansen, og hevði orku og yvirblikk at leggja skrátt aftureftir til Kára Hansen. Eitt sera væl spælt mál. Um Petur Mohr iðrar seg gulan og grønan um, at hansara menn beinanvegin mistu javnleikin, so er tad væl skiljandi. I stadin fyri at binda um, halda tørn og taka bestikk av støduni, áðrenn teir fóru at hugsa um møguleikan at vinna, so seldu tríggir bólt- fokuseraðir NSI spælarar seg, tå teir f ovurhuga lupu í bólthaldaran í høgru verj- usíðu. Andrew av Fløtum gjørdist påra leysur, og inni undir málinum var Súni Fríði Johannesen blankur og kundi prika upp í nettakið, áðrenn verjan fekk tikið seg saman at takla. Væl spælt av HB, men 6- vanliga jånkaligt verjuspæl hjå NSI, sum ikki megnadi at koma afturíaftur. - Síðstu løtuna, tá NSÍ verj- an var tunn, tí nógvir vóru frammarlaga, kundu Allan Mørkøre (ikki so væl upp- lagdur sum ofta fyrr í ár), Andrew av Fløtum og Súni Fríði Johannesen havt økt, men tað mundu bæði teir og viðhaldsfólkini gloyma, tá dómarin hevði bríkslað fyri síðstu ferð. jh Í Leirvíkingar eru aftur farnir at tosa meiri og meiri um 1. deild. Tað hava teir annars ikki gjørt serliga nógv av, síðani teir í 1993 fluttu nið- ur og samstundis mistu nógv av fólkinum. hvíta KÍ-búnan út við tann grøna hjá LÍF Men nú tykist felagið vera komið fyri seg aftur, bæði viðvíkjandi spælaratil- fari, åhuganum hjá bygda- fólkinum og harvið fíggjar- liga stuðlinum, sum er so neyðugur. Komandi vikuskifti hava teir torføra uppgåvu vesturi í Vágum, áðrenn NSÍ og B71 koma at vitja í Leirvík, og so er ikki so torført at ímynda sær, hvat tosið í Leirvík fer at snúgva seg FY LÍF sigur í tættari MÆ grannauppgerð um næstu dagarnar. Grannauppgerðin móti GÍ var akkurát so tøtt, 6- ruddulig og torfør, sum tað var roknað við framman- undan. GÍ hevði góða manning: fyrrverandi LÍF spælarin, Rúni Joensen var í málinum, Samson Nesá var í miðverjuni saman við Jón Sigurdi Gleðisheygg, Erland Tvørfoss og Tumm- as Magnussen vóru á mið- vellinum saman við Hjalta Dalheim, og í álopinum vóru Pól Andreas Jacobsen og Heini Heinason. Einki sást til leirvíkingin Petur Sjúrðarberg, sum annars plagar at vera í álopinum. Hann var í Vági við 1. deildarliðnum, og tað mundi honum dáma væl! Men hóast góða manning, so spældi Gl ikki væl. Heimaliðið var fyri tað mesta omaná, og tað lá í luftini, at teir skuldu vinna. Mitt í I. hálvleiki fekk Kristian Eliasen bóltin í málið, og leirvíkingar vóru ikki nøgdir vid kolldøming- ina fyri rangstødu. ; Einasta målid fekk LIF, tå ein timi var spældur. Poul Suni Dam, sum hesa ferð var á miðvgllinum, fekk bóltin frá framrættaða mið- vallaranum, Hjørleifi Olsen. Poul Suni gjørdist leysur, og potaði millum beinini á Rúna Joensen. Rúni spældi annars væl og bjargaði nærgangandi royndum frá Olgari Daniel- sen, Jonhardi Høgnesen og Kristiani Eliasen, ið komu innum verjuna hjá GÍ, sum gjørdist alt tynnri, sum tíðin gekk. Í 1. hálvleiki var gøtu- maðurin í LÍF málinum, Trygvi Olsen, so at siga ar- beiðsleysur, og í 2. hálvleiki fór hann einar tvær ferðir út at blokera innleggum. Sigurin var tepur, men hann var kærkomin hjá LÍF. Setn- ingurin hjá Gl er framvegis at halda seg omanfyri strik- una. jh