leygardagur 20. desember 2003síða 9
‹ fyrra síða allar 27 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
16
Nr. 243 - 20. desember 2003
Nr. 243 - 20. desember 2003
17
Nú skal
arbeiðast
Hetta sigur Heri Ell-
ingsgaard, ein av
limunum í stýris-
bólkinum hjá Klaks-
víkar kommunu,
sum skal fyrireika
Norðoyggjar upp á
fasta sambandið um
Leirvíksfjørð
NORÐOYATUNNILIN
Solby A. Eliasen
solby@sosialurin.fo
– Nú mugu vit av álvara
fara til arbeiðis við at
fyrireika okkum upp á
fasta sambandið. Upp-
gávan hjá okkum higartil
hevur verið at sett øll øki
undir sjóneykuna fyri at
finna tey sterku og veiku
liðini, samstundis sum vit
hava eygleitt gongdina
við at fáa arbeiðið í
gongd. Og nú er tað byrj-
að, so nú er bara at fara í
holt við hin partin av
álvara, sigur Heri Ellings-
gaard.
Endamálið við stýris-
bólkinum er, at tey skulu
lýsa støðuna á ymsum
økjum í Klaksvík og
menna tey sum mest og
fyrireika upp á fasta sam-
bandið.
Økini sum serliga verð-
ur hugt at eru skúlaverkið,
heilsuverkið, fíggjarliga
økið, handilslívið, vinnu-
lívið og mentanar- tón-
leika- og ítróttarøkið. Í
hesu
áðurnevndu
er
Klaksvík býtt uppí, og so
verður farið í djúpdina
fyri at finna útav, hvar
býurin stendur sterkur, og
hvar hann stendur veikur.
– Tað sterka skal styrkj-
ast meira, meðan har vit
standa veik, mugu vit
gera sum mest fyri at
menna økið, áðrenn sam-
bandið er veruleiki, sigur
Heri Ellingsgaard.
Heri heldur, at tað er
spell, at tað ikki verður
byrjað at bora Borðoyar-
megin fyrr enn í apríl. Við
hesum missir kommunan
nógv grót, sum skal nýt-
ast til verkætlanir í Klaks-
vík, sum standa og bíða
eftir, at arbeiðið skal fara
í gongd. Millum annað
ein útbygging av miðbýn-
um, sum er rættuliga um-
fatandi
eftir
tekning-
unum.
– Men málið hjá okkum
er, at tá tunnilin opnar, er
Klaksvík er væl fyri til at
taka ímóti teimum av-
bjóðingum, sum tá liggja
fyri framman. Og nú er
bara at fara í gongd, tí trý
ár ganga skjótt, sigur
Heri.
Hann leggur afturat, at
nú mugu ítøkilig ting
henda á nøkrum økjum,
men hann vil ikki koma
inn á nakað ávíst beint nú.
– Enn er alt so feskt og
nýtt, so tað ber ikki til at
siga nakað ítøkiligt her og
nú.
– Nú hol er komið á, er bara hjá okkum at fara til arbeiðis
av álvara, sigur Heri Ellingsgaard, sum er limur í stýris-
bólkinum hjá Klaksvíkar kommunu, sum hevur til enda-
máls at fyrireika og menna Klaksvík til fasta sambandið
Steinbjørn
fegnast –
men…
– Sjálvandi eri eg
glaður um, at arbeið-
ið nú er byrjað. Men
tað besta hevði verið,
um tað var byrjað í
báðum støðum
ísenn.Verkætlanir í
Klaksvík bíða eftir
grótinum, og tað
órógvar, sigur borg-
arstjórin í Klaksvík,
Steinbjørn Jacobsen
NORÐOYATUNNILIN
Solby A. Eliasen
solby@sosialurin.fo
– Nú er arbeiðið byrjað,
so nú kunnu vit veruliga
fara at gleða okkum til tað
fasta sambandið kemur,
sigur Steinbjørn Jacob-
sen, borgarstjóri í Klaks-
vík.
Men
hann
harmast
samstundis um, at tað ikki
verður byrjað í Klaksvík
fyrr enn um fýra mánaðir.
Hetta hevur við sær, at
verkætlanir, sum komm-
unan
hevur
koyrandi
liggja í bíðustøðu.
Til
dømis
bjóðaði
kommuna arbeiðið við at
gera góðshavnina í Ánun-
um út fyrr í ár, og J og K
Petersen fingu arbeiðið.
Teir standa nú í eini bíði-
støðu, tí onki grót er til
taks.
