týsdagur 8. september 1998síða 16
‹ fyrra síða allar 26 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
16
ítróttar SOSKalUrin
Nr. 168 — 8. SEPTEMBER 1998
Allan skúmaði móti
vanaliga ítróttarandanum
Venjarin hjá føroyingunum sigur seg ongantíð hava upplivað so vånaligan
ítróttaranda, sum tann kekkarnir sýndu, tá teir skoraðu einasta málið
Allan Simonsen er ein
hampuligur maður. Hann
plagar ikki at vera tann, sum
so at siga skrúvar høvdid av
og uttan at leggja bond á
seg sjálvan letur tað, sum
kanska bylgist í honum,
koma út til almenningin.
Men sunnudagin var hann
ikki so blíður, sum hann
plagar at vera. Bæði akkurát
tá Kekkia hevði so at siga
stolið seg til sigursmálið, og
eisini tá venjarin hitti press-
una.
Tá Vladimir Smicer stóð
leysur og hevði køllad bólt-
in innum Jákup Mikkelsen,
fleyg Allan Simonsen upp
av beinkinum, snúði sær
móti kekkunum og vendi
tummulin niður.
Og á tíðindafundinum
fjaldi føroyski venjarin,
sum royndi at vera høvisk-
ur, ikki yvir, hvat hann helt
um hetta:
— Tað eru næstan fjøruti
ár síðani, at eg fór at spæla
fótbólt, og í fimtan ár spældi
eg á hægsta stødi. Eg havi
ongantíð áður, heldur ikki í
Spania, har tú kanst rokna
Kekkiski venj-
arin helt seg
ikki hava stolið
Hugburðurin til fair play tykist vera gðrvísi í Eystur-
europa, enn hann er í Vestureuropa
Venjarin hjá kekkiska fót-
bóltslandsliðnum eitur Joz-
ef Chovanec. Men hann sat
ikki á kekkiska beinkinum
sunnudagin. Hann hevur
áður verið venjari hjá Sparta
Praha, og í sambandi við ein
Europa Cup dyst hevur
UEFA givið honum leik-
bann, sum hann noyddist at
sita av sær fyrstu ferðina,
landsliðið royndi seg í und-
ankapping. eftir at hann í
januar í ár tók landsliðsá-
byrgdina á seg
At siga, at hann sat leik-
bannið av sær, er so nógv
sagt, tí hann stóð alla tíðina
fram við girðingini dygst
við kekkiska beinkin, og
Karel Biickner, ein av hjálp-
arvenjarunum, sum er ein
gomul rotta í fakinum, og
sum hevði høvudsåbyrgd-
ina á beinkinum hesa ferð,
gekk aftur og aftur yvir til
venjaran at tosa við hann
um, hvat nú var til ráða at
taka, og sum 2. hálvleikur
leið gjørdust hesar útferð-
irnar alt títtari.
A tíðindafundinum aftaná
at alt var yvirstaðið, var 58
ára gamli Briickner sjálv-
andi fullur av lovorðum yvir
føroyska avrikid, sum hann
helt staðfesti veruleikan,
sum longu sást í úrslitunum
í nógvum undankappingar-
dystum leygardagin, at í al-
tjóða fótbólti ber illa til
longur at tosa um lættar
dystir. Venjarin segði seg
vera glaðan fyri stigini, og
hann segði mjørkan i
hvussu so er vera ein part
av orsøkini til, at hansara
lið ikki megnaði at skjóta
fleiri mál.
Føroyska pressan vildi
vita, um hann var glaður
fyri mátan, sum hansara lið
hevði fingið sigursmálið
uppá, og gamli revurin
varðveitti pokerfjesið og
svaraði, at kekkar vita alt
um fair play, men at hann
við eitt sindur av hvgrjum,
upplivað, at eitt lið hevur
sýnt so vánaligan ítróttar-
anda, tá ein maður hevur
ligið skaddur á vellinum,
sum kekkarnir sýndu í dag,
staðfesti venjarin á eingilsk-
um máli, eftir at hann hevði
takkað kekkiska hjálpar-
venjaranum, sum sat undir
liðini á honum, fyri dystin.
— Eg veit, at fyri yrkisleikarar snýr tað seg bert um
at vinna, men handa mátan havi eg ikki upplivað
áður, segði ein sera misnøgdur Allan Simonsen á
tíðindafundinum aftan á dystin
Mynd: Álvur Haraldsen
— UEFA og FIFA og fót-
bóltssambondini tosa og
skriva um fair play, men tað
sóu vit lítið til í hesum før-
inum. Kekkarnir eru yrkis-
spælarar, og fyri teir snýr
tað seg bara um at vinna.
Tað ger tað altíð fyri yrkis-
spælarar, men eg má við-
ganga, at handa mátan havi
eg ikki upplivað áður, stað-
festi venjarin, sum sam-
stundis ásannaði, at hansara
spælarar næstan høvdu ver-
ið naivt væl hugsandi um
måtstødumenninar, og tiskil
í hesum førinum ikki vóru
so avgjørdir í verjupartin-
um, sum teir áttu at verið.
Venjarin hevur aftur og
aftur sagt, at tíðin nærkast,
tå Føroyar fara at taka stig
frá onkrum av teimum stór-
u, og hann var harmur, ja
næstan knústur av, at tað
ikki eydnaðist hesa ferð.
Hann rósti spælarunum fyri
til punkt og prikkar at hava
fylgt upplegginum, sum
hann var komin við framm-
anundan, og hann vildi ikki
draga nakran einstakan
framum, tí talan var um eitt
liðavrik:
— Jákup Mikkelsen fekk
bara eina ferð í 2. hálvleiki
høvi til at vísa, at hann er
ein målverji å høgum stødi,
og tað sigur okkum, at vit
megnaðu at halda teimum
burtur frá upplagdum møg-
uleikum. Tað hevði verið
ein sensatión, um vit høvdu
tikið stig frá teimum, men
nú verður hetta skjótt
gloymt. Hagtølini siga, at
Kekkia vann 1-0, og tað fer
at standa eftir og ikki mátin,
teir vunnu uppá.
— Vit eru allir í smildri,
og tað skal nógv orka nýtast
til at fáa okkum burturúr
hesum vónbrotinum. Men
vit skulu víðari. Fyribils
mugu vit staðfesta, at eydn-
an hevur ikki verið við okk-
um hesar báðar seinastu
ferðirnar. Vóru vit hepnir,
so høvdu vit fýra stig ella
kanska seks, men nú hava
vit einki, staðfesti venjarin.
Kriggj millum
umklædingarhølini
Allan Simonsen visti kurt-
eisni og heilsadi uppå kekk-
isku umbodini, soleidis sum
tad eigur at vera gjørt, men
tad skerst ikki burtur, at tal-
an var um eitt sindur av
stríðið millum legurnar báð-
ar longu undan dystarbyrj-
an.
Reglarnir siga, at dómarin
skal fáa dómaraseðilin ein
tíma fyri dystarbyrjan, men
finski fjórði dómarin
noyddist at brúka drúgva
tíð, áðrenn hann fekk útfylta
seðilin út úr føroyska um-
klæðingarrúminum, og
kekkarnir í sínum lagi vildu
ikki út við, hvussu teirra lið
sá út, fyrrenn føroyingarnir
vóru komnir við teirra liði.
Hetta bar alt við sær, at í
staðin fyri at fáa liðini ein
tíma fyri dystarbyrjan, so
fekk pressan ikki hendur á
listanum, sum tíðindafólk-
ini á Svangaskarði og al-
tjóða tíðindastovurnar í
Keypmannahavn bíðaðu
eftir, fyrrenn ein lítlan hálv-
an tíma undan fyrsta bríksl-
inum. jh
Kekkiski hjálparvenjarin Karel Briickner — vinstrumegin — segði seg vera glaðan
fyri stigini og helt, at mjørkin í øllum fórum var ein partur av orsøkini til, at
kekkar ikki megnaðu at skjóta fleiri mál. Hann metti ikki, at stødan, sum bar
málið vid sær, var ein stóða, har tað var upplagt at geva mótpartinum bóltin
metti ikki, at stødan, sum
bar málið við sær, var ein
stóða, har tað var upplagt
at geva mótpartinum bóltin.
Vit kunnu bara staðfesta,
at um hetta er veruliga á-
skoðanin hjá venjaranum,
so síggja kekkar gðrvísi
uppá henda spurningin, enn
føroyingar, danir, eingilsk-
menn, týskarar og aðrir
europearar gera. Og tað
kann gott vera, at eystur-
europearar síggja gðrvísi
uppá hetta. Tá Ujépest úr
Ungarn í fjør var á Svanga-
skarði og spældi móti KÍ,
sóu vit akkurát somu stødu,
Mynd: Alvur Haraldsen
sum henda nógv umrødda.
Ta ferðina var KÍ miðskeið-
is í 2. hálvleiki frammanfyri
2-1, tá ungverjarnir ikki
góvu bóltin aftur til mót-
stødumenninar, sum høvdu
latið hann fara av vøllinum,
tí ein maður var skaddur.
jh
—————— —