týsdagur 25. august 1998síða 4

4 tíðindablaðið S0Sjalurir Nr. 158 — 25. AUGUST 1998 Til arbeiðis í summarfrítíðini: Elin Smith og Eivindur í Gongini ganga á myndaskúla í Danmark. Tey hava ikki spilt tíðina burtur í summ- arfrítíðini, men hava arbeitt við lista- framsýningini, sum letur upp miku- dagin DAaGNY JOENSEN ÁLVUR HARALDSEN í ístafólkini hava so mikið nógv at bjóða fram, at báðar hæddir í Smiðjuni eru tiknar í brúk. Tilsamans eru einar 50 myndir, harav Elin eigur tær 20 og Eivindur 30 verk Mikudagin 26. august kl 14 er fernisering, har øll eru vælkomin inn á gólvið, men annars er listaframsýningin pin til og við sunnudeg- num 30. august, allar dagar frá kl. 14 - 19 Eilin Smith og Eivindur í gongini ganga bæði á >Bill- edskolen> í Keypmanna- navn Hetta er privatskuli, men krevst, at næmingarnir skulu til standa eina upp- tøkuroynd, sum er at sýna fram eini 20 listaverk, fyri at sleppa inn Stuttlig framsýning Framsýningin er stuttliga sett saman við motivum úr barnaumhvervinum hjá Ei- vindi úr Gongini í Havn og í miðbýnum, við meira lit- føgru dadaistisku verkunum hjá Elini, tó at onkur mynd er ekspressionistisk. Eisini er ein deild hjá listakvinn- uni grafisk verk, sum hon gjørdi áðrenn hon slapp inn á skúlan. Hesar myndir vóru samstundis atgongumerkið at sleppa á myndaskúlan, har 80 næmingar eru, og har lærarar, sum hava gingið á Listaakademinum og gðr- um hægri lærustovnum undirvísa Elin er 34 ára gomul og gekk á listahåskula í Hol- bæk. Tá hesin skúlin varð liðugur, sýndi hon fram ú Føroyahåsinum, við so góðum úrsliti, at hon fekk dirvi og árræði at halda fram Eivindur hevði blómu- handil í Havn eitt manna- minni áðrenn hann fór at tekna og mála. Hann hevur havt nógvar framsýningar seinastu árini Elin gav skúlanum Tað var Elin sum eggjaði honum at fara á myndskúl- an, men hann helt seg verða ov gamlan Tá eitt pláss á skúlanum var leyst í fjør, ringdi skúlin til hansara, og bjóðaðu hon- um til upptøkuroynd, og Ei- vindur tók av. Hann hevdi tá júst havt framsýning í Keypmannahavn, og hevði tí verk síni nærindis. Elin og Eivindur í Smiðjuni — Eg keypti mær stutt sagt ein flogferðaseðil og fór av- stað, men eg væntaði als ikki at sleppa inn á skúlan, sigur Eivindur. Hann slapp kortini inn og hevur nú saman við Elini gingið fyrsta árið á skúla- num. Um stutta tíð fara tey bæði aftur til Keypmanna- havnar, har næsta og sein- asta skúlaár byrjar. Tá tey bæði verða spurd, hvønn listarætning tey hava valt sær, sigur Elin, at hon er dadaistur. Tað merkir at hon er søkjandi listafólk, sum ikki enn hevur valt sær ávísa listakós. — Skúlin vit ganga á, er ikki listaskúli burturav. Vit læra handverkið og tað, sum liggur aftanfyri listaverk, eitt nú litir ljós o.a.. Í fjør lærdu vit tekning, mynda- høgging og at arbeiða við málningum, sigur Elin Smith. Eivindur sigur, at hjá hon- um er einki at ivast í: Hann er naturalistur. Undirvísingin í fjør hevur snúð seg um bundnar upp- gávur, men komandi árið skal gera av, hvussu fram- tíðin verður. Tá fara næm“ ingarnir at arbeiða meira frítt, fyri at finna útav, hvar listarliga styrki teirra ligg- ur. Elin ætlar sær víðari Enn er framtíðin tó ikki skrásett, men Elin sigur, at hon ikki kann lata vera við at mála, og at hon kundi hugsað sær at hildið fram á Listaakademinum. Eivindur ætlar sær heim- aftur eftir lokna útbúgv- ing.Tó kundi hann hugsað frálæru, so hann kundi