– Vit fáa onki gjørt við
hetta, og tað harmar meg
almikið, sigur borgarstjór-
in, sum er nakað ónøgdur
við óliviligu støðuna.
Kommunan liggur í
samráðingum um at fáa
grót, sum kemur úr tunlin-
um nú Eysturoyarmegin,
men hetta fer at kosta
kommununi fleiri millión-
ir eyka í flutningi av gróti
um fjørðin, og tí kemur
tað serstakliga illa við hjá
Klaksvíkar kommunu, at
tað ikki verður byrjað fyrr
enn í apríl.
– Hesir fýra mánaðirnir
hava eisini við sær, at tað
verður tað minni av gróti í
okkara part. Og kommun-
an skríggjar eftir gróti
bæði til góðhavnina og til
miðbýin, sum jú skal ger-
ast, greiðir Steinbjørn frá.
Styrkt øki
Borgarstjórin í Klaksvík
væntar, at tað fer at
styrkja Klaksvík, at bygd-
ir sum Leirvík, Gøta og
Fuglafjørður koma so
nógv nærri. Hann vísir á
vinnuligar og útbúgving-
arligar
fyrimunir
við
hesum.
– Tað er ongin ivi um,
at tað standa stórar av-
bjóðingar fyri framman,
og vit mugu spenna okk-
um út fyri at vera kapp-
ingarfør, men eg eri sann-
førdur um, at við sam-
starvi millum kommunur-
nar, verður økið munandi
styrkt.
Samskifti millum serl-
iga kommunurnar í Leir-
vík og Klaksvík hevur ver-
ið nógv og gott hesa sein-
astu tíðina, og tað fegnast
Steinbjørn eisini um.
– Vit hava tosað nógv
um ymiskar samstarvs-
møguleikar, tá tunnilin er
opnaður, og tað ljóðar
spennandi, sigur Stein-
bjørn uttan at koma inn á
nakað ítøkiligt.
Hann er bara sum allir
aðrir norðoyingar, sigur
hann.
Fegin
um,
at
arbeiðið er byrjað, men
samstundis harmur um, at
tað ikki kundi byrja Borð-
oyarmegin samstundis.
Borgarstjórin í Klaksvík, Steinbjørn Jacobsen, er avbera
fegin um, at arbeiðið við tunlinum nú av álvara er farið í
gongd, men hann dylir ikki fyri, at hann hevði viljað, at tað
byrjaði hinumegin fjørðin samstundis
Mynd: Jens Kr. Vang
Tunnilsævintýrið er byrjað
Hósdagur 18. desem-
ber var dagurin, tá
fyrsta skotið í Norð-
oyatunlinum varð
latið av. Mong skotini
eru eftir, men fyri tey
mongu, sum á ein ella
annan hátt varða av
hesi verkætlan, merk-
ir tað, at nú er ikki so
longi eftir at bíða til
koyrandi er frá meg-
inlandinum til Klaks-
víkar og aðrar partar
av Norðoyggjum
NORÐOYATUNNILIN
Solby A. Eliasen
solby@sosialurin.fo
Ævintýrið, um ein kann
kalla tað so, er byrjað. Eitt
ævintýr, sum tá tað er
liðugt, kostar eitt stað mill-
um 350 og 400 milliónir
krónur. Eitt ævintýr, sum
fer at hava við sær, at um
trý ár verður koyandi mill-
um Eysturoynna og Borð-
oynna. Nakað, sum serliga
norðoyingar hava bíðað í
spenningi eftir í langa tíð.
Hósdagin bleiv tað so
veruleiki, tá Anfinn Kalls-
berg trýsti á spreingiknøtt-
in, sum lat tað allarfyrsta
skotið av.
Heilt fitt av fólki varð
savnað við tunnilsmunnan
til hesa hátíðarløtu. Ein frá-
greiðing var fyrst, síðani fór
mannamúgvan nakað burt-
urfrá, meðan skotið varð.
Síðani gingu øll aftur til
tunnilsmunnan at hyggja,
hvussu tað gekk. Sannur
spenningur var millum
fólk, og onkur mundi taka
sær ein stein at eiga sum
minni um hetta fyrsta
skotið.
Stutta løtu áðrenn skotið,
sást Dúgvan fara úr Leir-
vík. Hon heilsaði við at
floyta tríggjar ferðir. Um-
borð høvdu teir vónað, at
skotið fór at fara av, meðan
Dúgvan var beint útfrá
staðnum, men so varð kort-
ini ikki. Men Dúgvan fekk
tó sent sína heilsu, hon
hoyrdist væl og virðiliga.
