leygardagur 24. oktober 1998síða 15
‹ fyrra síða allar 31 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 202 — 24. OKTOBER 1998
undirgrundini. Heimafólkið
hevði framvegis veiðurætt,
men ikki serliga tryggan.
Eftir tógvið stríð hevur
heimafólkið fingið ognar-
rætt og útvinningarrætt til
umleið 10% av øllum land-
øki í Alaska, og fyri loyvi
at útvinna olju og ikki minst
flyta hana í rgrleiðing frá
Prudhoe Bay á norður-
strondini suður til Valdez á
suðurstrondini, fær heima-
fólkið avgjøld, leigu og
endurgjøld av ymiskum
slag.
Osemjurnar við heima-
fólkið endaðu ikki fyrr enn
í 70-árunum við ymiskum
avtalum og fyriskipanum.
Sum eitt úrslit var skipaður
ein grunnur, har oljufeløgini
gjalda inn pening. Ur hesum
grunni — The Permanent
Fund — fær hvør einasti Al-
askabúgvi goldið eina ávísa
upphædd um árið. Borgarar
í Alaska gjalda ikki skatt til
statin, bara til samveldis-
myndugleikarnar.
Fyri heimafólkið er hartil
ymsar serligar skipanir m.a.
shareholder-felggini. Ser-
ligar skattareglur er eisini
galdandi fyri heimafólkið.
Mentan er alt
Hvat brúka tey so allan
henda pening til? I samrød-
um vit høvdu við leiðarar í
vinnulívi, umsiting og und-
irvísing í Barrow og North
Slope-økinum, varð allur
dentur lagdur á, at aðalmál-
ið var at varðveita undir-
stýðubúskapin og tað ment-
an, ið var vaksin fram undir
honum hjá inupiat-fólkin-
um.
Hetta er viljin hjá fólki,
ikki búskaparlig treyt. Olju-
vinnan hevur havt so stórar
inntøkur við sær, at fólkið
kundi havt ráð til ikki at
veitt hval. Men hetta snør
seg ikki um pengar. Hetta
snør seg um mentan og lívs-
hátt. Uttan hvalaveiduna og
aðrar partar av tí traditio-
nella lívsmynstrinum var
ikki longur nøkur orsøk at
liva í Barrow.
Tað er hugburðurin um
mentan og traðitionell livs-
virði, ið dríva verkið í Bar-
row, ikki búskaparlig neyð-
vendugheit. Peningaliga er
ongin orsøk at búgva í
Barrow longur.
Oljuvinnan og alt, ið fylg-
ir við henni, hevur borið
veldig materiell framstig til
fólkið í Barrow. Ljós og
varma, kloakkir, vegir og
annan lokalan infrastruktur.
Skúlin er mentur og und-
irvíst verður á inupiat máli.
Handlar við øllum nútímans
vørum eru í bygdini, og eitt
stórt mentanarhús er um at
gerast liðugt. Eitt serstakt
høli var í hesum húsi til
traditionelt handverk og
traditionella veiðivitan. Har
var ætlanin at eldri fólk
skuldi kunna læra tey yngru
eitt nú at taka upp eftir
hvalaveiðina, soleiðis sum
tey høvdu lært í síni tíð. Og
sjálvandi eisini eftir aðra
veiði av landsúgdjórum.
Mentanarhúsið var við
vilja bygt við síðuna av ell-
is- og umlættingarheimin-
um í bygdini. Ein grundin
var sjálvsagt fyri at lætta um
hjá teimum gomlu at koma
í húsið, men ein enn stórri
grund var, at so kundu tey
ungu hitta tey eldru her. Tað
er júst eitt eyðkenni við mo-
dernaðum lívi, at bondini
millum ættarliðini fækkast.
Tá fer virðismikil vitan fyri
skeyti.
Tað versta kann gerast
tað besta
Rikidømi kom til Barrow
vid oljuøldini, men ikki av
sær sjålvum. Eitt áradrúgt
og tógvið stríð liggur aftan
fyri teimum rættindum,
heimafólkið hevur fingið.
Bæði í sambandi við olju-
vinnuna og yvirhøvur í rík-
inum. Ikki minst í samband
við at Alaska varð innlimað
sum egin statur í USA í
1959.
Og risainntøkurnar frå
oljuni hava volt teimum
trupulleikar = eisini. Eg
spurdi borgmeistaran í The
North Slope Borough eisini,
hvat tað versta var, ið fylgdi
við oljuríkidóminum. Held-
ur ikki nú var hann í iva.
