leygardagur 21. november 1998síða 17

John Lennon og Paul Mc- Cartney koyrdu fyri tað mesta hvør í sínum lagi sítt ígjógnum. Teirra sangskriv- arasamstarv var fyrst og fremst eitt eiti. Nú skrivaðu teir næstan øll løgini full- komiliga hvør í sínum lagi, hóast undantgk vóru. Hetta var eisini tíðin, tá Yoko Ono kom inn í lívið hjá John Lennon, og mangt broyttist. Eisini kravdi John Lennon, at hon skuldi vera við hans- ara lið til ein og hverja tíð. Eisini í studiounum. Hetta fall ikki í góða jørð millum hinar tríggjar, ikki minst tí Yoko Ono ikki helt seg aftur við at blanda seg upp í undir innspælingunum. Hetta var eisini tíðin, har John Lennon í roynd og veru gjørdist narkomanur. Hann tók heroin, og fleiri sangir eru beinleiðis tengdir at hesum. Eitt nú kanska sterkasta lagið á The White Album — Happiness is a warm gun — har Lennon syngur Í need a fix “cause I'm going down. Mytan um The Beatles sum teir reinu og penu dreingirnir mótveg- is eitt nú The Rolling Stone er onki annað enn — ja, ein myta. Sannleikin er, at The Beatles longu tíðliga byrj- aðu við stoffum. Longu í Hamburg-tíðini vóru speed- tablettir ikki ókendur kost- ur. Tá víðagitni Beatles-pro dusarin George Martin ein- aferð spurdi Paul McCart- ney, hvat hann skuldi svara, tá fólk spurdu hann, hvat loynidómurin aftan fyri klassikaran Stg. Pepper's, var svarid frå McCartney stutt og greitt: Acid — syra, ella stoffir. Men hetta vóru nú eisini 60'ini, tann tíðin áðrenn fólk rættiliga vóru greið yvir persónligu og 6- hugnaligu avleiðingarnar, ið stoffmistnýtsla kundi føra til. Svarið kom í fleiri rykk- um, tá Jimi Hendrix, Jim Morrison, Brian Jones, Jan- is Joplin, Keith Moon og onnur doyðu meira ella minni beinleiðis av narko- løstum, meðan onnur so sum Eric Clapton, Keith Richard og eisini John Lennon sluppu undan deyð- adóminum frá tí ofta drep- andi nálini. Ringo rýmdi Tað var eisini undir inn- spælingunum av The White Album, at Ringo Starr í roynd og veru fór úr The Bealtes. Tað var bara ongin uttan fyri, ið visti av tí. Men Ringo orkaði ikki longur keglið og vánaliga stevið í bólkinum. 22. august 1968 segði Ringo takk fyri seg. — Eg fór yvir til John og segði, at eg fór. Tit tríggir síggja hinvegin út til at hava tað tínt saman, segði eg við hann, og hann svaraði. “Eg trúði, tað vóru tit tríggir, ið høvdu tað gott saman." Sama svarið fekk eg frá Paul, tá eg segði honum um mína avgerð. “Eg trúði, tað vóru tit triggir” svaraði hann. Tvær vikur seinni kom Ringo Starr aftur. Studio var fylt við biomstrum og á- minningum frá hinum trim- Nr. 222- 21. NOVEMBER 1998 The Beatles eru å privatari vitjan hjå Maharishi Mahesh Yogi i Bangor. Hetta tidarskeidid i 68 vóru eisini rúgva av løgunum, sum síðani komu at mynda >The White Albums, skrivað um um at “tú er tann besti". Og á einum stórum skilti stóð skrivað “Welcome back". Eftir tað var lagið betri. Kortini merkti fráver- an hjá Ringo, at tað er Paul McCartney, ið spælir trummur á bæði lagnum Back in the USSR og Dear Prudence. Hóast Ringo kom aftur, so vóru framvegis greið tek- in í sól og mána um, at The White Album onkursvegna var byrjanin til endan hjá The Beatles. Hóast teir fýra John, Paul, George og Ringo framvegis arbeiddu saman og skaptu stóra tón- list, so byrjaðu teir eisini at vaksa frå hvørjum gðrum. Sum bólkur var talan heldur ikki longur so nógv um eitt samstarv. Talan var heldur um, at John og Paul hver í sínum lagi brúktu hinar tríggjar, sum backing-bólk til sínar sangir. Í summum fórum var talan um reint solo-arbeiði, sum t.d. við sanginum Why Don't We Do in the Road, har Paul