Hinumegin í apríl
Lagið var avbera gott mill-
um fólk, og øll fegnaðust
um hetta. Kortini varð tos-
að um ymisk viðurskifti,
sum serliga fólk úr norð-
oyggjum kundu hugsað sær
var øðrvísi. Til dømis, at
tað ikki var skotið Borðoy-
armegin. Men tað ævin-
týrið má bíða í einar fýra
mánaðir afturat. Byrjað at
skjóta hinumegin fjørðin
verður ikki fyrr enn fyrst í
apríl mánaði.
Hetta staðfestir stjórin í
p/f Norðoyatunnilin hendan
dagin. Leysasøgur hava
annars gingið í Klaksvík
um, at fyrsta skotið fer at
verða latið av longu í janu-
ar ella februar. Men hetta
avsannar Dávur Reinert
Hansen sum sagt. Hann
sigur, at ongin onnur dag-
festing hevur verið upp á
tal uttan hon, sum stendur í
sáttmálanum. Og tað er ein
av fyrstu døgunum í apríl.
Fleiri hildu tað vera stórt
spell, at tað fyrsta skotið
ikki varð latið av hinumeg-
in fjørðin, tí tað varð mett,
at norðoyingar eru tey, sum
hava meira at hátíðarhalda
hesum viðvíkjandi enn leir-
víkingar. Í øllum førum í
fyrstu atløgu. Men hvussu
var og ikki, so var lagið
avbera gott á øllum teimum
mongu, sum hjástødd vóru
hesa løtuna.
Móttøka í
bygdarhúsinum
Tá hátíðarløtan var av,
koyrdu bussar fólk niðan í
bygdarhúsið, har borðreitt
varð við pinnamati og øðr-
um góðum.
Bergur í Garði, nevndar-
formaður í Norðoyatunlin-
um, segði nøkur orð. Síðani
Bjarni Djurholm, lands-
stýrismaður í samferðslu-
málum og so Jógvan við
Keldu, norðoyatingmaður.
Prátið gekk lystiliga mill-
um fólk í bygdarhúsinum.
Valprát og tunnilstos, so har
var nóg mikið at tosa um.
Men tá klokkan leið móti
hálvgum fýra, var tíð hjá
summum
at
gera
seg
tilreiðar at fara avstað.
Teinurin frá bygdarhúsin-
um til ferjuleguna er lang-
ur, so tað endaði við, at
onkur mátti renna fyri at
náa Dúgvuna. Allarhelst
hugsandi, at tí slepst so
undan, tá tunnilin er komin.
Randi í Jógvansstovu,
kommunustýrislimur
í Leirvík, sigur, at
Norðoyatunnilin
kemur sanniliga at
hava stóran týdning
fyri leirvíkingar, tá
hann er liðugur
NORÐOYATUNNILIN
Solby A. Eliasen
solby@sosialurin.fo
– Tunnilin fer at hava stóran
týdning fyri leirvíkingar á
fleiri økjum, sigur Randi í
Jógvansstovu.
Hon sigur, at Klaksvík og
Leirvík hava nøkulunda
sama mynstur, tá tað kemur
til flakavinnuna og fiskarí-
ið, so hon ivast ikki í, at
samstarv á hesum økinum
fer at verða, tá tunnilin er
liðugur.
– Hugsa tær, vit verða
bert einar tíggju minuttir
frá sjúkrahúsi. Tað verður
ein stór broyting, og trygg-
leikin í tí verður tað besta,
sigur hon.
Eisini
dugir
hon
at
ímynda sær, at eitt samstarv
á heimarøktarøkinum hevði
væl borið til. So at heima-
røktin verður býtt upp í
størri eindir.
– Hóast vit ikki tosa um
kommunusamanlegging, so
munnu vit nokk fara at
kunna samstarva á fleiri
økjum, sigur Randi í Jógv-
ansstovu.
Trupulleikin
Leirvíkingar eru ónøgdir
við, at ferðslan úr tunlinum
kemur at ganga gjøgnum
bygdina. Randi greiðir frá,
at vegurin er júst tann, har
nógv børn skulu yvirum, tá
tey fara í skúla, so tað sær
hon so avgjørt sum ein
trupulleika, at ferðslan fer
at ganga eftir tí vegnum.
Og serliga hugsar hon um
ta tungu ferðsluna.
