Sosialurinarkiv
Sosialurin 1998-11-24, síða 10
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 24. november 1998síða 10

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

tíðindablaðið Sí e Joensen hevur einasta leiklutin í leikinum, sum Poul Johannes Lindberg umsetti eftir Finn Methling Ferðin til teir Mynd: på; Kristian vang grónu skuggarnar — Havnar Sjónleikarfelag hevur hesaferð givið einum leikara yrkisumstødur at átaka sær uppgåvuna at bera fram henda einrøduleik. — eitt skúlastykki at fáa sagt eina stóra søga í leiklistarligum hópi í minni enn ein klokkutíma. - Áhoyrarin sjálvur kann arbeiða víðari við tí, sum leikarin ber fram, tí tað verður einans nomið við tey einstóku fyribrigdini, og tað er hetta sum ger leikin so serstakan, skrivar Gulla Øregaard m. a. í ummælinum av leikinum Einrøduleikur eftir Finn Methling- Umsett hevur Pc ul Johannes Lindberg Leikurin er um livid - Feðing! - Liv og leik í barna- ungdóms- mandóms g ellisårum. Aftur og aftu kemur vár, summar , 2 g vetur. Náttúran skiftir lit g ham, eins og mannalívið Æviga temaid longsil, kærleiki, skildnaður, deyði, lív . Hendur sum sleppa og hendur sum lofta er tað, sum einrøduleikurin ber okkum. Tå sært fyri tær vaggandi farið hjá einstakum manna- barni fara gjøgnum serligar letur/skeið í lívinum Havnar Sjónleikarfelag hevur hesaferð givið einum leikara yrkisumstødur at åtaka sær uppgåvuna at bera fram henda einrøduleik. — Leikurin er sum eitt skúla- stykki at fáa sagt eina stóra søga í leiklistarligum høpi í minni enn ein klokkutíma. - Ahoyrarin sjálvur kann ar- beiða víðari við tí, sum leik- arin ber fram, tí tað verður einans nomið við tey ein- støku fyribrigdini, og tað er hetta sum ger leikin so ser- stakan. Jytta Joensen vísir her sínar leikaragávur sum ong- OR: EU: AÐ UU AS COCO 2 antíð áður, og tú ert ikki í ivað um, hvar í lívinum hon ferðast, tá tú sært lívsskeið- ini. Leikurin hevur nógv skifti við sinnisligum broytingum, og tað er her Jytta verunliga verður av- bjóðað og megnar uppgáv- una. Sjónleikarhúsið í Havn hoyrir møguliga , eftir at tað er renoverað „ til eitt av teimum mest spennandi leikhúsunum ,av sínum slagi, í Norðurlondum. Tórshavnar kommuna hev- ur gjørt rætt í at stuðla fel- agnum at fáa hølini og húsið í so frægan stand sum tey eru. Enn eru óivað stór tek, sum skulu takast, fyrr enn húsið hevur tær umstødur, sum eitt verunligt býarleik- hús skal hava, men her er komið væl áleiðis . Tað sum gleðir mest er, at tann upprunaligi salurin er, sum hann var, og júst í hesum leikinum var saman- renningin millum leikara, rúm og teknikk í gamla sjónleikarhúsinum so fram- úr hugtakandi, at ein og hver sum hevur teatrið kært, eigur at geva sær stundir at njóta løtuna saman við leik- aranum sum ferðast við okkum til teir grónu skugg- arnar. Eyð Matras hevur við hesum einrøduleiki vist at hon er før fyri at leikstýra og at gera arbeiðið til lítar. Poesiur og leikkynstur ganga hond í hond. Tú varn- ast ongastaðni, at leikurin dettur sundir, so tað er ikki minni enn ein létu við leiklist, sum kann saman- líknast við eitt tónleikaverk. Lýsingin av barninum er møguliga tann parturin, sum hevur onkran veik- leika. Stamen Stantchev hevur nú fleiri ferðir gjørt tónleik til føroysk sjónleikaratiltók og til henda leik hevur hann enn einaferð prógvað at hann er førur fyri at hjálpa leikaranum gjøgnum tor- skildar smogur f leikverki- num við at gera tónleik sum byggir uppundir leikgongd- ina. At áskoðarar, sum einans kunnu vera 50 í tali, sita frammanfyri pallinum og hyggja oman í salin har Jytta Joensen ferðast gjøgn- um lívsskeiðini, er eit gott val. - Hesa ferð hevur Ed- vard Fuglø, scenografur Leikurin er sum gjørt eina pallmynd sum er ørvisi í sniði enn nakað ann- að, sum eg havi sæð hann gjørt. Sjáldan hevur tað einkla verið meira spenn- andi. Ljóskastarar frá svarta loftinum vóru meira ruddi- ligir og væl skipaðir enn vit ofta síggja teir , og ljós- skipanin hjá Nielsi Nielsen og Turpin Djurhuus gav rætta dámin.. Eg møtti einum persóni í farnu viku, har prátið kom inn á henda leikin. Viðkom- andi eg tosaði við segði , at hann orkaði ikki fleiri kvinnuleikir. Eg segði, at tað er ávíst rák í tíðini at kvinnur skulu forklára seg og sínar kenslur, men júst hesin leikurin er skrivaður av einum manni, sum i dag hevur rokkið ellisár. Eftir at hava sæð einrøduleikin "Kvinnuliv”, sum hann eisini ber heitið, haldi eg, at hetta er ikki einans søgan um eina kvinnu. Hetta er søga um menniskja í sorg og gleði Tórshavn, hin 22.11.1998 Gulla Øregaard Nr. 223 — 24. NOVEMBER 1998 Pól F., frændi Við skaldabrandi í hendi á pegasus veingjum so víða mangan á hermótum lendi mót gramligum liðum stríða Í andans heimi so víða brynjuklæddur — sverði í hendi til helheims tordi at stíga tó mangan í glæstrihøll lendi skaldahetjan tílíkt vísir bræneggjað skaldasvørd harðbalna fosturlandsjørd ei lognbrá hýsir Yvirstættin sum piðað rað sjakalarnir svangir vóru fingu mettuna úr vanbýtis vað tey kúgaðu byrðarnar bóru Reið til heljar niður skoðandi harkaliðið tað sjónska, ei tú tigur hví so nasadjarvur tú ? torir lenda í tílíkari búð tráanin tó móti hægri miði Frændi! tær tøkk vil veita dýrgripir skrivað í Føroya fólks sål vil liva eldhugada skaldahjarta heita Tin rødd ljóðar snjøll min ei so hvøll el javnmeta við lið tina seta Skaldaseggur støðugt spjallar óræddur tordi ríða til himna glæstrihallar oman heljarríki stíga Fínu og reinu likam sitt tváða venda tær bakið samvitska tvíeggjað svørd hástóru nektað — rættvisi sáað likamid nakið hálovar fosturlandsins jørð Á Beinisvørdi fosturlandið skoðar oyggjarnar føgru — rúnarlogar móðurmálsalskur í yvirflóð skaldabrandurin alt oyðandi hjó Málbúnar margir og lættir øsandi, måttmikla hav hugflogið vittfevnt eitt rámandi mål rúnaris í føroysku sál skaldsligar varðar í lut oss gav mergjaðar, beinraktar tættir Stórsligna skaldaverk — ei kemur at síggja — verður lyftur til skýggja latin í Ladangardsbrødranna serk Frændi! metast í løtum á skaldafløtum í glæstrihøll fjar finnast har skaldaljómur hátt á degi og nátt! (Brot úr yrking frá 1967 - endurprent frá 1968) Nov.-98 Sólmundur Joensen