hósdagur 12. november 1998síða 15
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 215 — 12. NOVEMBER 1998
Lagt til rættis; Eiríkur Lindenskov
tíðindablaðið
SOS
15
út at koyra
Ranva vann dekkini Úr handskaruminum.
nr SÍ
Ranva Heinesen i Klaksvik var tann fyrsti hepni vinnarin av fyra vetrar-
lamellkavadekkum, sum Sosialurin saman vid Super Dekk lutar burtur
Sosialurin hevur nå trekt
fyrsta vinnaran av teimum
16 vetrarlamelldekkunum,
sum lutað verða burtur í
hesum døgum.
Tey fyrstu fýra dekkini
fóru til Klaksvíkar, og var
tað Ranva Heinesen í Kráar-
gøtu, Klaksvík, sum vann
dekkini.
Ranva kann venda sær til
Sosialin ella til Super Dekk
og har frætta nærmari um,
hvussu hon fær fatur á
dekkunum.
Tað komu rættuliga nógv-
ir seðlar inn til kappingina,
og drigið var millum teir
seðlarnar, sum høvdu røttu
svarini.
Rettu svarini
Á spurnarlepanum, sum var
í blaðnum seinasta hósdag
var m.a. spurt, hvussu nógv
vetrarlamelldekk skulu vera
undir einum vanligum per-
sónbili. Onkur svaraði, at
vit í minsta lagi skulu hava
tvey vetrarlamelldekk undir
bilinum. Men hetta er ikki
rætt, tí vit skulu altíð hava
somu typu av dekkum undir
bilinum. Hetta er ikki bara
galdandi fyri píkadekk -
men fyri øll sløg, vetrar-
lamelldekk eins og vanlig
summardekk. Tað verður
ikki kravt, at dekkini skulu
vera av sama verksmiðju-
Eiríkur trekkir her fyrsta hepna vinnaran av fýra vetrarlamelldekkum frá Super Dekk.
Trý sett verða lutað burtur afturat næstu tríggjar vikurnar - tað fyrsta í komandi viku
merki - men dekktypan skal
vera tann sama.
Hóast fleiri svaraðu, at
Jón Kragesteen er stjóri á
Bileftirlitinum so eitur
nýggi stjórin á Bileftirliti-
num Jákup Jacobsen.
Goodyear dekkverk-
smiðjan varð stovnað fyri
100 árum síðani, í 1898.
Sum vit longu hava
nevnt, skulu vit hava fýra
píkadekk undir bilinum.
Tá vit spurdu um, umleið
hvussu nógvir píkar eru í ein-
um vanligum píkadekki, er
svarið umleið 100.
Sambært lógini eru seinasta
freist at taka píkarnar av 30.
apríl.
A síðu 18 í blaðnum í dag
prenta vit nýggja spurnarlep-
an. Tey, ið ynskja at vera við
í lutakastinum í næstu viku
Mynd: Alvur Haraldsen
um fýra vetrarlamelldekk
frá Super Dekk, kunnu
klippa lepan úr blaðnum,
svara spurningunum, og
senda hann til Sosialin,
box 76, FO-110 Tórshavn.
Lepin skal vera okkum
í hendi í seinasta lagi týs-
morgunin klokkan 8%.
Næsti vinnarin verður
kunngjørdur í blaðnum
komandi hósdag.
Hesin skal loysa góða gamla Mini av
Myndin omanfyri er ein av
teimum fyrstu, sum eru al-
mannakunngjørdar av ti
nyggja Mini-avloysarnum.
Tað er BMW, sum eigur
Roververksmiðjuna, ið ger
bilin, sum varð vístur fram
á bilframsýningini Frank-
furt Motorshow..
Avloysarin hjá tí søguliga
Mini frá 1959 hevur annars
verður rættuliga loyniligur,
men tað er so nógvur turb-
ulensur í bilaheiminum, at
BMW helst hevur hildið, at
tí var tíðin komin at vísa
bilin fram, hóast hann enn
ikki er komin á marknaðin..
Serliga verður bilurin ein
mótvekt til smáu bilarnar úr
Korea og Japan.
Roknað verðu við, at bil-
urin ikki kemur á markn-
aðin fyrr enn um teini tvey
ár. Tað,s um teir nú arbeiða
við, er at tillaga tøknina.
Málini og útsjóndin eru
fingin upp á pláss - hóast
vit ikki kunnu vera vís í, at
verksmiðjan ikki fer at
broyta útsjóndina.
Mini-afturhvarv
Almikið afturhvarv (nostal-
So.
»Afturhvarv« siga tey, at nostalgi eitur á fóroyskum í dag. At farið aftur verður at
gera góða gamla Morris/Austin/Rover Mini, má í øllum fórum roknast sum afturhavrv
gi) fylgi Mini , samstundis
sum bilurin er moderniser-
aður.
Í staðin teir 3,05 metrar-
nar, sum gamli Mini var
langur, er tann nýggi 3,50
metrar, og grillin er vorðin
meira moderna. Framman
fyri føraran er eitt stórt
speedometur, meðan eitt
runt instrumentpanel i
miðjuni hevur restina av
instumentunum.
