hósdagur 15. oktober 1998síða 9

Nr. 195 — 15. OKTOBER 1998 Nr. 195 — 15. OKTOBER 19393 ss na ————itnøi==— høvdid. Eftir lítlari létu hevði hann ein lista við 55 nøvnum á heimleysum. I fjølmidlunum varð hann endurgivin fyri at siga, at millum 70 og 100 fólk vóru heimleys í Oslo. Ein kann- ing vísti seinni, at minst 73 vóru heimleys. Húsrúm og andalig fødi Frelsunarherurin setur ikki krøv til tey, sum koma í samband við soldatarnar, at tey skulu lata seg frelsa ella gerast kristin, men tey biðja saman við teimum, sum ynskja tað. — Vit kunnu ikki noyða fólk at gerast kristin fyri at hjálpa teimum. Tey hava brúk fyri hjálp at koma burt- urúr tí Oførinum, tey eru komin útí. Men koma tey við einum ynski at tosa um trúgv, so gera vit tað. Vit hava til dømis morgunmøti hvønn sunnumorgun í Urte- gata 16A, og tå er bíðirgð uttanfyri, og hølini fyllast skjótt. Vit hava lagt morg- unmøti aftaná morgunmatin fyri at tey, sum bert ynskja mat og ikki andaliga fødi fáa tað og kunnu fara víðari, tá meti byrjar. Tey fægstu fara. Teimum dáma friðin og sangin sum eyðkennir ein andaligan fund. Vit eru eisini í stóra fundarsalinum hjá Frelsunarherinum av og á, og tá koma tíggjutals fólk við okkum og tey luttaka á fundunum hjá okkum har. Hesir fundirnar ganga fínt Hvørji eru tey, sum koma til tín og Ernu í Urtegata 16A? — Øll møgulig, og nógv hava eina fortíð, sum tey flestu av okkum meðan nøkur ongantíð hava klára at fóta sær í samfelagnum. Tað, sum eg havi lagt merki til er, at millum hesi sum eru niðast á samfelagstiga- num, so finnast nógv sum sita inni við stórari vitan um alt møguligt. Men tað er eingin ivi um, at fleiri dýr- abær virði fara fyri skjeyti, tå dugnalig fólk ikki megn- að at takla tað ábyrgdina, sum lívið krevur at ein tek- ur. Fjølmidlarnir hava sin leiklut Tå ert ofta at siggja i fjøl- midlunum? — Vit noyðast vidhvørt at brúka fjølmidlarnar fyri at fáa fram í dagsljós teir ov- urhondsstóru trupulleikar- nar, sum vælferðartjóðin Noreg í dag hevur. Seinastu trý árini eru umleið trý- hundrað narkomanar deyðir í Oslo. Ein skuldi trú, at vit merktu hetta í Urtegata, og at vit høvdu færri vitjanir av evnismisnýtarum. Tvørt- urímóti vit hava fleiri mis- nýtarar í dag enn fyri trim- um árum síðani. Talið av råsevnismisnytarum bara økist. Eg havi eitt gott sam- starv við teir flestu fjølmidl- arnar, og hetta samstarv er av stórum týdningi fyri at fáa lyst hvørjar trupulleikar vit hava at dragast við í Os- lo Er tilboðið av rúseynum stórt í Noregi? — Ja, fyri nøkrum árum síðani merktu vit, at tá løg- reglan fekk fatur á einum stórari mongd av heroin, so tornaði marknaðurin inn beinanvegin. Í dag fær løg- reglan hendur á munandi stórri mongdir av heroin enn fyri fáum árum síðani. Men heroin-marknaðurin í Oslo tornar ikki inn longur. Misnytararnir gerast yngri og yngri, og vit síggja fleiri og fleiri, sum brúka eitt evni tíðindablaðið S06/2 UT Vit noyðast vidhvørt at brúka fjólmiðlarnar fyri at fáa fram í dagsljós teir ovurhondsstóru trupulleik- arnar, sum vælferðartjóðin Noreg í dag hevur. Sein- astu trý árini eru umleið trýhundrað narkomanar deyðir í Oslo. Ein skuldi trú, at vit merktu hetta í Urtegata, og at vit høvdu færri vitjanir av evnismis- nýtarum. Tvórturímóti vit hava fleiri misnýtarar í dag enr fyri trimum árum síðani. Talið av rúsevnis- misnýtarum bara økist, sigur Njál Djurhuus Mynd: Jógvan Hugo Gardar leygarkvøld fyri at koma i gott lag, fyri síðani at brúka eitt annað evni dagin eftir fyri at koma niður á jørdina aftur. Tað vit eisini síggja er at tað ikki