fríggjadagur 21. august 1998síða 12

tíðindablaðið SOS MITT Nr. 156 — 21. AUGUST 1998 Eisini loftmidlarnir noyddust a t halda høvdid kalt einu løtuna, tå streymurin fór bæði í Sarajevo og í Havnini... listanum Jákup á Borg er triðyngsti landsliðsspælarin nakrantíð Tá Hans Fróði Hansen fekk møguleikan fyri fyrstu ferð á landsliðnum var hann 63. føroyski landsliðsspælarin síðani limaskapurin í al- tjóða fótbóltsfamiljuni var ein veruleiki í 1988 Hans Fróði Hansen hevur tvær ferðir áður verið í landsliðsferðalagnum á úti- velli, men hetta var fyrsta ferðin hann fekk meguleik- an. Fyrra ferðin, hann var við í ferðalagnum, var tá Føroyar 24. apríl 1996 taptu 3-1 í Beograd. Tá umboðaði núverandi HB maðurin B68 Seinna ferðin var í Est- landi 4. juní í ár. Hans Fróði Hansen er trettandi spælar- in, sum umboðar HB á landsliðnum í teimum 53 altjóða skrásettu landsdyst- unum Jákup á Borg sat ikki leingi á beinkinum, áðrenn hann fekk meguleikan, bert 77 minuttir Jákup á Borg, sum er 12 B36 maðurin á landsliðn- um, er næstyngsti føroyski fótbóltsspælarin, sum hevur luttikið í undankappingar- dysti. Metið hevur Allan Mørkøre. Hann var 18 år 9 mánaðar og 21 dagar gamal, tá hann spældi sín fyrsta landsdyst, sum var móti Eysturríki í Landskrona 12. september 1990. Jákup á Borg er føddur 26. oktober 1979 og var so- statt 18 ár, 9 mánaðar og 26 dagar gamal, tá hann miku- kveldið fyri fyrstu ferð um- boðaði fødilandid á hægsta stigi. Hann var ahso fimm dagar eldri enn Allan Mørk- øre var í Landskrona í 1990. Yngsti landslidsspælarin nakrantid er framvegis John Hansen úr KÍ. Hann var við 5. august 1992, tå Føroyar og Israel spældu 1-1 å Svangaskarði. Tá var hann 18 ár, 4 mánaðir og 20 dagar gamal. John Hansen hevur ikki verið á landsliðnum síðani tá, men í ár hevur hann spælt so mikið sann- førandi, at tað hevði ikki verið óvæntað, um tað hevði staðið honum í boði at koma á landsliðið. = jh Nýtt lid helt høvdid kalt í hitanum í Sarajevo Størsti denturin varð lagdur á verjupartin, sum var so væl skipaður, at tað er ikki sjálvsagt, at stórar útskiftingar verða gjørdar undan fyrstu royndini á heimavelli í hesari undankappingini Sunnudagin 6. september skal landsliðið fyri fyrstu ferð í hesi EM undankapp- ingini rovna seg á heima- velli. Tá kemur Kekkia fyri aðru ferð á Svangaskarð, og við avrikinum í Sarajevo í fyrrakveldið í huga, so stendur Allan Simonsen við tí fyri ein venjara positiva trupulleikanum, at hann skal taka støðu til, um tað skulu gerast nógvar og stór- ar útskiftingar, ella um hann skal halda seg til tað fólkið, sum sammett við ússaliga avrikid i Talinn 4. juni, tå Føroyar taptu 5-0, åtinnti avrik, ið var ein stór upp- reisn. Uppreisnin var móti ein- um liði, ið ikki visti seg at vera so ágangandi, sum tað var fyri einum ári síðani, tá Danmark varð sent til hús við 0-3 tapi, men sum sam- stundis var væl betri, enn liðið hjá Estlandi var, sum vann 5-0 á Føroyum. Uppskriftin Uppskriftin til, at føroying- ar megnadu at avmarka tapið til tað eina hepna mål- ið, sum kom, tá seinna um- farið var hálvrunnið, var væl skipað verjuspæl, og ikki minst hugburðurin um at vilja stríðast fyri søkini Ein fyri allar og allir fyri ein, plagdi at vera niðurlag- ið fyrstu árini, tá Páll Guð- laugsson hevði leiðsluna, og tað