Nógv rúseitur kom í brúk
millum serliga tað unga
fólkið, og harav nógv neyð.
Samfelagið legði dentin á,
at basa hesum trupulleikum.
Barrow er púrasta turrløgd
fyri alkohol til dómis. Tað
er eisini lætt at fylgja við
hesi gongd, tí har er bara
flogsamband við umheimin.
Ongir vegir, onki skipasam-
band.
Hetta var ringt, legði hann
afturat. Og nógvir aðrir
trupulleikar = stóðust av
broytingunum hesi seinastu
30 árini. Men segði hann,
og hesum tóku øll undir við:
“Tað versta kann snúgvast
til tað besta, um viljin er til
steðar!"
Jú betur vit ansa eftir,
betur uppføra tey seg
"Vit kunna onki gera við
oljuvinnuna,” segði hesin
vónríki borgmeistarin, "tað
er oljuvinnan, ið ger nakað
við okkum!" Onki kemur
okkum at gagni av sær
sjálvum. Vit hava avgjørt,
at hetta er okkara ábyrgd,
og vit hava tær royndir, at
oljurisarnir fegnir fylgja
okkum í tí, vit vilja. Ella
sum vit plaga at siga her:
"The closer we watch, the
better they behave!"
Mentan í lesari luft?
Lívið hjá fólkinum í Barrow
í dag er ikki grundað á teirra
gomlu vinnuvegir við
hvalaveiðuni sum hgvuðs-
tátti. Teir kunna ikki veita
fólki stødi til eitt gott lív
eftir nútíðar meti.
Ongir vinnuvegir um-
framt veiðina eru bygðir á
lokalt tilfeingi, ídnað ella
annað. Tó gevur ferðavinn-
an nakað. Í yvirlitinum yvir
fyritøkur í Barrow sæst, at
so at siga allar hava "con-
struction” sum høvudsøki.
Tað merkir, at allar liva
oljuvinnuni, beinleiðis ella
Í
í tilknýti til hana. Veitingar
til oljuvinnuna eru teirra
høvudsøki eftir sáttmálun-
um um framíhjárætt hjá
heimafólkinum.
Tvørligu flutningsviður-
skiftini forða fyri vinnu-
ligari útbygging á gðrum
økjum. Einasta flutnings-
leid er luftin, og tad er sera
dyrt.
Eftir stendur so viljin hjå
hesum fólkinum at liva eftir
og varðveita sítt lívsmynst-
ur og sína mentan. Ongar
vánir eru um vinnuligt
grundarlag á staðnum, so
tann dagin oljan ikki gevur
fleiri inntøkur, er framtíðin
óviss, um ikki rætt verður
atborið og lagt verður upp
Mentan og olja lið um lið
í Alaska. Eyðun Andre-
assen, fólkalívsfreðingur
her saman við Eyðun
Elttør,
oljumálaráðharra. Aftan
fyri teir rørleidingin,
sum flytur alla oljuna
frá Prudhoe Bay til
Valdez
Stórhvalur hevur í fleiri
túsund ár verið mið-
depulin í lívinum og
mentanini hjá
Inupiatfólkinum.
Myndir
Jan Miller
Johan Mortensen, tíð-
indaleiðari í útvapinum
stæddur í Barrow - inni í
kjaftinum á stórhvali-
num, sum er eitt og alt
fyri Inupiatfólkið
av inntøkunum. Oljan gevur
ikki tad sama i dag, sum hon
hevur givið, so tað mest av-
gerðandi á politisku dags-
skránni í Barrow eins og
øllum Alaska, er at tryggja
framtíðina.
"Politikararnir í hesum
landi eru forkelaðir út um
rímiligt mark hesi árini við
teimum risastóru ojuinntøk-
unum!" Soleiðis málbar ein
av fyrilestrarhaldarunum
fyri okkum seg. Eg spurdi,
um teir høvdu tíkið við
skilið, nú ið skillig tekin só-
ust til lækkandi oljuinntøk-
ur. Tað helt hann ikki, og
hesum vóru hini við pall-
borðið samd í.
Framtíðin hjá mentanini
í Barrow og øllum Alaska
er treytað av, at myndug-
leikarnir kunna sær hógv í
dag, og leggja upp fyri
Livst, so spyrst.
(Vitjanin í Alaska kom í
lag eftir eina innbjóðing frá
teimum fýra oljufeløgunum
Texaco, Arco, Conoco og
Murphy Oil, ið eru saman í
oljusmataki, sum arbeiðir á
føroyska økinum.)