Hon vísir eisini á, at helst
fer arbeiðsmynstrið á virkj-
um í Klaksvík at broytast,
tá tunnilin er komin, við at
tey fara at arbeiða alt
døgnið. Harvið kann vænt-
ast, at tann tunga ferðslan
somuleiðis fer at koyra
nógv um náttina, og tað fer
uttan iva at órógva náttar-
friðin hjá teimum, sum
búgva við hendan vegin,
heldur Randi.
Hon sigur, at leirvíkingar
hava álit á, at tað sum
teimum er lovað, verður
gjørt. Og tað er, at royndar-
boringar
verða
gjørdar
undir Leirvíksbygd kom-
andi ár, sum liður í kann-
ingum til ein møguligan
tunnil undir bygdina.
- Tað kendist ógvuliga
væl at trýsta á knøttin
og lata fyrsta skotið av
til Norðoyatunnilin,
sigur Anfinn Kalls-
berg, løgmaður, ið hev-
ur verið ein av heitastu
talsmonnunum fyri
føstum sambandi um
Leirvíksfjørð
NORÐOYATUNNILIN
Vilmund Jacobsen
vilmund@sosialurin.fo
Tað var ein stór løta í Leir-
vík seinnapartin hósdagin,
tá ið løgmaður, Anfinn
Kallsberg, læt fyrsta skotið
av til Norðoyatunnilin.
– Jú, tað kendist ógvuliga
væl. Hetta var ein stór løta,
og tankarnir leitaðu aftur til
tíðina, tá ið vit byrjaðu at
tosa um hesa stóru verkætl-
an. Ja, vit skulu heilt aftur í
áttatiárini. Tá trúði fáur, at
slíkar verkætlanir lótu seg
fremja. Eg vil siga, at mong
framvegis vóru ivingarsom
heilt fram til tíðina, tá ið
Vágatunnilin læt upp. Nú
vita øll, at slíkar verkætl-
anir kunnu fremjast, bæði
skjótt og væl, og at kostn-
aðurin er innanfyri rímilig
mørk.
Tung uppgáva
Anfinn sigur, at hann í dag
er fegin um, at hann sum
fíggjarmálaráðharri kundi
vera aktivur á "bananum" í
1998, tá ið undirsjóvar-
tunnilin undir Vestmanna-
sundi aftur varð settur á
dagsskránna.
– Tað var ikki nøkur løtt
uppgáva at gera politisku
semjurnar, sum skuldu til –
so stutt eftir búskaparkrepp-
una, ið samfelagið hevði
verið
ígjøgnum
fá
ár
frammanundan. Sjálvt um
lítil peningur var at arbeiða
við, so høvdu vit visjónir-
nar.
Anfinn sigur, at verk-
ætlanin við undirsjóvar-
tunlinum undir Vestmanna-
sundi eydnaðist betur, enn
mangur hevði roknað við.
– Vit vistu, at fór hendan
verkætlan at eydnast, fór
tað at vera lættari at gera
semjurnar um undirsjóvar-
tunnil undir Leirvíksfirði.
Drønandi "succes"
Fasta sambandið um Vest-
mannasund gjørdist, sum
Anfinn tekur til, ein drøn-
andi "succes", og hetta gav
politiska myndugleika gott
mót um eisini at fáa í lag
fast samband um Leirvíks-
fjørð.
– Eg vóni, at henda verk-
ætlan, sum nú er í gongd,
fer at eydnast líka so væl
sum hin fyrra.
Sambært ætlanini, verður
koyrandi undir Leirvíks-
firði í august mánaði 2006.
Anfinn ivast ikki í, at
gongur líka væl við fasta
sambandinum um Leirvíks-
fjørð, sum undirsjóvartunn-
ilin hevur eydnast undir
Vestmannasundi,
kemur
hetta at hava stóran týdning
fyri framtíðar útbyggingina
av infrastrukturinum í land-
inum – við føstum sam-
bandi um enn fleiri firðir
og sund.
– Tað, sum fyri bert 5-6
árum síðan var púrasta
órealistiskt í hugaheimin-
um hjá mongum, er í dag
ein veruleiki, sigur løgmað-
ur, Anfinn Kallsberg.
Hesaferð skjeyt Anfinn Kallsberg
Tíggju minuttir til sjúkrahúsið
Randi í Jógvansstovu, kommunustýrislimur í Leirvík, heldur,
at tunnilin fer at hava stóran týdning fyri leirvíkingar á fleiri
økjum
Mynd: Jens Kr. Vang
Hesaferð skjeyt Anfinn
Kallsberg. Tað var ein fegin
løgmaður, sum læt fyrsta
skotið av til fast samband
millum Eysturoy og
Norðoyggjar
Mynd: Jens Kr. Vang