fríggjadagur 21. august 1998síða 4
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
4
tíðindablaðið S082lu
Nr. 156 — 21. AUGUST 1998
Ert tú fúsur at satsa, lat
einki halda tær aftur
— men tað ræður um at hava eitt gott yvirlit og
beinini á jørdini, tí tónleikaverðin er beinhórð,
sigur Sigrid Rasmussen, sum saman við bólk-
inum Grace rættiliga hevur gjørt vart við seg í
Noregi. Á Jazz-, Fólka- og Bluesfestivalinum,
sum verður hálvan oktober fer hon at syngja
saman við føroyska gospelkórinum United
Voices
TurIÐKJØLBRO
Enn hevur føroyski sangfuglurin
í Noregi, Sigrid Rasmussen, ikki
hitt tey enn, men hálvan oktober
fer hon at standa á palli í Norð-
urlandahúsinum saman vid før-
yska gospelkórinum United
Voices j Eiríki
sambandi við Tórshavnar
Fólka- og Bluesfestival. Og
um tvær vikur kemur hon heim at
venja saman við kórinum
- Tað verður sjálvandi fyrst og
fremst gospel, sum vit fara at
framføra. Vit fara at syngja nøkur
fløgun:, sum Norwegian
Gospel Voices gav ut i 1996, og
gamlar kendar gospelsangir og ne-
gro spirituals. Tað verður fyrstu
ferð, eg skal syngja saman við
United Voices. Eg eri ógvuliga
spent, men eg hopi ikki, at før-
yyingar vænta ov nógv av mær,
sigur Sigrid Rasmussen
Hóast Sigrid er komin inn í eitt
heilt annað tónleikaumhvervi í
undir leiðslu av
Skála í
Íarr
FALL“
røg av
Noregi við bólkinum Grace, er tað
fyrst og fremst gospel hon brennir
gospelum-
at syngja
Í hendir
jospel er tað mítt hjarta, min sál
sigur Sigrid
}
Rasmussen
Skal, skal ikki
Sum átta ára gomul byrjaði Sigrid
at spæla violin og hana hevur hon
ikki gloymt. Hóast hon hevur
spælt violin í Føroya Symfoni-
orkestri og í ødrum saman-hang-
um, gongur hon til violinundir-
vísing í Noregi, tí sum hon sigur,
vil hon læra meir.
Fyri akkurát trimum árum síð-
ani fór Sigrid til Noregs at vera
aupair-genta hjá eini føroyskari
familju.
— Eg teknaði meg til alt møgu-
ligt beinanvegin, soleiðis at skuldi
stødast betri. Eg gekk á musik-
skúla, har eg spældi orkestur- og
kamartónleik og fekk undirvísing,
og eg kom uppí gospelkórið, sum
í dag eitur Norwegian Gospel
Voices, sigur Sigrid.
Og tað vóru nøkur í hesum kóri-
num, sum stungu høvdini saman
og »lokkadu« Sigrid í sendingina
í norska sjónvarpinum „Skal, skal
ikke“. Hon visti ikki betur enn at
hennara leiklutur hetta kvgldið var
sum áskoðari, men áðrenn hon
visti av varð hon hálað fram á
pallin at syngja ein sang. Og vit
taka ikki munnin ov fullan vit at
síga, at hon sang seg inn i øll
hjørtu |
— Gospelk6rid, sum eg sang við,
hevði vant sangin uttan at eg visti
av, og tå ið kom á pallin vóru tey
við sum kór. Tad var eitt sjokk, at
eg skuldi vera við — eitt positivt
sjokk, sigur Sigrid.
Tað var hetta, sum rættiliga setti
gongd á sangleiðina hjá Sigrid í
Noregi
— Eg fekk størri sjålvsålit, fleiri
royndir og onnur frættu um kórið.
Eftir tad fekk eg nøkur tilbod av
ymiskum slag, og eg fekk eisini
hug til at hava mina egnu konsert
vid einum pianisti. Hetta er alt ein
stør avbj6ding fyri meg, men ert
tú fúsur at satsa, so lat einki halda
tær aftur, sigur Sigrid
Grace
Tað seinasta, sum er hent í lívinum
hjá Sigrid tónleikaliga er, at hon
er komin uppí bólkin Grace.
