hósdagur 12. november 1998síða 5

Nr. 215 — 12. NOVEMBER 1998 tíðindablaðið SOSTaln Fiskaseljarar stovna felag: Vilja tryggja sólufrælsið: — Tað er skeivt at tvinga okkum at bjóða allan fiskin út. Tað er skeivt at seta forðingar í vegin, sum ong- ar forðingar eru, tí tað er altíð eitt hol í lógini AkKI BERTHOLDSEN —Vit fara at arbeiða fyri at varðveita frælsið til at selja. Teir, sum selja fisk, hava nú tikið seg saman í felag at røkja síni áhugamál. Abraham Hansen í Salt- angará er ein av stigtakar- unum til felagið. — Ætlanin er at hava um- boð fyri allar skipabólkar í nevndini, sigur hann. Hann sigur, at formliga er felagið ikki stovnað enn, tí enn hava tveir av skipabólk- unum, snellubátarnir og djúpvatnstrolararnir, ikki sett nøvn á síni nevndar- umboð. Verja frælsid at selja Abraham Hansen sigur, at stutt sagt er høvudsenda- málið hjá felagnum at ar- beiða fyri at varðveita fræls- ið hjá skipum og bátum at selja fiskin, har prísurin er bestur. Ein grund til, at stovna felagið er at fiskaseljarar halda, at tad er tydningar- mikið, at eisini teir taka seg saman í felag so at teir allir draga somu línu, og fáa eitt felags andlit úteftir - og so- statt verða førir fyri at geva ráfiskakeyparafelagnum eitt kvalifiserað mótspæl. — Higartil hava tað bara verið fiskakeypararnir, sum hava staðið saman við ein- um felags andlitið úteftir, meðan sjónarmiðini hjá okkum, sum selja fiskin tí- verri hava staðið og spjatt, sigur Abraham Hansen. Hurðin má standa opin Abraham Hansen sigur, at tað, sum er mest umráðandi er vinnan fær fastar og stød- ugar karmar at arbeiða und- ir. — Sum er, verða treytirnar broyttar í tíð og úrtíð og tað er vónleyst at arbeiða undir slíkum umstødum. — Vit hava nóg illa skipað okkum undir einum for- treytum, so verða tær broyttar-uttan at vit hava havt nakra sum helst ávirk- an á tað. — Tað er neyðugt, at vit fáa greiðar reglur at ganga eftir. Og tað nýggja felagið skal so tryggja, at fiskaselj- arar eisini fáa ávirkan á tær reglar, sum verða gjørdar. Hann sigur, at tað besta fyri fiskaseljararer, um tað verður fullkomiliga frítt at selja fiskin, har prísurin er bestur. — Men vit vita, at táið onnur royna at forða fyri, at fiskur fer óvirkaður av landinum, so fara føroying- ar at royna at gera tað sama. — Okkara uppgávan í fel- agnum verða at tryggja fisk- aseljarum, at tær avmark- ingarnar ongantíð verða so stórar, at tað forðar okkum at fáa best møguliga prisin fyri fiskin. Abraham Hansen sigur, at tað hevur alstóran tydning, at hurðin út í heim altíð stendur opin, so at tað verð- ur loyvt at selja uttanlands. — Verður hon latin aftur, missa vit følingina við marknaðinum. Og tað er al- neyðugt, at vit, sum selja fisk, ikki missa følingina við marknaðinum. Gera vit tað, enda vit skjótt niðri á einum ødrum stødi, enn vit eru nú. Altíð hol í lógini Abraham Hansen sigur, møguliga er tað rætt at tað er samfelagsliga óheppið at ov nógvur óvirkaður fiskur fer av landinum. — Samstundis mugu vit staðfesta, at tað fer ikki nógvur óvirkaður fiskur av landinum. — Men tað er ikki orsaka av teimum forðingum, sum eru settar í verk. Tí forð- ingar ber altíð til at sleppa uttanum. — Í dag er ein lóg sum sigur, at fiskur kann ikki verða sendir óvirkaður av landinum, uttan at hann verður boðin út í Føroyum fyrst. — Hvat ger mann so. So keypir onkur fiskin, pakkar hann, koyrir hann aftur á uppboðssgluna, men keypir hann aftur frá sær sjálvum og sendir hann av landinum. --Sostatt endar fiskurin 6- virkaður av landinum kort- ini. Hann