und- irvíst, tá hann kemur heim- aftur. Ivasamt er um hann fer at arbeiða sum listamað- ur burturav. — Eg kundi eisini hugsað mær at stovna gallerí, sum skal vera fyri øll listafólk. Eivindur er gamal handils- maður, og heldur, at tað hevði verið stuttligt at skipa ymisk tiltgk, sum kundu virka skapandi í umhvørvi- num, har hann býr í Havn. sær at fingið pedagogiska — Eg eri nú 54 ára gamal, og helt, at lívið hjá mær varð steðgað upp. Eg fekk við hesum høvi eitt nytt lív og aðrar møguleikar, og havi fingið innlit í annan heim, sigur Eivindur, og El- in samtykkir. Tey gleða seg at lata framsýningina upp, og síðan at fara aftur í skúla. Eivindur í Gongini og Elin Smith framsýna í Smidjuni hesa vikuna, undir hvør sínari mynd. Uppskotið til mynda- mannin eiga listafólkini: Tey fingu hugskotið at herma eftir einglunum hjá Rafael, kenda listamanni- num sum livdi í Italia 1483-1520. Jenis av Rana, tingmaður: Øll eiga æruna av at tað gongur framå — Veruleikin er at tey, sum mistu húsini, hava goldið sín part fyri at bankin í dag hevur stórt yvirskot, eins og Landskassin fær skattapening frå Føroya Banka. Tí hava vit skyldu at hjálpa teimum, sum komu illa fyri orsakað av kreppuni, sigur tingmaðurin DAGNY JOENSEN Nú avtalan millum Dan- mark og Føroya er fingin í lag og Føroya Banki aftur hevur skrivað sethúsavirðið upp, eiga viðurskiftini hjá teimum, sum mistu húsini orsakað av arbeiðsloysi og stórari sethúsaskuld, at verða tíkin til viðgerð. Tað heldur Jenis av Rana, tingmaður í Miðflokkinum, sum í næstum fer at seta fyrispurning í tinginum til landsstýrismannin í fíggj- armálum. Jenis av Rana veit ikki, hvussu nógv fólk komu í klemmu, men heldur, at øll kenna vit familjur, sum eru í tí stóðu, at tey mistu húsini og nú sita við stórari skuld, og tí ikki hava møguleikar at fóta sær aftur. — Hesi fólk vóru við til at bjarga bankanum. Hóast onnur hava yvirtikið sethús- ini, so gjalda tey framvegis gamla sethúsaskuld. Nú virðið í sethúsum er upp- skrivað, fáa nýggju sethúsa- eigararnir gagn av virði- num, sigur Jenis av Rana. — Av tí at bankin eigur ov- míkið av peningi, kundi hann saman við Landsstýr- inum, sum eigur bankan, verið við til at bóta um stød- una hjá fyrrverandi sethúsa- eigafarum, sigur tingmad- urin. Hann hevur ofta fingið stungið í næsarnar, at fólk hava sjálvi skylduna av at tey komu í fíggjarligt Gføri, av tí at tey livdu yvir evnir, og nevnir líknilsið um mis- kunnsama samariubúgvan, har tveir fóru framvið uttan aí geva honum gætur, men tann triði fór honum til hjálpar: Ikki spurningur um sek og ósek — Vit tosa um sek og ósek í hesum máli, men veruleik- in er, at hesir sethúsaeigarar vóru við til at bjarga bank- anum, og eiga ein part av æruni fyri, at hann í dag hevur stórt yvirskot. — Tað er beiskt hjá teim- um, sum mistu húsini, at verða vitni til, at onnur fáa gleði av uppskrivingini av húsavirðinum, sum tey ið mistu, enn gjalda til, hóast tey einki fáa eftirgivið, sigur Jenis av Rana. Hann heldur, at tað er um- ráðandi - um ikki annað - so av sosialum orsøkum, at tey sum vóru heppin og kundu varðveita sethús síni, hjálpa teimum sum ikki sluppu so væl frá kreppuni. — Øll høvdu ikki somu møguleikar at livbjarga sær Bankin átti at niðurfryst tann partin av sethúsavirði- num, sum hann avskrivaði, heldur Jenis av Rana undir kreppuni, og tí er tað skylda okkara at hjálpa teimum, sigur Jenis av Rana.