einans er ein trupulleiki millum børn hjá vanligum verkafólki, men fleiri og fleiri rikmannabørn teljast nú ímillum gøtuf6lk- ini. Virkar ikki sosiala trygd- arnetid? — Alt ov illani. Vit siggja hvørja viku at tey sosialu trygdarnetinum sum skulu fanga fólk sum detta út av tromini ikki eru har tá tey skulu. Vit hava meir enn 30 almannastovur (sosialkont- or) í Oslo, og nógv av teim- um virka ikki sum tey skulu. Ein dagin kom ein til mín og segði, at tað ikki lat seg gera hjá honum, ið var rús- evnismisnytari, at royna at fáa hjálp á almannastovuni, tí saksviðgerarin á almann astovuni hevði størri trup- ulleikar enn hann Tað er ein ávísur sann- leiki í hesum orðunum, tí trýstið á almannastovurnar bara økist, og tey fáa ikki stundir til at gera tað tey skulu. Hetta førir í longdini til, at tað gongur útyvir tey sum koma á almannastov- urnar s fyri at fáa hjálp Mín besti ráðgevi Hvussu gongur at halda skil Vit hava sjáldan trupul- leikar av teimum, sum koma inn á gólvið. Tey vita, at tey eru vælkomin um tey skikka sær væl sigur Njål Djurhuus Mynd: Jógvan Hugo Gardar å, tå eini 100 følk eru inni og fåa sær ein bita, og meg- inparturin er åvirkadur av heroin, tablettum ella alko- hol? — Vit hava sjåldan trupul- leikar vid teimum, sum koma inn á gólvið. Tey vita, at tey eru vælkomin, um tey skikka sær. Vit loyvdu kort- spæli fyrr, men tad noydd- ust vit at nokta teimum. Ikki ti, tey mugu gjarna spæla kort fyri okkara skuld, men tad visti seg, at klandur kom í næstan hvørja ferð, kort- spælið kom á borðið. Hvussu gongur samstarv- ið millum starvsfólkini og brúkararnar? — Yvirhøvur væl. Vit hava sjáldan størvegis trupulleik- ar, og samstarvid millum okkum og løgregluna er i dag sera gott. Millum starvsfólkini er eisini eitt gott samstarv, og tað noyð ast vit at hava. Sjálvur kundi eg ikki hildið út í starvinum í langa tíð uttan tann stuðul, eg fái frá konuni, sum ju eisini arbeiðir á Fyrlys korpset. Erna og eg hava eitt gott samstarv, samstundis sum vit eru hjún. Hon er mín besti ráðgevi og mín besti vinur Nakað liggur eftir ein Nú er ein bók skrivað um virksemið hjá Njál og Ernu og teirra hjálparfólkum í Urtegata 16A. Hetta er ein dokumentar um hjúnini Djurhuus og getufólkini í norska høvudsstadnum Njál hevur eini tíggju ár sum virkin í arbeiðslívinum men eitt lív sum ein pen sjónistur sum situr heima og stúrir, koma vit neyvan at síggja Kundi tú hugsað tær at farið til annað arbeiði inn- an Frelsunarherin? — Eg havi fingið nøkur tilbod um at flyta uttan- lands, men higartil havi eg sagt nei. Orsøkin er, at eg kenni, at eg eri ikki liðugur við mítt virki millum gøt- ufólkini í Oslo. Hendan bókin vísir, at nakað liggur eftir okkum í Oslo, men eg eri ikki komin har til, at eg ikki kann geva meir. Tann dagin, eg ikki longur havi visjónir í mínum arbeiði, tá er tíðin komin til at finna okkurt annað. Er arbeiði inni í eini góð- ari menning í løtuni? Ja, tað kunnu vit siga á ein hátt, um vit hugsa um hjálpartólið. Vit hava fingið viðurkenning fyri okkara ar beiði í tí almennu skipanini vit vera nú spurd um okkara meining, og vit koma at økja um okkara virksemi framyvir. Fyrst og fremst ynskja vit at kunna geva eitt beiri tilboð til tey, sun mannastovurnar nokta a taka ímóti orsakað av harð ligum lyndi hjá num. Harafturat ski hava ein lækna k virksemið hjá okkum. Við komandi skal viðge hjálpa okkara brú Eitt sindur longri inr tíðina ynskja vit at fáa gongd ein verkstað, fyri 2 fáa fólk inn frá gøtuni til at gera okkurt, sum teimum dámar, og sum tey kenna at tey fáa at bera til