Tøkniliga sæð er tann
nýggi Mini framhjólstrektur,
og motorurin, ið kemur frá
felagsverksmiðjuni hjá
BMW/Chrysler í Brasilia,
liggur tvørturum í motorrúm-
inum.
Talan verður um ein 1.6
liturs motor við 16 ventilum
sum tann størsti motorurin,
men annars fer hann eisini at
fáast við einum 1.4 liturs
motori sum standard.
Framleiðslan byrjar í ár
2000 í Longbridge í Stór-
abretlandi, og roknad
verður við einum kom-
plettum modelprogrammi
- L v. s. eisini sum pick-
up og stationcar sum i
60'unum…
Kelda: Motor/FDM
Góð ráð av »Koyribreytini« i Sosialinum hósdag
Í samráð vid Ferðslutrygd,
fer Sosialurin í teignum >út
at koyra« hvønn hósdag at
prenta góðu rådini, sum
leiðarin á Ferðslutrygd, Jón
Kragesteen lesur í útvarps-
sendingin >Koyribreytini<,
sum Óla Jákup Rólantsson
leggur til rættis í útvarpi-
num.
Sendingin verður send
hvgnn hósdag klokkan 17, og
verður endursend fríggjadag
klokkan 14. Sosialurin prent-
ar góðu ráðini, sum verða
send undir heitinum >úr
handskarúminum< eini
viku eftir, at tey eru lisin í
útvarpinum.
on,
Skrivad hevur:
Ferðsla og myrkur: Jón Kragesteen
Hvussu síggja
vit í myrkri?
Vandin fyri ferðsluóhappi er nógv
stórri í myrkri enn í daglýsi
Jón Kragesteen
Ein roynd var gjørd at kanna ljósviðurskiftini, sum
eru, tå ið bilar metast í myrkri. Royndin var gjørd
soleiðis: Ein bilur var settur á ein myrkan veg, har
eingi gøtuljés vóru og bilurin hevði nærljósini tendr-
að. Við øðrum bili skuldi nú verða koyrt í móti
bilinum, sum stóð stillur. Koyrandi bilurin hevði
eisini bara nærljósini tendrað - hetta er jú tað van-
liga, sum verður gjørt fyri ikki at blenda hvgr annan.
Ferðin hjá tí koyrandi bilinum skuldi vera 60 km/t. Í
vegbananum hjá tí koyrandi bilinum, skamt framm-
an fyri bilin, sum stóð stillur, var ein dukka stillað.
Dukkan, sum var so stór sum eitt vaksið fólk, var í
myrkum klæðum. Royndin var gjørd við fleiri bil-
førarum og uppgávan hjá hvgrjum einstøkum var
sjálvsagt at bremsa, so skjótt teir sóu dukkuna.
Royndin vísti, at tað í miðal var bremsað 12,1 m frá
dukkuni. Við tað at bremsulongdin hjá einum bili,
sum koyrir 60 km/t er 25 m, var dukkan ákoyrd og
við ferð flutt einar 12 til 15 metrar fram.
Royndin vísti, at hóast nærljósini lýsa vegin upp 30
m fram, sóu bilfgrararnir ikki dukkuna, fyrr enn hon
var umleið 12 m frá teimum.
Tvær høvudsorsøkir eru til úrslitið av hesi roynd:
Ein er, at ljósini hjá tí mótkoyrandi bilinum blenda,
hóast talan bara er um nærljós. Men ljós mugu bilar
hava og vit kunnu minka um blendingina av
eygunum, um vit ikki stara beinleiðis í sjálva
ljósglæmuna, men heldur royna at hyggja við síður-
nar av bilinum, sum kemur í móti okkum.
Onnur orsgkin er, at dukkan var í myrkum klæðum.
Tað visti seg nevniliga, at tá ið royndin var gjørd
umaftur og endurskin vóru sett á dukkuna, var hon
sædd longu í 125 m fråstødu og hetta við nær-
ljósum! Royndin var eisini gjørd við fjarljósum og
endurskini og tá sást dukkan longu í 250 m fråstødu.
Afturat hesum skal so verða nevnt, at fólk í ljósum
klæðum eru væl lættari at síggja, enn fólk í myrkum
klæðum.
Eitt er, at tað sjálvsagt sæst verri í myrkri. Men
veðurlíkindini spæla eisini inn, bæði regn, kavi,
mjørki og vånalig líkindi sum heild gera, at tað sæst
verri og at tað harvið verður ótryggari.
Onnur viðurskifti, sum hava ávirkan á, hvussu tað
sæst í myrkri eru: Skitnir ella døggadir rútar.
Brillur. Brillur, sum eru góðar í dagslýsi, eru ikki
altid so góðar á kvøldi ella nátt. Nógv hava brúk
fyri sterkari brillum í myrkri. Tónalitt gløs týna tað
lítla ljós sum er. Nýtur tú brillur eigur, tú at hugsa
um hesi viðurskifti og at kanna eyguni og myrka-
sjónina. Aldur. Jú eldri fólk eru, verri síggja tey í
myrkri
Hevur tú varhugan av, at tú ikki sært alt, sum tú
eigur at síggja á vegnum fyri at koyra trygt, eru
bestu rådini, sum í so mongum ødrum førum eisini:
at seta ferðina niður!
Kelda: Hándbok í trafikkoplæring for Lærere (Georg Watne 1977)