var nakað tað sama, sum sást mikukvøldid. Hugburð- urin til samhaldsføstu upp- gåvuna var ein heilt annar, enn hann var i Estlandi, og f verjupartinum megnadu føroyingarnir at halda seg til tað, venjarin hevdi ålagt teimum. Taktikkurin var, at tað vóru gkini og ikki menninir sum skuldu ansast. Tað vil siga, at føroysku verjuspæl- ararnir og miðvallararnir skuldu ikki renna langar teinar aftaná stjórnunum úr stóru europeisku fótbólts- tjóðunum, men teir skuldu sleppa og yvirtaka. Serliga í sambandi við yvirtøkernar kann hetta hava trupulleikar og mis- skiljingar við sær, men tað bilti ikki. Í síðsta enda hevði hetta við sær, at stóri mun- urin, hvat konditiónini við- víkur, ikki kom til sjóndar síðstu løtuna, og tað hevði aftur við sær, at møguleik- arnir fyri bíligu málunum, sum vidhvørt eru skolaði ígjógnum síðsta korterið, komu ikki. Tætt í borðunum og mitt fyri Í báðum borðunum spældu menn, sum ikki hava verið á hesum plássunum ofta. Pól Thorsteinsson hevur ongantíð áður verið vong- verji í høgru, og Henning Jarnskor, ið eftir ein hálvan tíma var við í uppspælinum til eitt tað frægasta føroyska álopið, sum endaði við, at hann heilfluktaði við síðuna Jens Kristjan er 8. liðformaðuin Burtursæð frá fyrsta dyst- inum við Allani Simonsen sum venjara hjá landsliðn- um — hann var á Svanga- skarði móti Grikkalandi 7. september í 1994, tá Abra- ham Hansen var liðformað- ur — hevur Magni Jarnskor verið fyrsta valið hjá venj- aranum sum liðformaður. Tá Magni Jarnskor ikki hevur verið við, so hevur Jan Dam verið liðformaður, og onkuntíð hevur Jens Martin Knudsen gingið fremstur, tá líðini eru farin inn á vøllin. Hesa ferð vóru hvørki Jens Martin Knud- sen ella Jan Dam við í ferða- lagnum. Magni Jarnskor var við í Bosnia-Hersogovina, men hann er í løtuni ikki millum teir ellivu, sum venjarin vil hava í byrjunar uppstillingina. Ti var neyðugt hjá venj- aranum at kjósa ein nýggjan liðformann, og Allan Sim- onsen valdi Jens Kristian Hansen. B36 maðurin er átt- andi liðformaðurin í teim- um 53 altjóða skrásettu landsdystunum. Hinir eru Jóannes Jakobsen (24 dyst- ir), Magni Jarnskor (14), Jan Dam (7), Tummas Eli Hansen, Jens Martin Knud- sen og Kristian Petersen (2) og Abraham Hansen (1). jh Vit við tí foroyska ítróttinum www.sosialurin.fo av, hevur ikki verið í byrj- unaruppstillingini síðani 20. august í fjør, tá hann røkti vongverjaplássið í vinstru síðu. Hjá báðum eydnaðist væl at skerma fyri, og tað var rár hending, at bosniar- arnir megnaðu við ferð at koma til baklinjuna og leggja innfyri. Teir løgdu innfyri onkra ferðina, men tað var eftir, at teir høvdu vent út frá aftur, og so var føroyska miðverjan komin uppá pláss. Óli Johannesen, Hans Fróði Hansen og Jens Krist- jan Hansen spældu mitt fyri. Teir dekkaðu tætt, taklaðu væl, og teir vóru sterkir í høvudsspælinum. Tað var fryktandi fyri, at bosniararnir fóru at spæla skjótt eitt tvey samanspæl og harvið við neyvum send- ingum at stinga seg inn um føroysku verjuna, men hetta gjørdu teir sera sjáldan. Oft- ast var tað uttanfyri brots- teigin, at tann, sum skuldi vera millumstødin, fekk bóltin, og hann heyði mest sum altid ein føroying dygst aftanfyri seg og fekk ikki spælt vidari. Pólverski dómarin, sum ikki var serliga vinarligur móti føroyingunum, dømdi nøkur frispørk i hesum stød- unum, og tað var eftir eitt slíkt, at bosniararnir fingu mál, tá bólturin rakti í bein- ið á Óla Johannesen og snýtti Jákup Mikkelsen, men í øllum hinum førunum kom einki burturúr frispørk- unum, og tað var sjáldan, at Jákup Mikkelsen varð settur uppá stórar royndir í sam- bandi við frispørkini. Lítið framrættað á miðvellinum Eftir stóra vónbrotið í Est- landi var týðuligt, at setn- ingurin hjá miðvallarunum var meiri at hjálpa verjuni enn at stuðla álopinum. Julian Johnsson, sum við- hvørt vann bóltarnar eftir høgu og longu utspørkini frá Jákupi Mikkelsen, var næstan eyka miðverji. Hann fekk tíðliga gula kortið, men tað tóktist ikki nerva hann serliga nógv, og av- rikið hjá honum sammett við í Estlandi var sum dagur móti nátt. Allan Mørkøre vísti i høgru, at hann hevur nógvar royndir. Tað eydnaðist hon- um onkuntíð at sneiða onkr- ar métstødumenn av sær, men so rendi hann seg fast- an, tf eingin var at bj6da seg til f eitt tvey samanspæli ella at senda langar krossbóltar til. Merkisvert var, at Allan Mørkøre var sera disipliner- aður í verjupartinum, har hann arbeiddi væl saman við Pól Thorsteinsson. Sámal Joensen og John Petersen skuldu vera meiri framrættaðir enn hinir báðir miðvallararnir. Sámal var viljasterkur sum altíð, men tað var sjáldan, at hann lut- tók serliga nógv í framrætt- aða spælinum, tí verjupart- urin kravdi so nógv. Gula kortið var óneyðugt. John Petersen stóð fyri besta framrættada avrikin- um. Hann megnaði at halda uppá bóltin og bjóða av, samstundis sum hann var sterkur í verjupartinum. Lítil stuðul Á toppinum vóru treytirnar hjá Una Arge ikki góðar. Hann hevði lítlan stuðul aft- anífrá, men hann var vilja- sterkur, og tað var harmiligt, at skotroyndin úr stuttari fjarstødu í høgru eftir 19 minuttir skuldi taka í stólp- an og fara út, og at potingin úr vinstru, eftir samanspæl við John Petersen og renni- bólt skuldi fara framvið málinum. Tá vóru 33 min- uttir farnir. Tá tað restaði eitt lítið korter fekk Jákup á Borg møguleikan, og tað var væl skiljandi, tí Uni Arge hevði tuskað nógv og serliga í 2 hálvleiki var stuðulin líti. Treytirnar hjá Jákupi á Borg í altjóða fótbólti at vísa, hvussu málsgkin hann er, vóru vánaligar. Broytingar Verjuparturin var so góður hesa ferð, at tað verður tor- ført hjá venjaranum at broyta. Og tað vil aftur siga, at royndir spælarar sum Øssur Hansen og Jan Dam (ætlar at venja í Danmark) ikki kunnu rokna við, at plássið stendur púra opið og bíðar eftir teimum. Tað hevur verið sagt, at Jens Martin Knudsen hevur ikki spælt seg av liðnum, og tað hoyrist úr Íslandi, at hann stendur seg sera væl. Tað er upp til landsliðsvenj- aran at avgera, hvør skal standa í málinum móti Kekkia, men Jákup Mikk- elsen gjørdi góða reklamu fyri sær sjálvum miku- kvøldid. Eina ferð var inn- leggið hægri, enn hann hevði roknað við, men sum heild vardi hann væl fyri og bjargaði ofta, hóast upp- løgdu møguleikarnir hjá Bosnia-Hersogovina ikki vóru so nógvir, og utspørk- ini vóru bæði long og neyv. Í álopspartinum mangl- aðu Todi Jónsson og Jan Allan Miller. Næsta upp- gávan verður á heimavelli, og um venjarin velur at hava eina eitt sindur meiri framrættaða útgangsstóðu, so er upplagt, at hesir báðir koma uppá tal, um teir vera væl fyri. jh