leygardagur 28. november 1998síða 13

———— Nr. 227- 28. NOVEMBER 1998 Nr. 227 - 28. NOVEMBER 1998 Ova kom ikki til framsýningina fyrr enn fleiri tímar eftir, at hon var opnað. Fyrst í hann trínur inn um hurðina, spyr ein dama sum sat innanfyri ein disk, sum er beint innanfyri hurðina, tá tú trínur inn, um hann var Ova. — Jú, svarar hann. — Nå, men ok. Vi har lige solgt dine billeder til Jónheðin H. Tróndheim Den Frie er eitt kent stað millum listafólk og lista- savnarar. Har sýna nýggj listafólk fram lovandi list undir sensuri. Og hjá einum ungum nýggjum listafólki at kunna siga, at hann ella hon hevur sýnt fram á Den Frie hevur tyngd. Og ikki um at tala, um talan er um, at listaverkini vóru seld. Ein gráan oktoberleygar- dagsmorgun, so gráur og einkisigandi, sum hann bert kann vera í Keypmanna- havn, opnaði framsýn- ingin >Vil Du Kys Min<. Ein sera spennandi og á- hugaverd fram- sýning. Á hesari framsýning vóru tveir før- oyskir lista- menn. Ova og Tummas Ják- #1 up. Men % hvørgin visti av ødrum. Ova fór til Danmarkar í : 1990 ådesign- ” HJ araskula. Hann tók prégv sum tekst- ildesignari í 1996. Men hann hevur ikki bert ar- beitt vid tekstilum. Á framsýningini í Den Frie, sum framsýning- arstaðið verður kallað á Statens kunstmuseum... mannamunni, hevði hann tvær sjálvsmyndir, har hann hevði avmyndað seg við av- skepladur andlitsbráum. Fyrsta tú sært myndirnar fanga tær teg við tí serligu andlitsbráunum, sum Ova á sera sjáldsaman hátt hevur fangað. Ova kom ikki til fram- sýningina fyrr enn fleiri tímar eftir, at hon var opnað. Fyrst í hann trínur inn um hurðina, spyr ein dama sum sat innanfyri ein disk, sum er beint innanfyri hurðina, tá tú trínur inn, um hann tíðindablað Listin vísir kensl soslahrin urnar Ova er ein av føroysku listamonnunum, sum uttan iva fara at gera vart vid seg uttanlands. Hann hevur longu nú fingið fyrstu herdaklappini í Danmark var Ova. Jú, svarar hann. >Ná, men ok. Vi har lige solgt dine billeder til Stat- ens kunstmuseum< Ova hvakk við. Hann skilti illa, tað sum sagt var, men kortini fangaði hann tað, tá ið hann kom yvir til málningarnar hjá sær og sá, at har hingu tvey lítil skelti við tekstinum: Solgt til Stat- ens Kunst Museum. Tað var ein sera glaður Ova, sum setti seg niður eina løtu at práta. Hann var ovurfegin um at hava selt yndirnar, tf tad var just dreymurin, sum gjørdist veruleiki. Tað skuldi ikki komið 6- vart á nakran, at dreymurin hjá hvørjum listafólki er at kunna selja sína list. Men at tað bert skuldi ganga nakrir minuttir frá tí at lista- framsýningin var opnað, til myndirnar hjá Ova vóru seldar, hevði hann íkki væntað sjálvur. Innast inni hevði Ova als ikki væntað, at mynd- irnar — blivu seldar. Listamadurin visir kenslurnar - List er kenslur, og tí er tað nakað, sum er sera persón- ligt. Eg veit, at um eg ikki hevði selt myndirnar, so var eg farin í kjallaran, sjálvt um tað bert var ein dreymur, men nú eri eg ovurfegin, sigur ein glaður Ova. - Hallo, ert tú her, ljóðar aftanfyri ryggin. Hetta er ein kend rødd, sum sigur hesi so væl kendu ord å før- oyskum. Og hvør er hasin, sum stendur har? Ju, aft- anfyri meg stendur eingin annar enn Kåri Svensson, sum hevur leitad sær inn i »Den Frie« at hyggja eftir framsýningini. Kári er fryntligur sum al- tíð. Hann prátar um lista- verkini, og um hvat hann heldur um stødid á framsýn- ingini. Hann dylur ikki fyri, at summi listaverk eru held- ur einkisigandi, men hin- vegin, so eru nógv fleiri, sum eru ótrúliga góð. Kári er á veg til eina framsýning, sum hann skal hava í Od- ense. Vit práta eina ltu, og so ynskir hann Ova tilukku við framsýningini og fer aft- ur sín veg. Ova spyr, Hvør var hasin? Eg greidi honum frå, at hatta var Kåri Svens- son. - Var hatta hann, spyr Ova ovfarin, hann dåmar mær 6- trúliga væl, leggur hann afturat. Ova heldur, at málningarnir hjá Kári eru so ótrúliga vakrir og væl gjørdir, og at hann hevur sera stóra virðing fyri Kára. - Hasum manninum havi eg sera nógva virðing fyri, men eg havi ongantíð sæð mannin, so eg kendi hann ikki, sigur Ova. Royndi nýggjar leiðir Eftir at Ova var liðugur við skúla, fekk hann hug at royna okkurt nýtt og royna onkra aðra list í eina tíð. - Vit vóru seks, sum leig- aðu okkum eini hølir úti á Amager, har vit innrættaðu okkum. Har hava vit verið í tvey ár, og tað hevur borið frukt, tí á hesari framsýn- ingini eru trý av okkum, sum sýna fram, sigur Ova. Men júst á hendan hátt held- ur Ova, at hann fær íblástur, tí tey tosa saman og spyrja, um tey ivast í tí, tey gera. Og júst á hendan hátt er tað komið, at Ova er aftur er farin at arbeiða við ull. - Mær dámar sera væl at tøva ullina, og eg haldi, at tad er tad føroyska, sum eg royni at fara aftur til, heldur Ova fyri, medan hann hygg- ur upp å myndirnar hjå sær. Hann brúkat tara, gørn og slík motivir, tá hann arbeiðir við ullini. Kunstnergruppen 95 gevur íblástur Oxaæer limur í einum homo- seksellum listabólki, sum eitur >Kunstnergruppen 95« og telur umleið 40 limir. Atta av teimum høvdu eina framsyning å Galleri Gam- mel Strand, har bædi måln- ingar og standmyndir vórðu syndar fram. Framsyningin varð sera væl móttikin. Á ti framsýningini hevði Ova seks málningar við. I listabólkinum eru næst- an allar listagreinarnar um- boðaðar. Har eru málarar, tónleikarar, yrkjarar, rithøv- undar, dansarar og arkitekt- ar. Teir hittast regluliga, har teir práta um list og fara til ymisk tiltók. Millum annað hevur bólkurin fingið sjón- leikarar Jørgen Kiel at halda ein fyrilestur, um hvussu eitt listafólk skal duga at selja seg sjálvt. - Hetta er júst slíkt, sum listafólk duga sera illa, sigur Ova. Droymir um at liva av listini Tað er einki loyndarmál, at øll listafólk droyma um at kunna liva av sinari list Men Ova sigur, at sum er, so må hann liva av dag- pengum, og tad klårar hann so dånt - Nú hevði eg bert 123 rónur eftir at liva av hendan mánaðin, so tað er eingin loyna, at tað at selja myndir er eisini ein spurningur um at yvirliva, sigur Ova. Tað er trupult, men higartil hev- ur tað gingið hann.