McCartney spælir øll ljóð- føri og syngur, medan Ringo hevur lagt onkur fills å trummurnar. Hetta er eitt lag, ið John Lennon helt vera eitt av teimum bestu Paul hevdi skrivad, og t6lv ár seinni segði hann við Playboy: “ Eg kann ikki út- tala fyri George, men eg var altíð sera særdur tá Paul kom við onkrum, uttan at taka okkum við." Paul gav árið eftir av somu skuffu. “John gjørdi tað sama við Revolution 9. Hann fór og gjørdi tað uttan meg. Ongin fortelur nakrantíð um tað." Klassikarar Samstundis byrjaði teirra produsari gjøgnum allar tær undanfarnu pláturnar, Ge- orge Martin, eisini at kenna strongd av ringa arbeiðslag- num og vánaligu atmosfer- uni í studionum. Eitt tíðar- skeið undir innspælingu- num fór hann eisini í frí, og hesa tíðina tók Who-pro- dusarin Chris Thomas yvir, og hetta tíðarskeiðið við Thomas við róðrinum vóru tíggju sangir sangir lidnir. Teitra millum var Birth- day, ið var tann sangurin, ið skjótast var at taka upp. Paul McCartney skrivaði hann í studionum ein dagin, hann kom til arbeiðis. Sama kveld varð hann innspæld- ur. Av ødrum løgum, ið veruliga vekja áhuga á The White Album kunnu nevn- ast Dear Blues, eitt sterkt Lennon-lag, har allir fýra beatlarnir vóru stúgvaðir inn í eitt lítið rúm, og spældu lagið live inn, sum í gomlum Cavern-dýgum Bert onkur rødd hjá Lennon var seinni rættað. Eitt annað Lennon-lag, ið var spælt inn fleiri ferðir var Revolution, sum dagin í dag framvegis stendur, sum eitt av sterk- astu rockløgunum hjá The Beatles. Paul McCartney lagið Helter Skelter er eisini eitt av teimum heilt sterku løgunum á The White Al- bum. Av mongum verður hetta mett at vera fyrsta heavy metal lagið yvir- høvur. U2 hava eisini inn- spælt lagið, umframt fleiri onnur punk orkestur. Mc- Cartney skrivaði annars lag- ið eftir, at hann hevði lisið samrødu við The Who, ið søgdu, at teir høvdu skrivad eitt lag, ið var harðari og villari enn nakað annað lag, teir vistu um. Hetta var nóg mikið til at tendra McCart- ney. Arbeitt var leingi í stu- dio við at fáa ljóðið so rátt og vilt sum gjørligt. Serliga trummuljóðið tók langa tíð at gera, og tað er eisini Rin- go Starr, sum á endanum á lagnum geylar "I've got blisters on my fingers!" Og hetta er sambært Paul Mc- Lennon, McCartney og nýggi kærleikin hjá John, Yoko. Undir innspælingunum av >The White Album« var Yoko altid við i studionum og var fús at gera viðmerkingar - til mikla irritasjón fyri hinar tríggjar beatlarnar Cartney satt. "Ringo bløddi, tá hann var liðugur at spæla hetta lagið", sigur Paul Mc- Cartney í sínum egnu end- urminningum frá The Be- atles tíðini “Many Years From Now". Hóast George Martin al- tíð ynskti, at The White Al- bum skuldi verið kókað nið- ur til okkurt um 14-15 teir bestu sangirnar, so stendur plátan dagin í dag framvegis sum ein av teimum heilt stóru, ið The Beatles góvu út. Hvør í sínum lagi er størsti parturin av sangu- num sera særkir, har eisini George Harrison rættiliga byrjadi at gera um seg vid lagnum While My Guitar Gently Weeps — sum Eric Clapton forrestin spælir sol- oina å. Hetta var eisini eitt av eydkenninum, id gjørdi muni millum The Beatles og fleiri onnur stór orkestur tá í tíðini. Meðan Rolling Stones at kalla altíð spældu sínar sangir inn eftir ngku- lunda sama leisti, so leitaðu The Beatles støðugt eftir nýggjum hættum at spæla sangir inn uppá. Nýggj ljóð, ødrvisi instrumentatiónir, aðrir tónleikarar, kollvelt- andi studioteknikkur, so um at klippa bond, speeda upp og speeda niður, mjúkar balladir, skerandi rockur, avantgarde poppur. The Beatles innihelt alt. Og ikki minst The White Album: