leygardagur 26. september 1998síða 15

var so, hvat ein skuldi fara í gongd við, sang ella okkurt sum buldraði og lokkaði meira. So eg valdi hornini, sigur Einar, ið við góðari hjálp frá monnum norðan- fjórðs, t.d. Gunnari Mikk- elsen, fekk skipað byrjanina til hornorkestrið. — Seinni kom so navn- frami Watkins upp í leikin og tað var góð hjálp, men hesi 20 árini havi eg so ver- ið uppi í tónleikinum. Er ein ikki við, so fær ein tað ikki at ganga. Men trupulleikin var at løna fólki, ið skuldi leiða orkestrið, tí tá var Mu- sikkskúlin ikki komin, men tað gekk, sigur Einar. Musikkskúlin — Eg var í nevndini fyri Hornorkestrið, men seinni Nr. 182 - 26. SEPTEMBER 1998 rigga, tí tað eru kreftir aðra- staðir frá, ið ein er bundin av. — Tað ganga nokk eini 10 - 20 ár, áðrenn vit kunnu vænta at fáa lokalar kreftir, ið kunnu taka sær av Mus- ikkskúlanum, sigur Einar, ið skemtandi nevnir, at tann eini lærarin bert var í oynni í 5 dagar, áðrenn hann helt leiðina heim og at ein annar ongantíð kom longur enn til Vágarnar, so vendi hann við. — Tað er helst trupult at fáa stórbýarfólk at trívast á smærri plássum, heldur Ein- ar. Einar er nú givin í horn- orkestrinum. Tað gjørdi eg væl og virðiliga í summar, eftir at hava ætlað tað í eini 2 ár, tí — Tað ganga nokk eini 10 - 20 ár, áðrenn vit kunnu vænta at fáa lokalar kreftir, ið kunnu taka sær av Musikk- skúlanum vildi eg bert vera virkin tón- leikari, men so kom Mus- ikkskulin og tá sær skúlin, at har er eitt gróðrarlendi í hornorkestrinum, ið er vert at taka sær av, so tað var ógvuliga gott, heldur Einar, ið heldur Musikkskúlan bera nógvum uppi. Einar hevur verið umboð hjá Musikkskúlanum fyri Suðuroynna, síðani skúlin varð settur á stovn. Umframt hevur Einar roynt á lokalum stødi at fáa alt viðvíkjandi skúlanum at nú er ein blivin nakað seinur við aldrinum, flennir Einar, ið tó ikki hevur slept tón- leikinum Spælir Fagott — Eg eri byrjaður at spæla fagott. Eg fann uppá at taka okkurt ljóðferi, sum var tókt í Musikkskúlanum og har var ein fagott, so hana må eg berjast við í vetur og so missi eg ikki sambandið við skúlan, greiðir Einar frá, og hann er væl fyri í enskum og dámar væl, og heldur tað — Men hvat hevur størst- an tydning, skal ein ikki setast hendur i favn, tá ein fer um pensjóns- aldur? — Tað er at vera opin fyri tí, ið fyriferst um ein og at vera positivur í metingini og síðani finna tað góða burturúr og arbeiða við tí, heldur Einar, og hetta er nakað hann hevur lagt seg eftir hava týdning, at práta við tónleikalærararnar. — Partur av mínum arbeiði hevur altíð verið at verið sambandið hjá skúlanum út- eftir og at finna nýggjar lær- arar, sigur Einar. — Tað hevur eisini týdning fáa teir at stødast og at pråta við teir og tað er eisini sera gevandi, heldur Einar Kór, myndatól og savn Einar er við í sangkórinum Reddir á Tvøroyri og í Ljómi í Vági og so er tað fonminnissavnið á Tver- oyri, ið væntandi letur dyrn- ar upp í mei komandi ár. Einar hevur frá ungum ár- um fingist við at taka mynd- ir Og hevur havt egið myrk- kamar. Myndirnar eru nógvar og partur av arbeið- inum er eisini at fáa fólk at koma við myndum og at greiða frá teimum. — Vit eru farnir yvir til * nútímans tákni við at leggja mynd og tekst á teldufløgu, so fólk fáa myndina við heimaftur beinanvegin og soleiðis fáa vit eisini frá- greiðing um myndina, með- an fólkini eru á staðnum, greiðir Einar frá. — Vit arbeiða við at gera eina framsýning, ið telur fleiri hundrað myndir, sigur Einar, ið hevur fingist við og verið í nevndini fyri savnið í 10 ár. Eg eri í nevndini fyri Ljóm, ið verður 60 ár skjótt og so verður kórsteynan eis ini í Vági, so har er eisini nóg mikið at gera og vit eru byrjað at fyrireika, greiður Einar frá. Dansur Einar er eisini við, tá dans- ifegin fólk trína dansin í Suðuroynni. — Eg eri uppvaksin mill- um Klubban, Biografin og bryggjuna og tá má ein duga at dansa, heldur Einar, ið bleiv uppringdur, tí fólk hildu, at nú var hann pensi- óneraður, so nú kundi hann koma at dansa. — Men vit hava allir beiggjarnir tað í okkum og okkum dámar væl at dansa — Okkurt skal henda har eg eri, annars havi eg tað ikki gott. Eg dugi íkki hetta við at fara oman á eitt horn at práta í 3 - 4 tímar, so hugnaligt tað enn kann vera, sigur Einar. og at koma saman við fólki, sigur Einar. Eg havi verið við, tá Anna Kirstin hevur havt skeið, men mest sum ífylla, skemt- ar Einar, sum tó er farin uppí dansifelagið. Ver opin og positivur — Ja, ein er virkin og ungur í sinninum, tað haldi eg ein ini hevur hjálpt til á bók- haldsvirki, og teldan er eingin trupulleiki, tí Einar hevur sett seg inn í tekst- viðgerð og tað honum ann- ars nýtist hesum viðvíkj- andi. Tó metir hann, at ráð- iligt er ikki at gloypa ov nógvum í senn viðvíkjandi telduni. — Eg eri uppvaksin millum Klubban, Biografin og bryggjuna og tá má ein duga at dansa kann siga, heldur Einar, ið heldur, at tílíkt arvast. — Men hvat hevur størstan týdning, skal ein ikki setast hendur í favn,tå ein fer um pensjónsaldur? — Tað er at vera opin fyri tí, ið fyriferst um ein og at vera positivur í metingini og síðani finna tað góða burt- urúr og arbeiða við tí, held- ur Einar, og hetta er nakað hann hevur lagt seg eftir. — Sjálvsagt ger ein minni, tí árini siga tað, so tað er náttúrligt, men ein kann vera opin og positivur og vera við at skapa okkurt, um ein kann. Kanst tú ikki skapa nakað sjálvur, so hjálp til har tú kann, heldur Einar Feldan eingin trupulleiki Orvað eru uppskriftirnar pá virkin og løtt men hetta er tað Ein ar Larsen hevur lagt seg eft- ir og tað hepnast væl hjá Einari, ið eisini seinastu ár- Men síðani hann fór frá sum tollari, hevur hann rgkt starvið sum hjálparmaður á bókhaldvirki, og virkni ung- ligin, ið er farin um sjeyti, verður kanska eingin teldu snillingur, men vónandi verður hann at hoyra mill- um tónleikararnar á mus- ikkskúlanum, leikandi fa- gott, tá veturin er av Dagfinn