fer bara ein um- veg, sum er heilt burturvið. --Grundin til, at so lítið fer óvirkað av landinum, er heilt einfalt tann, at fiska- seljarar hava lagað seg til marknaðin og tí at prísurin Tað ber væl til at finna hol í lógini í Føroyum er so høgur, at hitt loysir seg ikki. — Fiskamarknaðurin hev- ur tað góða við sær, at fiskur kann bjóðast út í Føroyum. — Men prísurin í Føroyum sleppur ikki at fella av tí at tað ber til at fara uttanlands, um prísurin í Føroyum fer niðurum eitt vist. --Sjálvandi fara onkrar bingjur av hýsu og flatfiski av landinum. Men tað er bara tí, at vit plaga ikki við- gera tey fiskasløgini, sum teir, ið keypa tann fiskin. —Vit fara ikki at selja fisk av landinum, uttan so, at tað kastar meiri av sær. Og loysir tað seg betri at selja uttanlands, er tað tí, at tað er okkurt galið heima í Før- oyum. So tann møguleikan mugu vit hava. Mugu hava fleiri keyparar Nú hava fiskakeyparar í Vági ført fram, at kappingin ímillum virkini er heilt av- lagað av tí at summi hava almenna fígging, ella eru sanerað niður í lítið og lætt. Av ti sama fara øll tey virk- ini á heysin, sum ikki hava almennan stuðul, ella eru sanerað. Og tå ið bara nøk- ur heilt fá virki eru eftir, fer tað at fóra við sær, at av- reiðingarprísurin fer at fell- a munandi. Eru tit samdir í tí? —Tad er heilt klárt, at verða tað ov fáir fiskakeyparar, verður prísurin ikki tann, hann er nú. Men er nettupp ein uppgáva, sum vit selja- rar kunnu hjálpa til at loysa. -- Okkara endamál er at halda prísinum uppi. Tí mugu vit royna at bjóða okkara fisk út soleiðis, at øll virkini kunnu liva. — Tað er neyðugt, at tað ber til hjá teimum stóru virkjunum at keypa heilar lastir. Og tað er eisini neyð- ugt at tað ber til hjá teimum smáu virkjunum at keypa smáar nøgdir. Vit hava brúk fyri báði smáum og stórum fiskakeyparum. Skeivt at tvinga Abaham Hansen heldur, at fiskaseljarar eiga sjålvir at sleppa at loysa trupulleikan innanhýsis um, hvussu fisk- urin skal bjóðast út, uttan at fáa lógir og reglar smoygdar niðuryvir seg í tíð og úrtíð. ———"———iiuu "> Sosialurin - fimm ferdir um vikuna vid ti feskasta! -So vilja fiskaseljarar heldur visa ein positivan hugburd til tad, at bj6da fiskin út. — Men tad er heilt greitt, at allur fiskurin kann ikki bjóðast út. Tí mugu vit finna eina millumloysn, sigur hann. Hann sigur, at tað er heilt burturvið at tvinga seljarar at bjóða allan fisk, sum fer av landinum, út. — Tað er heldur ikki ein forðing fyri at senda fisk av landinum, tí tað ber væl til at smoyggja seg ígjógnum hol í lógini. M.a. við at keypa fiskin sjálvur. --Sjálvandi er tað neyðugt at bjóða fisk út. Men tað er ikki neyðugt at bjóða hvør stertur skal bjóðast út. — Situr ein seljari t.d. við 3.000 kassum av upsa ein månadag og aftur við 3.000 kassum ein mikudag- og alt skal bjóðast út, kann prís- urin skjótt blíva vánaligur. |(* L á — Tað nyttar onki at royna at seta forðingar í vegin, tí tað eru altíð onkur hol í lógini. Fiska eiga sjæalvi at sleppa at loysa málið, sigur Abraham Hansen, sum er ein stigtakar- unum til eitt nýtt felag fyri fiskaseljarar --Tá ber væl til hjá eimum stórum fiskakeypara at sita hendur í favn og bíða, til tey smáu hava fingið sítt og so fær tann stóri keyparin restina fyri lítið og lætt. — Tá átti seljarin at havt møguleika samrådst seg fram til ein pris vid eitt åvist virki, og at farid uttanlands vid fiskinum, um hann ikki varð nøgdur við prisin, | Tréndargøtu Hf 318200 D U x NIDURDEILIR CARDIGANS CARLA NORD heimkomið frå NÓGV NYTT! NOANOA