mikudagur 11. november 1998síða 10

10 tíðindablaðið SOS) hin URGJU UU U Nr. 214 — 11. NOVEMBER 1998 Risastóra framleidslu- og goymsluskipið „Schiehall- ion“ ið liggur fyri akkerið miðskeiðis millum Før- oyar og Hetland, fekk skaða, tá ein brotasjógvur rakti skipið í gronina Oljuskip nær Føroyum fekk brotasjógv 30 av manningini uppá 75 vóru fluttir vid tyrlu av risastóra oljuskipinum Schiehallion, skamt frá føroyska markinum, umborð á einum oljupall nærhendis, tá ein herviligur brotasjógvur raktið um, at skaðin á skipið er á sjálva høvudskonstrukti6n- ina (superstructure) væl oman fyri sjálvan vatn- gangin og langt burtur frá teimum dupultskrokkaðu oljutangunum. Tí er heldur eingin vandi fyri oljudálk- ing. ør framleiðsluskipið framleiddi ikki olju um tað mundið brotasjógvurin rakti skipið. Teir eru longu í ferð við at kanna skaðan, og stóða verður nú tikin til, hverjar umvælingar skulu gerast. BP takkar í einum tíð- indaskrivi bæði bretsku vaktartænastuni, RAF og ødrum neyðtænastum fyri at hava borið seg so skjótt at við at koma til hjálpar. Byrjaði í mai Schiehallion oljufeltið ligg- ur í teiginum 204, umleið 190 kilometrar vestan fyri Hetland. Tað liggur ikki so langt frá føroyska fiski- markinum. Framleiðslan byrjaði í maí í ár. Umframt Schiehallion er eisini eitt annað oljufelt, sum fram- leiðir olju á leiðunum vest- an fyri Hetland. Tað er Foi- naven feltið. Einki er frætt um nakran skaða har. skipið seint månakvøldid. Hóast skipið hevur fingið skaða, so er eingin vandi er fyri oljudálking sigur umboð fyri BP Jan MØLLER Risastóra framleiðslu- og oljugoymsluskipið „Schiehallion“, sum liggur skamt úr føroyska marki- num, fekk mánakveldið ein øgiligan brotasjógv beint í gronina. Sjógvurin varð so mikið harður. at ski pið helst hevur fi ingið væl av skaða Kortini verður sagt frá, at eingin vandi er á í ferð hvorki fyri manning ella fyri ljudálking SON tut Tað er ódnin Mitch, sum herjar um okkara leiðir. Mánakveldið var vindferð- in á oljuleiðunum millum Føroyar og Hetland umleið 70 m/s (45 knots), og ald- urnar vórru meira enn 15 metrar høgar. Eingin skaða Ein talsmaður hjá BP, sum er operatørur á Schiehallion oljufeltinum, sigur við Sos- alin, at eingin av mann- ingini uppá 75 kom til skaða T | | SBA undir herviliga ódnar- veðrinum. Kortini varð av- gjørt - sum eitt fyrivarni - at flyta 30 av manningini við tyrlu til boripallin Stena Dee, sum liggur nærhendis. Adrenn blaðið fór til prentingar í gjár varð ikki gjørt av, um manningin skuldi flytast umborð aftur á Schiehallion oljuskipið. Eingin vandi fyri dálki BP uppl F fyri Sosialin- KNRSEEER 4 sn At ARSUENNJNNRUA Am nEnEnENNEEE | 771 1 i Vit siggja Schiehallion Al midskeidis millum Føroyar og Hetland Minningarorð um Hans Petur Fridålv Joensen Tað kennist so svárt og ómetaliga tungt at skula skriva minningarorð um svág og góða vin mín Hans Petur. Orð tykj- ast so fåtøk, tá eg skal lýsa tað menn- iskja, sum hevur staðið mær so nær og hevur verið sum ein bróður fyri meg. Eg kom at kenna Hans Petur, tá eg byrjaði at koma í barnaheim hansara í Sumba í 1970. Hans Petur var altíð blíður, fyrikomandi og glaður. Hann var ein góður vinur og var ongantíð bangin fyri at vísa teimum, sum stóðu honum nær, at hann var góður við tey. Ongantíð gloymdi hann foreldur síni, men var javnan og vitjaði í barnaheiminum og tók hond í við teimum. Hans Petur var eisini barnavinur og var sera góður við dreingirnar hjá okkum. Vit høvdu nógvar góðar og hugna- ligar løtur saman í Sumba og seinni í heiminum hjá Hans Petur og Kirstin í Havn og hesar løtur fara altíð at standa sum dýrabar minni fyri meg. Tað verð- ur ein saknur at koma til Havnar og ikki kunna fara at vitja Hans Petur. Eisini kendist tað so svárt at koma til Sumbiar meðan flettingin fór fram, og Hans Petur ikki var við í slaktinum. Tankar mínir leita til tykkum, Giggan og John og systkin hansara, má Harrin styrkja tykkum í tykkara stóru sorg og sakni. Hans Petur fór til skips á ungum árum. Fyrsta túrin var hann við >Morg- unstjórnuni< og síðani fór hann við »Strømnes«, har hann var við til tað seinasta. Hans Petur var álítandi og ein góður vinur. At Hans Petur er saknaður umborð, vísti manning og reiðarí við at sigla heim við Hans Peturi til jarðar- ferðina. Tann stóri líkskarin, sum fylgdi Hans Peturi til hansara síðsta hvíldar- stað, vísti hvussu nógv hann var elsk- aður og saknaður. Hans Petur giftist við Kirstin í mars mánaða og ikki eydnaðist mær at vera f. 01. mai 1959 — d. 06. september 1998 saman við tykkum hesa stóru og eydnu- samu løtu í lívi tykkara. Síðstu ferð, eg sá Hans Petur, var í Eysturgrønlandi. Vit vóru á hvør sínum báti og sigldu tætt fram við hvørjum ødrum. Hans Petur stóð á dekkinum og dró nót um borð á »Strømnes«. Hann veittraði til min og smíltist — ikki vardi tað okkum, at hetta var seinastu ferð, at vit sóust, og at hetta var seinasta heilsan okkara millum. Eg eri sera takksamur fyri, at tað eydnaðist mær at koma heim til jarðarferðina og siga Hans Peturi eitt síðsta farvæl. Tað er svárt hjá tykkum Kirstin og Halli, sum hava mist tykkara kæra mann og pápa. Men eg veit, at tit hava mangar og góðar løtur at minnast á, sum fara at styrkja tykkum í tykkara stóru sorg og sakni. Má Harrin styrkja tykkum bæði. Eg vil við hesum fáu orðum lýsa frið um minnið um mín góða vin og svág, Hans Petur Fridålv Joensen. Ærað veri minni um hann. Svágur tín Sámal Erik