- Positivu reaksjónirnar, eg hav:
fingið, hava gjørt, at eg havi út-
viklað meg, og tí tordi eg at bjóða
meg fram við at senda eitt demo-
band til framleiðaran David Erik-
sen. Hesar genturnar, sum eg nú
syngi saman við í Grace, høvdu
eisini sent eitt demoband inn. Vit
møttust og sungu saman og tað
riggaði bara heilt væl
- Vit hava tað ótrúliga gott sam-
an hóast vit eru ógvuliga ymiskar
Av tí at vit vilja at hetta skal eydn-
ast leggja vit alt við eiga í tað. Vit
geva og taka
— Tónleikurin vit syngja er
poppur og rythm and blues bland-
að saman. Av tí at vit eru so ym-
iskar og hava ymiska tónleikaliga
bakgrund, eru nógvir møguleikar
í eini trio. Fløgan, sum vit hava
sungið inn, gevur nógvar varia-
sjónir av okkum, sigur Sigrid.
Tað er David Eriksen, sum ger
tann grundleggjandi tónleikin,
men Sigrid og hinar báðar gent-
urnar eru við til at orða tekstin,
soleiðis at hann hóskar til tær. Tað
vóru tær í felag, sum valdu navnið
Grace til bólkin. Fløgan kemur út
4. oktober og í næstu viku skal
Sigrid saman við hinum í Grace
til Malaga í Spania at gera video-
løg.
Krevur yvirlit
Norðmenn seta stórar vónir til
Grace og heilt fitt verður gjørt
burtur úr teimum trimum, sum
umframt at duga væl at syngja,
eisini eru sera vakrar.
— Norsku fjølmiðlarnir fara væl
við okkum og teir eru positivir.
So leingi tað ikki er yvirdrivið er
tað heilt í lagi. Alt ljóðar so ljósa-
reytt, men veruleikin er, at tað er
beinhart. Skal man vera við ræður
um at hava eitt stórt yvirlit, tí tað
er tú tað snýr seg um.
— Gospel er tað mítt hjarta, mín sál og mítt sinn eru, sigur Sigrid Rasmussen. (Mynd: Álvur Haraldsen)
- Tað eru so nógv fólk, sum eru
knýtt at bólkinum hjá okkum. Fyri
at eingin skal útnytta teg og títt,
má man vera varin og vita, hvat
alt gongur út uppá og hvat tú sigur
ja og nei til. Við hvgrt er trupult
at hava yvirlit, men við tað at vit
eru tríggjar ger tað eitt sindur lætt-
ari. Avgerðir verða ikki tiknar yvir
høvdid á okkum, tí vit seta sjálvar
krgv til alt. Tað eru jú vit, sum
stíga fram alment. So leingi man
hevur beinini á jórðini, eina trygga
bakgrund og góðan stuðul, gongur
alt væl og tí er ikki vandi fyri at
missa seg sjálvan burtur, sigur
Sigrid.
Kann tað hugsast, at Grace
kemur til Føroyar?
— Sjálvandi, tað er í øllum fórum
málið hjá okkum. Men eg tori ikki
at siga nær, sigur Sigrid
Skúli og arbeiði
Sum vit skilja er Sigrid ógvuliga
virkin. Hon gongur seinna árið á
HF samstundis sum hon rgkir eitt
hálvtíðararbeiði. Samstundis fær
hon violinundirvísing. Hon stílar
eftir at virka innan tónleik í fram-
tíðini.
— Skal man hava eina karrieru
skal man arbeiða fyri tí. Eg haldi
ikki, at eg eri uppi í ov nógvum, tí
vil man gongur alt upp. Tað ræður
bara um at prioritera rætt.
Um Noreg verður landið Sigrid
fer at búgva í í framtíðini, torir
hon ikki at siga.
— Noreg fer altíð at eiga eitt
serligt pláss í mínum hjarta og fer
at vera ein partur av mínum lívi,
men um eg fari at búgva her í
framtíðini, fer tíðin at vísa, sigur
Sigrid Rasmussen at enda í viðtali.